Romanos 4

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pãadë k'ĩirjubat, jãga warrgar maach jöoin Abrán k'ararrjã pekau chuk'u harrjö sĩsijĩ Hẽwandam dau na.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 — ausente —
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 — ausente —
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Maadëu k'ap'ʌ nʌm, hõor p'idk'apiwi p'ag nʌm chan sĩi par dee nʌm k'abam. Mag p'agbarmʌn hich p'idk'atarr paarta p'ag nʌmʌu, hichiita hirig p'agab k'aba p'agju haai naawai.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pari Hẽwandamau hich hiek hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn pekau chugpaa nʌm chan mag k'abam. Hamau hamach higamk'ĩir nem wajap'a wauba haajerr hawiajã, pari hamau hãba Cristoouta chadcha hamach peerdʌ hauju haai sim hawi hamach t'ãraucha hʌ̈k'amʌn chadau, mag hʌ̈k'a nʌm gaaimuata hag najã pekau chuk'u harrjö hapʌ̈iju.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Mag, ham nem wajap'a waaujerr paarjã k'aba, sĩi ham pekau Hẽwandamau chuk'u harrjö habapʌ̈im k'ʌʌn honee nʌm higwiata jöoi David k'ararraujã jaaujim.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Mag hirua p'ãtarr hiek gaai mag sim:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Har maach Pör Hẽwandamau hamach mag k'aigba narrjã wajap'a waupʌ̈inaa tag magʌm hiekjã higba habarm k'ʌʌnta honee haju” ha p'ã sim. (Sal. 32:1-2)
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Mag simta, ¿pãrau k'ĩirjuawai, mag honee haju hanʌmjã sĩi judionaan mehëu p'ʌʌrbich nʌm k'ʌʌn hat'eepai k'ai? Wa hĩchab judionaan k'abam k'ʌʌn hat'eepata jaau sĩwa. Chaig mʌchdëu jaau chirarrjö, mag Hẽwandamau jöoi Abranjã hich mag pekau chuk'u haajerrjö wajaug paapʌ̈ijim hanʌmʌn, hichdëu t'ãraucha hʌ̈k'atarr gaaimua hajim.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Pari wajap'a k'ĩirjubat. ¿Jãagwaichata mag hi wajaug paapʌ̈ijĩ? ¿Mehëu p'ʌʌrbichtarr k'ur, wa hag nawe? Hag nawe k'abajieb.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Mag p'ʌʌrbich nʌmta chi dauchach hajim, t'ãraucha hʌ̈k'abaawai hich Hẽwandamau wajaug paapʌ̈inaa pekau chuk'u haajerrjö hapʌ̈i nʌm dën. Magtarr haawai hich jöoi Abranta judionaan dënjö mag mehëu p'ʌʌrbichba naawiajã pari t'ãraucha hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn pörk'a sĩsijim. Magta hĩchab hewag pawiajã hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌnan hich mag jaar haajerrjö hĩsjã Hẽwandamau wajaug paapäaijem.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mag p'ʌʌrbichbarmua hĩchab hichta mag p'ʌʌrbich nʌm k'ʌʌn pörk'a sĩsijim, majã pari hichdëu hʌ̈k'atarrjö hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn dën mamʌ. Pari mag p'ʌʌrbich wai naawiajã, hichiita Abranau hich dën p'ʌʌrbichju nawe hʌ̈k'atarrjö, hamaujã t'ãrauchata hʌ̈k'aju haai nʌm.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Hẽwandamau Abranag jaauwai, hi chaain hewagam k'ʌʌnagta hirig deeju harr durr jʌ̃apiju hajim. Pari hirig mag jaautarr chan mag sĩi Moiseeu ley werpʌarr hʌʌrk'aajerr gaaimuajã k'aba, hich Hẽwandamau hichig magtarr chadcha hʌ̈k'atarr haawaita mag deeju jaaujim. Mag hich hiek hʌ̈k'abaawai bʌ̃ʌrjã pekau chuk'u harrjö Hẽwandamau hi wajaug paapʌ̈ijim.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Mag sĩi ley hʌʌrk'a nʌm k'ʌʌnta hirua mag wajaug paapäaijem hak'iin, magan parta Hẽwandam hiek t'ãraucha hʌ̈k'aajeek'am. Mag hichdëu ley deetarr hʌʌrk'aawaita mag maach wajaug paajem hak'iin, magan maach dʌ̈i magju ha jaautarrjã pöd magbak'am, hãbmuajã pöd hag gaai jaau simjö t'um hʌʌrk'a hauba haajeewai. Magua, ley hʌʌrk'a nʌm gaaimuapai chan hõor peerdʌbam.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Lein warag Hẽwandamau hõor gaai jua k'ʌaba deeju k'ap hapiegta sim, ley paraam haigjã hichiita hõrau pöd hag gaai jaau simjö haba haajeewai.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Magua mag Abranag jaautarrjö maach dʌ̈ijã wajap'a hajuun, hi hiek chadcha hʌ̈k'a nʌm gaaimuapaita magju. Mag gaaimuapai haawai maach peerdʌ haauwaijã hõrau k'ap'ʌ haju, dichdëu nem wau nʌm paar k'aba, hʌ̈u hich garmuata maach peerdʌ hau sim. Mag sĩi hʌ̈k'a nʌm gaaimuapai haawai, hewag pawiajã maach mag hʌ̈k'a nʌmua Abrán chaaink'a nʌm k'ʌʌnauta haub k'aba hauju, Hẽwandamau deeju jaautarr.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Hirig mag hiek'atarr jaauwi hich Hẽwandam hiek p'ã sim gaai, “Pʌ mua chadcha hõor durrpierram k'ʌʌn haaik'apiju” ha sim. Mag hiek'atarr Hẽwandamauta hõor mee sĩsid harrjã p'iriutk'anaa nem chuk'u harr heejã hompaa haaujem hiekta hʌ̈k'ajim Abranau.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Hẽwandamau hichig magtarr haawai, ya jöoiraa pamta chaaijã chuk'u narr hãba, Abranau chadcha hich chaai paarpaju k'ap'ʌ sĩsijim, hichta mag hõor pöm durrpierr t'ʌnʌisiju k'ʌʌn haaik'aju higwi, Hẽwandamau hichig, “Pʌ chaain k'apaana chitaju” ha jaautarrjö.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Hirua k'ap'ʌ sĩejim, hichjã jöoiraanaa hi hũan Sarajã hũanaa k'itarr haawai hamach pöm wënʌrrabaju. Pari mag jöoiraa sĩerr hawiajã hirua k'ap'ʌ sĩejim, Hẽwandamau hichig jaautarr haawai hich chaai chuk'u meebaju. Magua mag peer cien años sĩerr hãba, Abranau hãba hag hiekta jʌ̃g t'õba wai sĩsijim.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Hirua mag “Mua hʌ̈k'abamjã” haba, sĩi Hẽwandamau hichig chaai deeju hatarr chadcha paarpajuuta warag k'ĩirjunaa, “Puan pʌchdëu nem magju hatarrjã chadchata wau sĩerrʌm” haajeejim Hẽwandamag, hi t'ö hiek'amamua.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Hirua k'ap'ʌ sĩejim, chadcha Hẽwandam jua t'eeg sim, hichdëu nem magju hatarr wawaag.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Hichdëu mag k'ap'ʌ hʌ̈k'a sĩerr gaaimuata, Hẽwandamau hich hiek p'ãtarr gaai jaau simjö pekau chuk'u harrjö hi wajaug paapʌ̈ijim haajem.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Mag Abranau hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'atarr gaaimua Hẽwandamau hi kulp chuk'u paatarr jaau nʌm chan hi happaijã k'aba,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 hewag pawia maachjã hagjö kulp chuk'u paapʌ̈iju k'ʌʌn higwiapata mag p'ãpijim Hẽwandamau hich hiek gaai. Wajapcharan mag maach Pör Jesús p'iriu hautarr hag Hẽwandam gaai t'ãraucha hʌ̈k'aawaita hĩchab hich Hẽwandamau maach pekau chugpaawi kulp chuk'u narrjö maachjã haaujem.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Mag maach Pör Jesuuta Hẽwandamau maach pekau paar hõrag hʌdʌraa t'õopijim, mag t'õotarrta deeu p'iriu hat'amua maach pekau chugpaapäaig.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.