Mateus 22

¹ พระเยซูเล่าเรื่องเป๋นกำเผียบหื้อหมู่เขาฟังแหมว่า

¹ Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:

² “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนกษัตริย์ตี้ได้จัดงานเลี้ยงฉลองแต่งงานหื้อลูกบ่าวของต้าน

² O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.

³ เมื่อเกียมเสร็จแล้ว กษัตริย์ส่งคนฮับใจ๊ไปฮ้องแขกตี้เจิญไว้หื้อมางานได้แล้ว แต่ก็บ่มีใผยอมมา

³ Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.

⁴ กษัตริย์ก็ส่งคนฮับใจ๊คนอื่นไปฮ้องแหม สั่งหื้อบอกจาอี้ว่า ‘เฮาได้ฆ่าหมู่งัวตั๋วตุ้ยๆ ไว้ กู้อย่างพร้อมแล้ว หื้อมางานเลี้ยงฉลองก๋านแต่งงานนี้ได้เลย’

⁴ Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.

⁵ “แต่บ่มีใผสนใจ๋สักคน ต่างคนต่างไปเยียะก๋านของตั๋วเหีย คนนึ่งไปเยียะไฮ่เยียะนา แหมคนนึ่งก็ไปก๊าขายเหีย

⁵ Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;

⁶ คนอื่นๆ ก็ยับหมู่คนฮับใจ๊ตี้มาบอกนั้นแล้วบุบฆ่าเหีย

⁶ e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.

⁷ กษัตริย์โขดขนาด เลยส่งก๋องทัพมาฆ่าฆาตกรหมู่นั้น แล้วเผาเมืองของหมู่เขาตวย

⁷ Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.

⁸ “กษัตริย์อู้กับคนฮับใจ๊ของพระองค์ว่า ‘งานเลี้ยงฉลองก๋านแต่งงานก็เกียมไว้พร้อมแล้ว แต่แขกตี้เฮาได้เจิญไว้นั้นบ่เปิงตี้จะมาในงานของเฮา

⁸ Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;

⁹ หื้อออกไปต๋ามกู้ฮ่อมตางเตียว เมื่อปะใผก็เจิญมาในงานนี้หื้อหมด

⁹ ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.

¹⁰ แล้วหมู่คนฮับใจ๊ออกไปต๋ามหนตาง แล้วก็เจิญกู้คนตี้หมู่เขาปะ ตึงคนดีตึงคนบ่ดีแล้วปามา จ๋นในตี้สุดห้องฮับแขกก็มีคนมาเต๋มห้อง

¹⁰ Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.

¹¹ “เมื่อกษัตริย์เข้ามาผ่อแขกตี้มา ก็หันใส่ป้อจายคนนึ่งแต่งตั๋วบ่เปิงกับงานแต่งงาน

¹¹ Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,

¹² พระองค์ก็อู้ว่า ‘เปื้อนเหย เข้ามาตี้นี่ได้จาใด เสื้อคุมสำหรับงานแต่งก็บ่มี’ ป้อจายนั้นก็ปากบ่ออก

¹² e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.

¹³ กษัตริย์ก็สั่งหมู่คนฮับใจ๊ว่า ‘มัดตี๋นมัดมือคนนี้ แล้วโจ้งออกไปตังนอก ตั๊ดตี้มืดตี้มีเสียงคนไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด’ ”

¹³ Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.

¹⁴ พระเยซูก็สรุปว่า “มีหลายคนตี้ได้ฮับเจิญมา แต่มีคนหน้อยตี้จะถูกเลือกไว้”

¹⁴ Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.

¹⁵ หมู่ฟาริสีก็ออกไปวางแผนหาตางเอาผิดกำอู้ของพระเยซู

¹⁵ Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;

¹⁶ หมู่เขาก็เลยส่งสาวกของตั๋ว กับหมู่ตี้สนับสนุนเฮโรด ไปถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ หมู่เฮาฮู้ว่าอาจ๋ารย์เป๋นคนสัตย์ซื่อ สอนเรื่องตางของพระเจ้าต๋ามความจริงโดยบ่ได้เอาใจ๋ใผ ย้อนอาจ๋ารย์บ่หันแก่หน้าใผเลย

¹⁶ Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;

¹⁷ ถ้าจาอั้นจ้วยบอกหมู่เฮากำลอว่า อาจ๋ารย์กึ๊ดว่าจาใด ตี้จะเสียภาษีหื้อซีซาร์ เฮาควรจะเสียดีกาว่าบ่ควรเสียดี”

¹⁷ dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?

¹⁸ แต่พระเยซูฮู้กำกึ๊ดฮ้ายของหมู่เขา พระองค์เลยอู้ย้อนไปว่า “หมู่คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด ต้านจะมาจับผิดเฮาเยียะหยัง

¹⁸ Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?

¹⁹ เอาเหรียญตี้ใจ๊เสียภาษีมาหื้อเฮาผ่อลอ” หมู่เขาก็ยื่นเหรียญเดนาริอันเหรียญนึ่งหื้อพระองค์

¹⁹ Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.

²⁰ พระเยซูถามหมู่เขาว่า “ฮูปกับจื้อตี้อยู่บนเหรียญนี้เป๋นของใผ”

²⁰ Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?

²¹ หมู่เขาตอบว่า “เป๋นของซีซาร์” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์ก็เอาไปหื้อซีซาร์ แต่ของของพระเจ้าก็หื้อพระเจ้า”

²¹ Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.

²² เมื่อได้ยินจาอั้นหมู่เขาก็งืด แล้วละพระองค์ไว้ปากั๋นออกไป

²² Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.

²³ ในวันนั้น สะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนหมู่นี้ถือว่าบ่มีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย หมู่เขาถามพระองค์ว่า

²³ No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:

²⁴ “อาจ๋ารย์ บทบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า ‘ถ้าป้อจายคนใดต๋าย แต่ยังบ่ตันมีลูกเตื้อ น้องบ่าวเขาก็ต้องฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียเหีย กับหื้อมีลูกสืบเจื๊อสายของอ้ายไว้’

²⁴ Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.

²⁵ สมมุติว่า ในหมู่เฮานี้มีป้อจายตี้เป๋นปี้น้องกั๋นเจ็ดคน อ้ายเก๊าแต่งงานยังบ่ตันมีลูกก็ต๋ายไปเหีย น้องบ่าวคนถัดมาฮับนางมาเป๋นเมียต่อ

²⁵ Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;

²⁶ น้องบ่าวคนตี้สองก็ต๋ายบ่มีลูกเหมือนกั๋น แล้วก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นกับน้องบ่าวคนตี้สามจ๋นเถิงคนตี้เจ็ดตี้ต้องฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียต่อๆ กั๋นมา

²⁶ do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.

²⁷ แล้วสุดต๊ายแม่ญิงคนนั้นก็ต๋ายตวย

²⁷ Depois de todos eles morreu a mulher.

²⁸ เมื่อเถิงวันตี้เป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น แม่ญิงคนนี้จะเป๋นเมียของใผ ย้อนว่าตึงเจ็ดคนนั้นก็เกยเป๋นผัวของนางมาหมดแล้ว”

²⁸ Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.

²⁹ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “หมู่ต้านเข้าใจ๋ผิดแล้ว ย้อนว่าหมู่ต้านบ่เข้าใจ๋พระคัมภีร์กับบ่ฮู้จักฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า

²⁹ Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.

³⁰ เมื่อเถิงวันตี้กู้คนเป๋นขึ้นจากความต๋าย จะบ่แต่งงานกั๋น กาว่ายกหื้อเป๋นผัวเป๋นเมียกั๋นแหม แต่จะเป๋นเหมือนทูตสวรรค์

³⁰ Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.

³¹ ส่วนเรื่องก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น หมู่ต้านบ่เกยอ่านกา ตี้พระเจ้าอู้ว่า

³¹ E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:

³² ‘เฮาเป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัค กับยาโคบนับถือ’ พระองค์บ่เป๋นพระเจ้าของคนต๋าย แต่เป๋นพระเจ้าของคนตี้มีจีวิต”

³² Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.

³³ เมื่อคนตังหลายได้ยินจาอี้ก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระเยซู

³³ E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.

³⁴ เมื่อหมู่ฟาริสีได้ยินว่าหมู่สะดูสีจับผิดในกำอู้พระเยซูบ่ได้ หมู่เขาก็มาจุมนุมกั๋นเปื้อถามพระเยซูแหมเตื้อ

³⁴ Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;

³⁵ มีผู้ชำนาญบทบัญญัติคนนึ่ง ลองเจิงพระองค์ว่า

³⁵ e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:

³⁶ “อาจ๋ารย์ ในบทบัญญัติตึงหมด ข้อใดสำคัญเหลือเปิ้น”

³⁶ Mestre, qual é o grande mandamento na lei?

³⁷ พระเยซูตอบว่า “ ‘จงฮักองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของต้านจ๋นสุดจิตสุดใจ๋กับสุดผญาปั๋ญญาของเจ้า’

³⁷ Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.

³⁸ คือเป๋นบทบัญญัติข้อเก๊า กับเป๋นข้อตี้สำคัญตี้สุด

³⁸ Este é o grande e primeiro mandamento.

³⁹ ส่วนข้อสองตี้สำคัญปอๆ กั๋นคือ ‘จงฮักเปื้อนบ้านเหมือนฮักตั๋วเก่า’

³⁹ E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.

⁴⁰ บทบัญญัติกับหนังสือของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้ได้เขียนไว้ ก็ขึ้นอยู่กับบทบัญญัติสองข้อนี้”

⁴⁰ Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.

⁴¹ ต๋อนตี้หมู่ฟาริสีมาจุมนุมกั๋นอยู่ตี้หั้น พระเยซูได้ถามหมู่เขาว่า

⁴¹ Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:

⁴² “หมู่ต้านกึ๊ดจาใดพ่องเรื่องเกี่ยวกับพระคริสต์ ต้านเป๋นเจื๊อสายของใผ” หมู่ฟาริสีตอบว่า “เป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด”

⁴² Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.

⁴³ พระเยซูถามต่อว่า “แล้วเป๋นจาใดเมื่อกษัตริย์ดาวิดอู้โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์นั้น จึงฮ้องพระคริสต์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ ย้อนกษัตริย์ดาวิดได้อู้ว่า

⁴³ Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:

⁴⁴ ‘พระเจ้าอู้กับองค์พระผู้เป๋นเจ้าของข้าพเจ้าว่า

⁴⁴ Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?

⁴⁵ ในเมื่อกษัตริย์ดาวิดฮ้องพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดได้จาใด”

⁴⁵ Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?

⁴⁶ บ่มีใผตอบพระเยซูได้สักคน นับตั้งแต่วันนั้นเป๋นต้นมาก็บ่มีใผก้าเข้ามาถามอะหยังพระองค์แหมเลย

⁴⁶ E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia