Lucas 15
พระคริสตธรรมคัมภีร ภาคพันธสัญญาใหม (NOD) vs ARC
1 ต๋อนนั้นหมู่คนเก็บภาษีกับหมู่คนบาปตังหลายปากั๋นเข้ามาใก้พระเยซูเปื้อจะฟังพระองค์สั่งสอน
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 แต่หมู่ฟาริสีกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์จ่มว่า “คนนี้ต้อนฮับคนบาปกับกิ๋นดื่มตวยหมู่เขา”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 พระองค์อู้เป๋นกำเผียบหื้อหมู่เขาฟังว่า
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “ในหมู่ต้านมีใผพ่องตี้มีแกะร้อยตั๋ว แล้วมีตั๋วนึ่งหายไป จะบ่ละแกะเก้าสิบเก้าตั๋วไว้ แล้วก็ไปเซาะหาตั๋วตี้หายไปจ๋นปะกา
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 เมื่อปะแล้วก็ยกขึ้นใส่บ่าแบกปิ๊กมาด้วยความจื้นจมยินดี
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 เมื่อมาเถิงบ้านแล้ว จึงเจิญหมู่เปื้อนฝูงกับจาวบ้านมาตี้บ้าน แล้วบอกหมู่เขาว่า ‘ขอยินดีกับเฮาตวยเน่อ ย้อนว่าเฮาได้ปะแกะตั๋วตี้หายไปนั้นแล้ว’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 เฮาบอกต้านตังหลายว่า ในสวรรค์ก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นเมื่อคนบาปคนนึ่งกลับใจ๋จากบาป จะมีความจื้นจมยินดีนักเหลือเก้าสิบเก้าคนตี้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมแล้วบ่ต้องกลับใจ๋จากบาป
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “กาว่าแม่ญิงคนใดมีเหรียญเงินสิบเหรียญ แต่เหรียญนึ่งหายไปจะบ่ต๋ามโกมไฟกวาดเฮือนเซาะหาจ๋นปะกา
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 เมื่อปะแล้วก็เจิญเปื้อนฝูงกับจาวบ้านมาอยู่ฮ่วมกั๋น บอกหมู่เขาว่า ‘ขอยินดีกับข้าเจ้าตวยเน่อ ข้าเจ้าเซาะหาเหรียญตี้หายไปนั้นได้แล้ว’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 ก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นนั้นละ เฮาบอกต้านตังหลายว่า หมู่ทูตสวรรค์ของพระเจ้าจะมีความยินดีเมื่อมีคนบาปคนเดียวกลับใจ๋จากบาป”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 พระองค์เล่าแหมเรื่องนึ่งหื้อหมู่เขาฟังว่า “คนนึ่งมีลูกป้อจายอยู่สองคน ลูกหล้านั้นมาอู้กับป้อว่า
11 E disse:
12 ‘ป้อครับ ขอสมบัติตี้เป๋นส่วนของลูกเหียเต๊อะ’ ป้อก็แบ่งทรัพย์สมบัติหื้อลูกตึงสองคน
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 ได้สักสองสามวันลูกคนหล้าก็เก็บเอาทรัพย์สมบัติ ตึงหมดตี้เป๋นของเขาออกจากบ้านไปเมืองไก๋ แล้วใจ๊จ่ายสตางค์อย่างสุรุ่ยสุร่าย
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 เมื่อสตางค์เสี้ยงหมดแล้ว ก็เกิดกั้นอยากในเมืองนั้น เขาก็บ่มีสตางค์ติดตั๋วเลย
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 จึงไปขอเยียะก๋านกับจาวเมืองคนนึ่ง คนนั้นก็ใจ๊เขาไปเลี้ยงหมูอยู่ก๋างโต้ง
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 เขาใค่อยากกิ๋นหื้ออิ่มต้อง แต่บ่มีใผหื้ออะหยังเขากิ๋นสักอย่าง แม้แต่บ่าถั่วตี้หมูกิ๋น เขาก็ใค่อยากกิ๋น
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 เมื่อเขากึ๊ดได้ก็อู้ว่า ‘ลูกจ้างของป้อเฮามีหลายคน ก็ยังมีข้าวกิ๋นจ๋นเหลือ ส่วนตั๋วเฮาจะมาต๋ายเหียตี้นี่ย้อนกั้นอยากกา
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 เฮาจะปิ๊กไปหาป้อบอกเปิ้นว่า “ป้อครับ ลูกได้เยียะบาปต่อพระเจ้ากับต่อป้อตวย
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ลูกบ่สมควรจะเป๋นลูกของป้อ ขอฮับลูกไว้เป๋นลูกจ้างคนนึ่งเต๊อะ” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 แล้วเขาก็ลุกขึ้นปิ๊กไปหาป้อ เมื่อเขายังอยู่ไก๋ ป้อหันเขาก็มีความอินดู แล้วล่นออกไปกอดคอกับจูบลูก
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ฝ่ายลูกก็อู้กับป้อว่า ‘ป้อครับ ลูกได้เยียะผิดต่อพระเจ้ากับป้อตวย ลูกบ่สมควรเป๋นลูกของป้อต่อไป’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 แต่ป้อสั่งหมู่คนฮับใจ๊ว่า ‘ขะใจ๋ไปเอาเสื้อคุมอย่างดีตี้สุดมานุ่งหื้อเขา เอาแหวนมาใส่นิ้วมือ เอาเกิบมาหื้อสุบ
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 บึดจะมีงานเลี้ยงฉลองเน่อ เลือกเอาลูกงัวตั๋วตุ้ยๆ มาฆ่าเลี้ยงกั๋นเต๊อะ
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 ย้อนว่าลูกของเฮาคนนี้ ต๋ายไปแล้ว แต่ได้ปิ๊กเป๋นขึ้นมาแหม เขาหายไปแล้วแต่ได้มาปะกั๋นแหม’ เขาตังหลายก็เริ่มฉลองกั๋น
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “ลูกคนเก๊าเยียะก๋านอยู่ก๋างโต้ง เมื่อปิ๊กมาใก้เถิงบ้าน ก็ได้ยินเสียงแห่แหนเต้นฟ้อนกั๋น
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 เขาฮ้องคนฮับใจ๊คนนึ่งมาถามว่า ‘เปิ้นมีงานอะหยังกั๋น’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ลูกจ้างก็ตอบว่า ‘น้องของต้านปิ๊กมาแล้ว ป้อของต้านสั่งหื้อฆ่าลูกงัวตั๋วตุ้ยๆ กิ๋นเลี้ยงกั๋น ย้อนน้องของต้าน ปิ๊กมาอย่างปลอดภัย’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 ลูกคนเก๊าก็โขด บ่ยอมเข้าบ้าน ป้อก็ออกมาขอฮ้องเขา
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 แต่เขาตอบป้อว่า ‘ผ่อลอ ลูกได้ฮับใจ๊ป้อมากี่ปี๋แล้ว บ่เกยเหลือกำสั่งของป้อเลยสักข้อ ขนาดแป๊ะสักตั๋วนึ่ง ป้อก็ยังบ่เกยหื้อฆ่าเลี้ยงเปื้อฉลองกับเปื้อนฝูง
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 แต่เมื่อลูกคนนี้ของป้อได้ใจ๊สมบัติจ๋นหมดจ๋นเสี้ยง โดยไปคบแม่ญิงขายตั๋ว ป้อยังได้ฆ่าลูกงัวตั๋วตุ้ยๆ เลี้ยงกั๋นอยู่กา’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ป้อจึงตอบเขาว่า ‘ลูกเหย ลูกอยู่กับป้อมาตลอด ของของป้อตึงหมดก็เป๋นของเจ้าแล้ว
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 สมควรตี้หมู่เฮาจะยินดีกับฉลองกั๋น ย้อนน้องคนนี้ต๋ายแล้วแต่ปิ๊กเป๋นขึ้นมาแหม เขาหายไปแล้วแต่ได้มาปะกั๋นแหม’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.