Romanos 9
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NAA
1 Aay keena, mʌch himeerba, maach meeun israelnaan parhooba haaidʌ wënʌrrʌm k'ʌʌn k'ĩirjuwia chadcha mʌ gaai masi chiraajem. Cristo dënk'a chirʌmuata mag hiek'a chirʌm. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab hich Hẽwandam Hak'arauta mʌrʌg jajaau haajeewai mʌchdëujã k'ap'ʌ chirʌm, mʌch sëuk'aba chirʌm.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Mʌch mag chirʌm gaaimua, maach meeun k'ĩirjuapierr mʌ t'ãrau pöd hãwatbajujö haadëp haajem, hamau Cristo hiek hʌ̈k'aba naawai.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Mʌchdëu Cristo hisegwia mʌchta hi jua machgau dau hap'ʌʌ hich mag chitʌmua jũrr hamta hʌ̈u wënʌrraju k'ap'ʌ hak'iin, mua magʌmjã haba warag Cristoog mʌch gaaita jua k'ʌaba deepik'am, ham kõit. ¿K'an gaaimua mag chirʌ́? Pãach t'umta chadcha mʌch meeun haawai mʌch k'odnaanjö naawaima.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Maach israelnaanta hich Hẽwandamau jʌr hautarr k'abahab, hich chaaink'a hawaag. ¿Maach jöoin dʌ̈i k'abajĩ, hichta ham wëtum na jʌʌnt'umiejö k'õrr jĩumamua hedaarjã hĩchab ham harar wʌʌ wai nʌrrarr? Maach hat'eeta hĩchab hich Hẽwandamau maach jöoi Moiseeg hich hiek p'ãpijim. Maach jöoinag k'abajieb, jãga hirig jëeuju haai nʌ ha jaaunaa hĩchab ham chaain hewagam k'ʌʌn heeta hõor peerdʌajemjã t'aabaju jaautarr.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Maach jöoin Abrán, Isá maimua Jacob hajierram, warrchajã Hẽwandamau jʌr hautarr, ham gaaimua hewag pawi maach meeun hompaa hawaag. Hẽwandam Hiewaa maach peerdʌ hawaag wounag paawaijã mag jöoi Jacob chaain hewagam k'ʌʌn heeta t'aabachëjim. Hich mag parhoobam chaaindamjö t'aabachëtarr wounpaita Hẽwandam haawai nem t'um t'ʌnʌmjã hichdëuta k'ap sim. Magua, hiita t'umaam k'ʌʌnau hich mag mʌg hatagjã t'ö hiek'aju haai nʌm.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Pari mag maach peerdʌ hawaag Hẽwandamau hich Chaai päaiwaijã, maadëu k'ap'ʌ nʌm, maach meeunau chan wajap hi higba, hãaur k'ʌʌnaupaita hi higjierram. Magjieb mamʌ Hẽwandamau maach jöoin dʌ̈i hich hiek'atarrjö habajim haju k'aba nʌm. Hichdëu maach jöoi Israelag, hajapcharan hich Jacoogpaima, maach meeun k'apan hapiju hatarrjö, hichiita maach meeunan chadcha k'apan t'ʌnʌm. Pari mag k'apan t'ʌnʌm hee, t'umaam k'ʌʌn chan Hẽwandam chaain chaar k'abam, israelnaan hawiajã.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Wajapcharan israelnaan hanʌm k'ʌʌnan, hich jöoi Israel k'ararr dënjö wajapcha Hẽwandam hiek hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌnta chadcha israelnaan charau. Magua, jöoi Abrán chaain hewagam k'ʌʌn hawiajã, Hẽwandamau hoowai, t'um chan israelnaan chaar k'abam. Hẽwandamau jöoi Abranag, “Mʌg hatagjã pʌ chaain k'apan haju” hajim chadcha. Magtarr haawai jöoi deeum chaai Ismael haajerr gaaimua hagjö chaain paraa hajieb mamʌ, Hẽwandamau hoowai, mag dën chan hi chaain chaar k'aba, hãba Isá chaainpaita hewag pawiajã hi chaain chaark'a nʌisijim.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Magua maadëu k'ap'ʌ haju haai nʌm, Abrán chaain hewagam k'ʌʌn hawiajã t'um chan Hẽwandam chaain chaar k'abam. Hãba har Abrán k'ararr dënjö hich Hẽwandamau nem wauju habarm hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌnta hi chaain charau.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 ¿Pãrau k'ĩir heyaa nʌ, hich Hẽwandamau Abranag nem deeju jaautarr? Hirua magjiebma Abranag: “Mʌg año hurumuata Saraau pʌrʌg chaai hoo deeju” hajim, mag chaai hoobarm gaaimuata hich hõork'aju k'ʌʌn paarpaju higwi.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Mag, chadcha mag chaai Isá hanʌm t'aabawia ya jöoipa sĩsiewai hʌʌi Rebeca hanʌm dʌ̈i pajim. Maimua ya Rebeca meísnaan gaai hauwimʌʌ haadëm hee,
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 — ausente —
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Mag Hẽwandamau chi naam dʌ̈i magbanaa chi heeum dʌ̈ita magtarr haawai, ¿maadëu “Hẽwandamau sĩi parhoobata nem wau sĩerrʌm” haju haai nʌ? Pöd mag hiek'aju k'aba nʌm.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Biek hãb hich Hẽwandamau Moiseeg magjim: “Mua chan sĩi hõrau k'ĩirjuajemjö k'ĩirjuba, mʌch k'ĩirjugpierrta nem wau chitʌm” hajim. “Muan mʌchdëu hõor dau haug k'augam k'õsim k'ʌʌnta heeg hoo chitʌm” hajim.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Hichdëucha mag sĩewai sĩi hõrau hamachdëu nem wau nʌm gaaimua wa hamachdëu waupim k'õsi nʌmjö k'aba, Hẽwandamau hichdëu heeg hoom k'õsi hoo sim gaaimuata ham dʌ̈i mag hʌ̈u haajem.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Hichdëu mag nem waaujem higwia hĩchab hich hiek p'ã sim gaai Egipto durram rey higwia magjim: “Pʌch t'ãar t'eegau mʌ hichaaur chirʌm gaaimua, pʌrʌg mʌch jua t'eeg hoopinaa mʌg durr gayam k'ʌʌnagjã mʌch jua t'eeg k'ak'apdö hamk'ĩirta pʌ mua reik'api chirʌm” hajim.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Wajapcharan Hẽwandamau mʌgta sim: Hichdëu dau haug k'aug paraa ham k'õsim k'ʌʌnta dau haug k'aaugjem; pari hich hagjö hĩchab hichdëu t'ãar t'eeg hapiju k'ʌʌnan warag t'ãar t'eegta hapiejem.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Pari mua mag chirʌm hũrwia hãbmua k'ãijã, “Mamʌ hichdëu mag simta, jãgwi hirua hõor k'aibag hee pʌ̈ibarju mag hich hiek hũrba harr paar. ¿Hichiita hamau hichdëu k'õsi simjö wau nʌm k'abá?” haju.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Pari mag hawiajã, ¿hichiita hich mag höbër sĩebá? Maach k'ai hagá sĩi Hẽwandam maachjöm k'ʌʌnjö hi jawaag. ¿Maach sĩi hichdëu hompaatarr k'ʌʌn k'abá? ¿Pãrau hoowai t'ũriu hich k'atarrag, “K'ant'ee pua mʌ jãg k'apʌ̈ijĩ” haju haai sĩ?
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Chi t'ũr k'amieuta hichdëu k'am haig k'aju haai sim hich jẽbëu. Sĩi t'ũrjöm parhooba jua chogaagpai k'anaa hãbam jẽb dënpai sĩi t'ëpjöm k'ãijã hooimʌ k'amaajem hagjö, sĩi hõor di chaauram k'ʌʌn bëewaipai hag hee hau k'oog. Hich hagjöta nʌm maachjã: Hẽwandamau maach dʌ̈i hichdëu ham haig haju haai sim.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Mag sĩewai hichdëu k'õsi simjö warre hõor k'aibag hee pʌ̈ik'iinjã, k'aíu hi hichaaur habarju. Pari magba hich jua t'eeg hoopieg hõor hamach pekau gaaimua sĩi k'aibag hee pʌ̈iju haai sĩerrta, hich k'ĩir machag hãwat wai sĩejem.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 — ausente —
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 — ausente —
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Magua, mag judionaan k'abam k'ʌʌnpa t'ʌ̃rk'a hauju higwi, hich Hẽwandamau Oseas k'ararrag hẽsap p'ãpitarr gaai jaauwai:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Maimua hĩchab hich Oseas hẽsap p'ãtarr gaaipai hagjö hich Hẽwandamau judionaan k'abam k'ʌʌnag, “Pãar chan mʌ p'öbör k'abam” hatarrta, deeu hũwaai naspawi hichdëupai hamag, “Pãarjã hĩchab hich mag hiiu sĩerrʌm hag Hẽwandam chaaink'a nʌisiju” hajim. (Os. 1:10)
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Pari jũrr Judionaan higwia, jöoi Isaías k'ararrau magjim:
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 “mʌigmua hatag maach Pör Hẽwandamau mʌg durr hi hagk'am hed tag hich k'ĩir machag hãwatba warre ham gaai jua k'ʌabata deeju haawai.” (Is. 10:22-23)
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Hẽwandamau mag hãaur k'ʌʌnjã dau haug k'augba hak'iin, hãbjã peerdʌbaju. Magju higwia hĩchab nawe hich Isaías k'ararrau mʌg p'ãjim:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Hẽwandamau hich hiek gaai mag jaau sĩsidʌm hũrwia maadëu k'an habarjuma. Judionaan k'abam k'ʌʌnau chan nem wajap'a wau nʌm gaaimua hamach peerdʌjujã hẽk'aba naajim; mamʌ Jesucristo hamach kõitpa meetarr hʌ̈k'a nʌm gaaimua Hẽwandamau hĩchab hamjã pekau chuk'u harr k'ʌʌnjö hapʌ̈ijim.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Mamʌ jũrr judionaanau magba, mag ley gaai jaau sim hipierraa nʌm paarta Hẽwandamau hamach k'aibag chuk'u harrjö hapʌ̈ijupii hawi, hãba mag leita hʌʌrk'aju hẽk'aajeejim. Pari par mag hʌʌrk'a hauju hẽk'aajerrjã pöd hʌʌrk'a hauba harr gaaimua, Hẽwandamau ham pekau chuk'u harrjö wajaug paapʌ̈ibajim.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿K'an jãgwi? Mag ley gaaipai naam k'õchgau Cristo hamach kõit meetarrjã higba, sĩi nem wajap'a wau nʌm paarta Hẽwandamau hamach pekau chuk'u harrjö hapʌ̈ijupii hawiama. Hamachdëu Cristo higba narr gaaimuata sĩi k'ʌdjã hee mokpör pöm sim dʌ̈ita t'ẽubaimamjö hajierram.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Hõrau Cristo dʌ̈i magju higwia, Hẽwandamau hich hiek gaai jaauwai,
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.