Lucas 13
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NTLH
1 Ich mag ed gaai ĩchab ãaur khʉʉn ich Jesús sim aig bëewi irig nem ĩgkha naaichëjim aajem. Mag ĩgkhamamua irig, —Galileapien Aai i jëeujem deg nemchaain khëchwia phaa nʉmua agua Ẽwandamag amach khaibag chugpaapi jëeu naajimgui ajim anʉm. Am mag Ẽwandamag jëeu durrumta, am aig Pilato soldaaun bëewia sĩi am khëchpʉ̈ichëjim aajemgui a jaau naaichëjim aajem.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Mag ichig jaaubaicheewaita Jesuu amag, —¿Pãrau khĩirjuawai, mag Pilato soldaaunau dau augjã chukhu khëchpʉ̈itarr khʉʉn warm khʉʉn agjö Galileapienkha thʉnʉm khãyaujã atcha khaibag pöm sĩsid aawaita mag am khëchpʉ̈ijim khai? ajim anʉm jũrr amag.
2 Então Jesus disse:
3 Mag gaaimua khabajim, mamʉ mua pãrag jaaukhimgui ajim anʉm: Pãrauta chadcha pãach khaibag thumaa ãsie ewag khĩirjuwia Ẽwandamag chugpaapi jëeubam chan pãachjã dʉ̈i khëchjurau ajim anaabá, amachigcha.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 ¿Wa pãrau khĩirjuawai, ar thʉrrdö Siloé aajem igaau di pöm sĩerr burrwai õor dieciocho khëchtarr khʉʉnta tagam khʉʉn Jerusalén phöbör ee naajem khʉʉn khãyaujã iekkhõr pömaacha naajĩwa ajim anʉm, Ẽwandam dau na?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Mag amach appaita Ẽwandam dakhĩir iekkhõr pömaacha narr gaaimuajã khabajimgui ajim anʉm, deeu ichdëupai. Ẽwandam dakhĩran thum ich agjö thʉnʉm, nem khaibag. Pãraujã ĩchab pãach khaibag thumaa khĩirjuwia Ẽwandamag chugpaapi jëeubam chan pãach thum ni ãbjã peerdʉbamgui ajim anaabá.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Mag jaau dichwia ichdëupai mʉg nem ĩgkhaa amag jaaujim aajem: ’Woun ãbmua ich uvadö ee nemjõ igo anʉm jĩir wai sĩejim aajem. Khãai ãb jõm khõchag aadeewai aar oon majim anʉm. Mamʉ mag oon maawai bʉ̈ʉrjã chëba sĩi ë meuu dʉnaajim anaabá.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Magbaawai di aig pachëwia magjim anʉm, chi nemjĩir jaarjemʉg: “Igo jõm khõchgau año thãrjup pam sĩi aar oo khʉrrkha chirʉm; mamʉ chëba sĩerraawai gaai ooimaba aajem. Jãgan jãg sĩpí warag thubapʉ̈i” ajim anʉm. “Magba par chëbam jãg sĩejemgui” ajim anʉm.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Magbaawai, “Patrón jöoi, magan idëu año ãb oo athá” ajim anʉm, chi nemjĩir bʉ̈ phʉajem wounau. “Jãg sim khai, mua warag ag bʉ̈khʉrr wa phʉʉrdʉpʉ̈inaa phʉichichagau i bʉ̈ khuajugui” ajim anʉm, “chëmkhĩir.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Mag bʉ̈ khuabaawai chëmʉn ʉ̈uma” ajim anʉm. “Mamʉ mag bʉ̈ khua nʉmjã ich magpai chëba abarmʉn magan chadau thupʉ̈ijugui” ajim anʉm, chi bʉ̈ jaarjemua.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Biek ãb jua ʉ̈i nʉm ed Jesuu Ẽwandam iek jaau sĩejim aajem, judionaan ãba biirdʉwia Ẽwandam iek jaaujem deg.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Maig ʉʉi ãb sĩejim aajem. Mag ʉʉi mor machpawia dieciocho años sĩi jã bʉrëu khitaajeejim anaabá, bën khaigbam i mor ee dubwia. Magtarr aigmua pöd bʉ̈ʉrjã phõ khajapha thʉrrkhaba ich mag khitaajeejim anʉm.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Jesuu mag oo athaawai dau ee aug khaugwia, i thʉ̈r aunaa irig,
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 “Mua pʉ monaaukhim” anaa, i ʉ̈r jua ausĩubarm bʉ̈rre phõ thʉrrkha khajappha oo dʉnʉisijim anaabá, monakkha. Mag ich monaaubapäaiwai onegau Ẽwandamag, “Ẽwandam, ĩsin chadau pua mʉ ʉ̈uta abarm. Pʉjö jua theegkham chan mʉg jẽb gaai chukhum. Ʉ̈u abarmgui” ajim anʉm.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Mamʉ magbaawai mag amach ãba biirdʉ nʉm ag degam chi pörkha sĩerr Jesús dʉ̈i meeukhabaadëwia jũrr khĩir mor chigpai õragta, —Seman gaai seis diaspai phidkhaju aai nʉmgui ajim anʉm. Mag seis diam een chadau pãadëu bëewia pãach monaaupibat ajim anʉm. Mamʉ oob mʉg sĩi jua ʉ̈i kheeujem ed khabajupama ajim anʉm.
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Magbaawaita maach Pör Jesuu irig magjim anaabá:
15 Então o Senhor respondeu:
16 Pãrau pãach nemchaainjã mag dö döpi khʉrrkha nʉmta, ¿khan jãgwia mʉg ʉʉi ĩchab warrgar jöoi Abrán khararrau ʉ̈khaajerr ag Ẽwandam gaai ʉ̈kha simta pöd i monaauju khaba sĩ, jua ʉ̈ʉijem ed awia? Jãg sim aig ijã ĩchab dieciocho años meperau i pʉrnaa ö jʉ̈ wai simjö simta ẽerpʉ̈i nʉm khabahab ajim anʉm, jãg bënëu i ogdʉpʉ̈imkhĩir.
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Jesuu mag amach öbeerbapʉ̈im ũrwia i oomapha aajem khʉʉn thum chigaa aphöbaadëjim anaabá, amachta. Mag am chigaa nʉm ee, tagam khʉʉn thum aig narr khʉʉnau amach daúa Jesuu mag nem wau sim oo nʉm gaaimua onee nʉm iekhau Ẽwandamag, “Ʉ̈u chadcha pua marag pʉch jua theeg oopibarm Ẽwandam; ag na marau mʉgjö chan nem ooba aajemgui” a iekha naajim aajem.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Mag iekhakhagmamua ĩchab magjim anʉm ich Jesuu: ’¿Pãrau khaphʉ nʉ, jãga sim abarí Ẽwandam iek mua jaau chitʉm, maimua khanjöta sim a mua pãrag jaaubarkhiin? ajim anʉm.
18 Jesus disse:
19 Magnaa ichdëupai, Mʉg Ẽwandam iekhan mostaza daudam woun ãbmua ich nemjĩir ee jĩirjemjöta sĩerrʉm. Ichta nemjĩir daudam thumaam khʉʉn khãyaujã bʉ̈rʉʉcha khitʉm. Mamʉ mag khitʉmʉn nem bãau khaphí bãauwia sĩi pabʉ̈ pöm ãdëe dʉnʉisiejemgui ajim anʉm. Mag ãdëe dʉnʉisiewai nemchaaindamau ag gaai amach didam ëuphöbaadeejem. Ich agjöta simgui ajim anʉm ĩchab mʉg Ẽwandam iek mua pãrag jaau chitʉmjã. Mʉʉgwaiwe chan khapan khabata ʉ̈kha durrum; pari mag durrumuata warag nem pöm aaidʉbapäaiwai, õor khapankham khʉʉnau ʉ̈khajugui ajim anʉm.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Maimua deeu ichdëupai amag, ’Pãrau khĩirjuawai ¿jãga sim abarí Ẽwandamau ich iek aaidʉpi nʉm, maimua jũrr khan dʉ̈ita mua pãrag jaaubarkhiin? ajim anʉm.
20 Jesus continuou:
21 Ich iiu aawai ich iek aaidʉpi nʉmʉn, ʉʉi ãbmua arin dʉ̈rrcha sim ee levadura pʉ̈itarrjöta sĩerrʉmgui ajim anʉm. Levadura bʉ̈rʉʉ pʉ̈itarrjã maadëu aaidʉmam chan ooba aajem; mamʉ mag simuan arin thum ʉrpi aaujem. Ich agjöta simgui ajim anʉm ĩchab Ẽwandam iek mʉg mua jaau chitʉmjã. Mʉʉgwaiwe chan õor pöm mʉg wëjöm ee agtha pömcha aaidʉba sim. Mamʉ mʉg atagta durr warpham magwe aaidʉbaadee thumaam khʉʉnau ũrab khaba ũrjugui ajim anʉm, ich Jesuucha.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Jesuu ich mag Ẽwandam iek jaau nʉrraajeejim aajem phöbörpierr, didam khapan khaba dʉnʉnʉidʉm eem magwe ich nʉrrʉmpierr. Mag mamua warag Jerusalenag maa ajim aajem.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 I mag nʉrrʉm ee ãbmua irig, —Señor, ¿ʉ̈gthar öbërju khʉʉnta khapanaacha nʉ wa okhooju khʉʉnta khapanaacha nʉwa? ajim anʉm.
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 —Ʉ̈gthar öbëraagan, puertdidam bʉ̈rʉʉ khitʉm ee dubaagpamjöta aajemgui ajim anʉm. Muan pãragan, mag puertdidam phĩrkhi khitʉm eeta dubju ẽkhabat a chirʉm. Mʉg atag õor pöm ag ee dubam khõsi ajup mamʉ, mag thʉnʉm khʉʉn eem ãbjã pöd dubbajugui ajim anʉm.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Pãrau dubaag ẽkhawiajã ya chi dikhʉ jöoyau phãarbapʉ̈im chan, par pãrau daaugajãrmua, “Señor, maar weeu athá” awiajã, jũrr ierrmua irua pãrag, “¿Pãar jamaam khʉʉnauma? Pãar chan mʉ aiguim khʉʉn khabamgui” aju, warag weeu aubaju aawai.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Magbaawai pãach weeu aumkhĩir, pãrau irig magjurau: “¿Pua maar khaugbata chirʉ́? Maar pʉ dʉ̈i ãba thach khoojerr khʉʉn khabahab. Pʉ khabajieb maar maestro. Pua ante maar phöbör ee Ẽwandam i jaauba aajeejieb” aju irig.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Mamʉ magbaawai irua ĩchab pãrag magju: “Ya mua pãrag jaaubarm. Mua chan tag pãar khaugbam. Pãach sĩi nem khaigbam appai wau wënʉrraajerr khap, pãadëu warag pãachta mʉ aigmua chawag ërëubaadët” a iekhajugui ajim anʉm, Ẽwandamau pãrag.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Pãrau oowai chadcha pãach daaugajãrpai thʉbagkha nʉisim oobaawai, pãrau icharaucha sereeu öo thʉnʉmua, warag gaai machgaupa ihesse aadëphʉmua, pãrau oojugui ajim anʉm: jöoi Abrán, Isá, Jacob, maimua tag warrgarwe Ẽwandam i jaaujerr khʉʉn ich dʉ̈i ãba i bigaau onee ohoodö nʉm. Maagwai pãachta khõinaa am mag onee nʉmjö i dʉ̈i wënʉrraju aajerr khʉʉnta pãran ich mag iseg nʉisim iekhaugui ajim anʉm.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Maigta pãar khĩir machag ajugui ajim anʉm, pãach pöd dubba nʉm daar durrpierram khʉʉnpata dub thʉnʉm oowia. Maig thʉnaaju: edau öbeerjem garm khʉʉn, edau duubjem garm khʉʉn maimua deeum durram khʉʉnpa bëemawia Ẽwandam dʉ̈i ãba onee thach khoog ohood aphöbaadëjugui ajim anʉm.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Mag Ẽwandamau õor i agkhabaadëm ed ar mʉg jẽb gaai aawai amachta warm khʉʉn khãaijã ajapcha nʉm aajem khʉʉnta khapan khabacha öbërju. Mag khãyau ar chikhamnau serbiibag phëejem khʉʉnta khapanaacha Ẽwandam sim aar öbërjugui ajim anʉm, ich Jesuu.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ich mag edcha Ẽwandamau Moiseeg ich iek phãpitarr ajapcha ʉʉrkhaajem khʉʉn Jesús aig bëewi irig, —Rey Erodeeu pʉ thõopäaig ẽkha sim. Pʉchta mʉigmua jöpkhaa igbaad aichëjierram anʉm.
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Magbaawai ichdëu amag magjim anʉm:
32 Jesus respondeu:
33 mag agtha öba sĩewai ich mʉg mʉch phidag öpʉ̈ibam aarjã ogdʉba jaau chitʉmua Ẽwandam i jaaujem khëchmien phöbör ee barjugui ajim anʉm, Jerusalén. ¡Jãga mag mʉjã ĩchab Ẽwandam i jaaumieta Jerusalén phöbör chaaur amau mʉ thõobarjugui! ajim anaabá.
33 E Jesus continuou:
34 Maimua Jerusalenpienta warag ʉ̈apërwia magjim anʉm: ’¡Ë! ¡Aay, Jerusalenpien! Pãraun chadcha warrgarweta Ẽwandamau ich i jaaumkhĩir chogpʉ̈i nʉm khʉʉnjã kha khõchkhaba, pãrau warag mokoujã am bar wai nʉmua khëchpʉ̈imaajemgui ajim anʉm. Biek khapan mua pãrag jaaujeejim, ãthãrr ʉʉirau ich chaaindam thumaa ich ich eegar thʉa wai juupjemjö, pãar thʉa wai chitaag. Mamʉ magtarrjã pãachdëuta bʉ̈ʉrjã mag khõchkhabajierramgui ajim anʉm.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Jãgtarrau nau pãrau oomaa abarjugui ajim anʉm. Nau mʉ mʉg chitʉʉ awia petaawai Ẽwandamau sĩi di pariim ee wouchnaan phëpʉabaajemjöta thʉbagkha nʉisijugui ajim anʉm, pãran. Magbarm aigmua chan tag pãrau mʉ oobamgui ajim anʉm. Pãrau mʉ oojuun, ãba ya pãachdëucha deeu mʉ urum oowia, “Ʉ̈uchata Ẽwandam, pua pʉch jũrr pʉch Chaaita maar athee Reikha pʉ̈ibarm” anʉm aigta pãrau deeu mʉ oojugui ajim anʉm.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.