Atos 13

¹ ในคริสตจักรตี้เมืองอันทิโอก มีหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ากับหมู่อาจ๋ารย์คือ บารนาบัส สิเมโอนตี้มีแหมจื้อนึ่งว่านิเกอร์ ลูสิอัสเป๋นจาวเมืองไซรีน มานาเอน (คนตี้ได้ฮับก๋านเลี้ยงดูมาตวยกั๋นกับเฮโรดเจ้าเมืองตั้งแต่เป๋นหละอ่อนแล้ว) กับเซาโล

¹ Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.

² เวลาตี้หมู่เขานมัสก๋านองค์พระผู้เป๋นเจ้ากับถือศีลอดอาหารอยู่นั้น พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “หื้อแต่งตั้งบารนาบัสกับเซาโลไว้สำหรับก๋านงานตี้เฮาฮ้องหื้อหมู่เขาเยียะ”

² Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.

³ หลังจากปากั๋นถือศีลอดอาหารกับอธิษฐานแล้ว ก็วางมือบนหัวบารนาบัสกับเซาโล เปื้อมอบหมายหื้อเยียะก๋านพิเศษ จากนั้นก็ส่งต้านตึงสองไป

³ Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.

⁴ พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็นำต้านตึงสองไปเมืองเซลูเคีย แล้วหมู่เขาก็ลงเฮือจากตี้หั้นไปตี้เกาะไซปรัส

⁴ Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.

⁵ เมื่อมาแผวเมืองซาลามิสในเกาะนั้น หมู่เขาบอกเรื่องถ้อยกำของพระเจ้าในธรรมศาลาของจาวยิว ยอห์นตี้มีแหมจื้อว่ามาระโกก็อยู่ตวยในฐานะผู้จ้วย

⁵ Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.

⁶ หมู่เขาปากั๋นเตียวตางใคว่เกาะไปจ๋นแผวเมืองปาโฟส ตี้หั้นหมู่เขาปะจาวยิวคนนึ่งจื้อบารเยซู เป๋นคนใจ๊เวทมนตร์กาถากับอ้างว่าตั๋วเก่าเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

⁶ Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.

⁷ เขาอยู่ตวยเจ้าเมืองจื้อเสอร์จีอัส เปาลุส เซิ่งเป๋นคนฮู้คนหลวก เจ้าเมืองเจิญบารนาบัสกับเซาโลมาหา เปื้อหื้ออู้ถ้อยกำของพระเจ้าหื้อฟัง

⁷ Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.

⁸ แต่เอลีมาสนักเวทมนตร์ (เอลีมาสเป๋นจื้อภาษากรีกของบารเยซู) ฮิอู้ขัดขวางบารนาบัสกับเซาโล กับฮิจวนเจ้าเมืองบ่หื้อเจื้อ

⁸ Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.

⁹ แต่เซาโลตี้ฮ้องแหมจื้อว่าเปาโล ก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ เขาปักต๋าผ่อไปตี้เอลีมาสแล้วอู้ว่า

⁹ Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos

¹⁰ “เจ้าเป๋นลูกของมาร เป๋นศัตรู๋ของความดีตังหลาย ในตั๋วของเจ้ามีแต่กลอุบายใจ๋ฮ้ายซะป๊ะซะเป้ด เจ้าตึงจะบ่หยุดตี้จะฮิเปี่ยนความจริงเกี่ยวกับองค์พระผู้เป๋นเจ้าหื้อเป๋นเรื่องบ่แต๊สักเตื้อกา

¹⁰ e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?

¹¹ ผ่อเน่อ องค์พระผู้เป๋นเจ้าจะลงโต้ษเยียะหื้อเจ้าต๋าบอดผ่อบ่หันแสงแดด จ๋นเถิงเวลาตี้พระเจ้าก๋ำหนดไว้” แล้วเอลีมาสก็ต๋าบอดบ่าเดี่ยวนั้นเลย เขาจึงซวามหาคนหื้อจู๋งมือเขาไป

¹¹ Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.

¹² เมื่อต้านเจ้าเมืองหันเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นนั้นก็ฮับเจื้อ ย้อนอัศจ๋รรย์ใจ๋ในกำสอนเรื่ององค์พระผู้เป๋นเจ้า

¹² Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.

¹³ เปาโลกับหมู่ของต้านลงเฮือจากเมืองปาโฟสไปเมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟีเลีย แต่ยอห์นแยกตั๋วออกจากหมู่เขาปิ๊กไปกรุงเยรูซาเล็ม

¹³ Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.

¹⁴ จากเมืองเปอร์กาต้านหมู่นั้นก็ยังเตียวตางต่อไปจ๋นแผวเมืองอันทิโอกในแคว้นปิสิเดีย เมื่อเถิงวันสะบาโต เปาโลกับบารนาบัสเข้าไปนั่งฮ่วมในธรรมศาลาของจาวยิว

¹⁴ Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.

¹⁵ หลังจากอ่านหนังสือบทบัญญัติของโมเสสกับข้อเขียนของหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าต๋ามวาระก๋านนมัสก๋านแล้ว หมู่นายธรรมศาลาส่งคนมาบอกบารนาบัสกับเปาโลว่า “ปี้น้องเหย ถ้าต้านมีกำหื้อก๋ำลังใจ๋คนตังหลาย ขอเจิญออกมาอู้เต๊อะ”

¹⁵ Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.

¹⁶ เปาโลก็ยืนขึ้นยกมือโบกหื้อดักแล้วอู้ว่า

¹⁶ Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!

¹⁷ พระเจ้าของจาวอิสราเอลเลือกป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาไว้ เยียะหื้อเขาหมู่นั้นจ๋ำเริญเติบโตขึ้นต๋อนอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ แล้วพระองค์ก็ปาหมู่เขาออกมาจากประเทศนั้นด้วยฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

¹⁷ “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.

¹⁸ พระองค์อดทนต่อก๋านเยียะตั๋วของหมู่เขาในดินแดนทุรกั๋นดารเป๋นเวลาประมาณสี่สิบปี๋

¹⁸ Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.

¹⁹ พระเจ้าไล่เหิบคนเจ็ดจ้าดออกไปจากแผ่นดินคานาอัน แล้วแบ่งแผ่นดินของคนจ้าดหมู่นั้นหื้อจาวอิสราเอลไว้เป๋นมรดก

¹⁹ Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.

²⁰ เหตุหมู่นี้เกิดมาเป๋นเวลาประมาณสี่ร้อยห้าสิบปี๋

²⁰ Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.

²¹ ต๋อนนั้นจาวอิสราเอลขอหื้อมีกษัตริย์ พระเจ้าจึงแต่งตั้งซาอูลลูกบ่าวของคีชตี้มาจากเผ่าเบนยามินหื้อเป๋นกษัตริย์ของหมู่เขา ซาอูลครอบครองอยู่สี่สิบปี๋

²¹ Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.

²² หลังจากพระเจ้าถอดซาอูลออกจากต๋ำแหน่งกษัตริย์แล้ว ก็ตั้งดาวิดขึ้นเป๋นกษัตริย์ของจาวอิสราเอลแตน พระองค์อู้เถิงดาวิดว่า ‘เฮาหันว่าดาวิดลูกบ่าวของเจสซีเป๋นคนตี้เฮาเปิงใจ๋ขนาด ย้อนว่าเขาเยียะกู้สิ่งกู้อย่างตี้เฮาใค่หื้อเขาเยียะ’

²² Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.

²³ “แล้วจากเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดนี่ละ พระเจ้าโผดหื้อจาวอิสราเอลตังหลายมีพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษเกิดมาคือ พระเยซู ต๋ามตี้สัญญาไว้แล้วนั้น

²³ “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!

²⁴ แต่ก่อนตี้พระเยซูจะตั้งเก๊าเยียะก๋านของพระเจ้า ยอห์นบอกจาวอิสราเอลตังหลายเถิงเรื่องก๋านฮับบัพติศมาด้วยน้ำ เปื้อแสดงว่ากลับใจ๋จากบาปแล้ว

²⁴ Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.

²⁵ เมื่อยอห์นเยียะก๋านต๋ามหน้าตี้เกือบเสร็จก็ถามว่า ‘หมู่ต้านกึ๊ดว่าข้าพเจ้าเป๋นใผกา ข้าพเจ้าบ่ใจ้คนตี้ต้านตังหลายกองถ้า แต่ผ่อเน่อ จะมีแหมคนนึ่งมาเมื่อลูนข้าพเจ้า เซิ่งข้าพเจ้าบ่ควรแม้แต่จะแก้เจื้อกมัดเกิบของต้าน’

²⁵ Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.

²⁶ “ปี้น้องตังหลายตี้เป๋นลูกหลานของอับราฮัม กับหมู่ต้านตี้เป๋นคนต่างจ้าดตี้เคารพยำเก๋งพระเจ้า หื้อผ่อไว้เน่อ ถ้อยกำเรื่องความรอดป๊นบาปโต้ษนี้ ได้ส่งมาเถิงเฮาตังหลายแล้ว

²⁶ “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.

²⁷ ส่วนจาวอิสราเอลตี้อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มกับผู้ปกครองบ้านเมือง บ่หันว่าพระเยซูเป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษ แต่ตี้หมู่เขาตัดสินลงโต้ษพระองค์นั้น ก็เป๋นไปต๋ามกำทำนายของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้อ่านกู้วันสะบาโต

²⁷ O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.

²⁸ ขนาดว่าหมู่เขาหาความผิดบ่ได้ตี้จะฆ่าพระองค์ แต่หมู่เขาก็ยังฮ้องขอหื้อปีลาตฆ่าพระองค์เหีย

²⁸ Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.

²⁹ เมื่อหมู่เขาเยียะสำเร็จต๋ามตี้พระคัมภีร์เขียนไว้เกี่ยวกับพระเยซูแล้ว มีคนเอาศพของพระองค์ลงมาจากไม้ก๋างเขน แล้วเอาไปวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพ

²⁹ “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,

³⁰ แต่พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย

³⁰ mas Deus o ressuscitou dos mortos.

³¹ พระเยซูป๋ากฏตั๋วหื้อคนตี้เกยเตียวตางกับพระองค์จากแคว้นกาลิลีไปกรุงเยรูซาเล็มหันเป๋นเวลาหลายวัน ต๋อนนี้หมู่เขาเป๋นพยานเล่าเรื่องของพระองค์หื้อจาวอิสราเอลตังหลายฟัง

³¹ E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.

³² “ตี้เฮาสองคนมาตี้นี่ ก็เปื้อบอกข่าวดีหื้อต้านตังหลายฟัง คือพระสัญญาตี้พระเจ้าหื้อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาไว้ พระองค์ก็ตอบพระสัญญานี้สำหรับหมู่เฮาตี้เป๋นลูกหลานของหมู่เขาครบแล้ว

³² “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,

³³ โดยเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย อย่างตี้เขียนไว้ในหนังสือสดุดีบทตี้สองว่า

³³ e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.

³⁴ พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋ายบ่หื้อตั๋วเน่านั้น เหมือนตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า

³⁴ Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.

³⁵ ก็มีแหมข้อนึ่งในพระคัมภีร์ตี้อู้ว่า

³⁵ Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.

³⁶ กษัตริย์ดาวิดบ่ได้อู้หมายเถิงตั๋วเก่า ย้อนต้านฮับใจ๊พระเจ้าต๋ามความต้องก๋านของพระองค์ในเวลามีจีวิตอยู่ เมื่อต๋ายไปศพของต้านก็ฝังไว้ในตี้ฝังศพของป้ออุ๊ยแม่หม่อน แล้วก็เปื่อยเน่าไป

³⁶ Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.

³⁷ แต่พระเยซูผู้ตี้พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้นบ่เปื่อยเน่าเลย

³⁷ É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.

³⁸ “ย้อนจาอั้นปี้น้องตังหลายเหย โดยสิ่งตี้พระเยซูได้เยียะ ข้าพเจ้าบอกหื้อฮู้ว่ามีก๋านยกโต้ษบาป

³⁸ “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.

³⁹ โดยพระเยซู กู้คนตี้เจื้อวางใจ๋ในพระองค์จะป๊นบาปโต้ษกู้อย่าง ตี้คนถือบทบัญญัติของโมเสสบ่สามารถป๊นบาปโต้ษได้

³⁹ Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.

⁴⁰ จงหละวังหื้อดี เปื้อกำของหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้อู้ไว้นั้นจะบ่เกิดขึ้นกับหมู่ต้าน คือ

⁴⁰ Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:

⁴¹ ‘ผ่อเน่อ เจ้าตังหลายตี้ดูถูกดูแควนถ้อยกำของพระเจ้า

⁴¹ ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.

⁴² ต๋อนตี้เปาโลกับบารนาบัสก่ำลังเตียวออกไปจากธรรมศาลานั้น ก็มีคนมาอ้อนวอนขอหื้อปิ๊กมาอู้เรื่องนี้แหมในวันสะบาโตต่อไป

⁴² Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.

⁴³ หลังจากคนออกจากตี้ประชุมนั้นแล้ว ก็ปากั๋นปิ๊กบ้านใผเฮือนมัน แต่มีจาวยิวหลายคนตึงคนต่างจ้าดหลาย คนตี้เข้าฮีตศาสนายิวกับเคร่งศาสนาตวยเปาโลกับบารนาบัสไป ต้านตึงสองจั๊กจวนหื้อหมู่เขาเปิ้งพระคุณของพระเจ้าอย่างมั่นคง

⁴³ Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.

⁴⁴ ในวันสะบาโตถัดไป คนเกือบเสี้ยงตึงเมืองมาจุมนุมกั๋นฟังถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้า

⁴⁴ No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.

⁴⁵ เมื่อจาวยิวหันหมู่คนปากั๋นมาจ๋ำนวนนัก ก็ขอยขนาด จึงอู้คัดค้านกำของเปาโลอย่างหยาบคาย

⁴⁵ Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.

⁴⁶ แต่เปาโลกับบารนาบัสอู้อย่างบ่กั๋วใผว่า “จ๋ำเป๋นตี้จะต้องอู้เถิงถ้อยกำของพระเจ้าหื้อต้านตังหลายฟังก่อน แต่เมื่อต้านตังหลายบ่เอา กับหันว่าตั๋วเองนี้บ่เหมาะบ่เปิงตี้จะฮับจีวิตนิรันดร์แล้ว จาอั้นหมู่เฮาจะปากั๋นไปหาคนต่างจ้าด

⁴⁶ Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.

⁴⁷ ย้อนองค์พระผู้เป๋นเจ้าสั่งหมู่เฮาผ่านผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสมัยก่อนว่า

⁴⁷ Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.

⁴⁸ เมื่อคนต่างจ้าดได้ยินจาอั้น ก็ดีอกดีใจ๋ กับสรรเสริญองค์พระผู้เป๋นเจ้าสำหรับถ้อยกำของพระองค์ แล้วคนตี้พระเจ้าเลือกไว้เปื้อจะฮับจีวิตนิรันดร์ ก็ฮับเจื้อพระองค์

⁴⁸ Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.

⁴⁹ ถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้าก็แผ่ขยายออกไปใคว่ดินแดนแถวนั้น

⁴⁹ Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.

⁵⁰ แต่หมู่จาวยิวไปสุ่ยหมู่แม่ญิงคนต่างจ้าดตี้มีฐานะดีกับนับถือพระเจ้า ตึงหมู่ป้อจายตี้เป๋นใหญ่เป๋นโตในเมือง หื้อปากั๋นค่ำเขแล้วไล่เหิบเปาโลกับบารนาบัสออกไปจากดินแดนของหมู่เขาเหีย

⁵⁰ Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.

⁵¹ แล้วเปาโลกับบารนาบัสปากั๋นปัดขี้ฝุ่นตี้ติดตี๋นเป๋นก๋านบ่ยอมฮับหมู่เขา แล้วปากั๋นเตียวตางไปเมืองอิโคนียูม

⁵¹ Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.

⁵² ส่วนหมู่ผู้เจื้อก็ดีใจ๋ขนาดตึงได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ตวย

⁵² E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia