Romanos 4
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NAA
1 Pãadë k'ĩirjubat, jãga warrgar maach jöoin Abrán k'ararrjã pekau chuk'u harrjö sĩsijĩ Hẽwandam dau na.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Maadëu k'ap'ʌ nʌm, hõor p'idk'apiwi p'ag nʌm chan sĩi par dee nʌm k'abam. Mag p'agbarmʌn hich p'idk'atarr paarta p'ag nʌmʌu, hichiita hirig p'agab k'aba p'agju haai naawai.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pari Hẽwandamau hich hiek hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn pekau chugpaa nʌm chan mag k'abam. Hamau hamach higamk'ĩir nem wajap'a wauba haajerr hawiajã, pari hamau hãba Cristoouta chadcha hamach peerdʌ hauju haai sim hawi hamach t'ãraucha hʌ̈k'amʌn chadau, mag hʌ̈k'a nʌm gaaimuata hag najã pekau chuk'u harrjö hapʌ̈iju.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Mag, ham nem wajap'a waaujerr paarjã k'aba, sĩi ham pekau Hẽwandamau chuk'u harrjö habapʌ̈im k'ʌʌn honee nʌm higwiata jöoi David k'ararraujã jaaujim.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Mag hirua p'ãtarr hiek gaai mag sim:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Har maach Pör Hẽwandamau hamach mag k'aigba narrjã wajap'a waupʌ̈inaa tag magʌm hiekjã higba habarm k'ʌʌnta honee haju” ha p'ã sim. (Sal. 32:1-2)
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Mag simta, ¿pãrau k'ĩirjuawai, mag honee haju hanʌmjã sĩi judionaan mehëu p'ʌʌrbich nʌm k'ʌʌn hat'eepai k'ai? Wa hĩchab judionaan k'abam k'ʌʌn hat'eepata jaau sĩwa. Chaig mʌchdëu jaau chirarrjö, mag Hẽwandamau jöoi Abranjã hich mag pekau chuk'u haajerrjö wajaug paapʌ̈ijim hanʌmʌn, hichdëu t'ãraucha hʌ̈k'atarr gaaimua hajim.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Pari wajap'a k'ĩirjubat. ¿Jãagwaichata mag hi wajaug paapʌ̈ijĩ? ¿Mehëu p'ʌʌrbichtarr k'ur, wa hag nawe? Hag nawe k'abajieb.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Mag p'ʌʌrbich nʌmta chi dauchach hajim, t'ãraucha hʌ̈k'abaawai hich Hẽwandamau wajaug paapʌ̈inaa pekau chuk'u haajerrjö hapʌ̈i nʌm dën. Magtarr haawai hich jöoi Abranta judionaan dënjö mag mehëu p'ʌʌrbichba naawiajã pari t'ãraucha hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn pörk'a sĩsijim. Magta hĩchab hewag pawiajã hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌnan hich mag jaar haajerrjö hĩsjã Hẽwandamau wajaug paapäaijem.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mag p'ʌʌrbichbarmua hĩchab hichta mag p'ʌʌrbich nʌm k'ʌʌn pörk'a sĩsijim, majã pari hichdëu hʌ̈k'atarrjö hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn dën mamʌ. Pari mag p'ʌʌrbich wai naawiajã, hichiita Abranau hich dën p'ʌʌrbichju nawe hʌ̈k'atarrjö, hamaujã t'ãrauchata hʌ̈k'aju haai nʌm.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Hẽwandamau Abranag jaauwai, hi chaain hewagam k'ʌʌnagta hirig deeju harr durr jʌ̃apiju hajim. Pari hirig mag jaautarr chan mag sĩi Moiseeu ley werpʌarr hʌʌrk'aajerr gaaimuajã k'aba, hich Hẽwandamau hichig magtarr chadcha hʌ̈k'atarr haawaita mag deeju jaaujim. Mag hich hiek hʌ̈k'abaawai bʌ̃ʌrjã pekau chuk'u harrjö Hẽwandamau hi wajaug paapʌ̈ijim.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Mag sĩi ley hʌʌrk'a nʌm k'ʌʌnta hirua mag wajaug paapäaijem hak'iin, magan parta Hẽwandam hiek t'ãraucha hʌ̈k'aajeek'am. Mag hichdëu ley deetarr hʌʌrk'aawaita mag maach wajaug paajem hak'iin, magan maach dʌ̈i magju ha jaautarrjã pöd magbak'am, hãbmuajã pöd hag gaai jaau simjö t'um hʌʌrk'a hauba haajeewai. Magua, ley hʌʌrk'a nʌm gaaimuapai chan hõor peerdʌbam.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Lein warag Hẽwandamau hõor gaai jua k'ʌaba deeju k'ap hapiegta sim, ley paraam haigjã hichiita hõrau pöd hag gaai jaau simjö haba haajeewai.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Magua mag Abranag jaautarrjö maach dʌ̈ijã wajap'a hajuun, hi hiek chadcha hʌ̈k'a nʌm gaaimuapaita magju. Mag gaaimuapai haawai maach peerdʌ haauwaijã hõrau k'ap'ʌ haju, dichdëu nem wau nʌm paar k'aba, hʌ̈u hich garmuata maach peerdʌ hau sim. Mag sĩi hʌ̈k'a nʌm gaaimuapai haawai, hewag pawiajã maach mag hʌ̈k'a nʌmua Abrán chaaink'a nʌm k'ʌʌnauta haub k'aba hauju, Hẽwandamau deeju jaautarr.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Hirig mag hiek'atarr jaauwi hich Hẽwandam hiek p'ã sim gaai, “Pʌ mua chadcha hõor durrpierram k'ʌʌn haaik'apiju” ha sim. Mag hiek'atarr Hẽwandamauta hõor mee sĩsid harrjã p'iriutk'anaa nem chuk'u harr heejã hompaa haaujem hiekta hʌ̈k'ajim Abranau.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Hẽwandamau hichig magtarr haawai, ya jöoiraa pamta chaaijã chuk'u narr hãba, Abranau chadcha hich chaai paarpaju k'ap'ʌ sĩsijim, hichta mag hõor pöm durrpierr t'ʌnʌisiju k'ʌʌn haaik'aju higwi, Hẽwandamau hichig, “Pʌ chaain k'apaana chitaju” ha jaautarrjö.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Hirua k'ap'ʌ sĩejim, hichjã jöoiraanaa hi hũan Sarajã hũanaa k'itarr haawai hamach pöm wënʌrrabaju. Pari mag jöoiraa sĩerr hawiajã hirua k'ap'ʌ sĩejim, Hẽwandamau hichig jaautarr haawai hich chaai chuk'u meebaju. Magua mag peer cien años sĩerr hãba, Abranau hãba hag hiekta jʌ̃g t'õba wai sĩsijim.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Hirua mag “Mua hʌ̈k'abamjã” haba, sĩi Hẽwandamau hichig chaai deeju hatarr chadcha paarpajuuta warag k'ĩirjunaa, “Puan pʌchdëu nem magju hatarrjã chadchata wau sĩerrʌm” haajeejim Hẽwandamag, hi t'ö hiek'amamua.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Hirua k'ap'ʌ sĩejim, chadcha Hẽwandam jua t'eeg sim, hichdëu nem magju hatarr wawaag.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Hichdëu mag k'ap'ʌ hʌ̈k'a sĩerr gaaimuata, Hẽwandamau hich hiek p'ãtarr gaai jaau simjö pekau chuk'u harrjö hi wajaug paapʌ̈ijim haajem.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Mag Abranau hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'atarr gaaimua Hẽwandamau hi kulp chuk'u paatarr jaau nʌm chan hi happaijã k'aba,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 hewag pawia maachjã hagjö kulp chuk'u paapʌ̈iju k'ʌʌn higwiapata mag p'ãpijim Hẽwandamau hich hiek gaai. Wajapcharan mag maach Pör Jesús p'iriu hautarr hag Hẽwandam gaai t'ãraucha hʌ̈k'aawaita hĩchab hich Hẽwandamau maach pekau chugpaawi kulp chuk'u narrjö maachjã haaujem.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Mag maach Pör Jesuuta Hẽwandamau maach pekau paar hõrag hʌdʌraa t'õopijim, mag t'õotarrta deeu p'iriu hat'amua maach pekau chugpaapäaig.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.