Atos 9
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Máŋá don wa, Solə mʋ̀ yɩ ʋ tə wulə ʋ fɩfɩn *Yuu-Tiu karbɩa tə, ʋ ga pɩ̀à ba gʋrɩ. Ʋ dàń vəli *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə con.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Ʋ lòrì, sə ʋ pa saga ʋ mʋ̀ Solə nə, ʋ nə wá bɩrɩ Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, tə nə wulə Damasə nə. Solə pɩ̀à, sə ba lwarɩ də, ʋ jə cwəŋə, ʋ nə nɩ lɩ̀à, ba nə zʋa Zwezi cwəŋə tə wa, kʋ nə yɩ bara, nə à yə̀ə́ kana, sə ʋ vwa ba, ʋ jə bà *Zwerizalɛmə wa.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Máŋá tə wa, ʋ nə wulə cwəŋə tə wa, də ʋ dàń yà bwələ Damasə, naa nədʋ, də poni nan yɩɩ nə, kʋ pɩpɩlɩ kʋ kɩkarɩ wá.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ʋ tʋa tɩa, ʋ ga nì kori, kʋ nə swɩ̀n ʋ con, kʋ wʋ́: «Solə, Solə, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma fɩfɩn nə?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ʋ dàń ma le, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ nə yɩ wàà, Yuu-Tiu?» Yuu-Tiu dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ nə yɩ Zwezi tə, n nə fɩfɩn.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Zàn yɩɩ nə, sə n va tɩfarʋ tə wa, ba wá bɩrɩ mʋ́ kʋ tə, n nə mɛ, sə n fwa».
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Bara tə, ba nə yà kwé wá tə mʋ̀, yɩ ba zɩga cùrù. Ba nì kori tə mʋ̀, yá ba dàń nə wà lìù mama nɩ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Solə nyɩ́ ʋ zàn yɩɩ nə, ʋ yɩ́á tə súrí, yá ʋ dàń nə bá won mama na. Ba jɩn ʋ jɩɩn nə, ba ga van wá, ba ja va Damasə.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Ʋ fwa dɩan batwa, də ʋ tə ba lá na. Ʋ ba də́, ʋ ba nywɩ̀n.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Kʋ tɩʋ təntə tətə wa, Zwezi karbiu don də yɩn Damasə nə, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Yuu-Tiu bɩrɩ ʋ tɩ̀àn wá, ʋ ga swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Ananɩasə!» Ʋ ma sɛ̀e, ʋ wʋ́: «Nə̀ń à nə, Yuu-Tiu!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Yuu-Tiu dàń ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Zàn, n tì cwəŋə tə, ba nə boŋə ‹cwəmənə mənə› tə, n va Zwidasə sàń nə! Vəli, n pɩ̀à bɛɛ don, ʋ yɩrɩ nə yɩ Solə. Ʋ yɩ Tarəsə tíú. Ʋ wulə ʋ jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 À pɩn, ʋ na bɛɛ don, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ananɩasə. Ʋ mʋ̀ bɛɛ təntə twi ʋ zʋ, ʋ ga tún ʋ jɩɩn ʋ yuu wa, sə ʋ yɩ́á tə pìí tə na lá».
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananɩasə ma le, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, à nì bɛɛ təntə yìə̀n lɩ̀à zənzən nə swɩ̀n də, ʋ fwa lɩ̀à tə yɩra, ba nə yɩ n mʋ̀ nə tɩ, Zwerizalɛmə nə.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Yá Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án tə ken dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa yəbə, sə ʋ vwa lɩ̀à tə mama, ba nə yɩ n mʋ̀ Yuu-Tiu nə tɩ».
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yá Yuu-Tiu tə pìí ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Vəli, ʋ mʋ̀ bɛɛ təntə yɩ à kúrú wá à lɩ, sə à ma tʋn. Ʋ wá bɩrɩ à yɩrɩ tə dwíə́ tə mama lʋʋ mama wa, pɛ̀egá yáá con, *Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə yáá con.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Yá à dàń wá bɩrɩ wá càn yiri tə mama, ʋ nə mɛ, sə ʋ də́ à yɩrɩ».
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ananɩasə dàń ma nan ʋ vìí. Máŋá tə wa nə, ʋ nə vəli ʋ yí, ʋ zʋa dìə̀ tə wa. Ʋ tún ʋ jɩɩn Solə yuu wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Solə, à nubiu, Yuu-Tiu Zwezi tə, ʋ nə nan n nə cwəŋə tə wa, də n ma bɩ̀àn tə, ʋ mʋ̀ nə tʋn nə, sə n yɩ́á tə ma wànɩ́ tə pìí tə na lá, sə n sú də Yɩɩ-*Siŋu tə».
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Kʋ máŋá tə tətə wa, kʋ fwa ndə wiən pʋran nə nan Solə yɩ́á tə wa, tə tʋ. Ʋ yɩ́á tə dàń ga na lá. Ʋ ma zàn, ʋ pa, ba lə wá nɩ́á wa, kʋ twá də Zwezi-*Kərisə yɩrɩ tə.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Kʋ kwa nə, ʋ dí wodiu, yá ʋ dɩ̀àn dàń pìí tə bà.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ʋ zàn lala, ʋ swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə, *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa, ʋ bɩrɩ də, Zwezi yɩ Yɩɩ-Biu.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Lɩ̀à tə mama nə nì Solə sʋ̀ràn tə, kʋ gwárɩ́ ba, ba dàń ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Kʋ tà bɛɛ wà tə, yà nə fɩfɩn lɩ̀à tə, ba nə boŋə Zwezi yɩrɩ tə *Zwerizalɛmə wa, naaa? Mə kʋ nə tà ʋ yà twi yəbə, sə ʋ kʋ́ʋ̀ vwa ba duən, ʋ ja va Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə yáá con, naaa?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Kʋ máŋá təntə wa, Solə dɩ̀àn dàń nə kwɛn tə súrí, wuuu. Ʋ vuvugə Zwifə-ba tə, ba nə wulə Damasə wa, ʋ bɩrɩ də, Zwezi nə yɩ *Kərisə.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Kʋ dàń vəli, kʋ yí máŋá don wa, *Zwifə-ba yun tɩ̀án tə ken nimarʋ, sə ba gʋ Solə.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Solə dí yáá ʋ gɩgan ʋ lwarɩ ba pubʋŋa təntə. Ba dàń yà cɩ̀ mimiən tə nə, tɩtɩn də yɩcaʋ, ba ma pɩ̀à wá, sə ba lɩ ʋ mɩɩ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Kʋ nətʋ dàń pɩn, ʋ karbɩa tə ken wá fɩyafarʋ wa, tɩtɩn don nə, ba ga twá bə́rə́, ba cú wá.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Máŋá tə, ʋ nə pìí ʋ va *Zwerizalɛmə wa, ʋ kɛ̀eń lala, ʋ va ʋ wulə də Zwezi karbɩa tə. Ba də mama dàń yà dəri wá, ba yà ba bʋŋa də, ʋ yɩ Zwezi karbiu tə yɩrɩ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Barənabasə dàń bon wá, ʋ kə ʋ con, ʋ ja wá, ʋ ja va Zwezi-*Kərisə *tʋntʋna tə con. Barənabasə dàń man ʋ bɩrɩ ba kʋ tə, kʋ nə tʋn cwəŋə tə wa, Solə ma na *Yuu-Tiu. Ʋ man Yuu-Tiu nə swɩ̀n Solə con nətʋ, də Solə nə kàrɩ̀ Damasə nə pwənə pwənə də Zwezi yɩrɩ tə.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kʋ kwa nə, Solə də tʋntʋna tə dàń vəli Zwerizalɛmə wa. Yá Solə swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə pwənə pwənə də Yuu-Tiu yɩrɩ tə.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Solə swɩ̀n, ʋ ga tʋ́tʋ̀nɩ́ Zwifə-ba tə, ba nə swɩ̀n *Gərɛkə. Ba mʋ̀ təntə mʋ̀ dàń yà pɩ̀à ba lɩ ʋ mɩɩ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Lɩ̀à tə, ba nə yɩ ʋ nubɩa Kərisə yɩrɩ tə dàń nə lwarɩ kʋ, ba ja wá, ba va Sezare ba pa ʋ va Tarəsə.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Mə kʋ twá nətʋ *Kərisə lɩ̀à púlí tə dàń ma na sìə́ Zwide də Galile də Samari nagwanɛɛ tə mama wa. Ba jɩ̀àn daŋa tə súrí wuuu, ba ga zìlí *Yuu-Tiu nii, yá Yɩɩ-*Siŋu tə də dàń saŋa ba, kʋ pɩn ba pùlì ba súrí wuuu.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Piyɛrə yà nan ʋ twá lá, ʋ vəli bwálá tə mama, ʋ ma nɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ Kərisə nə tɩ. Ʋ dàń vəli ba duən con, ba də nə yà wulə Lida nə.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ʋ nə vəli ʋ yí lá, ʋ nɩ bɛɛ, ʋ yɩrɩ nə yɩ Ene. Ʋ yɩ gwànʋ́, ʋ yí bɩna nana, ʋ nə tə́gə́ gədoo yuu wa.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Ene, Zwezi-Kərisə nə zwɛ̀e n yayɩgʋ tə. Zàn yɩɩ nə, sə n kwɛn n gədoo tə». Naa nədʋ də Ene nyɩ́ ʋ zàn.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Lɩ̀à tə mama, ba nə wulə Lida də Saron vara tə wa nɩ wá. Ba ma lwàń ba pubʋŋɩ tə, ba bà Yuu-Tiu con.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Kan don yà wulə Zwezi karbɩa tə wa Zwafa nə. Ʋ yɩrɩ nə yɩ Tabɩta. Kʋ də̀ń nə yɩ ‹sə́gə́›. Ʋ yà tʋŋa tʋtʋnzəŋə zənzən, də ʋ fwa yɩlori wiən də zənzən.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ʋ mʋ̀ kan təntə twi, ʋ tʋ yayɩgʋ, ʋ tɩ kʋ máŋá tə wa. Máŋá tə nə, ba nə swɛ wá, ba zwɛ̀e ba ja wá, ba zʋ ba tún dəyuu dìə̀ don wa.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Lida də Zwafa yà bwələ də duən. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Zwezi karbɩa tə yà nì də, Piyɛrə wulə Lida nə. Ba dàń ma tʋn bara bələ ʋ con, sə ba lòrì wá, sə ʋ bà ba con lala, ʋ dàn ká dánɩ́.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piyɛrə zàn, ʋ mʋ̀ də bara tə kə duən ba va. Máŋá tə nə, ba nə vəli ba yí lá, ba yɩn ʋ yáá, ba ja zʋ dəyuu dìə̀ tə wa. Kadənə tə mama dàń kɩkarɩ Piyɛrə də ba kwi, ba ga bɩrɩ wá ganvwirən də ganzʋran Tabɩta yà nə fwa, də ʋ nə yɩn də ba.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Piyɛrə dàń ma pa lɩ̀à tə mama nan, ʋ ga tòlì ʋ nadwana yuu ʋ jʋn Yɩɩ. Ʋ pìí ʋ vəvəri ʋ yáá, ʋ kə tɩgɩ tə con, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Tabɩta, zàn yɩɩ nə!» Kan tə súrí ʋ yɩ́á, ʋ nə nɩ Piyɛrə, ʋ zàn ʋ jə̀ə́.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Piyɛrə ma te ʋ jɩɩn ʋ nə, ʋ ga van wá ʋ zɩ̀n yɩɩ nə. Kʋ kwa nə, ʋ bon lɩ̀à tə, ba nə yɩ Kərisə nə tɩ tə, də kadənə tə, ʋ ga bɩrɩ ba kan tə də ʋ bwin.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Zwafa tɩ̀án mama yəni kʋ yoo təntə, lɩ̀à zənzən ga kə ba waa Yuu-Tiu nə.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyɛrə yɩn Zwafa nə, ʋ dánɩ́ lá nə zənzən gɔ̀ɔ́ don con, ʋ nə nɩŋɩ tànàn, ʋ yɩrɩ nə yɩ Simon.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.