Marcos 4

¹ พระเยซูสั่งสอนตี้ฮิมทะเลสาบแหม มีคนจ๋ำนวนนักปากั๋นมาหลุ้มพระองค์ พระองค์ก็ลงไปนั่งอยู่ในเฮือลอยฮิมฝั่ง ส่วนคนตังหลายยืนฟังอยู่บนต๋าฝั่ง

¹ Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.

² พระเยซูอู้เป๋นกำเผียบสอนหมู่เขาหลายอย่าง พระองค์เล่าว่า

² Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:

³ “ฟังหื้อดีๆ เน่อ มีจาวนาคนนึ่งออกไปหว่านเม็ดพืชจาวนาหว่านเม็ดพืช|src="LB00094B sower Mark 4_3.jpg" size="col" loc="4:21 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="4:3"

³ “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.

⁴ ต๋อนตี้หว่านอยู่นั้น บางเม็ดตกต๋ามหนตางเตียว นกก็มาจิกกิ๋นเหียหมด

⁴ Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.

⁵ บางเม็ดก็ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด มีดินบางแตะแหยะอยู่ตังบน ก็เยียะหื้อเม็ดพืชนั้นงอกขึ้นเวย

⁵ Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,

⁶ แต่เมื่อโดนแดดเผานักขึ้นติกๆ ก็เหี่ยวแห้งต๋าย ย้อนว่าฮากอยู่ตื้นล้ำไป

⁶ mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.

⁷ บางเม็ดตกก๋างป่าหนาม ต้นหนามนั้นก็ใหญ่ขึ้นมางำต้นนั้นเหียหมด ต้นนั้นก็บ่มีดอกบ่มีหน่วย

⁷ Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.

⁸ แต่มีบางเม็ดตกบนดินดีก็งอกงามใหญ่ขึ้น เกิดดอกออกผลสามสิบเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง ร้อยเต้าพ่อง”

⁸ Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.

⁹ แล้วพระองค์อู้ว่า “ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

⁹ Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.

¹⁰ เมื่อคนตังหลายปิ๊กไปแล้ว สาวกสิบสองคนตึงบางคนตี้ตวยพระองค์อยู่ ก็ถามเถิงเรื่องกำเผียบนั้นว่าหมายความว่าจาใด

¹⁰ Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.

¹¹ พระองค์ตอบว่า “ข้อล้ำเลิ็กเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าโผดหื้อต้านตังหลายฮู้ได้ ส่วนหมู่คนอื่นๆ นั้น จะอู้หื้อฟังเป๋นกำเผียบเต้าอั้น

¹¹ Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,

¹² เปื้อว่า

¹² de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.

¹³ แล้วพระเยซูถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านบ่เข้าใจ๋กำเผียบนั้นเตื้อกา แล้วจะเข้าใจ๋กำเผียบอื่นๆ ได้จาใด

¹³ Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?

¹⁴ หมายความว่า คนหว่านเม็ดพืชนั้นหว่านถ้อยกำของพระเจ้า

¹⁴ O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.

¹⁵ เม็ดตี้ตกต๋ามหนตางเตียวก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำของพระเจ้าแล้ว แต่ซาต๋านมาลู่เอาถ้อยกำนั้นตี้หว่านลงในใจ๋ของเขาไปเหีย

¹⁵ As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.

¹⁶ ส่วนเม็ดตี้ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำ แล้วก็ฮับถ้อยกำนั้นไว้บ่าเดี่ยวนั้นเลยอย่างจื้นจมยินดี

¹⁶ As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.

¹⁷ แต่ฮากลงดินบ่เลิ็ก อยู่ได้บ่เมิน เมื่อเกิดปั๋ญหากาว่าโดนค่ำย้อนถ้อยกำนั้น เขาก็เลิกเจื้อไปเหีย

¹⁷ Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.

¹⁸ ส่วนเม็ดตี้ตกก๋างป่าหนามนั้น ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้ว

¹⁸ As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,

¹⁹ แต่ยังเป๋นห่วงเรื่องต่างๆ กับจีวิตในโลกนี้ หลงมัวเมาข้าวของเงินคำ กับโลภใค่ได้สิ่งต่างๆ สิ่งหมู่นี้ก็มางำถ้อยกำไว้ เยียะหื้อถ้อยกำนั้นบ่เกิดผลในจีวิต

¹⁹ mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.

²⁰ แต่เม็ดตี้ตกบนดินดีก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้วฮับไว้ แล้วเกิดดอกออกผลสามสิบเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง ร้อยเต้าพ่อง”

²⁰ E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.

²¹ แล้วพระองค์ถามหมู่เขาว่า “มีใผพ่องเมื่อต๋ามโกมไฟแล้วจะเอาถังควบไว้ กาว่าเอาไปซุกไว้ปื๊นเตียงเหีย แต่จะบ่เอาไปตั้งบนตั่งไว้กาโกมไฟ|src="HK00151B lamp Mark 4_21.jpg" size="col" loc="mark 4:21 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="4:21"

²¹ Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.

²² กู้สิ่งตี้เอาไปซ่อนไว้ก็จะป๋ากฏออกมาหื้อหัน กู้สิ่งตี้เป๋นความลับจะถูกเปิดเผยหื้อฮู้

²² Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.

²³ ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

²³ Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.

²⁴ พระองค์อู้กับหมู่เขาแหมว่า “หื้อเอาใจ๋ใส่ในสิ่งตี้ต้านได้ฟังหื้อดีๆ ต้านจะสวนสิ่งตี้ฟังมาด้วยต๋างแก่นใด พระเจ้าจะสวนความเข้าใจ๋คืนหื้อต้านด้วยต๋างแก่นนั้น ป๋ายบ่ปอจะเตื่อมแถ้งหื้อแหม

²⁴ Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.

²⁵ คนตี้เข้าใจ๋อยู่แล้วก็จะเข้าใจ๋นักขึ้นแหม ส่วนคนตี้บ่เข้าใจ๋กับบ่สนใจ๋นั้น แม้สิ่งตี้เขาเข้าใจ๋พระเจ้าก็จะเยียะหื้อเขาบ่เข้าใจ๋แหมเลย”

²⁵ Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.

²⁶ พระองค์อู้ต่อแหมว่า “แผ่นดินของพระเจ้าเผียบเหมือนกับป้อจายคนนึ่งหว่านเม็ดพืชลงในโต้งนา

²⁶ Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.

²⁷ ต๋อนเมื่อคืนก็นอนหลับ เมื่อวันก็ลุกขึ้น ไปๆ มาๆ เม็ดพืชนั้นจะงอกจ๋ำเริญขึ้นจาใดเขาก็บ่ฮู้

²⁷ Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.

²⁸ ย้อนว่าดินเยียะหื้อเม็ดนั้นงอกขึ้นเป๋นต้นก่อน แล้วเมื่อลูนมาก็ออกงวง หลังจากนั้นก็มีเม็ดข้าวเต๋มงวง

²⁸ A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.

²⁹ เมื่อข้าวแก่ได้ตี้ สมควรดีเกี่ยวแล้ว เขาก็ไปเกี่ยวเก็บมาไว้กิ๋น ย้อนว่าเถิงยามเกี่ยวข้าวแล้ว”

²⁹ E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.

³⁰ แล้วพระองค์ก็อู้ว่า “จะเผียบแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะหยังดี กาว่าจะอู้กำเผียบจาใดดี

³⁰ Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?

³¹ ก็เผียบเหมือนเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง ต๋อนบ่มไว้ในดิน เม็ดก็หน้อยเหลือเปิ้น

³¹ É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,

³² แต่เมื่องอกจ๋ำเริญขึ้นมาแล้ว ก็เป๋นต้นใหญ่เหลือเปิ้น มีกิ่งใหญ่ปอตี้นกมาแป๋งฮังอาศัยอยู่ในฮ่มเงาของต้นนั้นได้”

³² mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.

³³ พระเยซูใจ๊กำเผียบหลายเรื่องจาอี้ไปสอนคนตังหลายเต้าตี้หมู่เขาเข้าใจ๋ได้

³³ Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.

³⁴ นอกจากกำเผียบแล้ว พระองค์บ่ได้อู้อะหยังกับหมู่เขาแหม แต่เมื่อคนตังหลายปิ๊กไปแล้ว พระองค์ก็อธิบายกำเผียบหมู่นั้นหื้อหมู่สาวกฟัง

³⁴ Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.

³⁵ เมื่อแลงวันนั้น พระเยซูบอกหมู่สาวกว่า “หื้อหมู่เฮาข้ามทะเลสาบไปเผิกตังปู๊นกั๋นเต๊อะ”

³⁵ Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.

³⁶ หมู่เขาก็ลาคนตังหลาย ปากั๋นลงเฮือกับพระองค์ตี้นั่งในเฮืออยู่แล้ว แล้วปาพระองค์ไป มีเฮือหลายลำตวยไป

³⁶ Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.

³⁷ จู่ๆ ลมหลวงก็เกิดขึ้น เยียะหื้อคลื่นซัดน้ำเข้ามาจ๋นปอจะเต๋มลำเฮือ

³⁷ Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.

³⁸ แต่พระเยซูนอนหนุนหมอนหลับอยู่ต๊ายเฮือ หมู่สาวกก็มาฮ้องพระองค์ลุก บอกว่า “อาจ๋ารย์บ่ห่วงกั๋นพ่องกา หมู่เฮาก่ำลังจะจ๋มน้ำต๋ายกั๋นหมดแล้ว”

³⁸ Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.

³⁹ พระองค์ก็ลุกขึ้นห้ามลม แล้วสั่งคลื่นว่า “ย้าง ย้างบ่าเดี่ยวนี้” แล้วลมก็ย้าง คลื่นก็หนิมผิ้วบ่าเดี่ยวนั้นเลย

³⁹ Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.

⁴⁰ พระองค์อู้กับหมู่เขาว่า “กั๋วเยียะหยัง บ่มีความเจื้อกา”

⁴⁰ Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.

⁴¹ หมู่เขากั๋วขนาด อู้กั๋นในหมู่เขาว่า “ต้านผู้นี้เป๋นใผกั๋น ขนาดลมหลวงกับคลื่นแฮงก็ยังเจื้อฟังต้าน”

⁴¹ Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia