Marcos 5

¹ พระเยซูกับหมู่สาวกก็ข้ามทะเลสาบมาเถิงแหมเผิกในเขตของจาวเกราซา

¹ Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.

² หลังจากตี้พระเยซูขึ้นจากเฮือ ก็มีป้อจายคนนึ่งออกมาจากอุโมงค์ฝังศพเข้ามาหาพระองค์ เขาโดนผีฮ้ายเข้า

² Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.

³ ป้อจายคนนั้นอยู่ต๋ามอุโมงค์ฝังศพ บ่มีใผมัดเขาไว้ได้แหมแล้ว ขนาดเอาเจื้อกเหล็กล่ามไว้ยังบ่อยู่

³ Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;

⁴ ย้อนว่าเกยเอาเจื้อกเหล็กล่ามเขาไว้หลายเตื้อแล้ว แต่เขาก็สะต๊กเจื้อกเหล็กตี้ล่ามมือจ๋นปุด ตี้ล่ามตี๋นก็เอาฟาดลงจ๋นปุด บ่มีใผมีแฮงปอตี้จะเยียะหื้อเขาอยู่ดึ้งๆ ได้

⁴ pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.

⁵ เขาจะเตียวไปเตียวมาต๋ามอุโมงค์ฝังศพกับต๋ามดอยต่างๆ ตึงเมื่อวันตึงเมื่อคืน คางเสียงดังเหมือนผีบ้า แล้วเอาบ่าหินคมเถือเนื้อเถือตั๋ว

⁵ Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.

⁶ เมื่อเขาหันพระเยซูจ้าดไก๋ ก็ล่นเข้ามาหากราบไหว้พระองค์

⁶ Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,

⁷ แล้วฮ้องเสียงดังว่า “พระเยซูพระบุตรของพระเจ้าผู้สูงสุด มายุ่งกับข้าเยียะหยัง ขอสัญญาต่อพระเจ้าก่อนเต๊อะว่า พระองค์จะบ่ทรมานข้า”

⁷ e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "

⁸ เขาอู้จาอี้ย้อนพระเยซูสั่งว่า “ไอ่ผีฮ้าย จงออกจากคนนั้นเหีย”

⁸ Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "

⁹ พระเยซูถามมันว่า “เจ้าจื้ออะหยัง” มันตอบว่า “จื้อก๋อง ย้อนหมู่ข้ามีหลายตั๋วอยู่ตวยกั๋น”

⁹ Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".

¹⁰ หมู่มันอ้อนวอนพระองค์ซ้ำแล้วซ้ำแหม ขอบ่หื้อพระองค์ไล่มันออกไปจากแคว้นนี้

¹⁰ E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.

¹¹ ต๋ำหมู่นั้นมีหมูหมู่ใหญ่ก่ำลังเซาะหากิ๋นอยู่ต๋ามเถิ้มดอย

¹¹ Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.

¹² ผีหมู่นั้นอ้อนวอนพระเยซูว่า “ขอโผดหื้อหมู่ข้าตังหลายไปเข้าในหมูหมู่นี้เต๊อะ”

¹² Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".

¹³ พระองค์ก็ยอมหื้อไปเข้าอยู่ในหมูได้ แล้วผีฮ้ายหมู่นั้นก็ออกจากป้อจายคนนั้น ไปเข้าในหมูจ๋ำนวนประมาณสองปันตั๋ว แล้วหมูก็ปากั๋นล่นลงหน้าผาจิ๊งลงไปในทะเลแก๊นน้ำต๋ายหมด

¹³ Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.

¹⁴ หมู่คนเลี้ยงหมูก็ปากั๋นล่นหนีไปเล่าเรื่องนี้หื้อคนในเมืองกับคนต๋ามบ้านนอกฟัง หมู่เขาก็ออกมาผ่อว่าเกิดอะหยังขึ้น

¹⁴ Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.

¹⁵ เมื่อหมู่เขาปากั๋นมาหาพระเยซู ก็หันป้อจายคนตี้เกยโดนผีเข้า นุ่งเสื้อผ้ามีสติดีนั่งอยู่ คนตังหลายก็ปากั๋นกั๋ว

¹⁵ Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.

¹⁶ คนตังหลายตี้ได้หันเหตุก๋ารณ์ก็เล่าหื้อคนอื่นๆ ฟังว่า เกิดอะหยังขึ้นกับคนตี้โดนผีเข้ากับตี้เกิดในหมู่หมู

¹⁶ Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.

¹⁷ คนหมู่นั้นก็อ้อนวอนขอหื้อพระองค์ออกไปจากเขตแดนของหมู่เขาเหีย

¹⁷ Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.

¹⁸ ต๋อนตี้พระเยซูปิ๊กลงเฮือ ป้อจายคนตี้เกยโดนผีเข้าก็ขอไปตวย

¹⁸ Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.

¹⁹ พระองค์บ่ยอมหื้อเขาไป แต่บอกเขาว่า “ปิ๊กไปบ้านเหีย แล้วเล่าหื้อหมู่เขาฟังเถิงก๋านใหญ่ตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าได้เยียะต่อเจ้ากับความเมตต๋าตี้พระองค์โผดหื้อเจ้า”

¹⁹ Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".

²⁰ ป้อจายคนนั้นก็ปิ๊กไป แล้วตั้งเก๊าบอกหื้อคนในแคว้นทศบุรีฟังเถิงเหตุก๋ารณ์ตี้พระเยซูได้เยียะกับเขา คนตังหลายก็ปากั๋นงืดขนาด

²⁰ Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.

²¹ พระเยซูลงเฮือปิ๊กไปแหมฝั่งของทะเลสาบ หมู่คนจ๋ำนวนนักมาแวดพระองค์ตี้ฮิมฝั่งทะเลสาบนั้น

²¹ Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.

²² มีนายธรรมศาลาของจาวยิวคนนึ่งจื้อไยรัสมาตี้หั้นตวย เมื่อเขาหันพระเยซูก็เข้ามากราบตี๋นพระองค์

²² Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés

²³ อ้อนวอนพระองค์ว่า “ลูกสาวหน้อยๆ ของข้าพเจ้าป่วยก่ำลังจะต๋าย ขอพระองค์โผดไปวางมือบนตั๋วเขาน่อยเต๊อะ เปื้อเขาจะได้หายโรค แล้วบ่ต๋าย”

²³ e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".

²⁴ พระเยซูก็ไปกับไยรัส

²⁴ Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.

²⁵ มีแม่ญิงคนนึ่งเป๋นโรคเลือดตกบ่หยุดมาสิบสองปี๋แล้ว

²⁵ E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.

²⁶ นางทนตุ๊กทรมานหนักขนาดจากก๋านฮักษาของหมอหลายคน เสี้ยงเงินเสี้ยงทองจ๋นหมดเนื้อหมดตั๋ว แต่โรคนั้นก็บ่ยังแควนขึ้น ซ้ำปิ๊กเป๋นนักเหลือเก่า

²⁶ Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.

²⁷ บ่ากองนางได้ยินเรื่องของพระเยซู ก็เตียวเข้าไปในคนตังหลาย ลักเข้ามาตังหลังพระเยซู แล้วหยุบเสื้อคุมของพระองค์

²⁷ Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,

²⁸ ย้อนนางกึ๊ดในใจ๋ว่า “ถ้าเฮาได้หยุบก้าเสื้อผ้าของพระองค์ เฮาก็จะหายแน่ๆ”

²⁸ porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".

²⁹ บ่ากองเขาหยุบเสื้อพระเยซู เลือดตี้ตกอยู่ก็หยุดแห้งไปเลย นางก็ฮู้ตั๋วว่าโรคหายแล้ว

²⁹ Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.

³⁰ พระเยซูฮู้บ่าเดี่ยวนั้นเลยว่าฤทธิ์ในตั๋วของพระองค์ได้แผ่ซ่านออกไป จึงเหลียวปิ๊กไปถามคนตังหลายว่า “ใผมาหยุบเสื้อผ้าเฮา”

³⁰ No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "

³¹ หมู่สาวกก็ตอบว่า “พระองค์ก็หันอยู่แล้วว่าคนก่ำลังยัดยู้พระองค์อยู่ ยังจะถามอยู่กาว่า ‘ใผหยุบตั๋วเฮา’ ”

³¹ Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "

³² แต่พระเยซูผ่อไปรอบๆ เปื้อจะหาคนตี้หยุบเสื้อพระองค์

³² Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.

³³ แม่ญิงคนนั้นกั๋วจ๋นตั๋วสั่น ย้อนฮู้ว่าเกิดอะหยังขึ้นกับนาง ก็เข้ามาก้มลงกราบพระองค์ แล้วเล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นตึงหมดหื้อพระองค์ฟัง

³³ Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.

³⁴ พระเยซูก็อู้กับนางว่า “ลูกเหย ความเจื้อของเจ้าเยียะหื้อเจ้าหายโรคแล้ว จะบ่ต้องตุ๊กแหม ขอหื้ออยู่ดีมีสุขเน่อ”

³⁴ Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".

³⁵ ต๋อนตี้พระองค์ก่ำลังอู้อยู่นั้น มีคนมาจากบ้านของไยรัสตี้เป๋นนายธรรมศาลามาบอกเขาว่า “ลูกสาวของต้านต๋ายแล้ว บ่ต้องรบก๋วนอาจ๋ารย์ละ”

³⁵ Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "

³⁶ เมื่อพระเยซูได้ยินก็บ่สนใจ๋ตี้หมู่เขาอู้กั๋น บอกไยรัสว่า “บ่ต้องกั๋วเน่อ ขอหื้อเจื้อเต้าอั้น”

³⁶ Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".

³⁷ พระองค์บ่หื้อคนอื่นตวยพระองค์ไป เว้นแต่เปโตร ยากอบ กับยอห์นน้องบ่าวของยากอบ

³⁷ E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.

³⁸ เมื่อหมู่เขามาแผวเฮือนของไยรัส พระองค์ก็หันคนวุ่นวะวุ่นวายไห้หุยกั๋นสนั่นปั่นปื๊น

³⁸ Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.

³⁹ พระองค์เข้าไปในบ้าน แล้วบอกหมู่เขาว่า “หมู่ต้านปากั๋นวุ่นวะวุ่นวายไห้สนั่นปั่นปื๊นเยียะหยัง หละอ่อนคนนี้ยังบ่ต๋ายเตื้อลอ ก่ำลังนอนหลับอยู่บ่ดาย”

³⁹ Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".

⁴⁰ หมู่เขาก็ใค่หัวใส่พระองค์

⁴⁰ Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.

⁴¹ พระองค์ก๋ำมือของหละอ่อนคนนั้นแล้วอู้ว่า “ทาลิธา คูมิ” เป๋นภาษาฮีบรูแป๋ว่า “หล้าเหย ลุกขึ้นเต๊อะ”

⁴¹ Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".

⁴² หละอ่อนคนนั้นก็ลุกขึ้นมา แล้วเตียวไปเตียวมาในห้องนั้น (หละอ่อนแม่ญิงคนนี้อายุสิบสองปี๋) คนตี้อยู่ในห้องก็ปากั๋นงืดอยู่ในใจ๋

⁴² Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.

⁴³ พระเยซูสั่งหมู่เขาบ่หื้อเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟังเป๋นเด็ดขาด แล้วบอกป้อแม่เซาะข้าวมาหื้อหละอ่อนกิ๋นเหีย

⁴³ Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia