Marcos 5
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Kʋ kwa nə, Zwezi yí Galile mʋnaa tə vàn don nə, Zwerazenɩan-ba nagwanaa wa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kʋ nɛɛ ce duən, ba nə vwə ʋ nɛɛ də lugu ŋoni, ba vwə ʋ jɩ̀àn də banzala, yá ʋ kàrʋ́ banzala tə də lugu ŋoni tə. Lìù mama dɩ̀àn yà wà wá yí.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Máŋá mama, tɩtɩn də yɩcaʋ, ʋ yàá jírí tɩga pɩ̀ràn bʋran ba tə wa də pɛɛn yuu wa. Ʋ mà nii də ʋ bɩ̀rɩ̀ ʋ yɩra ʋ kàrɩ́ də kapana.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ʋ nɩ Zwezi yɩŋʋna, ʋ dàń ma dəri ʋ bà, ʋ tʋ ʋ yáá con.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ʋ ga bubwi zənzən, ʋ kə yɩɩ nə, ʋ wʋ́: «Zwezi, Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, bìú, bɛ̀eɛ̀e nə n pɩ̀à à con nə? À lòrì mʋ́, sə n taa Yɩɩ yɩrɩ, dàn ká kə nə càn wa».
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Zwezi yà swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Zini, n nan bɛɛ tə yɩra!»
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Zwezi dàń ma bwe, ʋ wʋ́: «N yɩrɩ nə ya bɛ̀eɛ̀e?» Kʋ ma le wá, kʋ wʋ́: «À yɩrɩ nə yɩ ‹buruburu›.» Kʋ yɩ cɩ́gá, zinə zənzən yà dáá bɛɛ yuu wa.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yá kʋ dàń lòrì pwəpwə, sə ʋ dàn ká dɩŋa tə, ʋ lɩ lʋʋ nii tə wa.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Twərən zənzən yà wulə kʋ bwálɩ́ tə nə paan yɩra, tə də́ wodirən.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Zinə tə ma lòrì Zwezi, sə ʋ kə tə twərən tə yɩra.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Zwezi ma pa tə cwəŋə. Zinə tə dàń ma nan bɛɛ tə yɩra, tə zʋ twərən tə. Tə yí mʋ̀rʋ̀ bələ. Tə mama mɩ́ámɩ́án nan paan tə yuu, tə tʋ mʋnaa tə wa, tə tɩ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Twərən nəcɩra tə dàń dəri, ba va ba swɩ̀n kʋ yoo tə tɩʋ tə də tɩbii tə wa. Lɩ̀à dàń zàn ba va ba ywàń kʋ tə, kʋ nə tʋn.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ba twi ba yí Zwezi də bɛɛ tə, ʋ yà nə jə zinə buruburu tə. Ʋ yà jə̀ə́, ʋ zʋ ganan, ʋ yɩ́á ga na tɩa. Fən zʋa ba.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Twərən nəcɩra tə man kʋ tə mama, ba nə nɩ ba bɩrɩ lɩ̀à tə. Ba man kʋ tə nə yí bɛɛ tə, zinə tə yà nə jə, tə ma nan tə zʋ twərən tə.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ba dàń ma lòrì Zwezi, sə ʋ nan ba nagwanaa tə wa.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Zwezi nə pɩ̀à, sə ʋ zʋ nɩ́á yuu bori tə, bɛɛ tə, ʋ yà nə jə zinə zənzən, tə lòrì wá, sə ʋ yá ʋ pa ʋ twá ʋ nə.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yá Zwezi dàń vɩga, ʋ ga swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Pìí, n va n dìə̀ n lɩ̀à con, n man kʋ tə mama, *Yuu-Tiu nə dəri n yinəgə zənzən ʋ ma fwa ʋ pa mʋ́».
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Bɛɛ tə ma va nagwanaa tə wa, ba nə boŋə ‹Tɩan-Fugə› tə, ʋ man won tə mama, Zwezi nə tʋn ʋ pa wá. Kʋ gwárɩ́ lɩ̀à tə mama, ba nə cʋgʋ ʋ nii sʋgʋ tə.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Zwezi pìí ʋ va mʋnaa tə vàn tə don nə də nɩ́á yuu bori tə. Lalʋʋ twi, kʋ kɩkarɩ wá, də ʋ zɩga mʋnaa tə nii nə.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 *Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ don yuu tíú twi ʋ con. Ʋ yɩrɩ nə yɩ Zwayirisə. Ʋ nə nɩ Zwezi, ʋ tʋa ʋ nɛɛ nə,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ʋ ga lòrì pwəpwə, sə ʋ san ʋ nə. Ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À bʋ̀á wulə ʋ tɩ». Ʋ dàń lòrì wá, ʋ wʋ́: «Bàá, n tún n jɩ̀àn ʋ yuu wa, sə n ma jon wá tɩan jɩɩn wa, sə ʋ mɩɩ ga ya lʋʋ».
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Zwezi vəli də Zwayirisə. Lalʋʋ púə́ ʋ kwa də kʋ nɩŋɩ ʋ nɛɛ nə.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yá kan don yà wulə ba wa, ʋ tàŋá nə twi ka ba zɩga, kʋ nə yí bɩna fugə bələ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ʋ dí càn zənzən máŋá tə wa, ʋ nə ywarɩ ʋ tɩ̀àn dɩmʋtʋra zənzən con. Ʋ cʋ̀gʋ̀ wiən tə mɛ, ʋ nə jə, kʋ ga tə ba kʋkwa. Kʋ dàń yà kwɛn kʋ jə wá zənzən.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ʋ nì Zwezi ŋwɛn. Ʋ dàń twi lalʋʋ tə wa, ʋ twá Zwezi kwa con, ʋ dwen ʋ gànʋ̀ nə.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ʋ yà swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nə kən cɩ́gá, à dwen ʋ ganan tə cɩcɩ nə, à yayɩgʋ tə wá zwɛ̀e».
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Naa nədʋ, də ʋ jana tə lwagʋ tə zɩga, ʋ ga na ʋ tɩ̀àn, ʋ yayɩgʋ tə nə zwɛ̀e yɩrɩ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Kʋ máŋá tə wa, Zwezi lwarɩ də dɩ̀àn nan ʋ yɩra. Ʋ dàń vəvəri lalʋʋ tə tətəŋi wa, ʋ bwe, ʋ wʋ́: «Wàà nə dwen à ganan nə?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ʋ karbɩa tə ma swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «N na də, lalʋʋ tə wulə mʋ́ kʋ yugə tɩa tə mama, yá n ga bwe, də wàà nə dwen n yɩra».
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Yá Zwezi yà wulə ʋ ywàŋá, sə ʋ lwarɩ lìù tə nə fwa kʋ nətʋ tə.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Fən zʋa kan tə, ʋ dàń ga vɩvaga, ʋ yà nə yə̀ə́ yoo tə nə yí wá yɩrɩ. Ʋ dàń ma bà ʋ tʋ Zwezi nɛɛ nə, ʋ swɩ̀n cɩ́gá mama ʋ con.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Zwezi ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nakʋa, n nə ken n waa à nə tə yɩrɩ, Yɩɩ jon mʋ́. Vəli də bɩcan sìə́, n yayɩgʋ tə zwɛ̀e mɩ́ámɩ́án».
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Zwezi nə wulə ʋ swɩ̀n nətʋ tə, də lɩ̀à nan jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə sàń, ba bà ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «N bʋ̀á tə mɩɩ zwɛ̀e. N kʋ́ʋ̀ wà mɛ, sə n wʋwalɩ karnyɩna tʋtʋ».
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yá Zwezi wà sʋ̀ràn təntə con tan, ʋ swɩ̀n jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə con, ʋ wʋ́: «Dàn ká pa fən ja mʋ́, kə n waa cɩcɩ à nə».
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ʋ wà yá ʋ pa lìù mama kwé ba, də kʋ nə tà Piyɛrə, də Zwakə, də ʋ nyánʋ́ Zwan.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ba nə yí jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə sàń, Zwezi nɩ lɩ̀à tə, ba yà wulə ba fwa zəzugu, ba kwi, də ba mà nii.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ʋ zʋa dìə̀ tə wa, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e yɩrɩ nə á fwa zəzugu nətən, yá á ga kwi? Bisɩmaa tə wà tɩ, ʋ yɩ ʋ dwɛ̀e».
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ba dàń wulə ba mʋŋa wá. Ʋ ma pa ba mama nan, ʋ ga yá bʋ̀á tə nuu də ʋ nyɩna, də ba tə, ba yà nə yɩn də wá. Ʋ dàń zʋa bwálɩ́ tə, bisɩmaa tə nə wulə.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ʋ jɩn bʋ̀á tə jɩɩn nə, ʋ ga swɩ̀n ʋ con də ʋ lʋʋ sʋgʋ, ʋ wʋ́: «Talɩta kumi!» - Kʋ də̀ń nə yɩ: Bisɩmakana, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: Zàn yɩɩ nə!
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Bisɩmakana tə zəzən ʋ nyɩ́ ʋ zàn ʋ vəli. Ʋ yà jə bɩna fugə bələ. Ba nə nɩ kʋ nətʋ tə, kʋ gwárɩ́ ba mama, kʋ nə dɩ̀gà ba yuu zənzən yɩrɩ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Yá Zwezi dàń dùə̀ súú ba nii nə, də ba dàn ká pa, sə lìù mama lwarɩ kʋ. Kʋ kwa nə, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á pɩan wodiu bʋ̀á tə nə, sə ʋ də́!»
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.