Marcos 5
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 Kʋ kwa nə, Zwezi yí Galile mʋnaa tə vàn don nə, Zwerazenɩan-ba nagwanaa wa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Kʋ nɛɛ ce duən, ba nə vwə ʋ nɛɛ də lugu ŋoni, ba vwə ʋ jɩ̀àn də banzala, yá ʋ kàrʋ́ banzala tə də lugu ŋoni tə. Lìù mama dɩ̀àn yà wà wá yí.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Máŋá mama, tɩtɩn də yɩcaʋ, ʋ yàá jírí tɩga pɩ̀ràn bʋran ba tə wa də pɛɛn yuu wa. Ʋ mà nii də ʋ bɩ̀rɩ̀ ʋ yɩra ʋ kàrɩ́ də kapana.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ʋ nɩ Zwezi yɩŋʋna, ʋ dàń ma dəri ʋ bà, ʋ tʋ ʋ yáá con.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ʋ ga bubwi zənzən, ʋ kə yɩɩ nə, ʋ wʋ́: «Zwezi, Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, bìú, bɛ̀eɛ̀e nə n pɩ̀à à con nə? À lòrì mʋ́, sə n taa Yɩɩ yɩrɩ, dàn ká kə nə càn wa».
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Zwezi yà swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Zini, n nan bɛɛ tə yɩra!»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Zwezi dàń ma bwe, ʋ wʋ́: «N yɩrɩ nə ya bɛ̀eɛ̀e?» Kʋ ma le wá, kʋ wʋ́: «À yɩrɩ nə yɩ ‹buruburu›.» Kʋ yɩ cɩ́gá, zinə zənzən yà dáá bɛɛ yuu wa.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yá kʋ dàń lòrì pwəpwə, sə ʋ dàn ká dɩŋa tə, ʋ lɩ lʋʋ nii tə wa.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Twərən zənzən yà wulə kʋ bwálɩ́ tə nə paan yɩra, tə də́ wodirən.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Zinə tə ma lòrì Zwezi, sə ʋ kə tə twərən tə yɩra.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Zwezi ma pa tə cwəŋə. Zinə tə dàń ma nan bɛɛ tə yɩra, tə zʋ twərən tə. Tə yí mʋ̀rʋ̀ bələ. Tə mama mɩ́ámɩ́án nan paan tə yuu, tə tʋ mʋnaa tə wa, tə tɩ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Twərən nəcɩra tə dàń dəri, ba va ba swɩ̀n kʋ yoo tə tɩʋ tə də tɩbii tə wa. Lɩ̀à dàń zàn ba va ba ywàń kʋ tə, kʋ nə tʋn.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ba twi ba yí Zwezi də bɛɛ tə, ʋ yà nə jə zinə buruburu tə. Ʋ yà jə̀ə́, ʋ zʋ ganan, ʋ yɩ́á ga na tɩa. Fən zʋa ba.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Twərən nəcɩra tə man kʋ tə mama, ba nə nɩ ba bɩrɩ lɩ̀à tə. Ba man kʋ tə nə yí bɛɛ tə, zinə tə yà nə jə, tə ma nan tə zʋ twərən tə.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ba dàń ma lòrì Zwezi, sə ʋ nan ba nagwanaa tə wa.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Zwezi nə pɩ̀à, sə ʋ zʋ nɩ́á yuu bori tə, bɛɛ tə, ʋ yà nə jə zinə zənzən, tə lòrì wá, sə ʋ yá ʋ pa ʋ twá ʋ nə.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yá Zwezi dàń vɩga, ʋ ga swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Pìí, n va n dìə̀ n lɩ̀à con, n man kʋ tə mama, *Yuu-Tiu nə dəri n yinəgə zənzən ʋ ma fwa ʋ pa mʋ́».
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Bɛɛ tə ma va nagwanaa tə wa, ba nə boŋə ‹Tɩan-Fugə› tə, ʋ man won tə mama, Zwezi nə tʋn ʋ pa wá. Kʋ gwárɩ́ lɩ̀à tə mama, ba nə cʋgʋ ʋ nii sʋgʋ tə.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Zwezi pìí ʋ va mʋnaa tə vàn tə don nə də nɩ́á yuu bori tə. Lalʋʋ twi, kʋ kɩkarɩ wá, də ʋ zɩga mʋnaa tə nii nə.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 *Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ don yuu tíú twi ʋ con. Ʋ yɩrɩ nə yɩ Zwayirisə. Ʋ nə nɩ Zwezi, ʋ tʋa ʋ nɛɛ nə,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 ʋ ga lòrì pwəpwə, sə ʋ san ʋ nə. Ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À bʋ̀á wulə ʋ tɩ». Ʋ dàń lòrì wá, ʋ wʋ́: «Bàá, n tún n jɩ̀àn ʋ yuu wa, sə n ma jon wá tɩan jɩɩn wa, sə ʋ mɩɩ ga ya lʋʋ».
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Zwezi vəli də Zwayirisə. Lalʋʋ púə́ ʋ kwa də kʋ nɩŋɩ ʋ nɛɛ nə.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yá kan don yà wulə ba wa, ʋ tàŋá nə twi ka ba zɩga, kʋ nə yí bɩna fugə bələ.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ʋ dí càn zənzən máŋá tə wa, ʋ nə ywarɩ ʋ tɩ̀àn dɩmʋtʋra zənzən con. Ʋ cʋ̀gʋ̀ wiən tə mɛ, ʋ nə jə, kʋ ga tə ba kʋkwa. Kʋ dàń yà kwɛn kʋ jə wá zənzən.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ʋ nì Zwezi ŋwɛn. Ʋ dàń twi lalʋʋ tə wa, ʋ twá Zwezi kwa con, ʋ dwen ʋ gànʋ̀ nə.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ʋ yà swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nə kən cɩ́gá, à dwen ʋ ganan tə cɩcɩ nə, à yayɩgʋ tə wá zwɛ̀e».
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Naa nədʋ, də ʋ jana tə lwagʋ tə zɩga, ʋ ga na ʋ tɩ̀àn, ʋ yayɩgʋ tə nə zwɛ̀e yɩrɩ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Kʋ máŋá tə wa, Zwezi lwarɩ də dɩ̀àn nan ʋ yɩra. Ʋ dàń vəvəri lalʋʋ tə tətəŋi wa, ʋ bwe, ʋ wʋ́: «Wàà nə dwen à ganan nə?»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ʋ karbɩa tə ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «N na də, lalʋʋ tə wulə mʋ́ kʋ yugə tɩa tə mama, yá n ga bwe, də wàà nə dwen n yɩra».
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Yá Zwezi yà wulə ʋ ywàŋá, sə ʋ lwarɩ lìù tə nə fwa kʋ nətʋ tə.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Fən zʋa kan tə, ʋ dàń ga vɩvaga, ʋ yà nə yə̀ə́ yoo tə nə yí wá yɩrɩ. Ʋ dàń ma bà ʋ tʋ Zwezi nɛɛ nə, ʋ swɩ̀n cɩ́gá mama ʋ con.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Zwezi ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nakʋa, n nə ken n waa à nə tə yɩrɩ, Yɩɩ jon mʋ́. Vəli də bɩcan sìə́, n yayɩgʋ tə zwɛ̀e mɩ́ámɩ́án».
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Zwezi nə wulə ʋ swɩ̀n nətʋ tə, də lɩ̀à nan jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə sàń, ba bà ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «N bʋ̀á tə mɩɩ zwɛ̀e. N kʋ́ʋ̀ wà mɛ, sə n wʋwalɩ karnyɩna tʋtʋ».
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Yá Zwezi wà sʋ̀ràn təntə con tan, ʋ swɩ̀n jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə con, ʋ wʋ́: «Dàn ká pa fən ja mʋ́, kə n waa cɩcɩ à nə».
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ʋ wà yá ʋ pa lìù mama kwé ba, də kʋ nə tà Piyɛrə, də Zwakə, də ʋ nyánʋ́ Zwan.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ba nə yí jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə sàń, Zwezi nɩ lɩ̀à tə, ba yà wulə ba fwa zəzugu, ba kwi, də ba mà nii.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ʋ zʋa dìə̀ tə wa, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e yɩrɩ nə á fwa zəzugu nətən, yá á ga kwi? Bisɩmaa tə wà tɩ, ʋ yɩ ʋ dwɛ̀e».
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ba dàń wulə ba mʋŋa wá. Ʋ ma pa ba mama nan, ʋ ga yá bʋ̀á tə nuu də ʋ nyɩna, də ba tə, ba yà nə yɩn də wá. Ʋ dàń zʋa bwálɩ́ tə, bisɩmaa tə nə wulə.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ʋ jɩn bʋ̀á tə jɩɩn nə, ʋ ga swɩ̀n ʋ con də ʋ lʋʋ sʋgʋ, ʋ wʋ́: «Talɩta kumi!» - Kʋ də̀ń nə yɩ: Bisɩmakana, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: Zàn yɩɩ nə!
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Bisɩmakana tə zəzən ʋ nyɩ́ ʋ zàn ʋ vəli. Ʋ yà jə bɩna fugə bələ. Ba nə nɩ kʋ nətʋ tə, kʋ gwárɩ́ ba mama, kʋ nə dɩ̀gà ba yuu zənzən yɩrɩ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Yá Zwezi dàń dùə̀ súú ba nii nə, də ba dàn ká pa, sə lìù mama lwarɩ kʋ. Kʋ kwa nə, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á pɩan wodiu bʋ̀á tə nə, sə ʋ də́!»
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.