Romanos 9
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NVT
1 Aay keena, mʌch himeerba, maach meeun israelnaan parhooba haaidʌ wënʌrrʌm k'ʌʌn k'ĩirjuwia chadcha mʌ gaai masi chiraajem. Cristo dënk'a chirʌmuata mag hiek'a chirʌm. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab hich Hẽwandam Hak'arauta mʌrʌg jajaau haajeewai mʌchdëujã k'ap'ʌ chirʌm, mʌch sëuk'aba chirʌm.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Mʌch mag chirʌm gaaimua, maach meeun k'ĩirjuapierr mʌ t'ãrau pöd hãwatbajujö haadëp haajem, hamau Cristo hiek hʌ̈k'aba naawai.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Mʌchdëu Cristo hisegwia mʌchta hi jua machgau dau hap'ʌʌ hich mag chitʌmua jũrr hamta hʌ̈u wënʌrraju k'ap'ʌ hak'iin, mua magʌmjã haba warag Cristoog mʌch gaaita jua k'ʌaba deepik'am, ham kõit. ¿K'an gaaimua mag chirʌ́? Pãach t'umta chadcha mʌch meeun haawai mʌch k'odnaanjö naawaima.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Maach israelnaanta hich Hẽwandamau jʌr hautarr k'abahab, hich chaaink'a hawaag. ¿Maach jöoin dʌ̈i k'abajĩ, hichta ham wëtum na jʌʌnt'umiejö k'õrr jĩumamua hedaarjã hĩchab ham harar wʌʌ wai nʌrrarr? Maach hat'eeta hĩchab hich Hẽwandamau maach jöoi Moiseeg hich hiek p'ãpijim. Maach jöoinag k'abajieb, jãga hirig jëeuju haai nʌ ha jaaunaa hĩchab ham chaain hewagam k'ʌʌn heeta hõor peerdʌajemjã t'aabaju jaautarr.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Maach jöoin Abrán, Isá maimua Jacob hajierram, warrchajã Hẽwandamau jʌr hautarr, ham gaaimua hewag pawi maach meeun hompaa hawaag. Hẽwandam Hiewaa maach peerdʌ hawaag wounag paawaijã mag jöoi Jacob chaain hewagam k'ʌʌn heeta t'aabachëjim. Hich mag parhoobam chaaindamjö t'aabachëtarr wounpaita Hẽwandam haawai nem t'um t'ʌnʌmjã hichdëuta k'ap sim. Magua, hiita t'umaam k'ʌʌnau hich mag mʌg hatagjã t'ö hiek'aju haai nʌm.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Pari mag maach peerdʌ hawaag Hẽwandamau hich Chaai päaiwaijã, maadëu k'ap'ʌ nʌm, maach meeunau chan wajap hi higba, hãaur k'ʌʌnaupaita hi higjierram. Magjieb mamʌ Hẽwandamau maach jöoin dʌ̈i hich hiek'atarrjö habajim haju k'aba nʌm. Hichdëu maach jöoi Israelag, hajapcharan hich Jacoogpaima, maach meeun k'apan hapiju hatarrjö, hichiita maach meeunan chadcha k'apan t'ʌnʌm. Pari mag k'apan t'ʌnʌm hee, t'umaam k'ʌʌn chan Hẽwandam chaain chaar k'abam, israelnaan hawiajã.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Wajapcharan israelnaan hanʌm k'ʌʌnan, hich jöoi Israel k'ararr dënjö wajapcha Hẽwandam hiek hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌnta chadcha israelnaan charau. Magua, jöoi Abrán chaain hewagam k'ʌʌn hawiajã, Hẽwandamau hoowai, t'um chan israelnaan chaar k'abam. Hẽwandamau jöoi Abranag, “Mʌg hatagjã pʌ chaain k'apan haju” hajim chadcha. Magtarr haawai jöoi deeum chaai Ismael haajerr gaaimua hagjö chaain paraa hajieb mamʌ, Hẽwandamau hoowai, mag dën chan hi chaain chaar k'aba, hãba Isá chaainpaita hewag pawiajã hi chaain chaark'a nʌisijim.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Magua maadëu k'ap'ʌ haju haai nʌm, Abrán chaain hewagam k'ʌʌn hawiajã t'um chan Hẽwandam chaain chaar k'abam. Hãba har Abrán k'ararr dënjö hich Hẽwandamau nem wauju habarm hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌnta hi chaain charau.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 ¿Pãrau k'ĩir heyaa nʌ, hich Hẽwandamau Abranag nem deeju jaautarr? Hirua magjiebma Abranag: “Mʌg año hurumuata Saraau pʌrʌg chaai hoo deeju” hajim, mag chaai hoobarm gaaimuata hich hõork'aju k'ʌʌn paarpaju higwi.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Mag, chadcha mag chaai Isá hanʌm t'aabawia ya jöoipa sĩsiewai hʌʌi Rebeca hanʌm dʌ̈i pajim. Maimua ya Rebeca meísnaan gaai hauwimʌʌ haadëm hee,
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Mag Hẽwandamau chi naam dʌ̈i magbanaa chi heeum dʌ̈ita magtarr haawai, ¿maadëu “Hẽwandamau sĩi parhoobata nem wau sĩerrʌm” haju haai nʌ? Pöd mag hiek'aju k'aba nʌm.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Biek hãb hich Hẽwandamau Moiseeg magjim: “Mua chan sĩi hõrau k'ĩirjuajemjö k'ĩirjuba, mʌch k'ĩirjugpierrta nem wau chitʌm” hajim. “Muan mʌchdëu hõor dau haug k'augam k'õsim k'ʌʌnta heeg hoo chitʌm” hajim.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Hichdëucha mag sĩewai sĩi hõrau hamachdëu nem wau nʌm gaaimua wa hamachdëu waupim k'õsi nʌmjö k'aba, Hẽwandamau hichdëu heeg hoom k'õsi hoo sim gaaimuata ham dʌ̈i mag hʌ̈u haajem.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Hichdëu mag nem waaujem higwia hĩchab hich hiek p'ã sim gaai Egipto durram rey higwia magjim: “Pʌch t'ãar t'eegau mʌ hichaaur chirʌm gaaimua, pʌrʌg mʌch jua t'eeg hoopinaa mʌg durr gayam k'ʌʌnagjã mʌch jua t'eeg k'ak'apdö hamk'ĩirta pʌ mua reik'api chirʌm” hajim.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Wajapcharan Hẽwandamau mʌgta sim: Hichdëu dau haug k'aug paraa ham k'õsim k'ʌʌnta dau haug k'aaugjem; pari hich hagjö hĩchab hichdëu t'ãar t'eeg hapiju k'ʌʌnan warag t'ãar t'eegta hapiejem.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Pari mua mag chirʌm hũrwia hãbmua k'ãijã, “Mamʌ hichdëu mag simta, jãgwi hirua hõor k'aibag hee pʌ̈ibarju mag hich hiek hũrba harr paar. ¿Hichiita hamau hichdëu k'õsi simjö wau nʌm k'abá?” haju.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Pari mag hawiajã, ¿hichiita hich mag höbër sĩebá? Maach k'ai hagá sĩi Hẽwandam maachjöm k'ʌʌnjö hi jawaag. ¿Maach sĩi hichdëu hompaatarr k'ʌʌn k'abá? ¿Pãrau hoowai t'ũriu hich k'atarrag, “K'ant'ee pua mʌ jãg k'apʌ̈ijĩ” haju haai sĩ?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Chi t'ũr k'amieuta hichdëu k'am haig k'aju haai sim hich jẽbëu. Sĩi t'ũrjöm parhooba jua chogaagpai k'anaa hãbam jẽb dënpai sĩi t'ëpjöm k'ãijã hooimʌ k'amaajem hagjö, sĩi hõor di chaauram k'ʌʌn bëewaipai hag hee hau k'oog. Hich hagjöta nʌm maachjã: Hẽwandamau maach dʌ̈i hichdëu ham haig haju haai sim.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Mag sĩewai hichdëu k'õsi simjö warre hõor k'aibag hee pʌ̈ik'iinjã, k'aíu hi hichaaur habarju. Pari magba hich jua t'eeg hoopieg hõor hamach pekau gaaimua sĩi k'aibag hee pʌ̈iju haai sĩerrta, hich k'ĩir machag hãwat wai sĩejem.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 — ausente —
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 — ausente —
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Magua, mag judionaan k'abam k'ʌʌnpa t'ʌ̃rk'a hauju higwi, hich Hẽwandamau Oseas k'ararrag hẽsap p'ãpitarr gaai jaauwai:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Maimua hĩchab hich Oseas hẽsap p'ãtarr gaaipai hagjö hich Hẽwandamau judionaan k'abam k'ʌʌnag, “Pãar chan mʌ p'öbör k'abam” hatarrta, deeu hũwaai naspawi hichdëupai hamag, “Pãarjã hĩchab hich mag hiiu sĩerrʌm hag Hẽwandam chaaink'a nʌisiju” hajim. (Os. 1:10)
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Pari jũrr Judionaan higwia, jöoi Isaías k'ararrau magjim:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 “mʌigmua hatag maach Pör Hẽwandamau mʌg durr hi hagk'am hed tag hich k'ĩir machag hãwatba warre ham gaai jua k'ʌabata deeju haawai.” (Is. 10:22-23)
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Hẽwandamau mag hãaur k'ʌʌnjã dau haug k'augba hak'iin, hãbjã peerdʌbaju. Magju higwia hĩchab nawe hich Isaías k'ararrau mʌg p'ãjim:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Hẽwandamau hich hiek gaai mag jaau sĩsidʌm hũrwia maadëu k'an habarjuma. Judionaan k'abam k'ʌʌnau chan nem wajap'a wau nʌm gaaimua hamach peerdʌjujã hẽk'aba naajim; mamʌ Jesucristo hamach kõitpa meetarr hʌ̈k'a nʌm gaaimua Hẽwandamau hĩchab hamjã pekau chuk'u harr k'ʌʌnjö hapʌ̈ijim.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Mamʌ jũrr judionaanau magba, mag ley gaai jaau sim hipierraa nʌm paarta Hẽwandamau hamach k'aibag chuk'u harrjö hapʌ̈ijupii hawi, hãba mag leita hʌʌrk'aju hẽk'aajeejim. Pari par mag hʌʌrk'a hauju hẽk'aajerrjã pöd hʌʌrk'a hauba harr gaaimua, Hẽwandamau ham pekau chuk'u harrjö wajaug paapʌ̈ibajim.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿K'an jãgwi? Mag ley gaaipai naam k'õchgau Cristo hamach kõit meetarrjã higba, sĩi nem wajap'a wau nʌm paarta Hẽwandamau hamach pekau chuk'u harrjö hapʌ̈ijupii hawiama. Hamachdëu Cristo higba narr gaaimuata sĩi k'ʌdjã hee mokpör pöm sim dʌ̈ita t'ẽubaimamjö hajierram.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Hõrau Cristo dʌ̈i magju higwia, Hẽwandamau hich hiek gaai jaauwai,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.