Marcos 4

¹ พระเยซูสั่งสอนตี้ฮิมทะเลสาบแหม มีคนจ๋ำนวนนักปากั๋นมาหลุ้มพระองค์ พระองค์ก็ลงไปนั่งอยู่ในเฮือลอยฮิมฝั่ง ส่วนคนตังหลายยืนฟังอยู่บนต๋าฝั่ง

¹ E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.

² พระเยซูอู้เป๋นกำเผียบสอนหมู่เขาหลายอย่าง พระองค์เล่าว่า

² E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:

³ “ฟังหื้อดีๆ เน่อ มีจาวนาคนนึ่งออกไปหว่านเม็ดพืชจาวนาหว่านเม็ดพืช|src="LB00094B sower Mark 4_3.jpg" size="col" loc="4:21 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="4:3"

³ Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;

⁴ ต๋อนตี้หว่านอยู่นั้น บางเม็ดตกต๋ามหนตางเตียว นกก็มาจิกกิ๋นเหียหมด

⁴ e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.

⁵ บางเม็ดก็ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด มีดินบางแตะแหยะอยู่ตังบน ก็เยียะหื้อเม็ดพืชนั้นงอกขึ้นเวย

⁵ E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;

⁶ แต่เมื่อโดนแดดเผานักขึ้นติกๆ ก็เหี่ยวแห้งต๋าย ย้อนว่าฮากอยู่ตื้นล้ำไป

⁶ mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.

⁷ บางเม็ดตกก๋างป่าหนาม ต้นหนามนั้นก็ใหญ่ขึ้นมางำต้นนั้นเหียหมด ต้นนั้นก็บ่มีดอกบ่มีหน่วย

⁷ E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.

⁸ แต่มีบางเม็ดตกบนดินดีก็งอกงามใหญ่ขึ้น เกิดดอกออกผลสามสิบเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง ร้อยเต้าพ่อง”

⁸ E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.

⁹ แล้วพระองค์อู้ว่า “ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

⁹ E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

¹⁰ เมื่อคนตังหลายปิ๊กไปแล้ว สาวกสิบสองคนตึงบางคนตี้ตวยพระองค์อยู่ ก็ถามเถิงเรื่องกำเผียบนั้นว่าหมายความว่าจาใด

¹⁰ E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.

¹¹ พระองค์ตอบว่า “ข้อล้ำเลิ็กเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าโผดหื้อต้านตังหลายฮู้ได้ ส่วนหมู่คนอื่นๆ นั้น จะอู้หื้อฟังเป๋นกำเผียบเต้าอั้น

¹¹ E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;

¹² เปื้อว่า

¹² para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.

¹³ แล้วพระเยซูถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านบ่เข้าใจ๋กำเผียบนั้นเตื้อกา แล้วจะเข้าใจ๋กำเผียบอื่นๆ ได้จาใด

¹³ E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?

¹⁴ หมายความว่า คนหว่านเม็ดพืชนั้นหว่านถ้อยกำของพระเจ้า

¹⁴ O semeador semeia a palavra;

¹⁵ เม็ดตี้ตกต๋ามหนตางเตียวก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำของพระเจ้าแล้ว แต่ซาต๋านมาลู่เอาถ้อยกำนั้นตี้หว่านลงในใจ๋ของเขาไปเหีย

¹⁵ estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.

¹⁶ ส่วนเม็ดตี้ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำ แล้วก็ฮับถ้อยกำนั้นไว้บ่าเดี่ยวนั้นเลยอย่างจื้นจมยินดี

¹⁶ E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;

¹⁷ แต่ฮากลงดินบ่เลิ็ก อยู่ได้บ่เมิน เมื่อเกิดปั๋ญหากาว่าโดนค่ำย้อนถ้อยกำนั้น เขาก็เลิกเจื้อไปเหีย

¹⁷ mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.

¹⁸ ส่วนเม็ดตี้ตกก๋างป่าหนามนั้น ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้ว

¹⁸ E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;

¹⁹ แต่ยังเป๋นห่วงเรื่องต่างๆ กับจีวิตในโลกนี้ หลงมัวเมาข้าวของเงินคำ กับโลภใค่ได้สิ่งต่างๆ สิ่งหมู่นี้ก็มางำถ้อยกำไว้ เยียะหื้อถ้อยกำนั้นบ่เกิดผลในจีวิต

¹⁹ e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.

²⁰ แต่เม็ดตี้ตกบนดินดีก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้วฮับไว้ แล้วเกิดดอกออกผลสามสิบเต้าพ่อง หกสิบเต้าพ่อง ร้อยเต้าพ่อง”

²⁰ Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.

²¹ แล้วพระองค์ถามหมู่เขาว่า “มีใผพ่องเมื่อต๋ามโกมไฟแล้วจะเอาถังควบไว้ กาว่าเอาไปซุกไว้ปื๊นเตียงเหีย แต่จะบ่เอาไปตั้งบนตั่งไว้กาโกมไฟ|src="HK00151B lamp Mark 4_21.jpg" size="col" loc="mark 4:21 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="4:21"

²¹ E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?

²² กู้สิ่งตี้เอาไปซ่อนไว้ก็จะป๋ากฏออกมาหื้อหัน กู้สิ่งตี้เป๋นความลับจะถูกเปิดเผยหื้อฮู้

²² Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.

²³ ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

²³ Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.

²⁴ พระองค์อู้กับหมู่เขาแหมว่า “หื้อเอาใจ๋ใส่ในสิ่งตี้ต้านได้ฟังหื้อดีๆ ต้านจะสวนสิ่งตี้ฟังมาด้วยต๋างแก่นใด พระเจ้าจะสวนความเข้าใจ๋คืนหื้อต้านด้วยต๋างแก่นนั้น ป๋ายบ่ปอจะเตื่อมแถ้งหื้อแหม

²⁴ E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.

²⁵ คนตี้เข้าใจ๋อยู่แล้วก็จะเข้าใจ๋นักขึ้นแหม ส่วนคนตี้บ่เข้าใจ๋กับบ่สนใจ๋นั้น แม้สิ่งตี้เขาเข้าใจ๋พระเจ้าก็จะเยียะหื้อเขาบ่เข้าใจ๋แหมเลย”

²⁵ Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.

²⁶ พระองค์อู้ต่อแหมว่า “แผ่นดินของพระเจ้าเผียบเหมือนกับป้อจายคนนึ่งหว่านเม็ดพืชลงในโต้งนา

²⁶ E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;

²⁷ ต๋อนเมื่อคืนก็นอนหลับ เมื่อวันก็ลุกขึ้น ไปๆ มาๆ เม็ดพืชนั้นจะงอกจ๋ำเริญขึ้นจาใดเขาก็บ่ฮู้

²⁷ e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.

²⁸ ย้อนว่าดินเยียะหื้อเม็ดนั้นงอกขึ้นเป๋นต้นก่อน แล้วเมื่อลูนมาก็ออกงวง หลังจากนั้นก็มีเม็ดข้าวเต๋มงวง

²⁸ Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.

²⁹ เมื่อข้าวแก่ได้ตี้ สมควรดีเกี่ยวแล้ว เขาก็ไปเกี่ยวเก็บมาไว้กิ๋น ย้อนว่าเถิงยามเกี่ยวข้าวแล้ว”

²⁹ Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.

³⁰ แล้วพระองค์ก็อู้ว่า “จะเผียบแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะหยังดี กาว่าจะอู้กำเผียบจาใดดี

³⁰ E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?

³¹ ก็เผียบเหมือนเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง ต๋อนบ่มไว้ในดิน เม็ดก็หน้อยเหลือเปิ้น

³¹ É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;

³² แต่เมื่องอกจ๋ำเริญขึ้นมาแล้ว ก็เป๋นต้นใหญ่เหลือเปิ้น มีกิ่งใหญ่ปอตี้นกมาแป๋งฮังอาศัยอยู่ในฮ่มเงาของต้นนั้นได้”

³² mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.

³³ พระเยซูใจ๊กำเผียบหลายเรื่องจาอี้ไปสอนคนตังหลายเต้าตี้หมู่เขาเข้าใจ๋ได้

³³ E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.

³⁴ นอกจากกำเผียบแล้ว พระองค์บ่ได้อู้อะหยังกับหมู่เขาแหม แต่เมื่อคนตังหลายปิ๊กไปแล้ว พระองค์ก็อธิบายกำเผียบหมู่นั้นหื้อหมู่สาวกฟัง

³⁴ Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.

³⁵ เมื่อแลงวันนั้น พระเยซูบอกหมู่สาวกว่า “หื้อหมู่เฮาข้ามทะเลสาบไปเผิกตังปู๊นกั๋นเต๊อะ”

³⁵ E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.

³⁶ หมู่เขาก็ลาคนตังหลาย ปากั๋นลงเฮือกับพระองค์ตี้นั่งในเฮืออยู่แล้ว แล้วปาพระองค์ไป มีเฮือหลายลำตวยไป

³⁶ E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.

³⁷ จู่ๆ ลมหลวงก็เกิดขึ้น เยียะหื้อคลื่นซัดน้ำเข้ามาจ๋นปอจะเต๋มลำเฮือ

³⁷ E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.

³⁸ แต่พระเยซูนอนหนุนหมอนหลับอยู่ต๊ายเฮือ หมู่สาวกก็มาฮ้องพระองค์ลุก บอกว่า “อาจ๋ารย์บ่ห่วงกั๋นพ่องกา หมู่เฮาก่ำลังจะจ๋มน้ำต๋ายกั๋นหมดแล้ว”

³⁸ E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?

³⁹ พระองค์ก็ลุกขึ้นห้ามลม แล้วสั่งคลื่นว่า “ย้าง ย้างบ่าเดี่ยวนี้” แล้วลมก็ย้าง คลื่นก็หนิมผิ้วบ่าเดี่ยวนั้นเลย

³⁹ E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.

⁴⁰ พระองค์อู้กับหมู่เขาว่า “กั๋วเยียะหยัง บ่มีความเจื้อกา”

⁴⁰ E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?

⁴¹ หมู่เขากั๋วขนาด อู้กั๋นในหมู่เขาว่า “ต้านผู้นี้เป๋นใผกั๋น ขนาดลมหลวงกับคลื่นแฮงก็ยังเจื้อฟังต้าน”

⁴¹ E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia