Atos 25
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Fɛsətisə twi, ʋ jon Felikəsə yuu nə, kʋ lʋʋ nii təntə wa. Dɩan batwa nii nə, ʋ nan Sezare, ʋ va *Zwerizalɛmə.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də *Zwifə-ba yáá tɩ̀án tə kʋ́ʋ̀ tún ʋ də con yìə̀n tə nə pɩn ba zɩga Polə nə.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Ba dàń ga swɩ̀n də, tə mʋ̀ yɩrɩ ba lòrì yuywaŋʋ Fɛsətisə con. Ba lòrì wá, sə ʋ san ba, sə ʋ pa Polə bà Zwerizalɛmə, sə ba pwìí poli. Ba yà ken nii nədʋ, sə ba ja Polə ba gʋ cwəŋə wa.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Fɛsətisə ma le ba də, Polə yɩ ba cɩ̀gà ʋ nə Sezare nə, yá ʋ də tətə mɛ, sə ʋ pìí ʋ vìí, máŋá mancɩn wa.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ʋ swɩ̀n ʋ súrí lá nə, ʋ wʋ́: «Də á nə swə, sə á pɩ̀à lɩ̀à, ba nə yɩ á yáá tɩ̀án, sə ba twá à nə, sə nə va. Də kʋ bɛɛ təntə nə fwa yolwan, sə ba swɩ̀n ʋ yolwan tə».
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Fɛsətisə fwa dɩan nana, kʋ ja va dɩan fugə, ba tətəŋi wa. Kʋ kwa nə, ʋ pìí ʋ va Sezare. Kʋ tɩpʋrɩ nə, ʋ zʋa ʋ jə̀ə́ bwálɩ́ tə nə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, sə ʋ bʋ̀rɩ̀ yoo tə bʋ̀rà. Ʋ dàń ga pa nii, sə ba jə Polə ba bà.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Máŋá tə wa, ba nə ja Polə ba bà, Zwifə-ba tə də nan Zwerizalɛmə ba bà. Ba kɩkarɩ wá, ba ga man ʋ yuu yolwan tə nə dáá, tə yoo ga cà zənzən, ba tətə nə wàrɩ̀ tə nɛɛ ba bɩrɩ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Kʋ tə Polə nə wá ma jon ʋ tɩ̀àn, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À wà lwanɩ fwa won mama wa. À wà Zwifə-ba Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, cʋ̀gʋ̀, nə à yə̀ə́ Zwifə-ba Yɩɩ *dìə̀ tə, nə à yə̀ə́ *Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə».
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Fɛsətisə də nə pɩ̀à, sə Zwifə-ba pwìí ya ywánɩ́ ʋ yuu wa, ʋ bwe Polə, ʋ wʋ́: «N pɩ̀à, sə n va Zwerizalɛmə, sə ba bʋ̀rɩ̀ n bʋ̀rà kʋ yɩrɩ, à yáá con, naaa?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Polə də ma le, ʋ wʋ́: «À yɩ à zɩga Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə yáá con. Yá mə yəbə nə, ba mɛ, sə ba bʋ̀rɩ̀ à bʋ̀rà. À wà Zwifə-ba won mama cʋ̀gʋ̀, ndə n tətə nə yə̀ə́ kʋ zəni zəni.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Də à nə ba cɩ́gá jə, à nə fwa won, kʋ nə mɛ, sə ba gʋ nə kʋ yɩrɩ, à bá vɩ, sə ba gʋ nə. Cɩ́gá mama dàń nə tə̀lə́ ba sʋ̀ràn tə wa, ba nə jə zɩga à nə, lìù mama wàrɩ̀ nə n kəni ba jɩ̀àn wa. À mʋ̀ pɩ̀à, sə Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə bʋ̀rɩ̀ à bʋ̀rà tə».
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Fɛsətisə vʋrʋ də ʋ kwa lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, ʋ ga swɩ̀n Polə con, ʋ wʋ́: «N swɩ̀n də, n pɩ̀à, sə Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə bʋ̀rɩ̀ n bʋ̀rà tə, n dàń wá va Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə yáá con».
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Kʋ dɩan bagalɩ kwa nə, pɩ̀ʋ́ Agəripa də ʋ nakʋa Berenisə twi Sezare, sə ba jʋn Fɛsətisə.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ba dɩan tə cé duən lá nə. Fɛsətisə dàń ma tì Polə yoo tə, ʋ man ʋ bɩrɩ Agəripa nə, ʋ wʋ́: «Felikəsə yá bɛɛ don bàń dìə̀ tə wa.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Yá máŋá tə wa, à nə vəli *Zwerizalɛmə, *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də ba *nəkwɩna tə swɩ̀n, ba zɩgɩ ʋ nə. Ba lòrì, sə ba bʋ̀rɩ̀ ʋ bʋ̀rà, sə ba gʋ wá.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 À ma le ba də, *Romə-ba culi, sə ba pa nii, sə ba kə bɛɛ càn wa, nə à yə̀ə́, sə ba gʋ wá, də ʋ mʋ̀ də ʋ jara duən tə nə wà ba níə́ tún, sə ʋ bɩrɩ də, ʋ wà yoo cʋ̀gʋ̀, sə ba na də, ba jə cɩ́gá.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Bɛɛ təntə jara duən tə dàń ma bà yəbə lala, kʋ máŋá tə tətə wa. Ba túrí tə tɩpʋrɩ nə, à jə̀ń bwálɩ́ tə nə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, à ga pa nii, sə ba ja kʋ bɛɛ təntə, ba bà.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ʋ jara duən tə nə twi, ba tún ba nii, ba wà wànɩ́ ba kə yolwan nədʋ tətə ʋ yuu wa, ndə à yà nə bʋŋa nətʋ tə.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ba mʋ̀ də wá yà yɩ tʋ́tʋ̀ná duən nə, ba jə də duən, tə nə yɩ ba tətə yɩjʋncwəŋə tə cɩcɩ yuu wa. Ba tʋ́tʋ̀ná tə vàn don də yà yɩ bɛɛ, ʋ yɩrɩ nə yɩ Zwezi, yuu wa, ʋ nə tɩga. Yá Polə mʋ̀ ga swɩ̀n də, ʋ wulə mɩɩ wa.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 À mʋ̀ con nə, à yə̀rì nətʋ tə, à nə wá fwa kʋ tʋ́tʋ̀ná yiri təntə wa. À dàń ma bwe Polə, də ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ va Zwerizalɛmə, sə ba bʋ̀rɩ̀ kʋ bʋ̀rà tə lá nə.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Yá Polə də dàń bɩrɩ də, ʋ mʋ̀ swə, sə Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə bʋ̀rɩ̀ ʋ bʋ̀rà tə. À dàń pa nii, sə ba cɩ̀ ʋ nə kʋ ja vəli máŋá tə, à nə wá pa ʋ va ʋ pa Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə».
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Agəripa dàń ma swɩ̀n Fɛsətisə con, ʋ wʋ́: «À də tətə pɩ̀à, sə à nì kʋ bɛɛ təntə nii sʋgʋ». Fɛsətisə ma le wá, ʋ wʋ́: «Jwɩan nə, n wá nì ʋ sʋgʋ».
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Kʋ tɩpʋrɩ nə, Agəripa də Berenisə twi də dun zənzən, ba mʋ̀ də lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, də tɩʋ tə yáá tɩ̀án tə mɛ kə duən ba zʋ dìə̀ tə wa, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə. Fɛsətisə ma pa, ba ja Polə, ba ja bà.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Fɛsətisə dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pɩ̀ʋ́ Agəripa, də á mʋ̀ lɩ̀à tə mama, á nə wulə də nəba. Á na bɛɛ wà tə, Zwifə-ba lalʋʋ tə mama nə twi, ba yí nə, də kʋ nə yɩ Zwerizalɛmə nə, nə à yə̀ə́ yəbə tətə, ba bɩrɩ də, kʋ wà mɛ, sə ba yá wá, sə ʋ mɩɩ sìí lʋʋ wa.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 À mʋ̀ con, à na də, ʋ wà won mama fwa, kʋ nə bɩrɩ də ba mɛ, sə ba gʋ wá kʋ yɩrɩ nə. Ʋ tətə bon ʋ kə Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à nɩ də kʋ mɛ, sə à pa ʋ va, ʋ pa wá.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 À ba cɩ́gá yoo mama jə à pʋ́pʋ́nɩ́ Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə, Polə yoo tə yuu wa. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, à pɩn ʋ nan á yáá con. Kʋ tə kʋ nə dwə, pɩ̀ʋ́ Agəripa yáá con, sə bwiə tə, ba nə wá bwe wá tə kwa nə, sə à wànɩ́ à na yoo à pʋ́pʋ́nɩ́.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Kʋ nə tà nətʋ, à yə̀rì kʋ yáá də nətʋ tə, à nə wá tʋn bàń dìə̀ lìù Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə, yá à ga wà kʋ tə, ʋ nə cʋ̀gʋ̀ bɩrɩ».
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.