Marcos 9
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NAA
1 Mag hiek'amamua hĩchab, ’Mʌ cha hiek'a chirʌm hiek'au hãaur k'ʌʌn cha mʌ hiek hũr nʌm k'ʌʌn chan mʌchta nem jua t'eeg t'umaam k'ʌʌn Pörk'a bëeju hedamjö haadëm hoobam haigjã meebajugui ha jaaumajim hanaabá.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Mag hich k'apeen hãaur k'ʌʌnag hamach daúa hich hoopiju jaautarr k'ur seis días nʌm hee Jesús durrsĩ pöm sim gaai majim haajem. Mag hich mam dʌ̈i hõor t'ãrjuppai p'ë harrjim haajem. Mak'ʌʌn Pedro hajim haajem Santiago dʌ̈i, maimua Juan. Mag wëtwi ya durrsĩ gaai nʌmta hamau hoo nʌm dak'ĩraa Jesús k'ĩir chaaupabaadëjim hanaabá.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Magbaadëmua sĩi hi mor gayam k'ajũa jũa sĩerrpa bʌ̃ʌnaa p'uumjö haadëjim hanʌm hich bäpgau. K'ajũa hatcha bäp'ä magjö chan hõrau bʌ̃ʌrjã jã hauba haajem haajem.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Magbaadëm hee hoowai warrgarm jöoin Moisés dʌ̈i Elíata hiyʌ̈ʌ dʌnʌnʌihdʌ naajim haajem Jesús dʌ̈i.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Hamachdëu mag hoobaawaita Pedro hiek hirua Jesuug mag chirajim hanʌm:
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Mamʌ Pedroou Jesuug mag di hëu deeju ha hiek'atarran, maan hamach chi k'apeenta jãp'ierr nʌm hiek'au pöd hiek'ajujã k'augba haawaita hirua mag hiek'ajim hanaabá.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Mag ham jãp'ierr nʌm hee, dëgölp sĩi hedjã heemua jʌʌnt'umie baug bëewi, ham jöodʌ hat'aicheewai, sĩi hag hee hierr paauk'abaadëjim hanʌm. Magbarm hee woun hiekjö, “Chamʌʌta mʌ Hiewaa mʌchdëu jãsehne wai chitʌmʌugui” hajim hanʌm, “hõor peerdʌ haumk'ĩir mʌchdëucha jʌr hautarr. Hirua nem jaau simta hipierraa habat” hajim hanʌm.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Maimua deeu chi jʌʌnt'umie chuk'u haadëm hee, hamau hoowai hi dʌ̈i mag hõor numí narr hooba, Jesús hich happaita hoo dʌnʌm hoojierram hanaabá.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Mag durrsĩe naawia jerag wëdurumua Jesuu mag hich k'apeen t'ãrjup hich dʌ̈i harrtarr k'ʌʌnag hamachdëu hootarrjã deeum k'ʌʌnag jaaupiba, sĩi hamach t'ãar heepaita k'ap'ʌ hapijim haajem, hich chi Hemk'ooi Hiewaa meewia deeu hiiu p'iidʌ nʌm hora.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Magtarr haawai chadcha chi k'apeenau bʌ̃ʌrjã hõrag jaauba haajeejim haajem. Pari mag nʌmʌn wir haig hamach heepain hiyʌ̈ʌ nʌmua, —¿Ma k'ani maachig jaau sĩejimta mag hi meewia deeu hi hiiu p'iidʌju ha sĩejĩma? haajeejim hanaabá hamach happai.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Mag hamach happai mamag nʌʌ hawi halp'in hichigcha, —¿K'an jãgwia Hẽwandam hiek jawaag chi machnaanau jaauwai mag Hẽwandamau Cristo pʌ̈iju na Eliata bëeju haajẽ? ha jëeujierram hanaabá.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 Jesus respondeu:
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Mag hiyʌ̈ʌ wëdurumua tagam hich k'apeen nueve narr haig pachënaa hoowai, hõor pöm warp'am magwe p'ʌʌr t'ʌnʌm jãrrta Hẽwandam hi jawaag chi machnaan garmua ham dʌ̈i hijẽjẽbk'am hoochëjim haajem.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Mag hõor pöm t'ʌnarr k'ʌʌnau hamach dak'ĩir Jesús barbaichëm hoop'öbaadee honegau hi k'ĩirp'ee pochag p'öbaadëwi hi dʌ̈i saludaa nʌmua, “Hʌ̈uchata jãg pʌ barbaichëm” hajierram hanʌm.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Mag chi machnaan garmua hich k'apeen dʌ̈i hijẽjẽbk'am hoobaicheewai, —¿Pãar k'an hiekta hig nʌma? hajim hanʌm hamag.
16 Então Jesus perguntou:
17 Magbaa mag hõor pos t'ʌnʌm heemua hãbmua magjim hanʌm:
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Mʌg k'itʌm barbaadeewain sĩi jẽk'ʌt bäjä haimaajem. Magbaadëmua sĩi hisap'un bau haadëm dʌ̈i t'et k'ierrpa kũkũerr k'abaadëmua p'it'ierrii haadeejemgui hajim hanʌm. Mag bar nʌmua warag nem dau haauga pabaadëmgui hajim hanʌm. Mua pʌ k'apeenag jaaujim, hamag mʌch chaai mor heem bën warre jẽupʌ̈imk'ĩir. Pari ni hãbmuajã pödbajim ha jaaumajim haajem.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Magbaawai Jesuu hich k'apeenagta magjim hanaabá:
19 Então Jesus exclamou:
20 Magbaawai chadcha chi chaai hi haig haibëejierram haajem. Mag haipierrwai, chi chaai mor hee mag chi mepeer simua Jesús k'ĩir heerpa hat'aawai, sĩi heeupemjö hich bënëu barbaadëmua warre jẽk'ʌt bäjä haimajim hanʌm. Mag bäjä haimaa sĩi parhooba bʌ̈ t'ʌt'ʌg k'abaadëm dʌ̈i hipëgchöo hisap'un bau haadëjim hanaabá.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Hich dak'ĩir magbaadeewaita Jesuu chi hayag, —¿Pʌ chaai jãg bënëu barbaaderr ya dʌ̈rrʌ̈ʌ sĩwi? hajim hanʌm.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 K'ar chará jãg barbaadëmua chi meperau hõtdau heejã barpʌ̈inaa dö heejã barpäaijemgui hajim hanʌm, hi t'õopäaig. Maagjeewaita mua pʌrʌg chaigpa chirʌmgui hajim hanʌm. Pua hʌ̈u hi monaaupʌ̈iju haai chirʌm k'ai, maar dau haug k'augwi mʌ chaai monaaubapʌ̈i hajim hanʌm hirig.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Magbaawai Jesuu hirig, —¿Jãgwi mag pua mʌrʌg “hʌ̈u hi monaaupʌ̈iju haai chirʌm k'ai” ha sĩwi? hajim hanʌm. Har Hẽwandam gaaita hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn hit'ee chan bʌ̃ʌrjã p'it'urm nem chuk'um. Maagwai puajã chadcha t'ãraucha hʌ̈k'amʌn, pʌ chaaijã monaaubajup hajim hanʌm hirig.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Magbaa chi hayau, —Muan chadcha hʌ̈k'a chirʌmgui hajim hanʌm. Mamʌ pua mʌch chaai monaauju k'ĩirjugta hʌ̃rcha mʌrʌg k'ĩirjupibá hajim hanʌm, warag Hẽwandamag hʌ̈k'aag.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Mag nʌm hee Jesuu hoowai hich haig hõor pöm biirdʌdʌk'am hoobaawai chi chaai mor hee mepeer simʌgta meeurrau haadëwi, —Mepeer, pʌchdëuta mʌg chaai jãg kach k'ĩsunaa meu meraa wai simgui hajim hanʌm. Magnaa, Mʌ hiek'au jöpai chaai mor heemua höbërbaad, maimua tag hi mor hee dubaag k'abamgui hajim hanʌm.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Mag Jesuu hichig meeurrau haadeewai chi mepeer wiiu ha baubaadëjim hanaabá. Mag baubaadëmua chi chaai deeu hich bënëu barbaadëwi, jẽk'ʌt bäjä haimawia, warre chi meemjö bʌ̃ʌrjã mimig chuk'u hapʌ̈ijim hanʌm. Mag haig hõor pöm pos t'ʌnarr k'ʌʌnau hamach dak'ĩir mag chi t'õmjö haadëm hoobaawai, “Chadcha ya meebaadëbahab” hanaajim hanaabá.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Mamʌ hamau mag meebaadëm hanʌm hee, Jesuu chi chaai jua gaai pʌrnaa hʌ̃gt'aag p'iriu hat'ajim hanʌm. Mag hich jua gaai pʌrnaa p'iriu hat'aawai dʌ̈i p'iidʌ warag bʌ̈jãau dʌnʌisijim hanaabá.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mag chaai mor heem mepeer jʌrpʌ̈iwi hërëubaadeeu, ya hamach hap deg paauk'abaimaawai, hiyʌ̈ʌ nʌmua Jesuug, —¿K'an jãgwi jãg chaai mor hee bën k'aigbam wai sĩerr marau pöd höbeerpi haubajĩ? ha jëeujierram hanʌm chi k'apeenau.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Mag hichig jëeubaawaita, —Mua pãrag jaauk'imgui hajim hanʌm: Jãg mepeer k'ĩir hõor mor heemua jʌrpäaigan, jãan sĩi t'achjã k'öba hãba Hẽwandamagpai jëeu nʌʌ haawaita jʌrpäaijemgui hajim hanʌm.
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 — ausente —
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Mamʌ hamachig mag jaaumamjã pöd hi hiek'a sim k'augba haajeejim hanaabá. Mag hamachdëu pöd k'augba haawai jëwaag hẽk'aajeejim hanʌm; mamʌ hinagau hawi hich mag jëeubajierram haajem.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Mag hiyʌ̈ʌ wënʌrrʌmua p'öbör Capernaum hanʌm hee barimajim haajem. Mag barwia ya deg paauk'abaimaawai hichdëu hamag, —Maach k'ʌd hee daaig wëduraawai pãar ¿k'an hata hiyʌ̈ʌ wëduraa hajĩ? hajim hanʌm.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Mamʌ hamachig mag jëeubaawai, chi k'apeenau ni hãbmuajã hi hiek hʌ̈k'aba, sĩi k'ĩuu nʌisijim hanʌm, k'ʌd hee wëdurumua chijãata hamach heepai t'umaam k'ʌʌn k'ãai hʌ̃rʌʌcha sĩ ha chik'am hipeer hahaug wëdurarr k'ap.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Mag hich hiek hʌ̈k'aba habaawai ham na jẽk'ʌt jupwi dʌ̈i hamach t'um hich bigaau t'ʌ̃rk'a hauwia hamag magjim haajem:
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Magnaa chaaidam t'ʌ̃r hauwia, ham dak'ĩir chi chaaidam jua hee jiir hauwi hamag magjim hanʌm:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 —Mʌg chaai hagt'a hich juau paba haawai serbiiba k'itʌmjö hõor t'ʌnʌm t'um mua k'õsi chitʌm. Pãrau mʌ dënjö mʌg k'it'ëem hãb k'ãijã jãsenk'awia pãach di haig haumʌn magan pãrau mʌchchata k'ĩir jãsenk'abarmjö habarm hajim hanʌm. Mag pãrau hʌdʌraa pãach haig mʌ baarpi nʌm haiguin magan pãrau mʌ Haaijã k'õsi nʌmgui hajim hanʌm, hichdëuta mʌ pʌ̈itarr haawai.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Mag hũrwia Juanau, —Maestro hajim hanʌm. Marau woun hãb hoojim, mag wounau hiek'amamua pʌ t'ʌ̃r t'ʌ̃rnaa hõor mor heem mepeenag höbeerpi jaaubaawai chadcha höbeerpʌ̈i maajeejim. Mamʌ maarjö pʌ dʌ̈i nʌrraba haajemuata mag sĩewai marau hirig tag hõor mor heem mepeen jʌrk'ʌʌipiba jaaujimgui hajim hanʌm.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Magbaa Jesuu hamag, —¿K'ant'ee pãrau hirig magjierrá hajim hanʌm, hidëu hõor jua pʌrpiba? Mag wounau mʌ t'ʌ̃r gaaita mag hõor monaau nʌrrʌm k'ai, magan hirua wajap'ata nem wau sim k'abahab hajim hanʌm, mʌ hëugar k'aigba jaauba.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Maadëu nem wau nʌm hoo simjã maach hichaaurjã k'aba warag maach juapierr hoo sim wounan, magan maan maach dʌ̈i sĩewaiu hajim hanʌm.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Maimua hich hagjö hãbmua k'ãijã pãar Cristo k'apeen haawai pãrag nemdam bʌ̃rʌʌm k'ãijã deebarm wounan, Hẽwandamau hagjö hirig nem wajap'am deeb k'aba deeju ha chirʌmgui hajim hanʌm.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 ’Pari magba hãbmua k'ãijã mʌ chaai mʌg mʌ hiek hʌ̈k'a k'ërʌmta pekau hee burrpimʌn, Hẽwandam dʌ̈ita hiekk'õr pöoma sĩsiju. Mamʌ mag Hẽwandam dʌ̈ita hiekk'õr paarpaju k'ãai, hichdëupai hich hö gaai mokpör pömk'am jʌ̃naa p'ũas hee baudʌk'iin hʌ̈ucha hajugui hajim hanʌm.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Maimua hagjö pʌch juaupaita pʌ pekau waupi sim k'ai, hag garm jua warag warre t'ʌapbapʌ̈i. Hidëu pʌ jua bisi Hẽwandam haar barwiajã hʌ̈u simgui hajim hanʌm, pʌch jua numwe monak'a k'ĩmie durr hõtdau huu t'õojã k'augba wëjöm hee maju harr k'ãai. [
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 Mam chan mag hõtdau huu t'ʌnʌmjã bʌ̃ʌrjã t'õba ni hag heem hödömiejã k'ëchaa k'augba sĩerrʌmgui hajim hanʌm.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Wa pʌ bʌ̈ʌu k'ãijã hagjö pʌ pekau hee burrpi sim k'ai, magan mag bʌ̈jã warag t'ʌapbapʌ̈i. Bʌ̈ numwe monak'a k'ĩmie durr maju harr k'ãai, Hẽwandam haar bʌ̈ bisi höbërwiajã hʌ̈ucha simgui hajim hanʌm. [
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 Mam chan mag hõtdau huu t'ʌnʌmjã t'õba ni hag heem hödömiejã k'ëchba hich mag sĩerrʌmgui hajim hanʌm.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Wa pʌ daúa k'ãijã pʌ pekau waupi sim k'ai, magan mag dau warag jẽubapʌ̈i. Pʌch dau numwe monak'a k'ĩmie durr Hẽwandamag pʌch barpʌ̈ipiju k'ãai, dau bese k'ãijã pʌʌta Hẽwandam dënk'a simʌn hʌ̈ucha simgui hajim hanʌm.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Mam k'ĩmie durr chan hödömiejã k'ëchaa k'augba hich mag domk'a t'ʌnʌm dʌ̈i mag hõtdau huu t'ʌnʌmjã t'õba hich mag sĩerrʌmgui hajim hanʌm. Maguata muan pãragan, pekau waumaaugau dau chuk'umjö hoobamjönaa magʌm nem k'aigbam wawaagjã jua chuk'umjö habat ha chirʌmgui hajim hanʌm, bʌ̃ʌrjã wauba.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 ’Mua pãrag mag chirʌmʌn, chik'amnau pãach t'um pãar wajap dau haug waupiju haawaita mag chirʌmgui hajim hanʌm. Mamʌ Hẽwandamau hʌdʌraa mag pãar dau haug waupi nʌmʌn, sĩi pãach hich dʌ̈i chadcha hubʌ wënʌrrʌm k'ai ha k'ap haagta magpi sim. [Pãar dʌ̈i mag sim haig, nemek mod hãrm hugua p'ö sĩiujemjö, mag p'it'ur wënʌrrʌm gaaimua warag pãarjã hagjö hich dʌ̈i hajap'a wënʌrramk'ĩirta pãar dʌ̈i mag simgui hajim hanʌm.]
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 T'ak'aran chadcha nem wajap'amʌu. Mamʌ mag sim nak'a haadëk'iin, ¿k'aíu magʌm t'ak'aar higju k'ai? hajim hanʌm. Jãg t'ak'arauta nem t'um sĩp'a hapiejemjö habat, pãach k'apeen dʌ̈i nem wajap'a wau nʌmua hagdaujö t'umaa k'õinaa wënʌrraag ha jaaumajim haajem.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.