Marcos 7

¹ มีหมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ตี้มาจากกรุงเยรูซาเล็มปากั๋นมาหาพระเยซู

¹ Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.

² หมู่เขาหันสาวกของพระเยซูบางคนบ่ซ่วยมือต๋ามพิธีตางศาสนายิวก่อนกิ๋นข้าว

² E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.

³ (จาวยิวตังหลายตึงคนตี้เป๋นหมู่ฟาริสีจะถือต๋ามกำสอนตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนสอนต่อๆ กั๋นมาว่า ถ้าบ่ซ่วยมือต๋ามพิธีตางศาสนาเหียก่อน จะบ่กิ๋นข้าวเตื้อ

³ {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;

⁴ หลังจากไปซื้อของในกาดมาแล้ว ก็ต้องซ่วยมือต๋ามพิธีนั้นเหียก่อนเหมือนกั๋น แล้วก้อยกิ๋นข้าว ก็มีฮีตฮอยอื่นๆ แหมหลายอย่างตี้เขาถือ อย่างก๋านล้างถ้วย จ๊อน หม้อใส่น้ำ ตึงหม้อแก๋งตวย)

⁴ e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}

⁵ ย้อนจาอั้นหมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็ถามพระเยซูว่า “เป๋นจาใดหมู่สาวกของต้านบ่เยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนสอนไว้ แต่ปากั๋นใจ๊มือตี้เป๋นมลทินกิ๋นข้าว”

⁵ Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?

⁶ พระองค์ตอบว่า “หมู่ต้านเป๋นคนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด อิสยาห์อู้ถูกแต๊ๆ ตี้ตวายตั๊กเถิงหมู่ต้านว่า

⁶ Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.

⁷ ก็เลยบ่มีประโยชน์ตี้หมู่เขาจะนมัสก๋านเฮา

⁷ Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.

⁸ หมู่ต้านละเลยกำสั่งสอนของพระเจ้า แล้วไปยึดถือต๋ามกำสอนของป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้สอนต่อๆ กั๋นมา”

⁸ Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.

⁹ แล้วพระเยซูอู้แหมว่า “หมู่ต้านเก่งขนาดตี้ปากั๋นหลบหลีกกำสั่งของพระเจ้า เปื้อเยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมของป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้สอนต่อๆ กั๋นนั้น

⁹ E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.

¹⁰ อย่างเจ้น โมเสสสอนไว้ว่า ‘จงเคารพนับถือป้อแม่ของตั๋ว’ กับ ‘คนใดตี้สาปแจ้งป้อแม่จะต้องมีโต้ษเถิงต๋าย’

¹⁰ Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.

¹¹ แต่หมู่ต้านแอกขะแตกสอนว่า ทรัพย์สมบัติตี้ควรจะจ้วยเหลือป้อแม่นั้น ก็เปิงดีตี้จะเอาไปถวายหื้อกับพระเจ้าแตน

¹¹ Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,

¹² ลูกคนนั้นก็มีข้อแก้ตั๋วบ่ต้องจ้วยเหลือป้อแม่

¹² e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,

¹³ หมู่ต้านก็เยียะหื้อถ้อยกำของพระเจ้าบ่มีผล ย้อนฮีตเก่าฮอยเดิมตี้สอนต่อๆ กั๋นมา กับโดยเยียะแหมหลายอย่างตี้เหมือนกับจาอี้ตวย”

¹³ anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.

¹⁴ พระเยซูก็ฮ้องคนตังหลายเข้ามาหาแหม แล้วอู้กับหมู่เขาว่า “หมู่ต้านกู้คนฟังหื้อดีๆ หื้อเข้าใจ๋แต๊ๆ เน่อ

¹⁴ Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.

¹⁵ ก๋านกิ๋นของตี้ห้ามกิ๋นบ่ได้เยียะหื้อคนเป๋นมลทิน แต่สิ่งตี้ออกมาจากตังในใจ๋ สิ่งนั้นละจะเยียะหื้อคนเป๋นมลทิน

¹⁵ Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.

¹⁶ ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

¹⁶ {bom entendedor meia palavra basta.}

¹⁷ เมื่อพระเยซูละคนตังหลายเข้าไปในเฮือน หมู่สาวกก็เข้ามาถามพระองค์ว่า “กำเผียบนั้นหมายความว่าจาใด”

¹⁷ Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.

¹⁸ พระองค์ปิ๊กถามหมู่เขาว่า “ต้านตังหลายยังบ่เข้าใจ๋แหมกา ต้านยังบ่หันเตื้อก๋า คือว่าบ่มีอะหยังตี้เข้าปากไปแล้วเยียะหื้อคนเป๋นมลทินได้

¹⁸ Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,

¹⁹ ย้อนว่าบ่ได้เข้าไปในจิตใจ๋ แต่ลงต๊องแล้วก็ถ่ายออกไปเหีย” (ตี้อู้จาอี้เป๋นก๋านบอกหื้อฮู้ว่าของกิ๋นกู้อย่างกิ๋นได้ บ่มีอันใดเป๋นมลทิน)

¹⁹ porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:

²⁰ พระองค์ก็อู้ต่อแหมว่า “สิ่งตี้ออกมาจากจิตใจ๋ของคนนั้นละเยียะหื้อคนเป๋นมลทิน

²⁰ Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.

²¹ ย้อนว่าสิ่งตี้ออกมาจากจิตใจ๋ของคนคือก๋านกึ๊ดฮ้าย ก๋านลักของ ก๋านฆ่าคน ก๋านเยียะบาปตางเพศกู้อย่าง

²¹ Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,

²² ก๋านเล่นจู๊ ก๋านขี้โลภ ก๋านเยียะฮ้าย ก๋านหลอกลวง ราคะตั๋ณหา ความอิจฉาขอยยวน ก๋านใส่ฮ้ายคนอื่น ความหยิ่งจ๋องหอง กับก๋านเป๋นคนบ่มีสำนึกในตางธรรม

²² adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.

²³ สะป๊ะกู้สิ่งตี้บ่ดีนี้ออกจากใจ๋ของคน เยียะหื้อคนเป๋นมลทิน”

²³ Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.

²⁴ พระเยซูลุกจากตี้หั้นเข้าไปในแคว้นเมืองไทระกับเมืองไซดอน แล้วเข้าไปในเฮือนหลังนึ่ง พระองค์บ่ต้องก๋านหื้อใผฮู้ใผหัน แต่ก็ยังมีคนฮู้คนหันอยู่

²⁴ Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,

²⁵ มีแม่ญิงคนนึ่ง ลูกสาวของนางถูกผีฮ้ายเข้า เมื่อฮู้ข่าวเถิงเรื่องพระเยซู นางก็เข้ามา แล้วไหว้ตี้ตี๋นของพระองค์

²⁵ pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.

²⁶ แม่ญิงคนนั้นบ่ใจ้เป๋นจาวยิว แต่เป๋นจาวซีเรียฟีนิเซีย ตี้อู้ภาษากรีก นางมาอ้อนวอนขอหื้อพระองค์ขับไล่ผีออกจากลูกสาว

²⁶ {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.

²⁷ พระองค์อู้กับแม่ญิงคนนั้นว่า “หื้อหมู่ลูกกิ๋นอิ่มเหียก่อนเต๊อะ บ่ถูกต้องตี้จะเอาของกิ๋นของลูกไปโจ้งหื้อหมา”

²⁷ Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.

²⁸ แต่แม่ญิงคนนั้นตอบพระองค์ว่า “แม่นแล้วต้านเจ้าข้า แม้แต่หมาตี้อยู่ปื๊นโต๊ะ ก็ได้กิ๋นเศษของกิ๋นลูกตี้ตกลงจากโต๊ะ”

²⁸ Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.

²⁹ พระเยซูบอกนางว่า “ย้อนเจ้าตอบจาอี้ ปิ๊กไปบ้านเจ้าเต๊อะ ผีออกจากลูกสาวแล้วเน่อ”

²⁹ Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.

³⁰ เมื่อนางปิ๊กไปแผวบ้าน ก็หันลูกสาวนอนอยู่บนตี้นอน ผีออกไปแล้ว

³⁰ Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.

³¹ แล้วพระเยซูออกจากแคว้นเมืองไทระเตียวก๋ายเมืองไซดอน ไปทะเลสาบกาลิลีในแคว้นทศบุรี

³¹ Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.

³² มีคนปาป้อจายหูหนวกปากกั๊กคนนึ่งมาหาพระองค์ อ้อนวอนขอพระองค์วางมือบนตั๋วคนนั้น เปื้อฮักษาเขาหื้อหาย

³² Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.

³³ พระองค์ปาป้อจายคนนั้นออกจากคนตังหลายไปอยู่แหมตี้นึ่ง พระองค์เอานิ้วมือซุกเข้าไปในฮูหูของเขา แล้วถ่มน้ำลายใส่นิ้วมือแปดตี้ลิ้นของเขา

³³ Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.

³⁴ แล้วพระองค์แหงนหน้าผ่อฟ้าสวรรค์ ถอนหายใจ๋ยาวด้วยความอินดูแล้วบอกคนนั้นว่า “เอฟฟาธา” แป๋ว่า “จงเปิดออก”

³⁴ E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!

³⁵ แล้วหูของคนนั้นก็ได้ยิน ลิ้นก็อู้ได้ถอบขึ้นมาบ่าเดี่ยวนั้นเลย

³⁵ No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.

³⁶ พระองค์สั่งหมู่คนตี้ปาเขามาบ่หื้อไปเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟัง แต่ยิ่งพระองค์สั่งห้ามนักเต้าใด หมู่เขาก็ยิ่งบอกคนอื่นนักขึ้นเต้าอั้น

³⁶ Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.

³⁷ คนตังหลายก็ปากั๋นงืดขนาดอู้กั๋นว่า “กู้สิ่งตี้พระเยซูเยียะนั้นดีขนาด พระองค์เยียะหื้อคนหูหนวกได้ยิน เยียะหื้อคนใบ้อู้ได้”

³⁷ E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia