Mateus 8
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NVT
1 Mag durrsĩ gaai Jesuu hõrag jaau sĩi hawia hʌʌrbaau, hõor pöoma hi hẽudee wëtjim hanʌm.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Mag hi mamta hi k'ĩirp'ee woun hãb kokobé bënëu bar sim höbërchëwia hi k'ĩirp'ee jĩepör p'õbk'anaa hirig, —Señor, pua k'õs chirʌm k'ai, mʌg p'ĩedau warre mʌ gaaimua chugpaabapʌ̈i haichëjim hanaabá.
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Magbaa Jesuu hi gaai pʌrnaa, —Mua pʌ monaaupʌ̈im k'õsi chirʌm; monaau chirsí magan hajim hanʌm hirig.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Magbaadeewai chi Jesuu hirig, —Pʌch mʌgbarm hoob chik'amnag jawamgui hajim hanʌm. Magju k'ãai nacha Jerusalén mawia Haai hi jëeujem degam p'adëg pʌch mor hoopibaimá. Maimuan chad pʌch chadcha monaau sĩsim t'umaam k'ʌʌnag k'ap hamk'ĩir, Moiseeu hiek p'ã pʌarr gaai jaau simjö nemchaain ofrendak'a deebá hajim hanʌm.
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Mag kokobé bënëu sĩerr monaaupʌ̈iwia petaau, p'öbördam Capernaum hanʌm hee dubimajim haajem. Mag barbaimam k'aug hat'aawai capitán soldaaun pör hi haig bëewia
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 hirig chaigpamamua, —Señor, mʌ di haar haaunaan wai chirʌm, mʌ chog. Sĩi put heepai pöd p'iidʌba k'ërʌm, k'a chʌk'ʌ k'itaawai. Mag nʌm dʌ̈i k'a machagaupata warag heeg pamam hajim hanʌm, chi capitanau Jesuug.
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Magbaawai Jesuu jũrr hirig, —Hoob k'ĩirjum; mua pʌ chog monaaupäain majugui hajim hanʌm.
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Pari magbaa chi capitán garmua deeu Jesuug, —Señor, pʌ mapimaaugau k'abam, pari mʌ chadcha Hẽwandam dau na hʌ̈u k'aba chirʌm, pʌ mʌ deg dubaag. Hich maupaimua mʌ chog monaaupi jaaubá. Pua mag jaaumʌn, pʌch hiek'au haawai hi monaaubajupa hajim hanʌm Jesuug.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Muajã mʌch gaaita k'ap'ʌ chitʌmgui hajim hanʌm, mʌchjã hĩchab mʌch pörnaan jua heegarpai chiraawai. Mag chirab mamʌ, mʌchdëujã hĩchab soldaaun mʌch jua heegar p'ë wai chirʌm. Mak'ʌʌn hee hãbamʌg k'ãijã mua “Pet” haawai maajem, mʌ hipierraa; maimua deeumʌgjã “Pidú” haawai bëejem. Wa mʌch chogag k'ãijã “Mʌgta habá” haawai mʌ hipierr haajem. Magua, maupaimua pua monaaupi jaaumʌn chadcha monaauju k'ap'ʌ chirʌmgui hajim hanʌm hirig.
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Chi capitanau hich jʌ̃g daar mag hiek'abaawai jʌ̃gderraa haadëmua hich hẽudee wëtmarr k'ʌʌnagta, —Keena, pãadë hoobat: Mʌg maach israelnaan hee mʌg woun dënjö hʌ̈k'a nʌm chan mua hagt'a hooba chitʌmgui hajim hanʌm hich Jesuu.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Chadcha mʌg hatag hõor pöm durrpierram k'ʌʌnta maach jöoin Abrán k'ararr dʌ̈i, Isá k'ararr dʌ̈i maimua Jacob k'ararrpa hʌ̃gt'ar Hẽwandam dʌ̈i hãbam mes gaai hohood hap'öbaadëju, hi dʌ̈i hãba t'ach k'oog. Maig t'ʌnaaju: hed höbeerjem garm k'ʌʌn dʌ̈i hedau burrjem garm k'ʌʌnpa maach meeun dʌ̈i hãba.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Pari mag hed pãar chi israelnaanta chadcha Hẽwandam t'umaam k'ʌʌn Pörk'a sim haar naaju haai nʌmta, pãachdëu hʌ̈k'aba nʌm gaaimua pãachta jũrr k'ĩmie durr bark'ʌʌipʌ̈iju hajim hanaabá, hamach k'ĩircha. Mam bark'ʌʌibapäaiwaita hicharaucha pãar bĩep jẽhbʌ habarju. Maigta mamag k'ap'öbaadëmʌn hich maig hich mag nʌisim hiek'au ha jaaumajim hanaabá.
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Mag hiek'apʌ̈iwi deeu chi capitanag heerpanaa, —Pʌch diig petá; pʌchdëu hãba mua pʌch chog monaaujupaita k'ĩirju sĩewai chadcha pʌ chog monaaujugui ha hajim hanʌm hirig.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Maimua petaau, hich Jesús jũrr Pedro di haar majim haajem. Mam barwi hooimaawai, hich chi Pedro p'aauhũan mor mas k'ʌʌumie paar t'ʌnʌm hooimajim haajem.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Mag hoobaimaawai Jesuu hi haar mawi hi jua gaai pʌrbaawai, warre chi k'ʌʌumie meeudʌbaadëjim hanaabá. Mag k'ʌʌumie meeudʌbaadee, p'iidʌwi ham jãhogaagpajim haajem.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Maimua ya hedau k'ëubaadëm hee, hõor dösãt bënëu sĩsidʌm k'ʌʌn k'apaana Jesús haig waibëemajierram hanʌm. Mag hich haig waibëe nʌm k'ʌʌnan, sĩi par hiek'aupai höbeerpi jaaubaawai, mag ham mor heem bën k'aigbamjã höbeerpʌ̈inaa sĩi k'ajap'am k'amor machgau sĩsidʌmjã monaaupʌ̈i maajeejim haajem.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Mag hirua hõor monaaumaajerran, warrgar Hẽwandam hi jaaumie Isaías k'ararrau jaautarrjö, “Hichdëuta maach k'a t'ũg hich gaai hauwia, maach k'amor machagjã chugpaapʌ̈ijim” ha simjö, chadcha hich hag heyaa höbërmk'ĩir hajim.
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Mag hõor pöm bëe t'ʌnʌm k'ʌʌnau hich p'ʌʌr t'uurbaadeewai Jesuu hich hag t'ʌrrdö heepai t'oom higar hich harrpijim haajem, hich k'apeenag.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Pari mag nʌm hee Moiseeu ley p'ã pʌarr jawaag chi machnaan heem hãb bëewi hirig, —Maestro, mʌʌn pʌ mampierr pʌ dʌ̈i chitam k'õsi chirʌm haichëjim hanʌm.
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Magbaa jũrr Jesuu hirig, —Pʌchdëu mag mʌ dʌ̈i mam k'õsi chirʌm k'ai, marrau magan; mamʌ pʌrʌg jaauk'imgui hajim hanʌm: Mʌ k'ãyau pabʌ̈ heem nemchaain hamach k'ãaijem jẽbdi paraam; nem hichpanjã k'eeupaawai hamach k'ãaijem k'ãidu wai sĩsidʌm. Mamʌ mʌch chi Hemk'ooi Hiewaa chan mʌg chitʌm haig k'ëubaadeewai k'ãyaag wajap'a werba chiraju didamjã chuk'u chitʌmgui hajim hanʌm. Pʌjã mʌjö magta chitam k'õsi chirʌm k'ai, marrau magan hajim hanʌm.
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Magbaawai hãb mag k'apan t'ʌnʌm hee dʌ̈i hi hiek hũraag hi hẽudee nʌrraajerrau jũrr hirig, —Señor, mʌjã pʌ dʌ̈i chitam k'õsi chirʌm, pari hidëu nacha mʌch haai haar mawia hi dʌ̈i chirʌʌ hapibá hajim hanʌm. Mʌg hatag mʌch juadamaucha jöoi hauk'ër pʌabajeen chadau mʌ pʌ dʌ̈i hogdʌba chitajugui hajim hanʌm.
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Magbaa jũrr Jesuu hirig, —Magju k'ãai warre mʌ dʌ̈ita marrau hajim hanʌm. Hidëu har jãg hamach Hẽwandam hiek hʌ̈k'amaaugau chi t'õmjö nʌm k'ʌʌnagta hamach binaan bëppibá hajim hanʌm hirig.
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Mag hich harrpibaawai, ya wëtumua Jesús ham na jap hee waaidʌbaadeewai, chi k'apeenau hi harrjim haajem.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Ya mag döjãrr paauk'abaadëm heeta, dëgölp p'ũas meeuk'abaadëwi p'ũas t'eega japau pöd hãwatbajujö haadëjim haajem. Pari mag t'ʌnʌm hee hich Jesús k'ãi jörrajim hanaabá.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Magbaawai hi k'apeen hãaur k'ʌʌnau hi p'iriupʌ̈yaan wëtwia hirig, —Señor, p'iidʌbaad. Ya maach k'öogpabahaba. Maar k'aigpër hat'á hajierram hanʌm.
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Magbaawai hichdëu hamag, —¿K'ant'eeta hatcha jãp'ierr nʌma? hajim hanaabá. Jãgan pãrau chan mʌ pãach dʌ̈i chitʌmjã k'augbata naab hajim hanʌm, jãgcha jãp'ierraag.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Jesuu hamach dak'ĩir magbarm hoowia dauderraa nʌmua hamach wir haigpaita, —Keena, ¿k'anim wounta jãg mʌg p'ũasaujã hi hipierraanaa p'ũujã hi hipierraata nʌma hirua hiek'aawai? hanaajim haajem.
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Mag wëtmaa hawia, ya t'oom higar Gadara durr paauk'abaimaawai, wounaan numí dösãt dau heerpamieu bar sĩsidʌm k'ʌʌnta hujã haarmua höbërdʌtk'achëwi, chi Jesús sim dak'a bëejierram haajem. Mag sĩsidʌmʌn sĩi pabʌ̈ heem nem maach k'oojem k'ʌʌnjöta sĩsid harr haawai mag ham nʌm gar hõor dichju hak'ʌr haajeejim hanaabá.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Mag hi dak'a bëewi hi t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa hirig, —Jesús, Hẽwandam Hiewaa, ¿k'ant'eeta pʌ maar dʌ̈i mʌgbaichëma? Mʌʌgwaiwe chan hoob maar chig ha chiram hajierram hanʌm, mag chi dösãt bën wai narr k'ʌʌnau.
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Maigmua warpcha k'aba k'ũsnaan k'apan p'at'au jʌr k'ö wënʌrrajim haajem.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Chi mepeenaujã mak'ʌʌn k'ũsnaan maig wënʌrrʌm k'ap'ʌ narr haawai warag Jesuug chaigpanaa hirig, —Pua maar jʌrk'ʌyaagpam k'ai, hidëu warag jãk'ʌʌn k'ũsnaan heeta marag dubpibá hajierram hanʌm.
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Magbaawai Jesuu hamag, —Magan jãk'ʌʌn k'ũsnaan hee dubjurauma hajim hanʌm.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Magbarm hoowi, chi k'ũsnaan t'ʌa narr k'ʌʌn jãp'ierrwi, p'öbörög k'ap'ig p'öbaadëwi, mag wounaan numí dösãt dau heerpamieu sĩsid harr mor heem mepeen höbërdʌtk'awia jũrr k'ũsnaan hee dubtarr t'umaa p'öbör heem k'ʌʌnag jaaumajierram haajem.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Magbaawai chi p'öbör heem k'ʌʌn k'apan hag bʌ̈rre chi Jesús haar wëtwi warag hichta maigmua jũrr deeum durrag mapi jaaujierram haajem.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.