Lucas 10

¹ เมื่อเหตุก๋ารณ์หมู่นั้นล่วงป๊นไปแล้ว พระเยซูก็ตั้งสาวกแหมเจ็ดสิบสองคน ใจ๊เขาออกไปเป๋นกู้ๆ หื้อล่วงหน้าไปก่อนพระองค์ เข้าไปในเมืองกับหมู่บ้านต่างๆ ตี้พระองค์จะไป

¹ Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.

² พระองค์อู้กับหมู่สาวกว่า “มีคนนักตี้พร้อมจะฮับเจื้อเหมือนข้าวเหลืองเต๋มโต้ง แต่คนงานตี้จะเกี่ยวนั้นยังมีหน้อยล้ำไป ย้อนจาอั้นหื้อจ้วยกั๋นอ้อนวอนขอพระเจ้าผู้เผียบเหมือนเจ้าของนา หื้อส่งคนงานมาเปื้อจ้วยกั๋นเกี่ยวพืชผลของพระองค์ตวย

² E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

³ ต้านตังหลายจงออกไปเต๊อะ เฮาส่งต้านออกไปเผียบเหมือนส่งหมู่ลูกแกะเข้าไปอยู่ต้ามก๋างหมู่หมาป่า

³ Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.

⁴ บ่ต้องเอาถงสตางค์ กาว่าถงสะปาย กาว่าเกิบแหมกู้นึ่งไป กับต๋ามหนตางก็บ่ต้องเสียเวลาตั๊กตวายใผ

⁴ Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁵ ถ้าจะเข้าเฮือนใดก็หื้อปั๋นปอนว่า ‘ขอสันติสุขจงมีแก่เฮือนนี้เต๊อะ’

⁵ Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!

⁶ ถ้าเขาฮักสันติสุข กำปอนของต้านก็จะอยู่กับเขา ถ้าเขาบ่ฮักสันติสุขกำปอนนั้นก็จะปิ๊กคืนมาหาหมู่ต้าน

⁶ Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.

⁷ จงย้างอยู่ในเฮือนนั้นกิ๋นดื่มของตี้เขาหื้อนั้น ย้อนว่าคนตี้เยียะก๋านก็สมควรจะได้ฮับก้าจ้าง บ่ถ้าย้ายจากเฮือนนี้ไปอยู่เฮือนปู๊น

⁷ Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.

⁸ ถ้าหมู่ต้านเข้าไปในเมืองใด แล้วมีคนต้อนฮับหมู่ต้าน หื้อกิ๋นของกิ๋นตี้เขาจัดตั้งไว้นั้น

⁸ Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.

⁹ จงฮักษาคนป่วยในเมืองนั้นหื้อหายป่วย เวลาฮักษาคนป่วยก็หื้อสอนหมู่เขาว่าแผ่นดินของพระเจ้าใก้เข้ามาแผวแล้ว

⁹ Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.

¹⁰ แต่ถ้าหมู่ต้านเข้าไปเมืองใด แล้วคนในเมืองนั้นบ่ต้อนฮับหมู่ต้าน หื้อออกไปก๋างกองเมืองนั้น บอกหมู่เขาว่า

¹⁰ Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:

¹¹ ‘แม้แต่ขี้ฝุ่นในเมืองของหมู่เจ้าตี้ติดตี๋นหมู่เฮา หมู่เฮาก็จะปั๊ดออกเปื้อแสดงเถิงก๋านบ่ยอมฮับหมู่เจ้า แต่หมู่เจ้าจงเข้าใจ๋ข้อความนี้เต๊อะ คือแผ่นดินของพระเจ้าใก้มาแผวแล้ว’

¹¹ Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.

¹² เฮาบอกหมู่เจ้าว่า โต้ษของเมืองโสโดมในวันตี้พระเจ้าตัดสินลงโต้ษบาป ยังจะเบาเหลือโต้ษของเมืองนั้นแหม

¹² Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.

¹³ “ความฉิบหายก็จะเกิดกับเมืองโคราซิน เมืองเบธไซดา ย้อนถ้าเฮาไปเยียะก๋านอัศจ๋รรย์แบบเดียวกั๋นนี้ตี้เมืองไทระกับเมืองไซดอน คนตังหลายตี้หั้นก็จะกลับใจ๋จากบาป ปากั๋นนุ่งผ้ากระสอบ นั่งลงเอาขี้เต้าผุกใส่หัวตั๋วเก่าไปเมินแล้ว

¹³ Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.

¹⁴ ในวันตัดสินลงโต้ษบาป โต้ษของเมืองไทระกับเมืองไซดอน จะเบาเหลือโต้ษของหมู่เจ้า

¹⁴ Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.

¹⁵ ส่วนเมืองคาเปอรนาอุมเจ้ากึ๊ดว่าเจ้าจะถูกยกขึ้นเปียงฟ้ากา บ่ใจ้เน่อ แต่หมู่เจ้าจะตกลงไปเถิงแดนคนต๋าย”

¹⁵ Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.

¹⁶ พระเยซูบอกหมู่สาวกว่า “คนตี้ฟังต้านตังหลายก็ได้ฟังเฮา คนตี้บ่ยอมฮับต้านตังหลาย ก็บ่ยอมฮับเฮา คนตี้บ่ยอมฮับเฮาก็บ่ยอมฮับผู้ตี้ใจ๊เฮามา”

¹⁶ Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.

¹⁷ หมู่สาวกเจ็ดสิบสองคนนั้นก็ปิ๊กมาด้วยความจื้นจมยินดี บอกพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า แม้แต่หมู่ผี หมู่เฮาก็บังคับโดยนามของพระองค์ได้”

¹⁷ Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!

¹⁸ พระองค์บอกหมู่เขาว่า “เฮาได้หันซาต๋านตกลงจากฟ้าเหมือนฟ้าแมบ

¹⁸ Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.

¹⁹ ฟังเน่อ เฮาได้หื้อหมู่ต้านมีอำนาจย่ำงูปิ๊ดกับแมงป่องได้ ตึงหื้อมีอำนาจยิ่งใหญ่เหลือศัตรู๋ของพระเจ้า บ่มีสิ่งใดเยียะอันตรายต้านได้สักอย่าง

¹⁹ Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.

²⁰ บ่ถ้าจื้นจมยินดีในเรื่องตี้ต้านบังคับผีได้ แต่หื้อยินดีตี้จื้อของหมู่ต้านจดไว้แล้วในสวรรค์”

²⁰ Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.

²¹ ต๋อนนั้น พระเยซูมีความสุขตี้เกิดจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงอู้ว่า “ข้าแต่พระบิดา ผู้เป๋นเจ้าของฟ้าสวรรค์กับแผ่นดินโลก ข้าพระองค์ขอสรรเสริญพระองค์ ย้อนว่าพระองค์ได้ปิดบังเรื่องต่างๆ หมู่นี้ บ่หื้อผู้มีผญาปั๋ญญา กับผู้มีก๋านศึกษาได้ฮู้ แต่ได้เปิดเผยหื้อกับหมู่คนตี้ถ่อมใจ๋เป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยๆ ข้าแต่พระบิดาเจ้า แม่นแล้ว พระองค์ปอใจ๋ตี้จะเยียะจาอั้น

²¹ Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.

²² “พระบิดาได้มอบสิทธิอำนาจเหนือกู้สิ่งกู้อย่างหื้อเฮา บ่มีใผฮู้จักพระบุตรว่าเป๋นใผนอกจากพระบิดา บ่มีใผฮู้จักพระบิดาว่าเป๋นใผนอกจากพระบุตร กับคนตี้พระบุตรต้องก๋านเปิดเผยหื้อฮู้จักเต้าอั้น”

²² Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ พระเยซูเหลียวไปผ่อหมู่สาวก อู้ก้าหมู่เขาเต้าอั้นว่า “คนตี้ได้หันในสิ่งตี้หมู่ต้านได้หันก็เป๋นสุข

²³ E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.

²⁴ เฮาบอกต้านตังหลายว่าหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ากับ กษัตริย์หลายองค์ใค่หันสิ่งตี้ต้านตังหลายหัน แต่ก็บ่เกยหัน ใค่ได้ยินสิ่งตี้ต้านตังหลายได้ยิน แต่ก็บ่เกยได้ยิน”

²⁴ Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.

²⁵ มีผู้ชำนาญบทบัญญัติคนนึ่งยืนขึ้นลองเจิงพระองค์ถามว่า “อาจ๋ารย์ ข้าพเจ้าจะต้องเยียะความดีอะหยังพ่อง เถิงจะได้จีวิตนิรันดร์”

²⁵ E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

²⁶ พระองค์ตอบเขาว่า “ในบทบัญญัติของโมเสสมีกำเขียนไว้จาใดพ่อง ต้านอ่านแล้วเข้าใจ๋อย่างใด”

²⁶ Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?

²⁷ เขาตอบพระองค์ว่า “จงฮักองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของต้านจ๋นสุดจิตสุดใจ๋ สุดก่ำลัง กับสุดผญาปั๋ญญาของเจ้า กับจงฮักเปื้อนบ้านเหมือนฮักตั๋วเก่า”

²⁷ A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.

²⁸ พระองค์จึงอู้กับเขาว่า “ต้านตอบถูกแล้ว จงเยียะจาอั้น แล้วจะได้จีวิตนิรันดร์”

²⁸ Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.

²⁹ แต่คนนั้นใค่แสดงว่าตั๋วดี จึงถามพระเยซูว่า “ใผเป๋นเปื้อนบ้านของข้าพเจ้า”

²⁹ Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?

³⁰ พระเยซูตอบว่า “มีป้อจายคนนึ่งออกจากกรุงเยรูซาเล็มไปเมืองเยรีโค เขาถูกหมู่โจ๋รปล้น โจ๋รนั้นได้ลู่เอาเสื้อผ้าของเขา บุบตี๋เขา แล้วละเขาไว้ตี้หั้นจ๋นเกือบจะต๋าย

³⁰ Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.

³¹ ปอดีปุโรหิตคนนึ่งเตียวไปตังนั้น หันใส่คนนั้นก็เตียวเว้นไปแหมเผิกนึ่ง

³¹ Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.

³² คนนึ่งในหมู่เลวีก็เยียะอย่างเดียวกั๋น เมื่อมาเถิงตี้หั้น หันใส่คนนั้นแล้วก็เว้นไปแหมเผิกนึ่ง

³² Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.

³³ แต่มีจาวสะมาเรียคนนึ่งเมื่อเตียวมาเถิงคนนั้น หันใส่เขาแล้ว ก็มีใจ๋อินดู

³³ Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.

³⁴ เข้าไปฮักษาเขาโดยเอาน้ำมันกับเหล้าองุ่นถอกใส่แผล แล้วเอาผ้ามาปันแผลหื้อ กับเอาเขาขึ้นขี่ลาของตั๋ว ปามาตี้โรงแรมแห่งนึ่งและฮักษาพยาบาลเขา

³⁴ E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.

³⁵ แจ้งเจ๊ามาเมื่อจะไปต่อแหม จาวสะมาเรียคนนั้นก็เอาสตางค์สองเดนาริอันหื้อเจ้าของโรงแรมไว้ บอกว่า ‘ฮักษาเขาเต๊อะ สตางค์ตี้ต้องเสียนักเหลือนี้ เมื่อเฮาปิ๊กมาจะเตื่อมหื้อแหม’ ”

³⁵ No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.

³⁶ พระเยซูก็ถามธรรมาจ๋ารย์คนนั้นว่า “สามคนนั้น ต้านกึ๊ดว่าคนใดเป๋นเปื้อนบ้านของคนตี้ถูกปล้น”

³⁶ Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?

³⁷ เขาตอบว่า “ก็คนตี้เมตต๋าเขานั่นละ” พระเยซูจึงบอกเขาว่า “ต้านจงไปเยียะเหมือนจาอั้นเต๊อะ”

³⁷ Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.

³⁸ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกก่ำลังเตียวตางต่อไปกรุงเยรูซาเล็มนั้น ก็เข้าไปตี้หมู่บ้านนึ่ง มีแม่ญิงคนนึ่งจื้อมารธา ต้อนฮับพระองค์ไว้ตี้เฮือนของนาง

³⁸ Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.

³⁹ มารธามีน้องสาวคนนึ่งจื้อมารีย์ มารีย์ก็มานั่งฮิมตี๋นพระเยซูฟังกำสั่งสอนจากพระองค์

³⁹ Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.

⁴⁰ มารธาเมาเยียะว่าเยียะกิ๋นอยู่คนเดียว จึงเอิ้นถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์เจ้า อาจ๋ารย์บ่สนใจ๋กา ตี้น้องสาวปล่อยข้าเจ้าเยียะก๋านคนเดียว ขอบอกเขามาจ้วยข้าเจ้าน่อย”

⁴⁰ Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.

⁴¹ พระเยซูตอบนางว่า “มารธาเหย เจ้ากระวนกระวายกับฮ้อนใจ๋ในหลายอย่างล้ำไป

⁴¹ Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.

⁴² สิ่งตี้จ๋ำเป๋นมีสิ่งเดียวเต้าอั้น มารีย์ได้เลือกเอาสิ่งดีอันนั้น ใผจะลู่เอาไปจากเขาตึงบ่ได้”

⁴² Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia