Marcos 6

¹ พระเยซูออกจากตี้หั้น แล้วปิ๊กไปเมืองนาซาเร็ธบ้านของพระองค์ หมู่สาวกก็ไปตวยพระองค์

¹ Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.

² เมื่อเถิงวันสะบาโต พระองค์ก็ตั้งเก๊าสั่งสอนในธรรมศาลาของจาวยิว มีคนนักขนาดฟังแล้วงืดในกำสอนของพระองค์ ก็อู้กั๋นว่า “เขาไปเอากำกึ๊ดจาอี้ตี้ไหนมา ผญาปั๋ญญาตี้คนนี้ได้มาเป๋นจาใด ตึงก๋านอัศจ๋รรย์ต่างๆ ก็ยังเยียะได้ตวย

² Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?

³ เขาเป๋นสล่าไม้บ่ใจ้กา เป๋นลูกบ่าวของมารีย์ มีน้องบ่าวจื้อยากอบ โยเสส ยูดาส กับซีโมน หมู่น้องสาวของเขาก็อยู่ในเมืองนี้กับหมู่เฮาบ่ใจ้กา” หมู่เขาก็เลยบ่ยอมฮับพระองค์

³ Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.

⁴ พระเยซูก็เลยอู้กับหมู่เขาว่า “ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้านั้นจะได้ฮับเกียรติในกู้ๆ ตี้ ยกเว้นในบ้านเมืองตึงครอบครัวญาติปี้น้องของตั๋ว”

⁴ Jesus, porém, lhes disse:

⁵ ต๋อนตี้อยู่ตี้หั้น พระเยซูก็บ่สามารถเยียะก๋านอัศจ๋รรย์ได้ นอกจากวางมือฮักษาคนป่วยหื้อหายบ่กี่คนเต้าอั้น

⁵ Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.

⁶ พระองค์งืดตี้หมู่เขาบ่มีความเจื้อในพระองค์

⁶ E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.

⁷ พระองค์ฮ้องสาวกสิบสองคนมา แล้วส่งหมู่เขาออกไปเป๋นกู้ๆ พระองค์หื้อหมู่เขามีสิทธิอำนาจตี้จะไล่ผีตังหลายออกได้

⁷ Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.

⁸ แล้วสั่งว่า “บ่ต้องเอาอะหยังติดตั๋วไปเน่อ นอกจากไม้เต๊า บ่ต้องเอาของกิ๋น ถงย่าม กับสตางค์ติดตั๋วไป

⁸ Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;

⁹ หื้อสุบเกิบได้ แต่บ่ต้องเอาเสื้อผ้าไปตวยแหมผืน”

⁹ e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.

¹⁰ พระองค์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “ถ้าเข้าไปในเฮือนใด ก็หื้อย้างอยู่ตี้เฮือนนั้นจ๋นกว่าจะไปเมืองอื่น

¹⁰ E recomendou-lhes:

¹¹ แต่ถ้าตี้ไหนบ่ต้อนฮับกาว่าบ่ฟังหมู่ต้าน ก็หื้อออกจากตี้หั้นไปเหีย แล้วปัดขี้ฝุ่นตี้ติดตี๋นของต้านขว้าง เปื้อส่อหื้อหันว่าพระเจ้าบ่ปอใจ๋กับบ่ยอมฮับเขา”

¹¹ Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.

¹² หมู่สาวกของพระองค์ก็ออกไปสั่งสอนหื้อคนตังหลายกลับใจ๋จากบาป

¹² Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.

¹³ หมู่เขาขับไล่ผีออกไปหลายตั๋ว กับตาน้ำมันบ่ากอกหื้อคนเจ็บป่วยหลายคน คนหมู่นั้นก็หาย

¹³ Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.

¹⁴ กษัตริย์เฮโรดได้ยินจื้อเสียงของพระเยซู ย้อนมีคนเล่าลือกั๋นไปทั่ว บางคนอู้ว่า “คนนี้ต้องเป๋นยอห์นผู้หื้อบัพติศมา ตี้เป๋นขึ้นจากความต๋ายแน่ๆ เถิงเยียะก๋านอัศจ๋รรย์ได้”

¹⁴ Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”

¹⁵ พ่องก็ว่า “เขาคือเอลียาห์” แต่คนอื่นก็ว่า “เขาคือผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า เหมือนกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนอื่นๆ ในสมัยโบราณนั้น”

¹⁵ Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”

¹⁶ เมื่อกษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องหมู่นี้ ต้านอู้ว่า “ต้องเป๋นยอห์นคนตี้เฮาสั่งหื้อกกคอแล้ว เป๋นขึ้นจากความต๋ายแน่ๆ”

¹⁶ Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.

¹⁷ กษัตริย์เฮโรดกึ๊ดจาอั้นย้อนว่าต้านสั่งหื้อยับยอห์นเอาเจื้อกเหล็กล่ามไว้ในคอก ย้อนหันแก่นางเฮโรเดียสเมียของต้าน เซิ่งเกยเป๋นเมียของฟีลิปน้องบ่าวของต้าน

¹⁷ Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.

¹⁸ ยอห์นเกยอู้กับกษัตริย์เฮโรดว่า “ต้านบ่มีสิทธิ์เอาเมียของน้องมาเป๋นเมียของตั๋ว”

¹⁸ Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”

¹⁹ เฮโรเดียสแค้น ใค่ฆ่ายอห์น แต่กษัตริย์เฮโรดบ่หื้อเยียะ

¹⁹ Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.

²⁰ ย้อนพระองค์กั๋วยอห์น ต้านฮู้ว่ายอห์นเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมตึงเป๋นคนบริสุทธิ์ ก็เลยปกป้องยอห์นไว้ กู้เตื้อตี้กษัตริย์เฮโรดฟังยอห์นสอนก็บ่ม่วนใจ๋ แต่ก็ยังใค่ฟังอยู่

²⁰ Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.

²¹ วันนึ่งเป๋นเวลาดีตี้เฮโรเดียสจะหื้อยอห์นถูกฆ่า เป๋นวันเกิดของกษัตริย์เฮโรด พระองค์เจิญหมู่ข้าราชก๋านจั๊นสูง นายทหารจั๊นผู้ใหญ่ ตึงคนสำคัญๆ ในแคว้นกาลิลีมางานเลี้ยง

²¹ Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,

²² ในงานนั้นลูกสาวของเฮโรเดียสฟ้อน เยียะหื้อกษัตริย์เฮโรดตึงหมู่แขกปออกปอใจ๋ขนาด กษัตริย์เฮโรดบอกว่า “จะขออะหยังเฮาก็จะหื้อ”

²² a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.

²³ แล้วกษัตริย์เฮโรดยังสัญญาแหมว่า “หนูจะขออะหยังก็ได้ จะขอแบ่งราชอาณาจักรสักเกิ่งนึ่งก็จะหื้อ”

²³ E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.

²⁴ นางก็ออกไปถามแม่ว่า “แม่เจ้า จะขออะหยังดี” แม่ก็ตอบว่า “ขอหัวของยอห์นผู้หื้อบัพติศมา”

²⁴ Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.

²⁵ แล้วนางก็ฟั่งล่นเข้าไปบอกกษัตริย์ว่า “ข้าเจ้าขอหัวของยอห์นผู้หื้อบัพติศมาใส่ถาดมาหื้อข้าเจ้าบ่าเดี่ยวนี้”

²⁵ No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.

²⁶ กษัตริย์เฮโรดก็ตุ๊กใจ๋อย่างหนัก แต่ได้สาบานต่อหน้าแขกตังหลายไว้แล้ว บ่ใค่บอกนางว่าหื้อบ่ได้

²⁶ O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.

²⁷ เฮโรดก็สั่งหื้อทหารคนนึ่งไปกกคอยอห์นมา ทหารคนนั้นก็ไปกกคอยอห์นขำในคอก

²⁷ E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,

²⁸ แล้วเอาหัวใส่ถาดมาหื้อนางคนนั้น แล้วนางก็เอาไปหื้อแม่

²⁸ e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.

²⁹ เมื่อสาวกของยอห์นฮู้จาอั้น ก็ปากั๋นมาฮับศพของยอห์นไปฝังไว้ในอุโมงค์

²⁹ Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.

³⁰ หมู่อัครสาวกตี้พระเยซูส่งออกไปมาแวดพระองค์ แล้วรายงานเรื่องกู้อย่างตี้ได้เยียะตึงได้สอนหื้อพระองค์ฟัง แล้วพระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า

³⁰ Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.

³¹ “หมู่เฮาไปหาตี้เงียบๆ ย้างกั๋นสักกำเต๊อะ” ย้อนว่ามีคนนักขนาดมาหาพระองค์อยู่สะลวด จ๋นบ่มีเวลาแม้แต่จะกิ๋นข้าว

³¹ E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.

³² หมู่เขาก็ลงเฮือไปหาตี้เงียบๆ เป๋นส่วนตั๋ว

³² Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.

³³ แต่ก็มีหลายคนหันหมู่เขาไป ก็จ๋ำหมู่เขาได้ แล้วคนหมู่นี้ตี้มาจากหลายๆ หมู่บ้าน ก็ล่นไปต๋ามฮิมฝั่งทะเล เปื้อไปดักรอถ้าพระเยซูกับหมู่สาวก

³³ Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.

³⁴ เมื่อพระเยซูขึ้นจากเฮือ ก็หันคนเป๋นจ๋ำนวนนัก พระองค์ก็ฮู้สึกอินดูหมู่เขา ย้อนว่าหมู่เขาเผียบเหมือนฝูงแกะตี้บ่มีคนเลี้ยง พระองค์จึงสั่งสอนหมู่เขาหลายเรื่อง

³⁴ Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.

³⁵ ตกต๋อนแลง หมู่สาวกก็มาบอกพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ บ่าเดี่ยวนี้ก็ค่ำนักแกแล้ว ต๋ำหมู่นี้ก็ทุรกั๋นดาร

³⁵ Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.

³⁶ บอกหื้อหมู่เขาปิ๊กไปเหียก่อนบ๋อ เปื้อจะได้ไปเซาะซื้อของกิ๋นกั๋นต๋ามบ้านไฮ่บ้านนาตึงหมู่บ้านต๋ำหมู่นี้ก่อน”

³⁶ Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.

³⁷ แต่พระองค์อู้ว่า “หมู่ต้านไปเซาะของกิ๋นมาเลี้ยงหมู่เขาเหียก่า” หมู่สาวกบอกว่า “จะต้องใจ๊เงินจ๋ำนวนก้าจ้างสองร้อยวันเถิงจะปอซื้อของกิ๋นมาเลี้ยงคนหมู่นี้ได้”

³⁷ Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?

³⁸ พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ไปเซาะผ่อลอว่ามีเข้าหนมปังอยู่กี่ก้อน” เมื่อหมู่เขาฮู้ก็ปิ๊กมาบอกว่า “มีเข้าหนมปังห้าก้อนกับป๋าสองตั๋ว”

³⁸ E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.

³⁹ พระองค์ก็สั่งหื้อคนตังหลายนั่งเป๋นหมู่ๆ บนหญ้าเขียวจุ้มตี้หั้น

³⁹ Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.

⁴⁰ คนตังหลายก็นั่งลงเป๋นหมู่ๆ ร้อยคนพ่องห้าสิบคนพ่อง

⁴⁰ E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.

⁴¹ แล้วพระองค์ก็ฮับเข้าหนมปังห้าก้อนกับป๋าสองตั๋วนั้นมา แล้วแหงนหน้าขึ้นไปผ่อฟ้าสวรรค์ขอบพระคุณพระเจ้า แล้วก็หักเข้าหนมปังส่งหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกคนตังหลาย แล้วพระองค์แบ่งป๋าสองตั๋วแจกหื้อหมู่เขาตวย

⁴¹ Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.

⁴² คนตึงหมดได้กิ๋นอิ่มกู้คน

⁴² Todos comeram e se fartaram,

⁴³ แล้วหมู่สาวกเก็บเข้าหนมปังตึงป๋าตี้เหลือได้สิบสองซ้าเต๋มๆ

⁴³ e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.

⁴⁴ คนตี้กิ๋นเข้าหนมปังตวยกั๋นวันนั้นนับก้าป้อจายมีห้าปันคน

⁴⁴ Os que comeram os pães eram cinco mil homens.

⁴⁵ หลังจากนั้นสักกำ พระเยซูก็บอกหื้อหมู่สาวกของพระองค์ลงเฮือข้ามฟากไปเมืองเบธไซดาก่อน ส่วนพระองค์ยังอยู่ตี้หั้น เปื้อส่งคนตังหลายปิ๊กบ้าน

⁴⁵ Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.

⁴⁶ หลังจากพระองค์ลาคนตังหลายแล้ว ก็ขึ้นไปอธิษฐานบนดอย

⁴⁶ E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.

⁴⁷ มืดค่ำแล้วเฮือของหมู่สาวกลอยอยู่ก๋างทะเลสาบ ส่วนพระองค์อยู่บนบกคนเดียว

⁴⁷ Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.

⁴⁸ พระองค์หันหมู่สาวกก่ำลังพายเฮืออย่างยากลำบาก ย้อนเฮือตอลมอยู่ หละหว่างตี๋สามเถิงหกโมงเจ๊า พระองค์เตียวบนน้ำไปหาหมู่เขา กับเหมือนว่าก่ำลังจะเตียวก๋ายหมู่เขาไป

⁴⁸ De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.

⁴⁹ เมื่อหมู่สาวกหันพระองค์เตียวมาบนน้ำก็กึ๊ดว่าเป๋นผี เลยฮ้องเสียงดัง

⁴⁹ Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.

⁵⁰ ย้อนว่าตกใจ๋กั๋ว แล้วพระองค์ก็อู้กับหมู่เขาต๋อนนั้นว่า “แป๋งใจ๋ดีๆ ไว้ นี่เฮาเน่อ บ่ถ้ากั๋ว”

⁵⁰ Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:

⁵¹ เมื่อพระเยซูขึ้นเฮือแล้ว ลมก็ย้าง หมู่เขาปากั๋นงืดขนาดตี้พระองค์เตียวบนน้ำได้กับลมก็หยุด

⁵¹ Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,

⁵² ย้อนเขายังบ่เข้าใจ๋ความหมายเรื่องเข้าหนมปังห้าก้อนนั้น สุดปั๋ญญาหมู่เขาแล้ว

⁵² porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.

⁵³ หลังจากข้ามฟากมาแผวฝั่งแคว้นเยนเนซาเรทแล้ว หมู่สาวกก็มัดเฮือไว้

⁵³ Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.

⁵⁴ เมื่อขึ้นมาจากเฮือแล้ว คนตี้หั้นก็จ๋ำพระเยซูได้

⁵⁴ Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.

⁵⁵ ก็ล่นไปบอกหมู่คนอื่นๆ ใคว่แคว้น แล้วหามคนป่วยใส่ตี้นอนมาหาพระองค์ ฮู้ว่าพระองค์อยู่ตังใดก็ไปหาตี้หั้น

⁵⁵ E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.

⁵⁶ พระองค์ไปตังใดบ่ว่าในหมู่บ้าน ในเมือง กาว่าไปบ้านนอกก็ดี คนตังหลายก็ปาเอาคนป่วยมานอนต๋ามกาด เปื้อขอหยุบตี๋นเสื้อคุมของพระองค์ กู้คนตี้ได้หยุบตี๋นเสื้อของพระองค์ก็หายป่วย

⁵⁶ Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia