Marcos 12
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Zwezi ma zàn ʋ swɩ̀n *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə, də ba *nəkwɩna tə con də zwansɩsara ka tə, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don cwɛn ʋ divɛn tɩ̀án kárá. Ʋ kɩkarɩ ka də dabwaʋ. Ʋ kʋ̀ gwàlʋ́ kapataʋ wa, sə ba ma kaŋɩ divɛn tɩ̀án bɩa tə. Yá ʋ dàń ga lwà vuun, sə ba ma cɩ̀ kárá tə nə. Kʋ kwa nə, ʋ tì kárá tə ʋ yá vala duən jɩ̀àn wa, ʋ ga va cwəŋə.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Máŋá tə, divɛn tɩ̀án bɩa tə koru nə yí, ʋ tʋn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don vala tə con. Ʋ pɩ̀à ʋ divɛn tɩ̀án bɩa tə vàn don.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Máŋá tə, ʋ nə yí lá, vala tə jɩn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə ba mà, ba pa ʋ pìí ʋ vìí də ʋ jɩkʋrɩkɛ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Kárá tə tíú kʋ́ʋ̀ pìí ʋ tʋn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don, ba mà ʋ yuu ba kàrɩ́, ba ga twɩn wá.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Kárá tə tíú kʋ́ʋ̀ pɩn tʋ̀tʋ̀nʋ̀ don va, ba gʋa ʋ mʋ̀ təntə. Ba ga tʋn kʋ nyɩnyɩga tʋ̀tʋ̀nà zənzən duən yɩra. Ba mà ba duən, ba gʋ ba duən.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Kʋ dàń yà ga bɛɛ nədʋ cɩcɩ kárá tíú tə con. Ʋ mʋ̀ bɛɛ tə nə yɩ ʋ biswənə. Ʋ dàń ma talɩkwa ʋ tʋn ʋ bìú tə vala tə con. Ʋ dàń swɩ̀n ʋ waa con, ʋ wʋ́: ‹Ba wá zìlí à bìú tə!›
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Yá vala tə də swɩ̀n duən con, ba wʋ́: ‹Á ywàŋá, ʋ tə nə wá bà ʋ tɩnɩ bwálɩ́ tə, ʋ nyɩna tɩan kwa nə. Nə gwɩa wá, sə nə dàń ga ja kárá tə›.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ba dàń ma ja bìú tə, ba gʋ wá, ba dɩlɩ ʋ tɩgɩ tə kárá tə kwa con».
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Zwezi dàń ma bwe, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə kárá tə tíú dàń wá fwa? Kʋ yɩ, ʋ wá va ʋ kárá tə wa, ʋ gʋ vala tə mama, ʋ ga tì kárá tə ʋ kə lɩ̀à duən jɩ̀àn wa.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Á kàrɩ̀ Yɩɩ sagɩ tə wa, ba nə pʋ́pʋ́nɩ́, kʋ wʋ́:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 *Yuu-Tiu nə ken, sə kʋ ya nətʋ, yá kʋ yɩ yozəŋu kʋ pa nəba›.»
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án tə, də Yɩɩ nii yənu tɩ̀án tə, də Zwifə-ba nəkwɩna tə yà yə̀ə́ də, zwansɩsara tə yɩ, Zwezi ma swɩ̀n ba mʋ̀ con. Ba dàń pɩ̀à, sə ba ja wá. Yá ba dàń yà nə dəri lɩ̀à tə fən. Ba yá wá, ba ga vìí.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án, də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án, də ba *nəkwɩna tʋn *Farɩzɩan-ba duən, də *Erodə kwa lɩ̀à duən Zwezi con, sə ba ma ja ʋ də̀ń nə də bwiə don.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ba twi ba swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Karnyɩna, nə yə̀ə́ də, n yɩ cɩ́gá tíú. N ba lìù yii dəri, n yáá nə tə̀lə́ də dun tə ləzwənə nə jə yɩrɩ. Yá n ga bɩrɩ Yɩɩ cwəŋə tə də cɩ́gá. Swɩ̀n bɩrʋ nəba: Yɩɩ nii pɩn cwəŋə, sə nə ŋwɩ́n, nə à yə̀ə́, sə nə dàn ká ŋwɩ́n lanpoo, nə pa *Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə? Kʋ yɩ kálʋ́, sə nə ŋwɩ́n kʋ mʋ̀ naaa, nə à yə̀ə́ kʋ wà mɛ?»
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Yá Zwezi yà yə̀ə́ də, ba yɩ níə́ bələ tɩ̀án. Ʋ ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn á ma pɩ̀à, sə á ja à də̀ń nə? Á pɩan nə cɩnɩa səbikʋlʋ nədʋ, sə à jə́n».
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ba ma ja kʋ don ba ja bà, Zwezi dàń ma bwe ba, ʋ wʋ́: «Wàà yuu də ʋ yɩrɩ nə ba pʋ́pʋ́nɩ́ yəbə?» Ba ma le wá, ba wʋ́: «Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə!»
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Zwezi dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á ŋwɩ́án kʋ tə nə yɩ Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nyiən, á pa wá, sə á ga ŋwɩ́n kʋ tə nə yɩ Yɩɩ nyiən, á pa Yɩɩ də nə!» Ʋ liu tə, ʋ nə le ba tə gwárɩ́ ba.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 *Sadɩsɩan-ba mʋ̀ bɩrɩ də, tɩga bá pìí ba bwin ba naŋa. Ba wa lɩ̀à duən dàń twi Zwezi con, ba bwe wá, ba wʋ́:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 «Karnyɩna, *Moyizə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ *nii kʋ tə, ʋ pa nəba, ʋ wʋ́: ‹Bɛɛ nə tɩga, ʋ yá ʋ kan nə, yá ʋ də ʋ kan tə wà bìú lʋrɩ, ʋ nyánʋ́ mɛ, sə ʋ tì kadənu tə. Ʋ lʋra bɩa ʋ nə, ʋ ma tún dwíí ʋ pa ʋ zʋnʋ tə nə tɩga tə nə›.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Yá nubɩa barpɛ duən yà nə wulə. Nəkwɩa tə swe, ʋ tɩ də ʋ tə wà bìú lʋrɩ.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Bələ tíú tə tì kadənu tə, ʋ də tɩga də ʋ ba bìú jə. Kʋ tətə nə tʋn batwa tíú tə də yɩra, də ba duən tə mɛ.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Kadənu tə dí nubɩa barpɛ tə mɛ duən kwa nə. Yá ʋ də ba lìù mama ga wà bìú duən nə lʋrɩ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ba mɛ barpɛ tə jɩn wá, ba ma fwa ba kan. Kʋ mʋ̀ tə yɩrɩ, dɩɩn tə nə tɩga nə wá pìí ba bwin, wàà nə wá tɩnɩ kan tə?»
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Zwezi ma le ba, ʋ wʋ́: «Á dwá á tɩ̀àn. Á nə yə̀rì Yɩɩ sagɩ tə, á ma yə̀rì Yɩɩ dɩ̀àn tə də yɩrɩ.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Máŋá tə tɩga nə wá pìí ba bwin ba nan, bara də kana bá swe duən. Yá ba dàń wá yà ndə *malɩkɛ nə Yɩɩ *sàń wa.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Á wà kàrɩ̀ kʋ tə, Yɩɩ nə swɩ̀n Moyizə sagɩ tə wa, tɩga ka pìí ka bwin ka nan tə yuu wa, naaa? Ʋ swɩ̀n yoo tə, kʋ nə nan Moyizə nə tuni tə wa. Lá nə Yɩɩ swɩ̀n Moyizə con, ʋ wʋ́: ‹À yɩ Yɩɩ tə, *Abərahamə də *Yɩzakə də *Zwakɔbə nə jʋ̀nɩ̀›.»
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Zwezi ma swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Kʋ nətʋ bɩrɩ də, Yɩɩ yɩ lɩ̀à tə, ba nə wulə mɩɩ wa Yɩɩ, ʋ tà tɩga Yɩɩ. Á dwá á tɩ̀àn mɩ́ámɩ́án».
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Yɩɩ nii *yənu tíú don nì də, Zwezi də *Sadɩsɩan-ba wulə ba tʋ́tʋ̀nɩ́ duən. Ʋ yəni də, Zwezi le ba zəni. Ʋ dàń ma fàrʋ́ ʋ yí ʋ yɩra ʋ bwe wá, ʋ wʋ́: «Yɩɩ *nii yoo kwà nə dwə tə mama?»
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Nə̀ń yoo kʋ tə, nə dwə tə mama. ‹*Yɩzərayɛlə-ba, á cʋga! *Yuu-Tiu don tə̀lə́, də kʋ nə tà Yɩɩ. Ʋ mʋ̀ nə yɩ nə Yuu-Tiu.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 N mɛ, sə n sóní Yuu-Tiu, ʋ nə yɩ n Yɩɩ də n waa mama. N sóní kʋ tə nə ziən kʋ pa Yɩɩ nə. N bʋ́n Yɩɩ yoo máŋá mama. N kə n kajaŋa mama n pɩn Yɩɩ nə.›
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 N ga nə̀ń bələ nii nyiən: ‹N mɛ, sə n sóní n yɩra lìù, ndə n nə swə n tətə nətʋ›. Yɩɩ nii yoo don kʋ́ʋ̀ tə̀lə́, kʋ nə dwə tə tə bələ tə».
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Yɩɩ nii yənu tíú tə ma swɩ̀n Zwezi con, ʋ wʋ́: «Karnyɩna, kʋ ziən. Kʋ tə, n nə swɩ̀n tə yɩ cɩ́gá cɩcɩ: Yɩɩ yɩ nədʋ, yá yɩa duən tə̀lə́ tə súrí ʋ mʋ̀ nə.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Ləzwənə mɛ, sə ʋ sóní Yɩɩ də ʋ waa mɛ. Ʋ mɛ, sə ʋ sóní kʋ tə nə ziən kʋ pa Yɩɩ nə. Ʋ mɛ, sə ʋ bʋ́n Yɩɩ nə máŋá mama. Ʋ mɛ, sə ʋ kə ʋ kajaŋa tə mama Yɩɩ nə. Ʋ mɛ, sə ʋ sóní ʋ yɩra lìù ndə ʋ tətə nə. Kʋ mʋ̀ nə kʋkwa ka gʋ vàná ka sʋrʋ ka pa Yɩɩ nə, də ka ŋwán wiən yiri mama».
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Zwezi nɩ də, ʋ le də yənu, ʋ dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «N ba ŋʋ́ná də Yɩɩ pàrɩ̀ tə». Kʋ kwa nə, lìù mama waa dɩ̀àn yà kʋ́ʋ̀ wà yí, sə ʋ kʋ́ʋ̀ bwe Zwezi bwiə don.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Zwezi nə wulə ʋ kàrɩ̀ lɩ̀à *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ wa, ʋ dàń bwe bwiə tə tə: «Nətə nə Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə wàá ba swɩ̀n ba wʋ́, *Kərisə ʋ nə yɩ jonu tə, Yɩɩ nə kúrí, yɩ *Davidə nàʋ́?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Yɩɩ-*Siŋu tə cúə́ Davidə tətə yuu wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹*Yuu-Tiu Yɩɩ swɩ̀n à Yuu-Tiu con, ʋ wʋ́: «Bàá jə̀ń à jɩzən nə, də à ma kəni n dʋŋa n nɛɛ də̀ń nə, sə n nɩŋa ba!» ›
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Də Davidə tətə nə ja Kərisə, ʋ ma boŋə ‹Yuu-Tiu›, ʋ dàń wá twá nətə, ʋ ma kʋ́ʋ̀ ya ʋ nàʋ́ də?»
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ʋ swɩ̀n ba tə con, ʋ nə kàrɩ̀ tə, ʋ wʋ́: «Á cɩa á tɩ̀àn nə də Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án tə. Ba mʋ̀ nə swə, sə ba zʋ gandaran ba ja jijiri. Ba ga swə, sə ba jʋn ba jə́rə́ bwálá wa.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ba twá lá, ba kúrí gwələ tə, ba nə nàn zəni, *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa. Ba jəni bwálá nəzəŋə nə, diŋə nəfaran wa.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ba vɩrɩ kadənə wiən, ba ga fwa yɩjʋnɩ ba ba zwɛ̀e, ləzoni yáá con, sə ba ma bɩrɩ də, ba yɩ ləzwənzəŋə. Yɩɩ wá bʋ̀rɩ̀ ba bʋ̀rà, ʋ ga cʋ̀gʋ̀ ba mɩ́ámɩ́án».
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Kʋ kwa nə, Zwezi jə̀ń Yɩɩ səbiu daka yikənə bwálɩ́ tə bɩan nə, *Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ wa. Zwezi yà ywàŋá nətʋ tə, lɩ̀à nə kəni səbiu tə. Wiən tɩ̀án yà pɩn səbiu zənzən.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Kadənu zʋrʋ don twi ʋ tì səbibii bələ ʋ kə lá.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Zwezi dàń ma bon ʋ karbɩa tə, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Won tə, kan tə nə ken lá dáá, kʋ doni lɩ̀à tə mɛ nyiən.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Ba duən tə yɩ səbiu tə nə pàlɩ́ nə ba ken lá. Yá ʋ mʋ̀ də ʋ zʋrɩ tə mɛ, ʋ ken kʋ tə mama, ʋ yà nə jə, kʋ tə, ʋ yà nə ma kʋnɩ ʋ tɩ̀àn».
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.