Atos 13

¹ ในคริสตจักรตี้เมืองอันทิโอก มีหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ากับหมู่อาจ๋ารย์คือ บารนาบัส สิเมโอนตี้มีแหมจื้อนึ่งว่านิเกอร์ ลูสิอัสเป๋นจาวเมืองไซรีน มานาเอน (คนตี้ได้ฮับก๋านเลี้ยงดูมาตวยกั๋นกับเฮโรดเจ้าเมืองตั้งแต่เป๋นหละอ่อนแล้ว) กับเซาโล

¹ Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.

² เวลาตี้หมู่เขานมัสก๋านองค์พระผู้เป๋นเจ้ากับถือศีลอดอาหารอยู่นั้น พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “หื้อแต่งตั้งบารนาบัสกับเซาโลไว้สำหรับก๋านงานตี้เฮาฮ้องหื้อหมู่เขาเยียะ”

² Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.

³ หลังจากปากั๋นถือศีลอดอาหารกับอธิษฐานแล้ว ก็วางมือบนหัวบารนาบัสกับเซาโล เปื้อมอบหมายหื้อเยียะก๋านพิเศษ จากนั้นก็ส่งต้านตึงสองไป

³ Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.

⁴ พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็นำต้านตึงสองไปเมืองเซลูเคีย แล้วหมู่เขาก็ลงเฮือจากตี้หั้นไปตี้เกาะไซปรัส

⁴ Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.

⁵ เมื่อมาแผวเมืองซาลามิสในเกาะนั้น หมู่เขาบอกเรื่องถ้อยกำของพระเจ้าในธรรมศาลาของจาวยิว ยอห์นตี้มีแหมจื้อว่ามาระโกก็อยู่ตวยในฐานะผู้จ้วย

⁵ Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.

⁶ หมู่เขาปากั๋นเตียวตางใคว่เกาะไปจ๋นแผวเมืองปาโฟส ตี้หั้นหมู่เขาปะจาวยิวคนนึ่งจื้อบารเยซู เป๋นคนใจ๊เวทมนตร์กาถากับอ้างว่าตั๋วเก่าเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

⁶ Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso

⁷ เขาอยู่ตวยเจ้าเมืองจื้อเสอร์จีอัส เปาลุส เซิ่งเป๋นคนฮู้คนหลวก เจ้าเมืองเจิญบารนาบัสกับเซาโลมาหา เปื้อหื้ออู้ถ้อยกำของพระเจ้าหื้อฟัง

⁷ Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.

⁸ แต่เอลีมาสนักเวทมนตร์ (เอลีมาสเป๋นจื้อภาษากรีกของบารเยซู) ฮิอู้ขัดขวางบารนาบัสกับเซาโล กับฮิจวนเจ้าเมืองบ่หื้อเจื้อ

⁸ Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.

⁹ แต่เซาโลตี้ฮ้องแหมจื้อว่าเปาโล ก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ เขาปักต๋าผ่อไปตี้เอลีมาสแล้วอู้ว่า

⁹ Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas

¹⁰ “เจ้าเป๋นลูกของมาร เป๋นศัตรู๋ของความดีตังหลาย ในตั๋วของเจ้ามีแต่กลอุบายใจ๋ฮ้ายซะป๊ะซะเป้ด เจ้าตึงจะบ่หยุดตี้จะฮิเปี่ยนความจริงเกี่ยวกับองค์พระผู้เป๋นเจ้าหื้อเป๋นเรื่องบ่แต๊สักเตื้อกา

¹⁰ e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?

¹¹ ผ่อเน่อ องค์พระผู้เป๋นเจ้าจะลงโต้ษเยียะหื้อเจ้าต๋าบอดผ่อบ่หันแสงแดด จ๋นเถิงเวลาตี้พระเจ้าก๋ำหนดไว้” แล้วเอลีมาสก็ต๋าบอดบ่าเดี่ยวนั้นเลย เขาจึงซวามหาคนหื้อจู๋งมือเขาไป

¹¹ Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.

¹² เมื่อต้านเจ้าเมืองหันเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นนั้นก็ฮับเจื้อ ย้อนอัศจ๋รรย์ใจ๋ในกำสอนเรื่ององค์พระผู้เป๋นเจ้า

¹² Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.

¹³ เปาโลกับหมู่ของต้านลงเฮือจากเมืองปาโฟสไปเมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟีเลีย แต่ยอห์นแยกตั๋วออกจากหมู่เขาปิ๊กไปกรุงเยรูซาเล็ม

¹³ Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.

¹⁴ จากเมืองเปอร์กาต้านหมู่นั้นก็ยังเตียวตางต่อไปจ๋นแผวเมืองอันทิโอกในแคว้นปิสิเดีย เมื่อเถิงวันสะบาโต เปาโลกับบารนาบัสเข้าไปนั่งฮ่วมในธรรมศาลาของจาวยิว

¹⁴ Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.

¹⁵ หลังจากอ่านหนังสือบทบัญญัติของโมเสสกับข้อเขียนของหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าต๋ามวาระก๋านนมัสก๋านแล้ว หมู่นายธรรมศาลาส่งคนมาบอกบารนาบัสกับเปาโลว่า “ปี้น้องเหย ถ้าต้านมีกำหื้อก๋ำลังใจ๋คนตังหลาย ขอเจิญออกมาอู้เต๊อะ”

¹⁵ Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.

¹⁶ เปาโลก็ยืนขึ้นยกมือโบกหื้อดักแล้วอู้ว่า

¹⁶ Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que

¹⁷ พระเจ้าของจาวอิสราเอลเลือกป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาไว้ เยียะหื้อเขาหมู่นั้นจ๋ำเริญเติบโตขึ้นต๋อนอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ แล้วพระองค์ก็ปาหมู่เขาออกมาจากประเทศนั้นด้วยฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

¹⁷ O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder

¹⁸ พระองค์อดทนต่อก๋านเยียะตั๋วของหมู่เขาในดินแดนทุรกั๋นดารเป๋นเวลาประมาณสี่สิบปี๋

¹⁸ e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.

¹⁹ พระเจ้าไล่เหิบคนเจ็ดจ้าดออกไปจากแผ่นดินคานาอัน แล้วแบ่งแผ่นดินของคนจ้าดหมู่นั้นหื้อจาวอิสราเอลไว้เป๋นมรดก

¹⁹ Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.

²⁰ เหตุหมู่นี้เกิดมาเป๋นเวลาประมาณสี่ร้อยห้าสิบปี๋

²⁰ Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.

²¹ ต๋อนนั้นจาวอิสราเอลขอหื้อมีกษัตริย์ พระเจ้าจึงแต่งตั้งซาอูลลูกบ่าวของคีชตี้มาจากเผ่าเบนยามินหื้อเป๋นกษัตริย์ของหมู่เขา ซาอูลครอบครองอยู่สี่สิบปี๋

²¹ Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.

²² หลังจากพระเจ้าถอดซาอูลออกจากต๋ำแหน่งกษัตริย์แล้ว ก็ตั้งดาวิดขึ้นเป๋นกษัตริย์ของจาวอิสราเอลแตน พระองค์อู้เถิงดาวิดว่า ‘เฮาหันว่าดาวิดลูกบ่าวของเจสซีเป๋นคนตี้เฮาเปิงใจ๋ขนาด ย้อนว่าเขาเยียะกู้สิ่งกู้อย่างตี้เฮาใค่หื้อเขาเยียะ’

²² Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”

²³ “แล้วจากเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดนี่ละ พระเจ้าโผดหื้อจาวอิสราเอลตังหลายมีพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษเกิดมาคือ พระเยซู ต๋ามตี้สัญญาไว้แล้วนั้น

²³ Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.

²⁴ แต่ก่อนตี้พระเยซูจะตั้งเก๊าเยียะก๋านของพระเจ้า ยอห์นบอกจาวอิสราเอลตังหลายเถิงเรื่องก๋านฮับบัพติศมาด้วยน้ำ เปื้อแสดงว่ากลับใจ๋จากบาปแล้ว

²⁴ Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.

²⁵ เมื่อยอห์นเยียะก๋านต๋ามหน้าตี้เกือบเสร็จก็ถามว่า ‘หมู่ต้านกึ๊ดว่าข้าพเจ้าเป๋นใผกา ข้าพเจ้าบ่ใจ้คนตี้ต้านตังหลายกองถ้า แต่ผ่อเน่อ จะมีแหมคนนึ่งมาเมื่อลูนข้าพเจ้า เซิ่งข้าพเจ้าบ่ควรแม้แต่จะแก้เจื้อกมัดเกิบของต้าน’

²⁵ Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”

²⁶ “ปี้น้องตังหลายตี้เป๋นลูกหลานของอับราฮัม กับหมู่ต้านตี้เป๋นคนต่างจ้าดตี้เคารพยำเก๋งพระเจ้า หื้อผ่อไว้เน่อ ถ้อยกำเรื่องความรอดป๊นบาปโต้ษนี้ ได้ส่งมาเถิงเฮาตังหลายแล้ว

²⁶ Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.

²⁷ ส่วนจาวอิสราเอลตี้อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มกับผู้ปกครองบ้านเมือง บ่หันว่าพระเยซูเป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษ แต่ตี้หมู่เขาตัดสินลงโต้ษพระองค์นั้น ก็เป๋นไปต๋ามกำทำนายของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้อ่านกู้วันสะบาโต

²⁷ De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .

²⁸ ขนาดว่าหมู่เขาหาความผิดบ่ได้ตี้จะฆ่าพระองค์ แต่หมู่เขาก็ยังฮ้องขอหื้อปีลาตฆ่าพระองค์เหีย

²⁸ E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.

²⁹ เมื่อหมู่เขาเยียะสำเร็จต๋ามตี้พระคัมภีร์เขียนไว้เกี่ยวกับพระเยซูแล้ว มีคนเอาศพของพระองค์ลงมาจากไม้ก๋างเขน แล้วเอาไปวางไว้ในอุโมงค์ฝังศพ

²⁹ Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.

³⁰ แต่พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย

³⁰ Mas Deus o ressuscitou,

³¹ พระเยซูป๋ากฏตั๋วหื้อคนตี้เกยเตียวตางกับพระองค์จากแคว้นกาลิลีไปกรุงเยรูซาเล็มหันเป๋นเวลาหลายวัน ต๋อนนี้หมู่เขาเป๋นพยานเล่าเรื่องของพระองค์หื้อจาวอิสราเอลตังหลายฟัง

³¹ e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.

³² “ตี้เฮาสองคนมาตี้นี่ ก็เปื้อบอกข่าวดีหื้อต้านตังหลายฟัง คือพระสัญญาตี้พระเจ้าหื้อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาไว้ พระองค์ก็ตอบพระสัญญานี้สำหรับหมู่เฮาตี้เป๋นลูกหลานของหมู่เขาครบแล้ว

³² — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.

³³ โดยเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย อย่างตี้เขียนไว้ในหนังสือสดุดีบทตี้สองว่า

³³ Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”

³⁴ พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋ายบ่หื้อตั๋วเน่านั้น เหมือนตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า

³⁴ — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”

³⁵ ก็มีแหมข้อนึ่งในพระคัมภีร์ตี้อู้ว่า

³⁵ E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”

³⁶ กษัตริย์ดาวิดบ่ได้อู้หมายเถิงตั๋วเก่า ย้อนต้านฮับใจ๊พระเจ้าต๋ามความต้องก๋านของพระองค์ในเวลามีจีวิตอยู่ เมื่อต๋ายไปศพของต้านก็ฝังไว้ในตี้ฝังศพของป้ออุ๊ยแม่หม่อน แล้วก็เปื่อยเน่าไป

³⁶ E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.

³⁷ แต่พระเยซูผู้ตี้พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้นบ่เปื่อยเน่าเลย

³⁷ Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.

³⁸ “ย้อนจาอั้นปี้น้องตังหลายเหย โดยสิ่งตี้พระเยซูได้เยียะ ข้าพเจ้าบอกหื้อฮู้ว่ามีก๋านยกโต้ษบาป

³⁸ — ausente —

³⁹ โดยพระเยซู กู้คนตี้เจื้อวางใจ๋ในพระองค์จะป๊นบาปโต้ษกู้อย่าง ตี้คนถือบทบัญญัติของโมเสสบ่สามารถป๊นบาปโต้ษได้

³⁹ — ausente —

⁴⁰ จงหละวังหื้อดี เปื้อกำของหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้อู้ไว้นั้นจะบ่เกิดขึ้นกับหมู่ต้าน คือ

⁴⁰ Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:

⁴¹ ‘ผ่อเน่อ เจ้าตังหลายตี้ดูถูกดูแควนถ้อยกำของพระเจ้า

⁴¹ “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”

⁴² ต๋อนตี้เปาโลกับบารนาบัสก่ำลังเตียวออกไปจากธรรมศาลานั้น ก็มีคนมาอ้อนวอนขอหื้อปิ๊กมาอู้เรื่องนี้แหมในวันสะบาโตต่อไป

⁴² Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.

⁴³ หลังจากคนออกจากตี้ประชุมนั้นแล้ว ก็ปากั๋นปิ๊กบ้านใผเฮือนมัน แต่มีจาวยิวหลายคนตึงคนต่างจ้าดหลาย คนตี้เข้าฮีตศาสนายิวกับเคร่งศาสนาตวยเปาโลกับบารนาบัสไป ต้านตึงสองจั๊กจวนหื้อหมู่เขาเปิ้งพระคุณของพระเจ้าอย่างมั่นคง

⁴³ Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.

⁴⁴ ในวันสะบาโตถัดไป คนเกือบเสี้ยงตึงเมืองมาจุมนุมกั๋นฟังถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้า

⁴⁴ No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.

⁴⁵ เมื่อจาวยิวหันหมู่คนปากั๋นมาจ๋ำนวนนัก ก็ขอยขนาด จึงอู้คัดค้านกำของเปาโลอย่างหยาบคาย

⁴⁵ Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.

⁴⁶ แต่เปาโลกับบารนาบัสอู้อย่างบ่กั๋วใผว่า “จ๋ำเป๋นตี้จะต้องอู้เถิงถ้อยกำของพระเจ้าหื้อต้านตังหลายฟังก่อน แต่เมื่อต้านตังหลายบ่เอา กับหันว่าตั๋วเองนี้บ่เหมาะบ่เปิงตี้จะฮับจีวิตนิรันดร์แล้ว จาอั้นหมู่เฮาจะปากั๋นไปหาคนต่างจ้าด

⁴⁶ Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.

⁴⁷ ย้อนองค์พระผู้เป๋นเจ้าสั่งหมู่เฮาผ่านผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสมัยก่อนว่า

⁴⁷ Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”

⁴⁸ เมื่อคนต่างจ้าดได้ยินจาอั้น ก็ดีอกดีใจ๋ กับสรรเสริญองค์พระผู้เป๋นเจ้าสำหรับถ้อยกำของพระองค์ แล้วคนตี้พระเจ้าเลือกไว้เปื้อจะฮับจีวิตนิรันดร์ ก็ฮับเจื้อพระองค์

⁴⁸ Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.

⁴⁹ ถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้าก็แผ่ขยายออกไปใคว่ดินแดนแถวนั้น

⁴⁹ A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.

⁵⁰ แต่หมู่จาวยิวไปสุ่ยหมู่แม่ญิงคนต่างจ้าดตี้มีฐานะดีกับนับถือพระเจ้า ตึงหมู่ป้อจายตี้เป๋นใหญ่เป๋นโตในเมือง หื้อปากั๋นค่ำเขแล้วไล่เหิบเปาโลกับบารนาบัสออกไปจากดินแดนของหมู่เขาเหีย

⁵⁰ Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.

⁵¹ แล้วเปาโลกับบารนาบัสปากั๋นปัดขี้ฝุ่นตี้ติดตี๋นเป๋นก๋านบ่ยอมฮับหมู่เขา แล้วปากั๋นเตียวตางไปเมืองอิโคนียูม

⁵¹ Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.

⁵² ส่วนหมู่ผู้เจื้อก็ดีใจ๋ขนาดตึงได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ตวย

⁵² E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia