Marcos 7

¹ มีหมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ตี้มาจากกรุงเยรูซาเล็มปากั๋นมาหาพระเยซู

¹ E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.

² หมู่เขาหันสาวกของพระเยซูบางคนบ่ซ่วยมือต๋ามพิธีตางศาสนายิวก่อนกิ๋นข้าว

² E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.

³ (จาวยิวตังหลายตึงคนตี้เป๋นหมู่ฟาริสีจะถือต๋ามกำสอนตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนสอนต่อๆ กั๋นมาว่า ถ้าบ่ซ่วยมือต๋ามพิธีตางศาสนาเหียก่อน จะบ่กิ๋นข้าวเตื้อ

³ Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;

⁴ หลังจากไปซื้อของในกาดมาแล้ว ก็ต้องซ่วยมือต๋ามพิธีนั้นเหียก่อนเหมือนกั๋น แล้วก้อยกิ๋นข้าว ก็มีฮีตฮอยอื่นๆ แหมหลายอย่างตี้เขาถือ อย่างก๋านล้างถ้วย จ๊อน หม้อใส่น้ำ ตึงหม้อแก๋งตวย)

⁴ e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.

⁵ ย้อนจาอั้นหมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็ถามพระเยซูว่า “เป๋นจาใดหมู่สาวกของต้านบ่เยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนสอนไว้ แต่ปากั๋นใจ๊มือตี้เป๋นมลทินกิ๋นข้าว”

⁵ Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?

⁶ พระองค์ตอบว่า “หมู่ต้านเป๋นคนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด อิสยาห์อู้ถูกแต๊ๆ ตี้ตวายตั๊กเถิงหมู่ต้านว่า

⁶ E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.

⁷ ก็เลยบ่มีประโยชน์ตี้หมู่เขาจะนมัสก๋านเฮา

⁷ Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.

⁸ หมู่ต้านละเลยกำสั่งสอนของพระเจ้า แล้วไปยึดถือต๋ามกำสอนของป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้สอนต่อๆ กั๋นมา”

⁸ Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,

⁹ แล้วพระเยซูอู้แหมว่า “หมู่ต้านเก่งขนาดตี้ปากั๋นหลบหลีกกำสั่งของพระเจ้า เปื้อเยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมของป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้สอนต่อๆ กั๋นนั้น

⁹ E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.

¹⁰ อย่างเจ้น โมเสสสอนไว้ว่า ‘จงเคารพนับถือป้อแม่ของตั๋ว’ กับ ‘คนใดตี้สาปแจ้งป้อแม่จะต้องมีโต้ษเถิงต๋าย’

¹⁰ Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.

¹¹ แต่หมู่ต้านแอกขะแตกสอนว่า ทรัพย์สมบัติตี้ควรจะจ้วยเหลือป้อแม่นั้น ก็เปิงดีตี้จะเอาไปถวายหื้อกับพระเจ้าแตน

¹¹ Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,

¹² ลูกคนนั้นก็มีข้อแก้ตั๋วบ่ต้องจ้วยเหลือป้อแม่

¹² nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,

¹³ หมู่ต้านก็เยียะหื้อถ้อยกำของพระเจ้าบ่มีผล ย้อนฮีตเก่าฮอยเดิมตี้สอนต่อๆ กั๋นมา กับโดยเยียะแหมหลายอย่างตี้เหมือนกับจาอี้ตวย”

¹³ invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas

¹⁴ พระเยซูก็ฮ้องคนตังหลายเข้ามาหาแหม แล้วอู้กับหมู่เขาว่า “หมู่ต้านกู้คนฟังหื้อดีๆ หื้อเข้าใจ๋แต๊ๆ เน่อ

¹⁴ E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.

¹⁵ ก๋านกิ๋นของตี้ห้ามกิ๋นบ่ได้เยียะหื้อคนเป๋นมลทิน แต่สิ่งตี้ออกมาจากตังในใจ๋ สิ่งนั้นละจะเยียะหื้อคนเป๋นมลทิน

¹⁵ Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.

¹⁶ ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

¹⁶ Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.

¹⁷ เมื่อพระเยซูละคนตังหลายเข้าไปในเฮือน หมู่สาวกก็เข้ามาถามพระองค์ว่า “กำเผียบนั้นหมายความว่าจาใด”

¹⁷ Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.

¹⁸ พระองค์ปิ๊กถามหมู่เขาว่า “ต้านตังหลายยังบ่เข้าใจ๋แหมกา ต้านยังบ่หันเตื้อก๋า คือว่าบ่มีอะหยังตี้เข้าปากไปแล้วเยียะหื้อคนเป๋นมลทินได้

¹⁸ E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,

¹⁹ ย้อนว่าบ่ได้เข้าไปในจิตใจ๋ แต่ลงต๊องแล้วก็ถ่ายออกไปเหีย” (ตี้อู้จาอี้เป๋นก๋านบอกหื้อฮู้ว่าของกิ๋นกู้อย่างกิ๋นได้ บ่มีอันใดเป๋นมลทิน)

¹⁹ porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?

²⁰ พระองค์ก็อู้ต่อแหมว่า “สิ่งตี้ออกมาจากจิตใจ๋ของคนนั้นละเยียะหื้อคนเป๋นมลทิน

²⁰ E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.

²¹ ย้อนว่าสิ่งตี้ออกมาจากจิตใจ๋ของคนคือก๋านกึ๊ดฮ้าย ก๋านลักของ ก๋านฆ่าคน ก๋านเยียะบาปตางเพศกู้อย่าง

²¹ Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,

²² ก๋านเล่นจู๊ ก๋านขี้โลภ ก๋านเยียะฮ้าย ก๋านหลอกลวง ราคะตั๋ณหา ความอิจฉาขอยยวน ก๋านใส่ฮ้ายคนอื่น ความหยิ่งจ๋องหอง กับก๋านเป๋นคนบ่มีสำนึกในตางธรรม

²² os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.

²³ สะป๊ะกู้สิ่งตี้บ่ดีนี้ออกจากใจ๋ของคน เยียะหื้อคนเป๋นมลทิน”

²³ Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.

²⁴ พระเยซูลุกจากตี้หั้นเข้าไปในแคว้นเมืองไทระกับเมืองไซดอน แล้วเข้าไปในเฮือนหลังนึ่ง พระองค์บ่ต้องก๋านหื้อใผฮู้ใผหัน แต่ก็ยังมีคนฮู้คนหันอยู่

²⁴ E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,

²⁵ มีแม่ญิงคนนึ่ง ลูกสาวของนางถูกผีฮ้ายเข้า เมื่อฮู้ข่าวเถิงเรื่องพระเยซู นางก็เข้ามา แล้วไหว้ตี้ตี๋นของพระองค์

²⁵ porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.

²⁶ แม่ญิงคนนั้นบ่ใจ้เป๋นจาวยิว แต่เป๋นจาวซีเรียฟีนิเซีย ตี้อู้ภาษากรีก นางมาอ้อนวอนขอหื้อพระองค์ขับไล่ผีออกจากลูกสาว

²⁶ E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.

²⁷ พระองค์อู้กับแม่ญิงคนนั้นว่า “หื้อหมู่ลูกกิ๋นอิ่มเหียก่อนเต๊อะ บ่ถูกต้องตี้จะเอาของกิ๋นของลูกไปโจ้งหื้อหมา”

²⁷ Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-

²⁸ แต่แม่ญิงคนนั้นตอบพระองค์ว่า “แม่นแล้วต้านเจ้าข้า แม้แต่หมาตี้อยู่ปื๊นโต๊ะ ก็ได้กิ๋นเศษของกิ๋นลูกตี้ตกลงจากโต๊ะ”

²⁸ Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.

²⁹ พระเยซูบอกนางว่า “ย้อนเจ้าตอบจาอี้ ปิ๊กไปบ้านเจ้าเต๊อะ ผีออกจากลูกสาวแล้วเน่อ”

²⁹ Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio

³⁰ เมื่อนางปิ๊กไปแผวบ้าน ก็หันลูกสาวนอนอยู่บนตี้นอน ผีออกไปแล้ว

³⁰ E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.

³¹ แล้วพระเยซูออกจากแคว้นเมืองไทระเตียวก๋ายเมืองไซดอน ไปทะเลสาบกาลิลีในแคว้นทศบุรี

³¹ E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.

³² มีคนปาป้อจายหูหนวกปากกั๊กคนนึ่งมาหาพระองค์ อ้อนวอนขอพระองค์วางมือบนตั๋วคนนั้น เปื้อฮักษาเขาหื้อหาย

³² E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.

³³ พระองค์ปาป้อจายคนนั้นออกจากคนตังหลายไปอยู่แหมตี้นึ่ง พระองค์เอานิ้วมือซุกเข้าไปในฮูหูของเขา แล้วถ่มน้ำลายใส่นิ้วมือแปดตี้ลิ้นของเขา

³³ E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.

³⁴ แล้วพระองค์แหงนหน้าผ่อฟ้าสวรรค์ ถอนหายใจ๋ยาวด้วยความอินดูแล้วบอกคนนั้นว่า “เอฟฟาธา” แป๋ว่า “จงเปิดออก”

³⁴ E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.

³⁵ แล้วหูของคนนั้นก็ได้ยิน ลิ้นก็อู้ได้ถอบขึ้นมาบ่าเดี่ยวนั้นเลย

³⁵ E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.

³⁶ พระองค์สั่งหมู่คนตี้ปาเขามาบ่หื้อไปเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟัง แต่ยิ่งพระองค์สั่งห้ามนักเต้าใด หมู่เขาก็ยิ่งบอกคนอื่นนักขึ้นเต้าอั้น

³⁶ E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.

³⁷ คนตังหลายก็ปากั๋นงืดขนาดอู้กั๋นว่า “กู้สิ่งตี้พระเยซูเยียะนั้นดีขนาด พระองค์เยียะหื้อคนหูหนวกได้ยิน เยียะหื้อคนใบ้อู้ได้”

³⁷ E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia