Mateus 20

¹ “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนเจ้าของสวนคนนึ่ง ตี้ออกจากเฮือนไปเจ๊ามืด เปื้อไปจ้างคนงานมาเยียะก๋านในสวนองุ่นของเปิ้น

¹ “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.

² เมื่อตกลงกั๋นแล้วว่าจะหื้อก้าแฮงนึ่งเดนาริอันต่อวัน แล้วก็ส่งคนงานเข้าไปเยียะก๋านในสวนองุ่น

² Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.

³ “ประมาณเก้าโมงเจ๊า เจ้าของสวนก็เตียวเข้าไปตี้กาดแหม ก็หันบางคนยืนอยู่บ่ดาย บ่ได้เยียะก๋านอะหยัง

³ “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.

⁴ เจ้าของสวนอู้ว่า ‘ถ้าหมู่เจ้าไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของเฮา เฮาจะหื้อก้าจ้างต๋ามสมควร’

⁴ Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.

⁵ คนหมู่นั้นก็ตกลงไปเยียะก๋าน ในสวนองุ่น ประมาณเติงตอน เจ้าของสวนก็ออกไปแหม บ่ายสามโมงแล้วก็ยังออกไปเยียะจาอั้นเหมือนกั๋น

⁵ E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.

⁶ ประมาณห้าโมงแลง เจ้าของสวนก็ออกไปแหมเตื้อ ก็หันบางคนยืนอยู่บ่ดาย เปิ้นก็เข้าไปถามคนหมู่นั้นว่า ‘เป๋นจาใดหมู่เจ้าเถิงยืนตี้นี่ บ่เยียะก๋านอะหยังวันค่ำจาอี้’

⁶ “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.

⁷ “เขาหมู่นั้นตอบว่า ‘บ่มีใผจ้างหมู่เฮา’ เจ้าของสวนก็จวนหมู่เขาว่า ‘ไปเยียะก๋านตี้สวนองุ่นของเฮาบ๋อ’

⁷ “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.

⁸ “ตกเมื่อแลงวันนั้นเถิงเวลาเลิกงานแล้ว เจ้าของสวนสั่งหัวหน้าคนงานว่า ‘ไปฮ้องคนงานตึงหมดมา แล้วจ่ายก้าแฮงหื้อหมู่เขา จ่ายต๋ามลำดับตั้งแต่คนมาเมื่อลูนจ๋นเถิงคนตี้มาเก๊าหัวที’

⁸ “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.

⁹ “คนงานตี้มาเมื่อลูนต๋อนห้าโมงแลง ได้ก้าแฮงไปคนละนึ่งเดนาริอัน

⁹ Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.

¹⁰ หมู่คนงานฮับจ้างตี้มาก่อนก็คาดว่าจะได้นักเหลือนั้น แต่ก็ได้คนละนึ่งเดนาริอันเต้ากั๋นหมด

¹⁰ Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.

¹¹ เมื่อหมู่เขาฮับก้าแฮงไปแล้ว ก็จ่มว่าหื้อเจ้าของสวนว่า

¹¹ Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:

¹² ‘คนหมู่นั้นเยียะก๋านจั้วโมงเดียว แต่ได้ก้าแฮงเต้ากับหมู่เฮาตี้เยียะก๋านฮิมต๋ายอยู่ก๋างแดดฮ้อนวันค่ำ’

¹² ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.

¹³ “เจ้าของสวนองุ่นก็ตอบคนนึ่งในหมู่คนนั้นว่า ‘เปื้อนเหย เฮาบ่ได้โก๋งเจ้าเน่อ ก็ตกลงก้าแฮงกั๋นไว้แล้วว่านึ่งเดนาริอันบ่ใจ้กา

¹³ “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?

¹⁴ ฮับก้าแฮงของเจ้าแล้วไปเหียเต๊อะ เฮาปอใจ๋จะจ่ายหื้อคนตี้เฮาจ้างมาเมื่อลูนเต้ากับตี้เฮาจ่ายหื้อเจ้า

¹⁴ Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.

¹⁵ เฮามีสิทธิ์ตี้จะเยียะจาอี้กับสตางค์ของเฮา กาว่าเจ้าขอยย้อนเฮาใจ๋กว้างจาอั้นกา’

¹⁵ É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.

¹⁶ “แต่มีหลายคนตี้เป๋นคนตังเก๊าในต๋อนนี้ จะก๋ายเป๋นคนตังป๋าย กับคนตังป๋ายต๋อนนี้ จะก๋ายไปเป๋นคนตังเก๊า”

¹⁶ “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.

¹⁷ ต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังเตียวตางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ฮ้องสาวกตึงสิบสองคนหื้อออกจากคนตังหลายมาอยู่เปาะกั๋น แล้วอู้กับหมู่เขาว่า

¹⁷ Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:

¹⁸ “ผ่อเน่อ หมู่เฮาก่ำลังจะไปกรุงเยรูซาเล็ม แล้วบุตรมนุษย์จะถูกหักหลังหื้ออยู่ในอำนาจของหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ เขาหมู่นั้นจะตัดสินลงโต้ษต้านเถิงต๋าย

¹⁸ “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte

¹⁹ แล้วจะมอบต้านหื้อกับคนต่างจ้าดเฆี่ยนตี๋กับเยาะเย้ย แล้วก็ปาไปเขิงตี้ไม้ก๋างเขนจ๋นต๋าย แต่ในวันตี้สามพระเจ้าจะเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

¹⁹ e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.

²⁰ แม่ของยากอบกับยอห์นตี้เป๋นลูกบ่าวของเศเบดี สามคนแม่ลูกปากั๋นมาหาพระเยซู นางคุกเข่าลงแล้วขอหื้อพระองค์เยียะหื้อนางอย่างนึ่ง

²⁰ Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.

²¹ พระเยซูถามนางว่า “มีเรื่องอะหยังกา” นางตอบว่า “เมื่อพระองค์ขึ้นเป๋นเจ้าองค์นั้นแล้ว ขอหื้อลูกบ่าวตึงสองคนของข้าเจ้านั่งอยู่เผิกขวาคนนึ่ง เผิกซ้ายคนนึ่งตวยเน่อ”

²¹ “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.

²² พระเยซูตอบว่า “หมู่ต้านบ่ฮู้ว่า ก่ำลังขออะหยัง ต้านจะกิ๋นน้ำจากถ้วยแห่งความตุ๊กตี้เฮาจะกิ๋นได้กา” เขาตึงสองตอบว่า “ได้ก่า”

²² Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.

²³ พระเยซูบอกเขาว่า “หมู่ต้านจะได้กิ๋นจากถ้วยของเฮาแน่นอน แต่ตี้จะหื้อใผนั่งเผิกขวาเผิกซ้ายของเฮานั้น บ่ใจ้เฮาเป๋นคนจัดหื้อนั่งเน่อ แต่พระบิดาของเฮาเต้าอั้นตี้เป๋นผู้เลือกว่าจะหื้อใผนั่งตั๊ดไหน”

²³ Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.

²⁴ เมื่อหมู่สาวกแหมสิบคนได้ยินจาอั้น ก็ปากั๋นโขดสองคนปี้น้องนั้น

²⁴ Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.

²⁵ พระเยซูก็ฮ้องหมู่เขาตึงหมดมาหา แล้วอู้ว่า “ต้านตังหลายก็ฮู้แล้วว่าผู้ปกครองของคนต่างจ้าด วางตั๋วเป๋นนายเหนือเขาตังหลาย หมู่ผู้นำก็ใจ๊อำนาจเหนือเขาตังหลายตวย

²⁵ Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.

²⁶ แต่สำหรับหมู่ต้านนั้นบ่เป๋นจาอั้นเน่อ ในหมู่ต้านถ้าใผคนใดใค่เป๋นใหญ่ ก็หื้อเขาเป๋นผู้ฮับใจ๊หมู่ต้าน

²⁶ Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,

²⁷ ถ้าใผคนใดใค่เป๋นใหญ่เหลือเปิ้น ก็ต้องยอมสมัครใจ๋เป๋นคนฮับใจ๊ของหมู่ต้าน

²⁷ e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.

²⁸ เหมือนเดียวกั๋นกับบุตรมนุษย์ตี้บ่ได้มาเปื้อหื้อคนอื่นฮับใจ๊ แต่มาเปื้อฮับใจ๊คนอื่น แล้วก็สละจีวิตของต้านเปื้อเป๋นก้าไถ่คนจ๋ำนวนนักหื้อรอดป๊นบาปโต้ษ”

²⁸ Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.

²⁹ ต๋อนตี้พระเยซูกับสาวกก่ำลังออกจากเมืองเยรีโค มีคนเตียวไปตวยเป๋นจ๋ำนวนนัก

²⁹ Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.

³⁰ มีคนต๋าบอดสองคนนั่งอยู่ฮิมหนตาง เมื่อได้ยินว่าพระเยซูก่ำลังเตียวก๋ายมา ก็ฮ้องเอิ้นเสียงดังว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า บุตรของกษัตริย์ดาวิดเหย ขอโผดอินดูเฮาสองคนตวยเต๊อะ”

³⁰ Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.

³¹ คนตังหลายปากั๋นด่าคนต๋าบอดสองคนนั้นหื้อดักเหีย แต่เขาก็เอิ้นดังขึ้นติกๆ ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า บุตรของกษัตริย์ดาวิดเหย ขอโผดอินดูหมู่เฮาสองคนน่อยเต๊อะ”

³¹ “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.

³² พระเยซูก็เลยหยุด แล้วฮ้องมาถามว่า “เจ้าต้องก๋านหื้อเฮาเยียะอะหยังหื้อกา”

³² Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.

³³ คนต๋าบอดตอบว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า หมู่เฮาใค่ผ่อหัน”

³³ Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.

³⁴ พระเยซูอินดูเขา ก็เลยเอามือจิตี้แก่นต๋าของเขา เขาตึงสองก็ผ่อหันบ่าเดี่ยวนั้นเลย แล้วเขาก็ตวยพระองค์ไป

³⁴ Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia