Lucas 8

¹ ต่อมาพระองค์ก็เตียวตางไปใคว่บ้านใคว่เมือง บอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า สาวกสิบสองคนก็อยู่กับพระองค์

¹ E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,

² ฮ่วมกับแม่ญิงบางคนตี้พระองค์เกยไล่ผีออกจากตั๋วกับฮักษาโรคหื้อหาย ได้แก่มารีย์ตี้ฮ้องกั๋นว่ามารีย์จาวมักดาลา คนตี้พระองค์ได้ไล่ผีออกเจ็ดตั๋ว

² e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,

³ กับนางโยอันนาเมียของคูซา ป้อบ้านของเจ้าเมืองเฮโรด สุสันนากับแม่ญิงแหมหลายคนตี้เกยถวายของส่วนตั๋วจ้วยเหลือพระองค์กับสาวกของพระองค์

³ e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.

⁴ เมื่อมีหมู่คนจ๋ำนวนนัก คนจากหลายบ้านหลายเมืองมาหาพระเยซู พระองค์จึงอู้กับหมู่เขาเป๋นกำเผียบว่า

⁴ E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:

⁵ “มีจาวนาคนนึ่งออกไปหว่านเม็ดพืช บางเม็ดตกต๋ามหนตางเตียว คนก็ย่ำแล้วนกก็มาจิกกิ๋นเหียหมด

⁵ Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.

⁶ บางเม็ดก็ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด เมื่องอกขึ้นมาบ่ปอเมินก็เหี่ยวแห้งต๋าย ย้อนว่าขาดน้ำ

⁶ E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.

⁷ บางเม็ดตกก๋างป่าหนาม ต้นหนามนั้นก็ใหญ่ขึ้นมางำต้นนั้นเหียหมด

⁷ E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.

⁸ บางเม็ดตกบนดินดี ก็งอกงามใหญ่ขึ้นแล้วก็มีงวงมีเม็ดนักเป๋นร้อยเต้า” เมื่อพระองค์อู้แล้ว ก็บอกหมู่เขาเสียงดังว่า “ใผยอมฟังก็หื้อฟังไว้เต๊อะ”

⁸ E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

⁹ หมู่สาวกถามพระองค์ว่า “กำเผียบนั้นหมายความว่าจาใด”

⁹ E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?

¹⁰ พระเยซูบอกหมู่สาวกว่า “ข้อล้ำเลิ็กเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าโผดหื้อต้านตังหลายฮู้ได้ ส่วนหมู่คนอื่นๆ นั้น จะอู้หื้อฟังเป๋นกำเผียบเปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามพระคัมภีร์ตี้ว่า ‘หมู่เขาผ่อแต่บ่หัน หมู่เขาฟังแต่บ่เข้าใจ๋’

¹⁰ E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.

¹¹ “กำเผียบคือจาอี้ เม็ดพืชก็คือถ้อยกำของพระเจ้า

¹¹ Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.

¹² ตี้ตกต๋ามหนตางเตียวก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำของพระเจ้า แล้วมารก็มาลู่เอาถ้อยกำนั้นตี้หว่านลงในใจ๋ของเขาไปเหีย เปื้อบ่หื้อเขาเจื้อและรอดป๊นบาปโต้ษได้

¹² E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.

¹³ ตี้ตกลงดินตี้ปื๊นตังลุ่มเป๋นบ่าหินเต๋มไปหมด ก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้วก็ฮับถ้อยกำนั้นตันบาดตันบ้วงอย่างจื้นจมยินดี แต่ฮากลงดินบ่เลิ็ก เขาเจื้อบ่ปอเมิน เมื่อถูกทดลองก็เลิกเจื้อไปเหีย

¹³ E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.

¹⁴ ตี้ตกก๋างป่าหนามนั้นก็เหมือนคนตี้ได้ฟังถ้อยกำแล้วก็ฮับเอาเหมือนกั๋น แต่ความเป๋นห่วงเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับจีวิตในโลกนี้ ความหลงมัวเมาข้าวของเงินคำ กับความม่วนงันสันเล้า ก็มางำเขาไว้ แล้วความเจื้อของเขาก็บ่จ๋ำเริญเติบโต

¹⁴ E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.

¹⁵ ตี้ตกบนดินดี ก็เหมือนคนมีจิตใจ๋ตี้ดีงามกับสูงส่ง เมื่อได้ฟังถ้อยกำก็จ๋ำเอาไว้ แล้วก็อดทนจ๋นออกผล

¹⁵ Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.

¹⁶ “บ่มีใผเมื่อต๋ามโกมไฟแล้วจะเอาซ้าควบไว้เหีย กาว่าเอาไปซุกไว้ปื๊นเตียง แต่จะตั้งบนตั่งไว้ เปื้อคนตังหลายตี้เข้ามาจะหันเป่งแจ้งได้

¹⁶ Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.

¹⁷ กู้สิ่งตี้เอาไปซ่อนไว้ก็จะป๋ากฏออกมาหื้อหัน กับกู้สิ่งตี้เป๋นความลับก็จะถูกเปิดเผยหื้อฮู้

¹⁷ Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.

¹⁸ ย้อนจาอั้น ต้านตังหลายฟังหื้อดีๆ คนตี้เข้าใจ๋อยู่แล้วก็จะเข้าใจ๋นักขึ้นแหม ส่วนคนตี้บ่เข้าใจ๋ แม้ตี้เขากึ๊ดว่าเขาเข้าใจ๋ พระเจ้าจะเอาไปจากเขาเหีย”

¹⁸ Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.

¹⁹ ต๋อนนั้นแม่กับหมู่น้องบ่าวของพระเยซูมาหาพระองค์ แต่เข้าไปเถิงตั๋วพระองค์บ่ได้ ย้อนมีคนนัก

¹⁹ Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.

²⁰ มีคนบอกพระองค์ว่า “แม่กับหมู่น้องบ่าวของต้านมายืนถ้าอยู่ตังนอก”

²⁰ E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.

²¹ พระเยซูอู้กับหมู่เขาตี้หั้นว่า “แม่กับน้องของเฮา คือคนตี้ได้ฟังถ้อยกำของพระเจ้า แล้วเยียะต๋าม”

²¹ E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.

²² อยู่มาวันนึ่งพระองค์ลงเฮือกับหมู่สาวกของพระองค์ แล้วพระองค์บอกหมู่เขาว่า “หื้อหมู่เฮาข้ามทะเลสาบไปเผิกตังปู๊นเต๊อะ” หมู่เขาก็นั่งเฮือออกไป

²² Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.

²³ เมื่อเฮือก่ำลังไป พระองค์ก็นอนหลับ แล้วมีลมหลวงก๋างทะเล น้ำซัดเข้าเกือบเต๋มเฮือจ๋นเป๋นอันตราย

²³ Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.

²⁴ หมู่เขามาฮ้องพระองค์ลุก บอกพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ อาจ๋ารย์ หมู่เฮาจะจ๋มน้ำต๋ายกั๋นหมดแล้ว” พระองค์ก็ลุกขึ้นห้ามลมกับคลื่น แล้วคลื่นกับลมก็หยุด ทะเลก็หนิมผิ้วดี

²⁴ E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.

²⁵ พระเยซูจึงอู้กับหมู่เขาว่า “บ่มีความเจื้อกา” หมู่เขาก็กั๋วกับปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “ต้านผู้นี้เป๋นใผกั๋น สั่งบังคับลมกับคลื่นได้ ลมกับคลื่นก็เจื้อฟังต้าน”

²⁵ E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?

²⁶ หมู่เขาแล่นเฮือไปเถิงเขตของจาวเกราซาตี้อยู่แหมเผิกนึ่งของทะเลสาบกาลิลี

²⁶ E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.

²⁷ เมื่อพระองค์ขึ้นฝั่ง มีคนนึ่งออกมาจากเมืองมาปะพระองค์ คนนั้นมีผีเข้าอยู่ บ่ได้นุ่งเสื้อนุ่งผ้า บ่ได้อยู่กับบ้านกับเฮือน อยู่ต๋ามอุโมงค์ฝังศพมาเมินแล้ว

²⁷ E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.

²⁸ เมื่อเขาหันพระเยซู เขาก็หุยเสียงดัง ยอบตั๋วลงไหว้ส่องหน้าพระองค์ฮ้องเสียงดังว่า “โอพระเยซูพระบุตรของพระเจ้าผู้สูงสุด มายุ่งกับเฮาเยียะหยัง ขอเต๊อะ ห้ามทรมานเฮาเน่อ”

²⁸ Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.

²⁹ ตี้เขาอู้จาอั้น ก็ย้อนพระเยซูได้สั่งผีฮ้ายหื้อออกจากเขา ผีนั้นเกยเข้าเขาหลายเตื้อ เขาเกยถูกคนเอาเจื้อกเหล็กล่ามกับกุมเขาไว้ แต่เขาก็สะต๊กเจื้อกเหล็กปุดหมด กับผีฮ้ายก็ปาเขาเข้าไปอยู่ในป่าคนเดียว

²⁹ (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).

³⁰ พระเยซูถามเขาว่า “เจ้าจื้ออะหยัง” เขาตอบว่า “จื้อก๋อง” ย้อนว่ามีผีฮ้ายหลายตั๋วเข้าอยู่ในตั๋วเขา

³⁰ E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.

³¹ ผีนั้นก็อ้อนวอนซ้ำแล้วซ้ำแหม ขอบ่หื้อพระองค์สั่งปิ๊กไปอยู่ในขุมตี้เลิ็กตี้สุด

³¹ E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.

³² มีหมูเป๋นหมู่ใหญ่ก่ำลังเซาะหากิ๋นอยู่ต๋ามเถิ้มดอยใก้ๆ หั้น ผีหมู่นั้นจึงอ้อนวอนพระองค์ ขอไปเข้าอยู่ในหมูหมู่นั้น พระเยซูอู้ว่า “ไปเต๊อะ”

³² E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.

³³ ผีฮ้ายหมู่นั้นก็ออกจากป้อจายคนนั้น แล้วไปเข้าอยู่ในหมู หมูหมู่นั้นก็ปากั๋นล่นลงหน้าผาจิ๊งลงไปในทะเลแก๊นน้ำต๋ายหมด

³³ Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.

³⁴ หมู่คนเลี้ยงหมูเมื่อหันเหตุก๋ารณ์จาอั้น ก็ปากั๋นล่นหนีไปเล่าหื้อคนในเมืองนั้นฟัง ตึงในเวียงตึงบ้านนอก

³⁴ E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.

³⁵ คนตังหลายก็ปากั๋นออกไปผ่อเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นนั้น เมื่อหมู่เขามาตี้พระเยซูอยู่ ก็หันคนตี้ผีออกแล้วนั้น นุ่งเสื้อผ้า มีสติดีนั่งอยู่ใก้ตี๋นพระเยซู คนตังหลายก็ปากั๋นกั๋ว

³⁵ Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.

³⁶ คนตังหลายตี้ได้หันเหตุก๋ารณ์ ก็เล่าหื้อคนอื่นๆ ฟังเรื่องคนโดนผีเข้าหายเป๋นปกติได้จาใด

³⁶ E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.

³⁷ หมู่คนในดินแดนเกราซาปากั๋นมาอ้อนวอนพระองค์ขอหื้อไปจากหมู่เขาเหีย ย้อนว่าหมู่เขากั๋ว พระเยซูจึงลงเฮือไป

³⁷ Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.

³⁸ คนตี้ผีออกจากตั๋วแล้ว อ้อนวอนขอไปกับพระองค์ แต่พระเยซูสั่งเขาว่า

³⁸ E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:

³⁹ “ปิ๊กไปบ้านเหีย แล้วบอกหื้อจาวบ้านฮู้เถิงก๋านใหญ่ตี้พระเจ้าได้เยียะต่อเจ้า” คนนั้นก็ปิ๊กไปบอกคนตึงเมืองฮู้เถิงเหตุก๋ารณ์ตี้พระเยซูได้เยียะกับเขา

³⁹ Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.

⁴⁰ เมื่อพระเยซูปิ๊กข้ามทะเลมาแล้ว คนตังหลายก็ต้อนฮับพระองค์ ย้อนเขาตังหลายถ้าพระองค์อยู่

⁴⁰ E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.

⁴¹ มีป้อจายคนนึ่งจื้อไยรัส เป๋นนายธรรมศาลาของจาวยิวเข้ามากราบตี๋นพระเยซู อ้อนวอนพระองค์หื้อไปบ้านของเขา

⁴¹ E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;

⁴² ย้อนว่าเขามีลูกสาวคนเดียวอายุสิบสองขวบ นอนป่วยอยู่เกือบจะต๋ายแล้ว เมื่อพระองค์ก่ำลังไปนั้น คนตังหลายก็ยัดยู้พระองค์

⁴² porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.

⁴³ มีแม่ญิงคนนึ่งเป๋นโรคเลือดตกบ่หยุดสิบสองปี๋แล้ว เสี้ยงเงินทองหื้อหมอฮักษาจ๋นหมดเนื้อหมดตั๋ว แต่บ่มีใผฮักษาได้

⁴³ E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,

⁴⁴ นางลักมอบมาตังหลังพระเยซู แล้วก็หยุบตี๋นเสื้อคุมของพระองค์แม่ญิงหยุบตี๋นเสื้อคุมของพระเยซู|src="LB00310B woman touch Jesus hem luke 8_44.jpg" size="span" loc="8:44 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="8:44" เลือดตี้ตกก็หยุดแห้งไปเลย

⁴⁴ chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.

⁴⁵ พระเยซูจึงถามว่า “ใผมาหยุบตั๋วเฮา” เมื่อคนตังหลายอู้ว่าบ่ได้โดนลอ เปโตรจึงบอกพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ คนยัดยู้กั๋นล่อ ก็ถูกใส่พระองค์พ่องก่า”

⁴⁵ E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?

⁴⁶ แต่พระเยซูบอกว่า “มีคนนึ่งถูกตั๋วเฮา ย้อนเฮาฮู้สึกฤทธิ์แผ่ซ่านออกจากตั๋วเฮา”

⁴⁶ E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.

⁴⁷ เมื่อแม่ญิงคนนั้นหันว่าพระเยซูฮู้แล้ว นางกั๋วจ๋นตั๋วสั่นเข้ามาก้มลงกราบพระองค์ บอกพระองค์ต่อหน้าคนตังหลายว่า นางได้ถูกต้องพระองค์ย้อนเหตุอะหยัง และได้หายโรคตันที

⁴⁷ Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.

⁴⁸ พระองค์อู้กับนางว่า “ลูกเหยความเจื้อของเจ้าเยียะหื้อเจ้าหายโรคแล้ว ขอหื้ออยู่ดีมีสุขเน่อ”

⁴⁸ E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.

⁴⁹ ต๋อนตี้พระองค์ก่ำลังอู้อยู่นั้น มีคนมาจากบ้านของไยรัสตี้เป๋นนายธรรมศาลามาบอกเขาว่า “ลูกสาวของต้านต๋ายแล้ว บ่ต้องรบก๋วนอาจ๋ารย์ละ”

⁴⁹ Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.

⁵⁰ เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้น จึงอู้กับไยรัสว่า “บ่ต้องกั๋ว จงเจื้อเต้าอั้น แล้วลูกจะหาย”

⁵⁰ Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.

⁵¹ เมื่อมาแผว พระเยซูก็เข้าไปในเฮือน พระองค์บ่หื้อคนอื่นเข้าไปตวย นอกจากเปโตร ยอห์น ยากอบกับป้อแม่ของหละอ่อนเต้าอั้น

⁵¹ E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.

⁵² คนตังหลายก็ไห้หุยสนั่นปั่นปื๊น ย้อนหละอ่อนคนนั้นต๋าย พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “บ่ต้องไห้ เขายังบ่ต๋ายเตื้อลอ แต่หลับอยู่บ่ดาย”

⁵² E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.

⁵³ คนตังหลายก็ใค่หัวใส่พระองค์ ย้อนหมู่เขาฮู้ว่าหละอ่อนนั้นต๋ายแล้ว

⁵³ E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.

⁵⁴ พระเยซูก๋ำมือหละอ่อนคนนั้นไว้ แล้วอู้ออกมาว่า “ลูกเหย จงลุกขึ้นมาเต๊อะ”

⁵⁴ E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.

⁵⁵ แล้ววิญญาณของหละอ่อนก็ปิ๊กเข้าสู่ในหละอ่อนคนนั้น เขาก็ลุกขึ้นนั่งตันที พระองค์สั่งป้อแม่ว่า “เอาข้าวมาหื้อหละอ่อนกิ๋น”

⁵⁵ E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.

⁵⁶ ป้อแม่ของหละอ่อนก็ปากั๋นตกสะเกิ็ด แต่พระองค์สั่งห้ามเขาบ่หื้อบอกเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นนั้นกับใผสักคน

⁵⁶ E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia