Romanos 3
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Kʋ nətʋ wa, lìù dàń nə yɩ *Zwifə, bɛ̀eɛ̀e won nə, ʋ ma dwə lɩ̀à tə duən tə? Zwifə-ba nə pɩn ba *gwəŋə bɛɛ tə, kʋ nywarɩ nə yɩ bɛ̀eɛ̀e?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Yìə̀n dáá zənzən, Yɩɩ nə ma fwa zəni Zwifə-ba yɩra, kʋ pa ba dwə dwíə́ tə duən tə. Tə wa təntən yoo nə yɩ Yɩɩ bɩrɩ ʋ sʋ̀ràn tə ba mʋ̀ Zwifə-ba nə.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Yá ba wa lɩ̀à duən dàń nə jigə pwìí bələ tɩ̀án tə, kʋ nətʋ tə dàń wá pa Yɩɩ də lwàń, ʋ jì pwìí bələ tíú naaa?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Abada! Kʋ tà nətʋ! Ləzoni mama nə swə ba kʋnɩ kʋnkʋn, Yɩɩ mʋ̀ ba ʋ cɩ́gá sʋgʋ tə lwànɩ́. Kʋ yɩ ndə kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ swɩ̀n Yɩɩ yoo, kʋ wʋ́:
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Yá nə dàń nə tà cɩ́gá tɩ̀án tə nə bɩrɩ də, Yɩɩ yɩ cɩ́gá tíú, bɛ̀eɛ̀e won nə nə kʋ́ʋ̀ wá swɩ̀n? Yɩɩ ba cɩ́gá jə, də ʋ lɩŋa tə nə yàá pa ʋ kəni nəba càn wa, naaa? Bwálɩ́ kʋ tə wa, à pubʋŋa tə yɩ ndə ləzwənə nə bʋŋa nətʋ.
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Abada! Kʋ tà nətʋ! Də Yɩɩ yà nə tà cɩ́gá tíú, ʋ yà wàrɩ̀ lʋʋ kʋ tə ləzoni bʋ̀rà ʋ bʋ̀rɩ̀.
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Yá à kʋnkʋn dàń nə pɩn, Yɩɩ cɩ́gá tə kwɛn ka nan poni nə ka súrí, sə kʋ pa Yɩɩ na dun, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn Yɩɩ bʋ̀rà ma wá ja nə, à nə yɩ cʋnʋ tə yɩrɩ?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Kʋ nə yɩ nətʋ, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, nə ba swɩ̀n, nə wʋ́: «Nə fwa yolwana tə, sə tə nan zəni nə?» Lɩ̀à duən bʋŋa də, nə kàrà tə yɩ nətʋ, ba ga twɩn nəba. Bʋ̀rà wá ja kʋ mʋ̀ lɩ̀à təntə, yá kʋ mʋ̀ nə mɛ də ba.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Bɛ̀eɛ̀e won dàń nə wulə, kʋ nə bɩrɩ də, nə mʋ̀ *Zwifə-ba, dwə dwíə́ tə duən tə? Kʋ won təntə tə̀lə́. Nə dí yáá nə bɩrɩ də, Zwifə-ba də *Gərɛkə-ba tə mama yɩ cʋna nə dí dɩ̀àn ba yuu wa.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Kʋ yɩ ndə kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa kʋ wʋ́:
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Lìù mama tə̀lə́, ʋ nə jə wʋbʋŋa. Lìù mama tə̀lə́, ʋ nə pɩ̀à Yɩɩ.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Lɩ̀à tə mama dʋgʋ cɩ́gá cwəŋə tə. Ba mama yɩ tʋtʋ Yɩɩ yáá con. Lìù tə̀lə́, ʋ nə tʋŋa zəni, lìù nədʋ tətə tə̀lə́.
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Sʋ̀ràn tə nə naŋa ba níə́ wa yɩ yokʋkwɩnan, ndə ba súrí ləbəri nii nə. Ba nəndələ nə ba ma gɩgarɩ lɩ̀à duən ba cʋ̀gà. Ba níə́ cà ndə dəkwaa cwan nə.
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Ba níə́ súə́ də ka zɩrɩ ka kə lɩ̀à nə, də sʋ̀ràn tə, tə nə cʋ̀gà lɩ̀à.
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Ba nɛɛ lɩŋa tɩa zənzən, sə ba ma va ba lɩ mɩɩ.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Ba mʋ̀ nə twá bwálɩ́ nə, ba yàá cʋ̀gʋ̀ wiən tə mama, ba ga kə càn kʋ bwálɩ́ tə wa.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Ba yə̀rì cwəŋə tə, ka nə kəni bɩcan sìə́ lɩ̀à pwərə wa.
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Ba ba zìlə́ jə, ba pa Yɩɩ nə».
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Yá nə ga yə̀ə́ də, kʋ tə mama Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, nə bɩrɩ tə, yɩ lɩ̀à tə yɩrɩ, ba nə mɛ, sə ba zìlí Yɩɩ nii tə. Lìù mama kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ ʋ swɩ̀n də, ʋ yə̀rì. Yá lìù mama dàń mɛ, sə ʋ tún ʋ nii Yɩɩ yáá con.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Yɩɩ yáá con, lìù mama wàrɩ̀ cɩ́gá tíú ʋ jì, də kʋ nə yɩ, sə ʋ zìlí Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə. Yɩɩ nii tə mʋ̀ yɩ kʋ bɩrɩ lɩ̀à, sə ba lwarɩ də, ba tʋn cʋna cɩcɩ.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Sɩ́ʋ́n nə, Yɩɩ dàń bɩrɩ nəba nətʋ, ʋ nə wá bɩrɩ də, lìù yɩ cɩ́gá tíú ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con, yá kʋ tà kʋ tíú zìlí ʋ mʋ̀ Yɩɩ *nii tə də. Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, saga tə, də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà saga tə bɩrɩ də, kʋ yoo tə yɩ cɩ́gá.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Yɩɩ yàá bɩrɩ də, lɩ̀à tə yɩ cɩ́gá tɩ̀án, ba nə ken ba waa Zwezi-*Kərisə nə yɩrɩ. Lɩ̀à tə mɛ, ba nə ken ba wɛɛ Zwezi-Kərisə nə yɩ won nədʋ. Yɩɩ ba lìù kúrí, ʋ ma kʋkwanɩ ʋ don.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Lɩ̀à tə mama tʋn cʋna Yɩɩ yáá con. Yá ba kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ Yɩɩ dun tə ba nɩ.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Yɩɩ dàń nə fwa pubwanʋ ləzoni yɩra, ʋ ga pa, ba jì cɩ́gá tɩ̀án ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con, tʋtʋ. Ʋ fwa kʋ nətʋ tə Zwezi-Kərisə yɩrɩ, ʋ nə yɩ lìù tə, ʋ twá ʋ nə ʋ ma lɩ ba ba cʋna tə wa.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 — ausente —
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 — ausente —
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Bɛ̀eɛ̀e won nə, nə kʋ́ʋ̀ wàá nə ma mà nə nyʋna wa? Kʋ won təntə tə̀lə́ mɩ́ámɩ́án. Bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn kʋ yɩ nətʋ? Kʋ tà ka zìlí nii tə, Yɩɩ nə pɩn Moyizə nə. Yá kʋ dàń nə yɩ ka kə waa Zwezi-Kərisə nə wuuu.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Nə mʋ̀ yə̀ə́ nə waa con də, Yɩɩ nə yàá pa lɩ̀à tə ya cɩ́gá tɩ̀án ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con. Kʋ yɩ ba nə keni ba waa Zwezi-Kərisə nə wuuu tə yɩrɩ, kʋ tà ba nə zìlí ʋ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə yɩrɩ.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Nə à yə̀ə́, Yɩɩ yɩ *Zwifə-ba cɩcɩ Yɩɩ, naaa? Ʋ tà dwíə́ tə duən, tə nə tà Zwifə-ba mʋ̀ Yɩɩ, naaa? Ʋ cɩ́gá yɩ dwíə́ tə duən tə də Yɩɩ.
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 Yɩɩ nədʋ cɩcɩ nə wulə. Yá ʋ mʋ̀ Yɩɩ nədʋ təntə nə wàá ʋ pɩn Zwifə-ba, ba nə *goŋi bɛɛ tə, yanɩ cɩ́gá tɩ̀án ʋ yáá con, ba nə keni ba waa Zwezi-Kərisə nə tə yɩrɩ. Ʋ mʋ̀ ga nə wàá ʋ pɩn dwíə́ tə duən tə, ba nə ba bɛɛ goŋi tə, yanɩ cɩ́gá tɩ̀án ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con, ba də nə keni ba waa Zwezi-Kərisə nə wuuu yɩrɩ. Yá Yɩɩ dàń twá cwəŋə nədʋ təntə, ʋ ma tʋn kʋ Zwifə-ba, də lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba yɩra.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Yá nə dàń nə keni nə waa Zwezi-Kərisə nə, kʋ pɩ̀à kʋ bɩrɩ də, Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, kʋ́ʋ̀ tə̀lə́, naaa? Abada! Kʋ tà nətʋ! Kʋ nətʋ tətə yɩ nə dàń bɩrɩ də, Yɩɩ nii tə tə jə tʋtʋŋɩ wuuu.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.