Atos 9

¹ ในหละหว่างนั้น เซาโลก็ยังขู่ตี้จะฆ่าหมู่สาวกขององค์พระผู้เป๋นเจ้า เขาไปหามหาปุโรหิต

¹ Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote

² แล้วขอหนังสือตี้จะนำไปธรรมศาลาของจาวยิวต่างๆ ในเมืองดามัสกัส เปื้อขอความฮ่วมมือว่า ถ้าปะใผคนใดตี้ติดต๋ามลัทธินั้นตี้ฮ้องว่า ตางของพระเยซู บ่ว่าเป๋นป้อจายกาว่าแม่ญิง ก็จะหื้อเขายับปาปิ๊กมาตี้กรุงเยรูซาเล็ม

² e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.

³ เมื่อเซาโลเตียวตางใก้จะแผวเมืองดามัสกัส จู่ๆ ก็มีแสงแจ้งจากต๊องฟ้าส่องลงมาตี้ตั๋วเขา

³ Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.

⁴ เซาโลโก้นลงดิน แล้วได้ยินเสียงเอิ้นลงมาว่า “เซาโล เซาโล เจ้าค่ำเฮาเยียะหยัง”

⁴ Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:

⁵ เซาโลถามว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์เป๋นใผ” มีเสียงตอบว่า “เฮาคือเยซู ผู้ตี้เจ้าค่ำนั้น

⁵ — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:

⁶ ลุกขึ้นเต๊อะ แล้วเข้าไปในเมือง จะมีคนมาบอกหื้อเจ้าฮู้ว่าจะต้องเยียะอะหยังต่อไป”

⁶ Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.

⁷ หมู่คนตี้เตียวตางมาตวยปากั๋นยืนหนิมอู้อะหยังบ่ออก ได้ยินเสียงบ่ดายแต่บ่หันตั๋วคนอู้

⁷ Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.

⁸ แล้วเซาโลก็ลุกขึ้น แต่เมื่อมืนต๋าผ่อก็บ่หันอะหยังสักอย่าง คนหมู่นั้นจึงจู๋งมือเซาโลปาเข้าไปในเมืองดามัสกัส

⁸ Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.

⁹ เซาโลผ่ออะหยังบ่หันได้สามวัน ในสามวันนั้น เขาตึงบ่กิ๋นข้าวบ่กิ๋นน้ำ

⁹ Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.

¹⁰ ในเมืองดามัสกัสนั้น มีคนนึ่งจื้ออานาเนียเป๋นผู้เจื้อ องค์พระผู้เป๋นเจ้าอู้กับเขาตางนิมิตว่า “อานาเนียเหย” อานาเนียก็ตอบว่า “พระองค์เจ้าข้า ข้าพเจ้าอยู่ตี้นี่”

¹⁰ Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!

¹¹ พระองค์บอกว่า “หื้อไปตี้หนตางจื้อว่า ตางซื่อ เน่อ เข้าไปตี้บ้านของยูดาส ถามหาป้อจายจื้อเซาโลเป๋นคนจาวเมืองทาร์ซัส บ่าเดี่ยวนี้เขาก่ำลังอธิษฐานอยู่ตี้หั้น

¹¹ E o Senhor lhe disse:

¹² ส่วนเซาโลก็หันนิมิตเหมือนกั๋น คือเขาหันป้อจายคนนึ่งจื้ออานาเนียก่ำลังเข้ามาหา แล้ววางมือบนหัวเขาเปื้อเขาจะผ่อหันแหมเตื้อ”

¹² e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.

¹³ อานาเนียตอบว่า “พระองค์เจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ยินหลายคนอู้เถิงคนนั้นว่า เขาเยียะฮ้ายต่อคนของพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็ม

¹³ Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.

¹⁴ ก่อนเขามานี่ เขาฮับอำนาจจากหมู่หัวหน้าปุโรหิตหื้อมายับคนตังหลายตี้เจื้อพระองค์”

¹⁴ E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.

¹⁵ แต่องค์พระผู้เป๋นเจ้าบอกอานาเนียว่า “ไปเต๊อะ ย้อนเฮาเลือกป้อจายคนนี้เป๋นเครื่องมือตี้จะนำเรื่องราวของเฮาไปบอกกับคนต่างจ้าดกับหมู่กษัตริย์กับคนจาวอิสราเอลตวย

¹⁵ Mas o Senhor disse a Ananias:

¹⁶ เฮาจะเยียะหื้อเซาโลฮู้ว่า เขาจะต้องทนตุ๊กทรมานเปื้อเฮาสักมอกใด”

¹⁶ Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.

¹⁷ แล้วอานาเนียก็ไปตี้บ้านตี้ว่านั้นก็ปะเซาโล แล้ววางมือลงบนหัวเซาโลอู้ว่า “อ้ายเซาโลเหย พระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้าตี้ป๋ากฏหื้ออ้ายหันหละหว่างก๋างตางตี้มานั้น ส่งข้าพเจ้ามาเปื้อเยียะหื้ออ้ายผ่อหันแหมเตื้อ กับจะหื้ออ้ายฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์”

¹⁷ Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.

¹⁸ แล้วก็มีอย่างนึ่งเหมือนเกล็ดป๋าหยวะออกจากต๋าของเซาโลบ่าเดี่ยวนั้นเลย แล้วเขาก็ผ่อหันแหมเตื้อ เขาก็ลุกขึ้นฮับบัพติศมา

¹⁸ No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;

¹⁹ เมื่อกิ๋นข้าวกิ๋นน้ำแล้ว เขาก็ฮู้สึกมีแฮงนักขึ้น แล้วเซาโลก็ย้างอยู่กับหมู่ผู้เจื้อในเมืองดามัสกัสหลายวัน

¹⁹ depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.

²⁰ แล้วเซาโลก็บ่รอจ๊าตี้จะไปธรรมศาลาของจาวยิว แล้วตั้งเก๊าบอกเรื่องของพระเยซูว่า “พระองค์เป๋นพระบุตรของพระเจ้า”

²⁰ E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.

²¹ คนตังหลายตี้ได้ยินเซาโลอู้จาอั้นก็อิกขะหลิกในใจ๋อู้กั๋นว่า “คนนี้บ่ใจ้กา ตี้ค่ำกับเยียะฮ้ายต่อผู้เจื้อในกรุงเยรูซาเล็ม แล้วตี้เขามานี่ก็ย้อนตั้งใจ๋จะมายับคนหมู่นั้นปิ๊กไปหื้อหมู่หัวหน้าปุโรหิต”

²¹ Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?

²² แต่กำเตสนาของเซาโลก็มีอำนาจนักขึ้นติกๆ กับพิสูจน์หื้อจาวยิวในเมืองดามัสกัสหันว่า พระเยซูเป๋นพระคริสต์ เยียะหื้อหมู่เขาปากบ่ออกเถียงบ่ได้

²² Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.

²³ หลายวันผ่านไป หมู่จาวยิววางแผนจะฆ่าเซาโลเหีย

²³ Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,

²⁴ แต่มีคนบอกเซาโลหื้อฮู้แผนนั้นเหียก่อน หมู่นั้นผกตี้ปะตู๋เมืองตึงเมื่อวันเมื่อคืนแนจะฆ่าเซาโล

²⁴ mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.

²⁵ แต่วันนึ่งต๋อนเมื่อคืน หมู่ผู้เจื้อหื้อเซาโลนั่งมอบในก๋วยแก่นใหญ่ แล้วหย่อนก๋วยนั้นจ๊าๆ ผ่านฮ่อมก่ำแปงเมืองลงไปตังลุ่มเอาเปาโลนั่งก๋วย หย่อนลงข้างก่ำแปง|src="LB00333B paul escape basket acts 9_25.jpg" size="span" loc="after Acts 9:25" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="9:25"

²⁵ Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.

²⁶ เมื่อเซาโลปิ๊กมาแผวกรุงเยรูซาเล็มแล้ว เขาฮิเข้าฮ่วมกับหมู่ผู้เจื้อ แต่หมู่นั้นปากั๋นกั๋ว ย้อนบ่เจื้อว่าเซาโลเป๋นผู้เจื้อแต๊ๆ

²⁶ Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.

²⁷ แต่บารนาบัสปาเซาโลไปปะหมู่อัครทูต แล้วอธิบายหื้อฟังว่า ในหละหว่างตางไปเมืองดามัสกัสเซาโลปะองค์พระผู้เป๋นเจ้าได้จาใด แล้วพระองค์อู้อะหยังกับเซาโลพ่อง ยังเล่าแหมว่า ต๋อนเซาโลอยู่ตี้เมืองดามัสกัสนั้น เซาโลเตสนาเรื่องของพระเยซูอย่างบ่กั๋วใผ

²⁷ Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .

²⁸ หมู่อัครทูตก็ยอมฮับเซาโลเข้ามาอยู่ตวยกั๋น แล้วไปไหนมาไหนในกรุงเยรูซาเล็มตวยกั๋นอย่างสบาย กับเตสนาในนามขององค์พระผู้เป๋นเจ้าอย่างบ่กั๋วใผ

²⁸ Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.

²⁹ ต้านอู้โต้แย้งเถียงกับหมู่จาวยิวตี้อู้ภาษากรีกตวย แต่หมู่นั้นก็หาตางตี้จะฆ่าต้านเหีย

²⁹ Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.

³⁰ เมื่อหมู่ปี้น้องผู้เจื้อฮู้เรื่องนี้ ก็ปาเซาโลไปตี้เมืองซีซารียา แล้วส่งไปเมืองทาร์ซัสบ้านเกิดของต้าน

³⁰ Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.

³¹ จากนั้นหมู่คริสตจักรใคว่แคว้นยูเดีย กาลิลี กับสะมาเรียก็มีสันติสุข กับพระวิญญาณบริสุทธิ์จ้วยหื้อคริสตจักรเข้มแข็ง มีคนมาเจื้อพระเยซูนักขึ้น แล้วหมู่ผู้เจื้อก็ใจ๊จีวิตตี้เคารพยำเก๋งองค์พระผู้เป๋นเจ้า

³¹ Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.

³² ส่วนเปโตรเตียวตางไปตี้ต่างๆ ก็ไปแอ่วหาคนของพระเจ้าในเมืองลิดดา

³² Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.

³³ ตี้หั้นเขาปะป้อจายคนนึ่งจื้อไอเนอัสเป๋นง่อยนอนอยู่บนตี้นอนมาแปดปี๋แล้ว

³³ Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.

³⁴ เปโตรอู้กับเขาว่า “ไอเนอัสเหย พระเยซูคริสต์ฮักษาต้านหื้อหายแล้ว ลุกขึ้นเก็บตี้นอนเหียเต๊อะ” แล้วไอเนอัสก็ลุกขึ้นบ่าเดี่ยวนั้น

³⁴ Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.

³⁵ เมื่อคนตังหลายตี้อาศัยอยู่ในเมืองลิดดากับตี้ราบชาโรนหันจาอั้น หมู่เขาก็เข้ามาฮับเจื้อองค์พระผู้เป๋นเจ้า

³⁵ Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.

³⁶ ตี้เมืองยัฟฟามีผู้เจื้อเป๋นแม่ญิงคนนึ่งจื้อทาบิธาเป๋นภาษาฮีบรู แต่ภาษากรีกว่าโดรคัสแป๋ว่ากว๋าง นางเป๋นคนจ้วยเอาใจ๋ใส่กับหื้อตานแก่คนตุ๊กคนยากมาตลอด

³⁶ Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.

³⁷ เวลานั้นนางป่วยแล้วต๋าย หมู่เปื้อนบ้านจึงอาบน้ำศพต๋ามธรรมเนียมจาวยิว แล้วเก็บศพนางไว้ตี้ห้องจั๊นบน

³⁷ Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.

³⁸ เมืองลิดดากับเมืองยัฟฟาอยู่บ่ไก๋กั๋น เมื่อหมู่ผู้เจื้อได้ยินว่าเปโตรอยู่ในเมืองลิดดา หมู่เขาก็ใจ๊ป้อจายสองคนไปอ้อนวอนเจิญเปโตรว่า “ขอมาเวยๆ เต๊อะ”

³⁸ Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!

³⁹ เปโตรจึงตวยสองคนนั้นไป เมื่อไปแผว หมู่เขาก็ปาเปโตรขึ้นไปตี้ห้องจั๊นบน หมู่แม่หม้ายยืนไห้สนั่นปั่นปื๊นแวดเปโตร กับจี๊หื้อเปโตรผ่อเสื้อผ้าต่างๆ ตี้โดรคัสหยิบไว้ต๋อนยังมีจีวิตอยู่

³⁹ Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.

⁴⁰ เปโตรจึงขอหื้อหมู่เขาออกไปตังนอก ต้านก็คุกเข่าอธิษฐาน แล้วบิ่นหน้ามาตังศพอู้ว่า “ทาบิธาลุกขึ้นเต๊อะ” นางก็มืนต๋าขึ้น เมื่อหันเปโตร นางก็ลุกขึ้นนั่ง

⁴⁰ Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.

⁴¹ เปโตรจึงเอามือจ้วยตุ้มนางลุกขึ้นยืน จากนั้นก็ฮ้องหมู่ผู้เจื้อกับหมู่แม่หม้ายเข้ามา แล้วหื้อผ่อว่านางมีจีวิตขึ้นมาแล้ว

⁴¹ Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.

⁴² เรื่องนี้ฮู้กั๋นไปใคว่เมืองยัฟฟา เยียะหื้อมีหลายคนมาฮับเจื้อองค์พระผู้เป๋นเจ้า

⁴² As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.

⁴³ เปโตรอยู่ในเมืองยัฟฟาต่อไปแหมหลายวัน ต้านอยู่ตวยคนจื้อซีโมนผู้มีอาชีพเป๋นสล่าฟอกหนัง

⁴³ E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia