Mateus 22
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NAA
1 Maimua deeu nem hĩgk'amamua hõrag nem jaaumamua magjim:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Hẽwandamagta hamach t'ãar hee hichta chi Pörk'api nʌm k'ʌʌnan, rey hãb simua hich hiewaa jua pʌrmk'ĩir p'iesta wautarr hee hõor bëetarr k'ʌʌnjöta nʌmgui hajim.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Mag p'iesta hee bëemk'ĩir ya hõrag jaauk'a t'ʌnarr haawai hag hed pabaadee chi reíu deeu hich chognaan pʌ̈ijim haajem, mag bëeju harr k'ʌʌn haar jaaubat'uurwai bëemk'ĩir. Pari mag jaaubat'urmjã bëebajierram haajem.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Magbaawai jũrr deeum k'ʌʌn pʌ̈iwia hamag, “ ‘T'achin ya sĩi k'öjupaita sim, mʌch nemchaain hõtpaa wai chirarr k'ëch hauwi haata wau t'ʌnʌm; jua pʌr nʌm p'iesta hee wëttarrau’ ha jaaubat” ha jaaupʌ̈imajim haajem hamag.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pari par mag deeu hiek jaaupʌ̈itarrjã bëebajierram hanaabá. Mag chi bëeju harr k'ʌʌn heem hãaur k'ʌʌn warag hamach nemjĩir hoon hërëubaadee tagam k'ʌʌn pogk'a hamach p'idag hee wëtjierram haajem.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Maimua hãaur k'ʌʌnau warag mag chi rey hiek jaau wënʌrrarr k'ʌʌn pʌr haunaa parhooba ham gaai mas waunaa warag k'ëchpʌ̈ijierram hanaabá.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Magbaawai chi reíu k'ĩir machgau hich soldaaunag mag hich chognaan k'ëchtarr k'ʌʌnjã hagjö k'ëchpi jaaunaa ham p'öbörjã warre hörpi jaaujim haajem.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Maimuan chadau deeu hich chognaanag, “Nemen t'um k'ĩir k'aug t'ʌnʌm, jua pʌrju p'iesta hat'ee; pari chi t'ʌ̃rpʌ̈itarr k'ʌʌn chadcha chi bëeju k'ʌʌn k'aba harr haawai ham bëebajierramgui” hajim.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 “Jãgan jãgbarpí kaaijã hee wëtwi mʌ chaai jua pʌr nʌm p'iesta hee bëemk'ĩir, t'um pãachdëu hoomam k'ʌʌnag jaaupetat” hajim hanʌm hamag.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Magbaa chadcha chi chognaan wëtwi kaaijã hee hamachdëu hoomam k'ʌʌn t'umaa haibëejierram hanaabá, hõor wäjäaun dʌ̈i chi k'aigbam k'ʌʌnpa. Deg pachënaa hoowai sĩi dijã pöm simta hõrau p'ẽu wëjoojim hanʌm.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Maimua mag hõor t'umaa deg paauk'apinaa chi reíu hoon maawaijãh, bëe nʌm k'ʌʌnag jũamk'ĩir hawia hirua k'ajũa p'ëderrjã jũaba, woun hãb hag hee sĩerrau sĩi parhoobam k'ajũata jũa sim hooimajim hanʌm.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Magbaawai chi reíu hirig, “¿Pʌ jãga jãg warm k'ʌʌnjö p'iesta heem k'ajũa jũaba simta mʌig dubjĩ?” hajim hanʌm hirig. Pari magʌmjã bʌ̃ʌrjã hi hiek jʌ̃ʌ haba, hichig k'abamjö sĩsijim hanʌm.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Mag par jëeu hahauk'amjã hich hiek hʌ̈k'aba habaawai mes gaai t'ëp paa narr k'ʌʌnagta, “Hi bʌ̈ dʌ̈i juapa bʌʌrnaa daaugajãr k'ĩchag hee barbapʌ̈it” hajim hanʌm chi reíu, “hi gaai wajaugau hicharaucha bĩenaa hich mag hagäa hagäa sĩerramk'ĩir.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Mag nem hĩgk'aadam jaauwia hich Jesuupai, ’Hʌ̃gt'ar höbërjujã mag p'iesta hee hõor pöm t'ʌ̃rk'ʌʌiwia k'apan k'aba bëetarrjöta sim hajim. Hẽwandamaun hich haar hõor pömta wëtpim k'õsi sim, mamʌ chi chadcha höbërju k'ʌʌn chan k'apan k'abata durrumgui hajim.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Pari mag hirua nem hĩgk'a sim hamach jʌ̃gaagaa k'aba haawai fariseonaan hamach hap hiek'awi hibëpjierram haajem, jãga Jesús hich hiek'a sim gaaimuapai himeraa pʌr hawaag hawi hirig jëeucheeg.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Mag ya hibëpwi narr haawai hamach hee hamach higar narr k'ʌʌn heem pʌ̈ijierram, deeum k'ʌʌn hagjö chi rey Herodes higar narr k'ʌʌn dʌ̈i. Mag hamach pʌ̈ibaawai bëewi magchëjierram:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Magua marau pʌrʌg jëeum hig nʌm: ¿Pua hoowai chadcha maach meeun judionaanaujã durrpierram k'ʌʌn rey Roma sĩejemʌgta impuesto p'agju haai nʌ, wa p'agju k'aba nʌ? haichëjierram hirig. |src="HK00166B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles revised by Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="MAT 22.17"
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Pari Jesuu ya mag ham hibëpwi k'ĩirju nʌmjã k'ap'ʌ sĩerr haawai jũrr hich garmua hamag, —Pãraun pãach k'augbampii naabma, ¿k'ant'ee pãrau jãg mʌ himeraa pʌr hauju hẽk'a nʌma? hajim.
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Magnaa, Mʌrʌg hoopibat hajim, k'aniuta pãrau dëbpaar p'aagjẽ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Mag hichig denario hãb hoopibaawai, —Pãrau hoowai, ¿k'ai k'ĩirta k'ai t'ʌ̃r dʌ̈i hag gaai sĩ? hajim.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Magbaa hamachdëu, —Romaam rey César k'ĩir k'abahab hajierram, hich t'ʌ̃r dʌ̈i.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Hamachig mag hiek'abapäaiwai sĩi jʌ̃gderraa nʌm hiek'au warag hamachta k'ĩu hërëubaadëjim.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Hich mag hedcha hĩchab saduceonaan heem k'ʌʌnjã hagjö Jesús haig bëejierram. Mag saduceonaanau jaauwai, maach meebaadëm chan maach hak'aar tag hiiuba haajem haajem. Hamach mag nem jaau sĩerrjëem gaaimua, hiyʌ̈ʌmamua juau hogt'om hirig magjierram:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Maestro, jöoi Moisés k'ararrau Hẽwandam hiek p'ã pʌarr gaai jaauwai, woun hãb hʌʌi wai simta chaaijã chuk'u meemʌn, magan mag chi meetarr k'od hãbam wai sim k'ai, magua hich k'ojaau hauju haai sim ha sim, hag dʌ̈i hich naamʌu chaain hooba harr haawai jũrr hi hat'ee hoo deeg, mag hoo deebarm hi chaaink'a nʌisimk'ĩir hajierram hirig.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Maimua hamachdëupai warag hirig nem hĩgk'amamua magjierram: ’Biek hãb mʌig maach meeun hee hemk'ooin siete naajim haajem, hãbam k'od happai. Ham naam chi nacharamua hʌʌi hauwia chaaijã chuk'u meejim haajem. Magbaawai hag hẽudeemua hich k'ojaaupai wir haig haujim haajem, hich naam t'ʌ̃r hok'oopimaaugau hawi.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Pari majã pöd hag dʌ̈i chaai hooba meejim haajem. Hich mag hewagam k'ʌʌnjã hãbam hʌʌiraupai warm meemam hẽudee t'eg hahaugmamua mag siete narr t'um t'egdʌpʌ̈ijim hanaabá.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Maimua ya hãbmiecha paawai chi hʌʌijã meejim haajem.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Mag hãbam hʌʌiraupai hãbam k'od happai siete p'ëpʌ̈itarr haawai mʌg hatag t'umaam k'ʌʌn hiiu p'iidʌtk'abarm hedjã, ¿mag hʌʌi chijãg dënk'a sĩsijuma, chi nacha hautarr dën wa hẽudeegam k'ʌʌn dën? ha jëeujierram hirig, juau hogt'om.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Magbaata hũr nʌm jʌ̃g heyaa Jesuu hamag, —Pãran hok'oota hiek'a nʌmgui hajim, Hẽwandam hiek p'ã sĩsidʌm gaai jaau simta hi jua t'eegjã k'augbata hiek'a naawai.
29 Jesus respondeu:
30 Meetarr k'ʌʌndam t'umaa hiiu p'iidʌtk'a p'öbaadëm chan bʌ̃ʌrjã jua pʌpʌr habajugui hajim, ya ham hʌ̃gt'arm Hẽwandam chognaan t'ʌnʌm k'ʌʌnjö nʌisiju haawai.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 ¿Pãrau hooba haajẽ, Hẽwandamau hich hiek p'ãpitarr gaai mag hõor hötarr k'ʌʌn deeu hiiu p'iidʌtk'aju higwi,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Hichta jöoingar jöoi Abrán k'ararr Hẽwandam hanaa hĩchab jöoi Isá k'ararr hag Hẽwandamau maimua Jacob k'ararr dënjã hagjö” ha sim? Hirua mag mak'ʌʌn jöoin hagt'a meeba nʌmjö hiek'atarr haawai Hẽwandam chan hoob mag chi k'ëcham k'ʌʌn Hẽwandam k'abam. Hẽwandaman chi hiwam k'ʌʌn Hẽwandamaugui hajim. Hirigan nawe k'ëchtarr k'ʌʌn hawiajã hagt'a hiiu nʌmgui hajim.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Mag nem jaaumam hũrwia, chadcha t'um chi hũrmam k'ʌʌn jʌ̃gderraa naajim.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jesuu mag saduceonaan warre k'ĩupaa sĩubarm fariseonaanau hoobaawai, jũrr hamaun chadau hi p'it'urg chuk'u pʌr hauju hawi,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 hãb ham heem Moiseeu ley p'ã pʌatarr jawaag chi mach hich Jesús haig bëewi hirig,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Maestro, Moiseeu ley p'ã pʌatarr gaai, ¿chijãg hiekta tagam k'ʌʌn k'ãaijã chi wajapcharamʌ́wa? ¿K'anta hʌ̃rʌʌcha Hẽwandamau maachig waupim k'õsi sĩ? hajim hirig.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Magbaawai Jesuu hirig, —Chi wajapcharamʌn, “Maach Hẽwandam sĩi par hiiupai k'aba, pʌch t'ãrauchata k'õsi habá” ha p'ã simʌu hajim hirig.
37 Jesus respondeu:
38 Tagam ley hʌʌrk'api jaau nʌm k'ãaijã maata chi wajapcharamʌugui hajim.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Magnaa deeu hichdëupai, Hãb hagjö hich hagjöpaimʌʌ simgui hajim. Ma sĩi “Pʌch k'apeenjã wir haig pʌchjö daupii habá” ha sim.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Moiseeu ley p'ã pʌarr t'um tagam k'ʌʌn hagjö Hẽwandam hi jaaumienau jaaujerrpa mʌk'ʌʌn dau numiim gaaimuata höbërdʌtk'a nʌm. Mʌk'ʌʌn numiita wajap'a hʌʌrk'a simʌn magan tagam k'ʌʌn hʌʌrk'api jaau simjã t'um hʌʌrk'a simgui hajim hich Jesuu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Mag chi fariseonaan hagt'a hãba biirdʌ t'ʌnʌm hee,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Jesuu hamag, —Pãrau mag hõor peerdʌ hawaag Mesías hanʌm bëeju hig hiyʌ̈ʌ haawai, ¿k'ai chaai haju k'ai ha k'ĩirjuba haajẽ? ha jëeujim.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Magbaata hich Jesuu hamag, —¿Pari jãga mag David chaain hewagam k'ʌʌn dën habarju, hich Daviiujã mag hich Hẽwandamau pʌ̈iju haajerr higwi hi Pör ha hiek'atarrta? Hirua mag hiek'aawai, ¿hich Hẽwandam Hak'arauta mag hiek'apibajĩ? hajim.
43 E Jesus perguntou:
44 ¿Pãrau k'augba nʌ, hich Hẽwandamaucha hiek'atarr Daviiu p'ãtarr? Mag hirua p'ãtarr gaai mag sim:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Mag hich David k'ararrauchajã Hẽwandamau pʌ̈iju haajerr higwi “maach Pör” ha hiek'atarrta, ¿jãga pãar hiek mag hí David chaain hewagam k'ʌʌn dënpai haju hanʌ́? Mag sĩi hi chaaipai haju hak'iin, hich paarmua mag “maach Pör” habak'amgui hajim Jesuu hamag.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Mamʌ par hirua mamagk'amjã hãbmuajã bʌ̈dam hãbjã jʌ̃ʌ haba haajeejim. Magtarr haigmua hatag ni hãbmuajã tag hirig hiek chigaapaijã jëeuba haajeejim.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.