Lucas 8
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Kʋ kwa nə, Zwezi vəli ʋ twá tɩan tə də tɩbii tə wa, ʋ kàrɩ̀ də ʋ swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə, ʋ bɩrɩ də, Yɩɩ də́ pàrɩ̀ ba yuu wa. Karbɩa fugə bələ tə yà wulə ʋ kwa.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Kʋ súrí kana duən nə, ba nə jon ba tɩ̀àn *zinə də yayɩran jɩɩn. Kʋ yɩ Mari tə, ba nə boŋə ‹Mari Madəlɛnə›, Zwezi nə lɩ zinə barpɛ ʋ yuu wa,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 də Suza, ʋ nə ywàŋá *Erodə tʋtʋnan tə yuu, kan Zwanə, də Sɩzanə, də kana duən, ba nə dáá. Ba mʋ̀ kana təntə tì ba jɩjə, ba ma san Zwezi də ʋ karbɩa tə nə.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Lɩ̀à tə naŋa tɩan də tɩan, ba twi Zwezi con. Lɩ̀à tə nə twi, ba kun duən nə ba dáá, máŋá tə wa, ʋ tì zwansɩsara kʋ tə ʋ sɩsarɩ ba, ʋ wʋ́:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 «Wodùrú don nə nan, sə ʋ dù wodwii. Ʋ dàń nə wulə ʋ mɩ́ wodwii tə kárá tə wa nə, kʋ vàn don tʋa cwəŋə yuu. Ba nɩŋɩ kʋ yuu ba kɛ̀eń, yá zənbii dí kʋ.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Kʋ vàn don də tʋa kapataʋ tɩa wa. Yá wobɩa tə nə nan tə zwɛ̀e, tə kʋa, zuni nə wà tə yí yɩrɩ.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Wobɩa tə vàn don də tʋa casʋran tɩa wa, tə də casʋran tə mɛ twá duən, tə boru, yá casʋran tə dàń púə́ wobii tə yuu nə, tə dàń ga sɩ̀nɩ̀ tə tɩ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Yá tə vàn don də tʋa tɩzəŋu wa, wobɩa tə zàn tə bori tə kə yun. Kʋ nədʋ mama zɩn bɩa bíí». Zwezi dàń ma swɩ̀n ʋ kə yɩɩ nə, ʋ wʋ́: «Lìù mama dàń mɛ, sə ʋ kə dɩ̀àn, ʋ súrí ʋ zɩan, ʋ cʋgʋ zəni!»
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Zwezi karbɩa tə bwe wá, sə ʋ gwin zwansɩsara tə də̀ń, ʋ bɩrɩ ba.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ʋ ma le ba, ʋ wʋ́: «Á mʋ̀ wàá Yɩɩ pàrɩ̀ yìə̀n tə, tə nə sə̀gə̀ tə də̀ń, á nì, á pɩn á tɩ̀àn nə. Lɩ̀à tə duən mʋ̀ con nə, kʋ yɩ zwansɩsarɩ nə, à wá swɩ̀n ba con, ba yɩ́á nə cə̀ lá, ba ga ba na, ba cʋga, yá ba ga ba kʋ də̀ń nə̀ń».
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Zwezi dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Zwansɩsara tə də̀ń nə nətən: Wodwii tə yɩ ndə ya Yɩɩ sʋgʋ tə nə.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Lɩ̀à duən yɩ ndə cwəŋə vàn nə, wobɩa nə twɩ lá: Ba nə̀ń, yá *Sɩtana yàá bà, ʋ lɩ sʋgʋ tə ba waa wa, sə ʋ ma cɩ̀ ba nə, sə ba dàn ká kə ba waa Yɩɩ nə, sə ʋ ga jon ba ba cʋna wa.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ba duən də yɩ ndə kapataʋ tɩa nə. Ba nə nì Yɩɩ sʋgʋ tə, ba yàá jon kʋ də pupwən. Yá ba ba kʋ yá, ba pɩn kʋ zwɩ ba pubʋŋa wa. Ba yàá ken ba waa Yɩɩ nə, máŋá kukuə wa, yá dədəŋu nə yí ba, máŋá don wa, ba yàá tʋ.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Wobɩa tə nə tʋa casʋran tə wa, yɩ ndə ba tə nə, ba nə nə̀ń, yá ba ga yá ba pa twara, də ka pɩ̀à jɩjə, də lʋʋ wiən fɩra jə ba, tə dàń ga pú Yɩɩ sʋgʋ tə yuu nə ba waa. Sʋgʋ tə ba bɩa keni, tə nə wá wànɩ́ tə bɩ.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Wobɩa tə nə tʋa tɩzəŋu tə wa, yɩ ndə ba tə nə, ba nə cʋga Yɩɩ sʋgʋ tə, ba ga twá kʋ nə zəni də ba cɩ́gá mama. Kʋ tɩ̀án tə yàá ja pɩ́nʋ́ wuuu, ba dàn ká pìí ba kə ba kwa, ba tʋŋa zəni, ndə wobɩa nə zɩŋa bɩa nətʋ».
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Lìù tə̀lə́, ʋ nə wá sʋrʋ cànʋ́, ʋ tì ʋ pú garwa də̀ń nə, nə à yə̀ə́ ʋ tì ʋ tún gədoo də̀ń. Kʋ yɩ ba yàá tì kʋ ba tún canzɩlʋ yuu, sə lɩ̀à tə mɛ nə zwɩ dìə̀ tə wá na poni.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Won tə mama nə sə̀gə̀ wá na, yá won tə mama yà nə wulə yikunu wa, wá nan poni nə. Yá lɩ̀à tə mama wá lwarɩ kʋ.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Á zurə á yɩra, də á cʋgʋ tə yiri tə, á nə cʋga: Ba wá pa ʋ tə nə, ʋ nə jə ba súrí, yá ba wá jon mancɩn tə tətə ʋ tə con, ʋ nə bʋŋa də, ʋ jə».
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Zwezi nubɩa tə də ʋ nuu twi ba na wá, yá ba ga wàrɩ̀ ʋ yɩra ba yí, lalʋʋ tə nə dáá tə yɩrɩ.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ba ma swɩ̀n kʋ Zwezi con nə, ba wʋ́: «N nuu tə də n nubɩa tə zɩga kàrá wa, ba ga pɩ̀à, sə ba na mʋ́».
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Yá Zwezi dàń swɩ̀n ba mɛ con, ʋ wʋ́: «À nuu də à nubɩa nə yɩ ba tə nə cʋga Yɩɩ sʋgʋ tə, ba ga twá kʋ nii nə».
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Dɩɩn don nə, Zwezi də ʋ karbɩa tə vələ ba zʋa nɩ́á yuu bori wa. Ʋ swɩ̀n ba con nə, ʋ wʋ́: «Nə vələ mʋnaa tə vàn tə don nə». Ba dàń ma vìí.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Máŋá tə, ba nə wulə nɩ́á tə yuu wa, ba vəli, Zwezi mʋ̀ tə́gə́ ʋ dwɛ̀e. Naa nədʋ, vʋʋ nəfarʋ zàn kʋ fuli mʋnaa tə yuu wa. Nɩ́á yuu bori tə ja kʋ swí. Kʋ dàń yà ga yɩ càn, kʋ pa ba pɩ̀à ba tɩ.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Karbɩa tə fàrʋ́ ba yí Zwezi yɩra ba zɩ̀n wá, ba ga swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «Karnyɩna, karnyɩna! Nə wá tɩ!» Zwezi ma zàn, ʋ baa vʋʋ tə də nakulə tə nii nə, tə ma tʋ. Yá bwálɩ́ tə mɛ zùrì, siii.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Zwezi ma swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Á ba á waa keni à nə wuuu, naaa?» Yá fən yà jə ba, də kʋ dɩ̀gà ba yuu wa. Ba dàń swɩ̀n duən con, ba wʋ́: «Bɛɛ wà tə tà ndə lɩ̀à mɛ nə. Vʋʋ də nakulə mɛ zìlí ʋ nii!»
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ba yɩ də nɩ́á yuu bori, ba va ba yí Zwerazenɩan-ba nagwanaa wa, kʋ nə wulə mʋnaa tə vàn tə don nə, Galile nagwanaa yáá nə.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Zwezi nə cúə́ tɩa ʋ zwɛ̀e, tɩʋ tə bɛɛ don twi, ʋ jə́rí wá. *Zinə yà nə vəvəri kʋ bɛɛ təntə yuu. Kʋ nə ba yigə, kʋ bɛɛ təntə yà kʋ́ʋ̀ ba gànʋ̀ zwɩ, ʋ ga ba dìə̀ də zwɩ, ʋ yà yɩ ʋ wulə pɩ̀ràn bʋran wa, ba nə kʋa, ba ma keni tɩga.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Kʋ máŋá təntə, bɛɛ təntə nɩ Zwezi, ʋ mà bubwiə, ʋ tʋ ʋ yáá con, ʋ ga zɩ̀n ʋ kori ʋ kə yɩɩ nə, ʋ wʋ́: «Zwezi, Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, bìú, bɛ̀eɛ̀e nə n pɩ̀à à con nə? À lòrì mʋ́, dàn ká kə nə càn wa!»
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Ʋ swɩ̀n kʋ nətʋ, Zwezi nə baa zini tə nii nə, sə kʋ nan kʋ yá wá yɩrɩ. Kʋ zinə tə yàá dɩ̀ wá nɛɛ kapʋpʋ. Ba dàń yà yàá vwa bɛɛ tə jɩ̀àn də ʋ nɛɛ də banzala də lugu ŋoni, sə ba ma wànɩ́ ba ja wá ba tún. Yá ʋ yàá karʋ banzala tə, zinə tə ga yàá van wá, kʋ ja va kasɔɔ lanworu wa.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Zwezi ma bwe kʋ, ʋ wʋ́: «N yɩrɩ nə ya bɛ̀eɛ̀e?» Kʋ ma le wá, kʋ wʋ́: «À yɩrɩ nə ya ‹buruburu›.» Kʋ yɩ cɩ́gá, zinə zənzən yà dáá ʋ yuu wa.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Yá tə zinə təntə yà lòrì Zwezi, sə ʋ dàn ká dɩŋa tə, ʋ kə bʋʋ tə, kʋ də̀ń nə lù zənzən.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Twərən zənzən yà wulə kʋ bwálɩ́ tə nə, tə pɩ̀à wodiu paan don yuu wa. Zinə tə lòrì Zwezi, sə ʋ pa cwəŋə tə, sə tə va tə zʋ twərən tə yɩra. Ʋ ma pa tə cwəŋə.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Zinə tə dàń ma nan bɛɛ tə con, tə va tə zʋ twərən tə. Twərən tə mama ma bəbəri tə cú, tə tʋ mʋnaa tə wa, tə gʋ tə tɩ̀àn.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Máŋá tə wa, lɩ̀à tə, ba nə cɩ̀ twərən tə nə, nə nɩ kʋ mʋ̀ təntə kʋ tʋn, ba dəri ba ja kʋ ŋwɛn təntə, ba va ba swɩ̀n tɩʋ tə də tɩbii tə wa.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Lɩ̀à tə nan, sə ba jə́n won tə nə fwa. Ba yí Zwezi nii, ba nɩ bɛɛ tə, zinə tə nə nan tə yá. Ʋ jə̀ə́ Zwezi səpuni nə, ʋ zʋ ganan, ʋ ga yə̀ə́ ʋ yáá zəni. Fən ma zʋ ba.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ba tə, ba nə nɩ tə mɛ tə, swɩ̀n ba bɩrɩ, kʋ nə fwa nətʋ, zinə tə ma nan bɛɛ tə yuu wa.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Kʋ nagwanaa tə lɩ̀à tə mama dàń ma lòrì Zwezi, sə ʋ vìí, fən zʋa ba zənzən yɩrɩ. Zwezi ma zʋ nɩ́á yuu bori tə wa, sə ʋ vìí.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Yá bɛɛ tə, zinə tə nə nan tə yá, twi ʋ lòrì Zwezi, sə ʋ yá ʋ pa ʋ twá ʋ nə. Yá Zwezi pìí wá, ʋ ga wʋ́:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 «Pìí, n va n dìə̀, sə n ga swɩ̀n n bɩrɩ kʋ tə, Yɩɩ nə fwa n yɩra». Bɛɛ tə dàń ma pìí ʋ va, ʋ swɩ̀n tɩʋ tə mɛ wa kʋ tə, Zwezi nə fwa ʋ pa wá.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Máŋá tə nə, Zwezi nə pìí ʋ naŋa mʋnaa tə bəbəru tə don nə, ʋ bɩ̀àn, lalʋʋ tə jə́rí wá, ba yà dànɩ̀ wá yɩrɩ.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Kʋ bwálɩ́ tə nə, bɛɛ don, ba nə boŋə Zwayirisə, ʋ yà nə yɩ *Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ yuu tíú, twi ʋ bà ʋ tʋ Zwezi nɛɛ nə. Ʋ lòrì Zwezi, sə ʋ bà ʋ sàń nə,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 ʋ yà nə ja bʋ̀á nədʋ, ʋ bɩna nə yí ndə fugə bələ nə, ʋ yà nə wulə ʋ tɩ yɩrɩ.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Yá kan don yà wulə ba wa, ʋ tàŋá nə twi ka ba zɩga, kʋ nə yí bɩna fugə bələ. Ʋ yà cʋ̀gʋ̀ ʋ wiən mama dɩmʋtʋra con. Yá lìù mama wà wànɩ́, sə ʋ zwɛ̀e ʋ yayɩgʋ tə.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ʋ ma twá Zwezi kwa con, ʋ fàrʋ́ ʋ yí ʋ yɩra, ʋ ga dwen ʋ gànʋ̀ nii nə. Naa nədʋ, də ʋ jana tə lwagʋ tə zɩga.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Zwezi ma bwe, ʋ wʋ́: «Wàà nə dwen à yɩra?» Ba mama tə wà sɛ̀e də, ba fwa yoo, Piyɛrə dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Karnyɩna, lalʋʋ tə nə púə́ n yuu nə, ba ga nɩŋɩ n nɛɛ nə».
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Yá Zwezi le, ʋ wʋ́: «À nɩ də, dɩ̀àn nan à yɩra. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à yə̀ə́ də, lìù dwen à yɩra».
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Kan tə nə nɩ də, ba jɩn ʋ də̀ń nə, ʋ twi ʋ bà ʋ tʋ Zwezi nɛɛ nə, də ʋ vɩvaga. Ʋ dàń ma tún lɩ̀à tə mɛ yáá con won tə, kʋ nə pɩn, ʋ ma dwen Zwezi yɩra, də kʋ nə twá nətʋ, ʋ yayɩgʋ tə ma zwɛ̀e naa nədʋ.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Zwezi ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «À nakʋa, n nə keni n waa à mʋ̀ nə tə yɩrɩ, Yɩɩ jon mʋ́. Vəli də bɩcan sìə́!»
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Máŋá tə wa, Zwezi nə wulə ʋ swɩ̀n nətʋ, lìù don nan jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə sàń, ʋ bà ʋ swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «N bʋ̀á tə mɩɩ zwɛ̀e. N kʋ́ʋ̀ dàn ká wʋwalɩ karnyɩna tʋtʋ».
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Zwezi nə nì kʋ tə, ʋ swɩ̀n jə́rə́ dìə̀ yuu tíú tə con, ʋ wʋ́: «Dàn ká pa fən ja mʋ́! N ya kə waa cɩcɩ à mʋ̀ nə wuuu, yá ʋ wá na yazurə».
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Máŋá tə wa, ba nə yí sàń, Zwezi wà sɛ̀e, sə ʋ pa lɩ̀à tə mama twá ʋ nə ʋ bá zʋ, də kʋ nə tà Piyɛrə də Zwan də Zwakə, də bisɩmaa tə nuu də ʋ nyɩna.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Ba mama tə kwi, də ba zɩra bisɩmaa tə yɩrɩ. Zwezi dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á dànà ká kwi. Ʋ wà tɩ, kʋ yɩ ʋ dwɛ̀e!»
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ba wulə ba mʋŋa Zwezi, ba nə yə̀ə́ də, bʋ̀á tə yɩ ʋ tɩga yɩrɩ.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Yá Zwezi jɩn ʋ jɩɩn nə, ʋ ga swɩ̀n ʋ kə yɩɩ nə, ʋ wʋ́: «Bisɩmaa, zàn yɩɩ nə!»
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ʋ pìí ʋ bwin, ʋ ga zàn naa nədʋ. Zwezi ma pa nii, sə ba pa wá wodiu.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Kʋ dɩ̀gà ʋ nyɩna-ba yuu zənzən, yá Zwezi swɩ̀n ba con də, ba dàn ká swɩ̀n kʋ tə, kʋ nə tʋn lìù mama con.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.