João 21

¹ หลังจากนั้นพระเยซูก็มาหื้อหมู่สาวกหันแหมเตื้อนึ่งตี้ทะเลสาบทิเบเรียส เรื่องเป๋นจาอี้คือ

¹ Depois dessas coisas, mostrou-se Jesus outra vez aos discípulos junto ao mar de Tiberíades; e mostrou-se do seguinte modo.

² ต๋อนนั้นซีโมนเปโตร โธมัสตี้เขาฮ้องกั๋นว่าแฝด นาธานาเอลตี้มาจากหมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลี ลูกบ่าวสองคนของเศเบดี กับสาวกแหมสองคนของพระเยซู ก็อยู่ตวยกั๋นตึงหมด

² Estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.

³ แล้วซีโมนเปโตรก็บอกหมู่เขาว่า “เฮาจะไปเซาะป๋า” หมู่เขาตึงหมดก็บอกว่า “เฮาจะไปตวย” แล้วหมู่เขาก็ลงเฮือไป แต่ตึงคืนนั้นหมู่เขาเซาะป๋าบ่ได้สักตั๋ว

³ Disse-lhes Simão Pedro: Eu vou pescar. Disseram-lhe eles: Nós também vamos contigo. Eles saíram, e imediatamente entraram no barco, e naquela noite não pegaram nada.

⁴ เมื่อเถิงต๋อนเจ๊า พระเยซูยืนอยู่บนต๋าฝั่ง แต่หมู่สาวกบ่ฮู้ว่าเป๋นพระเยซู

⁴ Mas, vindo a manhã, Jesus ficou na praia; mas os discípulos não sabiam que era Jesus.

⁵ พระเยซูเลยถามหมู่เขาว่า “เปื้อนเหย ได้ป๋าพ่องก่อ” หมู่เขาก็ตอบว่า “บ่ได้เลย”

⁵ Então, disse-lhes Jesus: Filhos, tendes algum alimento? Eles responderam-lhe: Não.

⁶ พระองค์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “หื้อต้อดแหไปตางขวาเฮือลอ แล้วจะได้ป๋า” เขาเลยต้อดแหลงไป ป๋านักขนาดก็ติดแหจ๋นสาวแหขึ้นมาบ่ได้

⁶ E ele lhes disse: Lançai a rede ao lado direito do barco, e achareis. Lançaram-na, portanto, e eles não eram capazes de puxá-la por causa da quantidade de peixes.

⁷ สาวกคนตี้พระเยซูฮักก็บอกเปโตรว่า “เป๋นองค์พระผู้เป๋นเจ้า” บ่ากองเปโตรได้ยินว่าเป๋นองค์พระผู้เป๋นเจ้า เขาก็เปี๋ยเสื้อคุมตี้ถอดไว้มาใส่ แล้วก็โดดลงน้ำว่ายเข้าฝั่ง

⁷ Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. Ora, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com sua capa de pescador, (porque ele estava despido), e lançou-se ao mar.

⁸ แต่สาวกคนอื่นๆ นั่งเฮือปิ๊กมากับลากแหตี้มีป๋าติดเต๋มนั้นมาตวย ย้อนหมู่เขาอยู่บ่ไก๋ฝั่งนัก ประมาณร้อยเมตรเต้าอั้น

⁸ E os outros discípulos vieram no pequeno barco (porque não estavam distantes da terra, senão cerca de duzentos côvados), arrastando a rede com os peixes.

⁹ บ่ากองหมู่เขาขึ้นมาบนฝั่งแล้ว ก็หันถ่านติดไฟมีป๋าปิ้งอยู่ตังบนกับมีเข้าหนมปังอยู่

⁹ Logo que vieram para a terra, eles viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.

¹⁰ พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “เอาป๋าตี้ได้ตะกี้มาพ่องลอ”

¹⁰ Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.

¹¹ ซีโมนเปโตรก็ลงเฮือไปลากแหขึ้นมา ป๋าใหญ่ติดเต๋มแหนับได้มีร้อยห้าสิบสามตั๋ว แต่ป๋าติดนักจาอั้นแหก็ยังบ่ปุด

¹¹ Simão Pedro subiu, e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.

¹² พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “มากิ๋นข้าวงายกั๋นเต๊อะ” หมู่สาวกบ่มีใผก้าถามพระองค์ว่า “ต้านเป๋นใผ” ย้อนหมู่เขาฮู้แล้วว่าเป๋นองค์พระผู้เป๋นเจ้า

¹² Disse-lhes Jesus: Vinde e jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Sabendo que era o Senhor.

¹³ พระเยซูก็หยิบเข้าหนมปังแจกหื้อหมู่เขา แล้วก็เอาป๋ามาเยียะอย่างเดียวกั๋น

¹³ Chegou, pois, Jesus, e pegou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.

¹⁴ นี่เป๋นเตื้อตี้สามตี้พระเยซูมาหื้อหมู่สาวกหันหลังจากตี้พระองค์เป๋นขึ้นจากความต๋าย

¹⁴ Foi esta a terceira vez que Jesus mostrou-se aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado dos mortos.

¹⁵ เมื่อหมู่เขากิ๋นข้าวงายกั๋นอิ่มแล้ว พระเยซูก็อู้กับซีโมนเปโตรว่า “ซีโมน ลูกบ่าวยอห์นเหย ต้านฮักเฮานักเหลือหมู่นี้ก่อ” เปโตรก็ตอบว่า “ครับองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ก็ฮู้ว่าเฮาฮักพระองค์” พระเยซูเลยสั่งเปโตรว่า “หื้อเลี้ยงลูกแกะของเฮาเต๊อะ”

¹⁵ Assim, tendo eles jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de Jonas, tu me amas mais do que estes? E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.

¹⁶ แล้วพระองค์ก็ถามเขาเป๋นเตื้อตี้สองว่า “ซีโมน ลูกบ่าวยอห์นเหย ต้านฮักเฮาก่อ” เปโตรก็ตอบพระองค์แหมว่า “ครับองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ก็ฮู้ว่าเฮาฮักพระองค์” พระเยซูเลยสั่งเขาแหมเตื้อว่า “หื้อผ่อกอยแกะของเฮาเต๊อะ”

¹⁶ Ele disse novamente pela segunda vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Ele disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.

¹⁷ แล้วพระองค์ก็ถามเขาเป๋นเตื้อตี้สามว่า “ซีโมน ลูกบ่าวยอห์นเหย ต้านฮักเฮาก่อ” เปโตรฮู้สึกเสียใจ๋ตี้พระองค์ถามเขาเถิงสามเตื้อว่า “ต้านฮักเฮาก่อ” เขาเลยบอกพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์ก็ฮู้กู้สิ่งกู้อย่างแล้ว พระองค์ฮู้ว่าเฮาฮักพระองค์” พระเยซูอู้กับเขาแหมว่า “หื้อเลี้ยงแกะของเฮาเต๊อะ”

¹⁷ Ele disse-lhe pela terceira vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito na terceira vez: Tu me amas? E ele disse-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.

¹⁸ “เฮาบอกความจริงแก่ต้านว่า ต๋อนต้านยังเป๋นบ่าว ต้านมัดสายแอวคนเดียวเกียมตั๋วไปหั้นไปนี่ต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่เมื่อต้านเฒ่าแล้ว ต้านจะยื่นมือหื้อคนอื่นมัดสายแอวหื้อ แล้วเขาก็จะปาต้านไปหั้นไปนี่ตี้ต้านบ่ใค่ไป”

¹⁸ Na verdade, na verdade eu te digo: Quando tu eras jovem, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando envelheceres, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queiras.

¹⁹ (ตี้พระองค์อู้จาอั้น ก็เปื้อบอกหื้อฮู้ว่า เปโตรจะต๋ายจาใดเปื้อจะเยียะหื้อคนหันเถิงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า) บ่ากองพระองค์อู้จาอั้นแล้ว ก็อู้กับเปโตรว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ”

¹⁹ E falou isso, significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, tendo falado isso, disse-lhe: Segue-me.

²⁰ ซีโมนเปโตรงว้ายหลังไปก็หันว่าสาวกคนตี้พระเยซูฮักตวยมา (สาวกคนนั้นก็คือคนตี้เอนตั๋วใก้ๆ พระเยซูต๋อนตี้กิ๋นข้าวก่อนตี้พระเยซูโดนยับ แล้วได้ถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ คนตี้หักหลังต้านเป๋นใผครับ”)

²⁰ Então Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que também se reclinara sobre o seu peito na ceia, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?

²¹ เมื่อเปโตรหันสาวกคนนั้นก็เลยถามพระเยซูว่า “พระองค์ครับ แล้วคนนี้จะเป๋นจาใด”

²¹ Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e o que fará a este homem?

²² พระเยซูก็ตอบเปโตรว่า “ถ้าเฮาใค่หื้อเขาอยู่จ๋นเถิงเฮาปิ๊กมาแหมเตื้อ แล้วมันเรื่องอะหยังของต้านตวย หื้อตวยเฮามาเต๊อะ”

²² Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti? Segue-me tu.

²³ ย้อนกำตี้พระเยซูอู้นั้น ก็เยียะหื้อหมู่ปี้น้องตี้ติดต๋ามพระเยซูเล่าลือกั๋นไปใคว่ว่าสาวกคนนั้นจะบ่ต๋าย แต่พระเยซูบ่ได้บอกว่าสาวกคนนั้นจะบ่ต๋าย พระองค์อู้ก้าว่า “ถ้าเฮาใค่หื้อเขาอยู่จ๋นเถิงเฮาปิ๊กมาแหมเตื้อ แล้วมันเรื่องอะหยังของต้านตวย” เต้าอั้น

²³ Então, divulgou-se entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer; Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti?

²⁴ สาวกคนนั้นเนาะตี้เป๋นพยานเรื่องหมู่นี้ กับเป๋นคนตี้เขียนบันทึกสิ่งหมู่นี้ไว้ แล้วหมู่เฮาฮู้ว่ากำพยานของเขาเป๋นความจริง

²⁴ Este é o discípulo que testifica dessas coisas e escreveu estas coisas, e nós sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.

²⁵ มีแหมหลายอย่างตี้พระเยซูได้เยียะไว้ ถ้าจะเขียนตึงหมดนั้น ข้าพเจ้ากึ๊ดว่าโลกตึงโลกก็บ่ใหญ่ปอจะเก็บหนังสือตี้จะเขียนนั้นได้

²⁵ E há ainda também muitas outras coisas que Jesus fez, as quais, se cada uma fosse escrita, eu suponho que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que seriam escritos. Amém.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia