Atos 9
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARA
1 Máŋá don wa, Solə mʋ̀ yɩ ʋ tə wulə ʋ fɩfɩn *Yuu-Tiu karbɩa tə, ʋ ga pɩ̀à ba gʋrɩ. Ʋ dàń vəli *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə con.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Ʋ lòrì, sə ʋ pa saga ʋ mʋ̀ Solə nə, ʋ nə wá bɩrɩ Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, tə nə wulə Damasə nə. Solə pɩ̀à, sə ba lwarɩ də, ʋ jə cwəŋə, ʋ nə nɩ lɩ̀à, ba nə zʋa Zwezi cwəŋə tə wa, kʋ nə yɩ bara, nə à yə̀ə́ kana, sə ʋ vwa ba, ʋ jə bà *Zwerizalɛmə wa.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Máŋá tə wa, ʋ nə wulə cwəŋə tə wa, də ʋ dàń yà bwələ Damasə, naa nədʋ, də poni nan yɩɩ nə, kʋ pɩpɩlɩ kʋ kɩkarɩ wá.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ʋ tʋa tɩa, ʋ ga nì kori, kʋ nə swɩ̀n ʋ con, kʋ wʋ́: «Solə, Solə, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma fɩfɩn nə?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ʋ dàń ma le, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ nə yɩ wàà, Yuu-Tiu?» Yuu-Tiu dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ nə yɩ Zwezi tə, n nə fɩfɩn.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Zàn yɩɩ nə, sə n va tɩfarʋ tə wa, ba wá bɩrɩ mʋ́ kʋ tə, n nə mɛ, sə n fwa».
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Bara tə, ba nə yà kwé wá tə mʋ̀, yɩ ba zɩga cùrù. Ba nì kori tə mʋ̀, yá ba dàń nə wà lìù mama nɩ.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Solə nyɩ́ ʋ zàn yɩɩ nə, ʋ yɩ́á tə súrí, yá ʋ dàń nə bá won mama na. Ba jɩn ʋ jɩɩn nə, ba ga van wá, ba ja va Damasə.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ʋ fwa dɩan batwa, də ʋ tə ba lá na. Ʋ ba də́, ʋ ba nywɩ̀n.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Kʋ tɩʋ təntə tətə wa, Zwezi karbiu don də yɩn Damasə nə, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Yuu-Tiu bɩrɩ ʋ tɩ̀àn wá, ʋ ga swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Ananɩasə!» Ʋ ma sɛ̀e, ʋ wʋ́: «Nə̀ń à nə, Yuu-Tiu!»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Yuu-Tiu dàń ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Zàn, n tì cwəŋə tə, ba nə boŋə ‹cwəmənə mənə› tə, n va Zwidasə sàń nə! Vəli, n pɩ̀à bɛɛ don, ʋ yɩrɩ nə yɩ Solə. Ʋ yɩ Tarəsə tíú. Ʋ wulə ʋ jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 À pɩn, ʋ na bɛɛ don, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Ʋ mʋ̀ bɛɛ təntə twi ʋ zʋ, ʋ ga tún ʋ jɩɩn ʋ yuu wa, sə ʋ yɩ́á tə pìí tə na lá».
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananɩasə ma le, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, à nì bɛɛ təntə yìə̀n lɩ̀à zənzən nə swɩ̀n də, ʋ fwa lɩ̀à tə yɩra, ba nə yɩ n mʋ̀ nə tɩ, Zwerizalɛmə nə.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Yá Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án tə ken dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa yəbə, sə ʋ vwa lɩ̀à tə mama, ba nə yɩ n mʋ̀ Yuu-Tiu nə tɩ».
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yá Yuu-Tiu tə pìí ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Vəli, ʋ mʋ̀ bɛɛ təntə yɩ à kúrú wá à lɩ, sə à ma tʋn. Ʋ wá bɩrɩ à yɩrɩ tə dwíə́ tə mama lʋʋ mama wa, pɛ̀egá yáá con, *Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə yáá con.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Yá à dàń wá bɩrɩ wá càn yiri tə mama, ʋ nə mɛ, sə ʋ də́ à yɩrɩ».
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ananɩasə dàń ma nan ʋ vìí. Máŋá tə wa nə, ʋ nə vəli ʋ yí, ʋ zʋa dìə̀ tə wa. Ʋ tún ʋ jɩɩn Solə yuu wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Solə, à nubiu, Yuu-Tiu Zwezi tə, ʋ nə nan n nə cwəŋə tə wa, də n ma bɩ̀àn tə, ʋ mʋ̀ nə tʋn nə, sə n yɩ́á tə ma wànɩ́ tə pìí tə na lá, sə n sú də Yɩɩ-*Siŋu tə».
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kʋ máŋá tə tətə wa, kʋ fwa ndə wiən pʋran nə nan Solə yɩ́á tə wa, tə tʋ. Ʋ yɩ́á tə dàń ga na lá. Ʋ ma zàn, ʋ pa, ba lə wá nɩ́á wa, kʋ twá də Zwezi-*Kərisə yɩrɩ tə.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Kʋ kwa nə, ʋ dí wodiu, yá ʋ dɩ̀àn dàń pìí tə bà.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ʋ zàn lala, ʋ swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə, *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, ʋ bɩrɩ də, Zwezi yɩ Yɩɩ-Biu.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Lɩ̀à tə mama nə nì Solə sʋ̀ràn tə, kʋ gwárɩ́ ba, ba dàń ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Kʋ tà bɛɛ wà tə, yà nə fɩfɩn lɩ̀à tə, ba nə boŋə Zwezi yɩrɩ tə *Zwerizalɛmə wa, naaa? Mə kʋ nə tà ʋ yà twi yəbə, sə ʋ kʋ́ʋ̀ vwa ba duən, ʋ ja va Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə yáá con, naaa?»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Kʋ máŋá təntə wa, Solə dɩ̀àn dàń nə kwɛn tə súrí, wuuu. Ʋ vuvugə Zwifə-ba tə, ba nə wulə Damasə wa, ʋ bɩrɩ də, Zwezi nə yɩ *Kərisə.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Kʋ dàń vəli, kʋ yí máŋá don wa, *Zwifə-ba yun tɩ̀án tə ken nimarʋ, sə ba gʋ Solə.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Solə dí yáá ʋ gɩgan ʋ lwarɩ ba pubʋŋa təntə. Ba dàń yà cɩ̀ mimiən tə nə, tɩtɩn də yɩcaʋ, ba ma pɩ̀à wá, sə ba lɩ ʋ mɩɩ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Kʋ nətʋ dàń pɩn, ʋ karbɩa tə ken wá fɩyafarʋ wa, tɩtɩn don nə, ba ga twá bə́rə́, ba cú wá.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Máŋá tə, ʋ nə pìí ʋ va *Zwerizalɛmə wa, ʋ kɛ̀eń lala, ʋ va ʋ wulə də Zwezi karbɩa tə. Ba də mama dàń yà dəri wá, ba yà ba bʋŋa də, ʋ yɩ Zwezi karbiu tə yɩrɩ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Barənabasə dàń bon wá, ʋ kə ʋ con, ʋ ja wá, ʋ ja va Zwezi-*Kərisə *tʋntʋna tə con. Barənabasə dàń man ʋ bɩrɩ ba kʋ tə, kʋ nə tʋn cwəŋə tə wa, Solə ma na *Yuu-Tiu. Ʋ man Yuu-Tiu nə swɩ̀n Solə con nətʋ, də Solə nə kàrɩ̀ Damasə nə pwənə pwənə də Zwezi yɩrɩ tə.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kʋ kwa nə, Solə də tʋntʋna tə dàń vəli Zwerizalɛmə wa. Yá Solə swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə pwənə pwənə də Yuu-Tiu yɩrɩ tə.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Solə swɩ̀n, ʋ ga tʋ́tʋ̀nɩ́ Zwifə-ba tə, ba nə swɩ̀n *Gərɛkə. Ba mʋ̀ təntə mʋ̀ dàń yà pɩ̀à ba lɩ ʋ mɩɩ.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Lɩ̀à tə, ba nə yɩ ʋ nubɩa Kərisə yɩrɩ tə dàń nə lwarɩ kʋ, ba ja wá, ba va Sezare ba pa ʋ va Tarəsə.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Mə kʋ twá nətʋ *Kərisə lɩ̀à púlí tə dàń ma na sìə́ Zwide də Galile də Samari nagwanɛɛ tə mama wa. Ba jɩ̀àn daŋa tə súrí wuuu, ba ga zìlí *Yuu-Tiu nii, yá Yɩɩ-*Siŋu tə də dàń saŋa ba, kʋ pɩn ba pùlì ba súrí wuuu.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piyɛrə yà nan ʋ twá lá, ʋ vəli bwálá tə mama, ʋ ma nɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ Kərisə nə tɩ. Ʋ dàń vəli ba duən con, ba də nə yà wulə Lida nə.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ʋ nə vəli ʋ yí lá, ʋ nɩ bɛɛ, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ene. Ʋ yɩ gwànʋ́, ʋ yí bɩna nana, ʋ nə tə́gə́ gədoo yuu wa.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Ene, Zwezi-Kərisə nə zwɛ̀e n yayɩgʋ tə. Zàn yɩɩ nə, sə n kwɛn n gədoo tə». Naa nədʋ də Ene nyɩ́ ʋ zàn.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Lɩ̀à tə mama, ba nə wulə Lida də Saron vara tə wa nɩ wá. Ba ma lwàń ba pubʋŋɩ tə, ba bà Yuu-Tiu con.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Kan don yà wulə Zwezi karbɩa tə wa Zwafa nə. Ʋ yɩrɩ nə yɩ Tabɩta. Kʋ də̀ń nə yɩ ‹sə́gə́›. Ʋ yà tʋŋa tʋtʋnzəŋə zənzən, də ʋ fwa yɩlori wiən də zənzən.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ʋ mʋ̀ kan təntə twi, ʋ tʋ yayɩgʋ, ʋ tɩ kʋ máŋá tə wa. Máŋá tə nə, ba nə swɛ wá, ba zwɛ̀e ba ja wá, ba zʋ ba tún dəyuu dìə̀ don wa.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lida də Zwafa yà bwələ də duən. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Zwezi karbɩa tə yà nì də, Piyɛrə wulə Lida nə. Ba dàń ma tʋn bara bələ ʋ con, sə ba lòrì wá, sə ʋ bà ba con lala, ʋ dàn ká dánɩ́.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Piyɛrə zàn, ʋ mʋ̀ də bara tə kə duən ba va. Máŋá tə nə, ba nə vəli ba yí lá, ba yɩn ʋ yáá, ba ja zʋ dəyuu dìə̀ tə wa. Kadənə tə mama dàń kɩkarɩ Piyɛrə də ba kwi, ba ga bɩrɩ wá ganvwirən də ganzʋran Tabɩta yà nə fwa, də ʋ nə yɩn də ba.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Piyɛrə dàń ma pa lɩ̀à tə mama nan, ʋ ga tòlì ʋ nadwana yuu ʋ jʋn Yɩɩ. Ʋ pìí ʋ vəvəri ʋ yáá, ʋ kə tɩgɩ tə con, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Tabɩta, zàn yɩɩ nə!» Kan tə súrí ʋ yɩ́á, ʋ nə nɩ Piyɛrə, ʋ zàn ʋ jə̀ə́.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Piyɛrə ma te ʋ jɩɩn ʋ nə, ʋ ga van wá ʋ zɩ̀n yɩɩ nə. Kʋ kwa nə, ʋ bon lɩ̀à tə, ba nə yɩ Kərisə nə tɩ tə, də kadənə tə, ʋ ga bɩrɩ ba kan tə də ʋ bwin.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Zwafa tɩ̀án mama yəni kʋ yoo təntə, lɩ̀à zənzən ga kə ba waa Yuu-Tiu nə.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyɛrə yɩn Zwafa nə, ʋ dánɩ́ lá nə zənzən gɔ̀ɔ́ don con, ʋ nə nɩŋɩ tànàn, ʋ yɩrɩ nə yɩ Simon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.