Mateus 20
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs VC
1 ’Mʌg hatag mʌch hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌnag hamach p'it'ur hatarr jũrr mua nem deeju hedan, woun hãb uvadö papau hich piyonnaanag nemjõ p'ierrtarr jũrr p'agtarrjöta hajugui hajim. Mag wounau nacha piyón jẽraag hedp'erre hõor jʌraan majim haajem.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Mag mawi, chi nacha hooimatarr k'ʌʌn dʌ̈i hiek'aawai, k'ãai hãb p'idk'abarm paar p'aagjemjö denario hãb p'agju hajim haajem. Mag hiek'awi p'idk'amk'ĩir pʌ̈ijim haajem.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Maimua ya hedau hʌ̃gt'arraa las nuevejö haadëm hee, deeu hõor jʌraan mawia kaaijã hee sĩi hõor p'idagjã chuk'u par nʌm hooimajim haajem.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Magbaa mak'ʌʌnagjã, “Pãarjã hĩchab mʌ p'idag hee p'idk'abamit; mua pãrag pãach p'idk'abarmpierr p'agjugui” hajim hanʌm. Magbaa mak'ʌʌnjã hĩchab p'idk'aan wëtjim haajem.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Maimua hedausĩe haadee, hich chi mork'ʌ jöoiraupai deeu hũwaai hõor jʌraan mawi, k'eeuragjã las tresjönaa deeu hichpai majim haajem. Maimua mak'ʌʌn dʌ̈ijã hiek'awi hich hagjö p'idk'aan pʌ̈ijim haajem.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Maimua ya k'eeuraacha las cincojö haadëm hee, deeu hũwaai nacha hichdëu hõor hooimatarr haar majim haajem. Maimua hooimaawai sĩi hõor p'idagjã chukk'u haig naajim haajem. Magbaawai hamag, “¿K'ani jãg k'ëumaamta jãg sĩi p'idk'ajã p'idk'aba, parta k'ëudʌtk'amaama?” hajim hanʌm.
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Magbaa hamachdëu, “Marag ni hãbmuajã p'idag jaauba haawaita mʌg maar par naabahab” hajierram hanʌm. Magbaa jöoirau mak'ʌʌnagjã, “Magan mʌ nemjĩir hee uva p'ierrbamit” hajim hanʌm, “k'ëu nʌm hora.”
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 ’Maimua ya hedau k'ëubaadee chi uva papau hich chog mag hõor p'idag hee wai jẽer sĩerragta jũrr, “Jãimua p'idk'a narr k'ʌʌn t'ʌ̃rk'a haunaa hamag p'agk'abá hajim hanʌm. Hẽudeecha dubtarr k'ʌʌnagta nacha p'agnaa maimua nacha dubtarr k'ʌʌnagta jũrr hẽudeecha p'agbá” hajim hanʌm.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Mag, chadcha hẽudeecha k'eeuraa las cincojö dubtarr k'ʌʌnta nacha t'ʌ̃rk'a hauwi k'ãai hãb p'idk'a k'ëutarr k'ʌʌnagamjö denario hãhãbdö p'agk'amajim hanaabá, hagdaujö.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Maimuata jũrr nacha dubtarr k'ʌʌn t'ʌ̃rk'a haujim haajem. Ya mag hamach t'ʌ̃rk'ʌʌibaadee, warm k'ʌʌnag mag denario hãb deematarr haawai, hamaun jũrr hamachigta hʌ̃r p'agjupii naajima, hamachta hedp'erre dubtarr haawai. Pari magba hamagjã hẽudeecha dubtarr k'ʌʌnag p'agtarrjöpai p'agk'ajim hanaabá.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Mamʌ hamachig magpai p'agbaawai k'ĩujã hãwatba, chi mork'ʌʌgchata jũrr hãbmua,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 “Jãk'ʌʌn ya maar höbëraagpam heeta bardʌtk'achëtarr haawai hora hãbpaita p'idk'ajierram. Magtarrta maar hed durr pöm p'idk'a k'ëuwi hed pechagjã jemer k'ëudʌtk'amaam k'ʌʌn dʌ̈i hãbata pua hamag p'agbarbma, jũrr hamag herraapai p'agju haai simta” hajim hanʌm hirig.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Pari magbaawai chi p'idag k'ʌ jöoirau jũrr ham heem hãbak'aíg, “Kakë pari warr maach hiek'aawaijã, ¿denario hãbpaita pʌrʌg p'agju habajĩ, pʌ p'idk'abarm paar? Magtarr haawai mua pʌ k'ũgurba chirʌm perá” hajim hanʌm.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 “Pʌch p'atk'ondam hauwia petá” hajim hanʌm. “Pari mua hichiita k'eeuraacha dubtarragjã pʌrʌg p'agtarrjö p'agam k'õsi chirʌmgui” hajim hanʌm.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 “Mʌch p'atk'on haawai mʌchdëu p'agam haig p'agju haai chirʌmgui” hajim hanʌm, “pöm p'idk'aba harr k'ʌʌnag hawiajã. ¿Wa sĩita pua mʌrʌg hõor dʌ̈i hö wajap'a hapimap'ata chirʌ́wa?” hajim hanʌm chi p'idag k'ʌ jöoirau.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Mag nem hĩgk'aadam jaauwi hich Jesuupai, ’Hich jãgta hajugui hajim hĩchab mʌg hatagjã. Hẽudeecha p'idag hee dubtarr k'ʌʌnagta nacha dubtarr k'ʌʌnag p'agtarrjö, hẽudeecha mʌch hiek hʌ̈k'atarr k'ʌʌnagjã nacha hʌ̈k'atarr k'ʌʌnagamjö hagdaujö nem deemaju. Maiguin Hẽwandam hat'ee pöm nem wauba harr k'ʌʌnagjã warm k'ʌʌnagamjö p'agmajugui hajim.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Maimua mag Jerusalenag mam harr haawai ya k'ʌd hee paauk'abaadee, hich Jesuu maar maach hap t'ʌ̃rk'a hauwi marag jaaumamua magjim:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 —Pãrau hoo nʌmgui hajim, maach Jerusalenag wëtum. Mamʌ nau maach barbaimaawai mʌch chi Hemk'ooi Hiewaa mʌg chirʌmʌn t'et'emnaanag mʌ pʌr deeju. Magbaawai mak'ʌʌnau mʌ t'õopi jaauwi
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 jũrr maach meeun k'abam k'ʌʌn jua hee mʌ t'ʌsĩepʌ̈ijugui hajim. Magbaawai mak'ʌʌnau mʌ wau hiek'anaa mʌ gaai mas waunaa pakuls gaai mʌ meerp'ëpʌ̈ijugui hajim. Pari hamau mag mʌ wau t'õowiajã k'ãai t'ãrjup nʌm hee deeu mʌ hiiu p'iidʌju ha jaaumajim maachigcha.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Maimua hi hiek'a höbaadëm hee, jöoi Zebedeo hũan hich chaain dʌ̈i bëewi nem hinag jëwaagpamjö Jesús k'ĩirp'ee p'õbk'a t'ʌnaaichëjim.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Magbaawai Jesuu hirig, —¿K'andamta hig hʌ? hajim.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Magbaawai Jesuu warre chi chaainagta, —Pãrau chan pãachdëu jëeu nʌmjã k'augbata nʌmgui hajim. ¿Pãrau k'ĩirjuawai mag pãachta warm k'ʌʌn k'ãai hʌ̃rpai haag chik'amnau pãach dau haug wau nʌmjã mʌ dënjö hãwatju haai nʌ? hajim hamag.
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Magbaa deeu Jesuu hichdëupai hamag, —Chadcha pãrau hõrau pãach dau hap'ʌʌ wau nʌm hãwatma hajim. Pari mag mʌch juachaar gar wa juawë gar k'ãijã mʌch dʌ̈i hãba juppiju chan mua pöd jaauju k'aba chirʌmgui hajim, ya jãig paawain mʌ Hayauta hichdëu k'ap jaauju haawai.
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Maach tagam k'ʌʌn hagjö hich Jesús dʌ̈i hogdʌba wënʌrraajerr k'ʌʌnau hũurwai, mag warm k'ʌʌnau hi bigaau jupimaag k'ãidu jëeu nʌm hũrbaawai, chadcha ham dʌ̈i maar t'ãar hee k'aba naajim.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Pari magbaa deeu hũwaai maach happai k'ĩet t'ʌ̃rk'anaa marag magjim, hich Jesuu:
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Pari jũrr pãrau ham dënjö magju k'aba nʌmgui hajim pãach heepai. Magju k'ãai hãbmua k'ãijã pãach heepai hichta t'umaam k'ʌʌn k'ãaijã hʌ̃rʌʌ ham k'õsi sim k'ai, magan jũrr hich garmuata hich k'apeenau nem mag habaawaijã ham hipierr nʌnʌʌu haju haai simgui hajim.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Maagwai har hichta hʌ̃gt'ar pawiajã Hẽwandamau hich garcha juppi hahau hapim k'õsi sim k'ai, magan hichta sĩi parhoobam k'ʌʌn chogk'aju haai sim hajim.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Mʌ pãar k'ãai Hemk'ooi Hiewaak'a chirʌmjã mag sĩi mʌch garmua chik'am chogaagjã bëebajim. Mʌ bëetarran sĩi chik'amnag mʌch chogamk'ĩirta bëejimgui hajim, mag chitʌmua chik'am jua machgau t'õowi mag t'õobarm gaaimua hõor pöm sĩi hamach pekau hee preso sĩsidʌmjö nʌm k'ʌʌn höbeerk'apäain.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Mag wëtumua Jericó p'öbör hee naaimawi, deeu hërëu p'öbaadeeu, hõor pöoma Jesús hẽudee wëtjim.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Mag hõor pöm wëtum k'ʌd bigaau dau k'ĩsu k'it'ëem numí hohoodö durrajim. Mag durrumua Jesús dichmam k'aug hat'aawai hähäak'amua, —Señor, pʌʌta rey David k'ararr hag chaain hewagam k'ʌʌn Hiewaau marau nʌ narr. Maar hapdurrum maar dau haug k'augbahur hanaajim.
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Mamʌ mag ham hähäak'am hũrwia haig dich wëtum k'ʌʌnau hamag meeurrarrau haajeejim, k'ĩupamk'ĩir. Pari magʌmjã waragta Jesuug huhuuk'amua, —Señor, jöoi David k'ararr Hiewaa, maar hapdurrum maar dau haug k'augbahur haajeejim.
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Magbaawai Jesuu dʌnʌisiwi mag chi dau k'augba k'it'ëe harr k'ʌʌn t'ʌ̃rk'anaa, —¿K'ani pãrau mʌrʌg pãach dʌ̈i hapim k'õsi nʌ? hajim hamag.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Magbaawai hamachdëu, —Señor, maraun pʌrʌg maach dauta daujã wajaug paapim k'õsi nʌmgui hajierram hirig.
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Magbaa chadcha Jesuu ham dau haug k'augwi, ham dauhëu haait'ʌ haait'ʌ habaawai, warre daujã wajaug sĩi bi heewe hich magta t'aabatarrjö nʌisijim. Mag hamach dau monaaubapäaiwai warag hi dʌ̈i hërëubaadëjim.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.