Atos 16
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NAA
1 Polə vəli Dɛrəbe, ʋ lɛ ʋ va Lisətərə. Lìù don yà wulə lá nə, ʋ nə yɩ Zwezi karbiu, ʋ yɩrɩ nə yɩ Timote. Ʋ nuu yɩ *Zwifə, ʋ də nə ken ʋ waa Zwezi nə. Yá ʋ nyɩna də yɩ *Gərɛkə.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Lɩ̀à tə, ba nə yɩ nubɩa *Kərisə yɩrɩ, Lisətərə nə də Yikoniomə nə, yà swɩ̀n ʋ yozəŋə tə yoo. Polə yà ken sírí, sə ʋ ja wá, ʋ kə ʋ con.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ʋ dàń ma *goŋi wá Zwifə-ba yɩrɩ, ba nə wulə tə nagwanɛɛ təntə wa. Lɩ̀à tə mama yà yə̀ə́ də, ʋ nyɩna tə yɩ Gərɛkə.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 — ausente —
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 — ausente —
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Yɩɩ-*Siŋu tə cɩ̀gà ba nə, ba dàn ká swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə Azi nagwanaa tə wa. Ba dàń ma twá Fərizwi də Galasi nagwanɛɛ tə wa ba lɛ.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Máŋá tə, ba nə vəli, ba lɛ Misi nagwanaa tə, ba yà ken sírí, sə ba va Bitini nagwanaa. Zwezi Siŋu tə ma vɩ kʋ ba con.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ba dàń ma twá Misi nagwanaa tə wa, ba va Tərowasə.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Tɩtɩn nə, Yɩɩ pɩn Polə na yoo ʋ dwɩan wa. Ʋ nɩ Masedwanə nagwanaa tə wa bɛɛ don də ʋ zɩga, ʋ dàń ga lòrì wá, ʋ wʋ́: «Bàá Masedwanə, n san nəba!»
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Kʋ mʋ̀ yoo təntə pɩn, nə va Masedwanə nə ga yə̀ə́ də, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn nii nəba, sə nə ja sʋywáŋʋ́ tə, nə va nə bɩrɩ ba.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nə tì nɩ́á yuu bori Tərowasə nə, nə te mənə mənə nə va Samotərasə nagwanaa tə wa. Kʋ tɩa nə pʋrɩ, nə lɛ nə va Neyapolisə.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Nə zɩgɩ lá, nə va Filipə. Filipə yɩ Masedwanə nagwanaa tə wa tɩfarʋ, kʋ nə dwə tə mama, kʋ nə yɩ *Romə-ba pàrɩ̀, tɩʋ. Nə yɩn kʋ tɩfarʋ təntə wa, ndə dɩan bagalɩ nə.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn nə yí, nə nan nə yá tɩfarʋ tə, nə va nacwəŋə don nii nə. Nə bʋ́n də, bwálɩ́ təntə wá ya yɩjʋnɩ bwálɩ́. Nə jə̀ń tɩa, nə dàń swɩ̀n də kana, ba yà nə kun lá nə.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Kan don yɩn lá, ʋ yɩrɩ nə yɩ Lidi. Ʋ yɩ Tiyatirə tíú. Ʋ yà yoli gansɩan mwin. Kan təntə yà zìlí Yɩɩ fuən. Ʋ dàń yà cʋga sʋgʋ tə. *Yuu-Tiu súrí ʋ yɩ́á, sə ʋ zùrì ʋ yɩra də kʋ tə, Polə nə swɩ̀n tə.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Yá ba ləgə kan təntə də ʋ dìə̀ lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Zwezi-Kərisə yɩrɩ tə. Kʋ kwa nə, ʋ dàń lòrì nəba, ʋ wʋ́: «Á nə wànɩ́ á bʋ́n də, à ken à waa Yuu-Tiu nə, á bɩ̀àn á yá à dìə̀ wa». Yá ʋ kálɩ́ nəba lá nə.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Dɩɩn don nə, nə ma vəli yɩjʋnɩ bwálɩ́ nə, nə jə́rí tʋtʋnkana don, ʋ nə jə cicirə. Ʋ yàá swɩ̀n lɩ̀à yìə̀n, tə nə wá bà. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ vʋa tə yà pɩn, lɩ̀à tə, ba nə tɩ wá, yà na wiən zənzən.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ʋ púə́ nə mʋ̀ də Polə kwa, də ʋ bubwi, ʋ wʋ́: «Lɩ̀à-ba tə yɩ Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, tʋ̀tʋ̀nà. Ba twi, sə ba swɩ̀n ba bɩrɩ nəba cwəŋə, sə Yɩɩ jon nəba nə cʋna wa».
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Kan tə tə pìí ʋ bwé kʋ, dɩan də dɩan. Polə waa nan kʋ, ʋ dàń ma pìí ʋ vəvəri, ʋ swɩ̀n ʋ cicirə tə con, ʋ wʋ́: «Də Zwezi-Kərisə yɩrɩ tə, à pɩn mʋ́ nii, sə n nan kan wà tə waa!» Kʋ máŋá tə tətə wa, də tə nan.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ʋ lɩ̀à tə, ba nə tɩ wá, nə lwarɩ də, ba kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ nywarɩ ba nɩ ʋ yɩra, ba dàń jɩn Polə də Silasə, ba ga van ba, ba ja nan kanporu wa tɩʋ tə yun tɩ̀án yáá con.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ba ja ba, ba va lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà yáá con, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Lɩ̀à-ba tə nə gugurə nə tɩʋ kʋ tə lɩ̀à tə. Ba yɩ Zwifə-ba tə.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Yá ba mʋ̀ nə kàrɩ̀ nəba kàrà yiri don, kʋ nə wà nəba nii pɩn, nə mʋ̀ Romə-ba lɩ̀à nə, sə nə sɛ̀e, nə à yə̀ə́, sə nə fwa».
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Lalʋʋ tə nyɩ́ kʋ zàn ba zɩga Polə də Silasə nə. Lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə pɩn, ba dí yáá ba ja ba, ba kʋ̀rɩ̀ ba ganan tə, ba ga pa nii, sə ba mà ba də kafɩran.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ba nə mà ba, ba zwɛ̀e kwa nə, ba ken ba bàń dìə̀ wa. Yá ba dàń ga pa nii lìù tə, ʋ nə cɩ̀ bàń dìə̀ tə nə, sə ʋ cɩ̀ ba nə zəni.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Kʋ tíú təntə də nə nì kʋ nii təntə, ba nə pɩn wá, ʋ də ken ba bàń dìə̀ tə tətəŋi dìə̀ tə wa. Ʋ dàń ga kə daran ba nɛɛ nə.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Máŋá tə tɩa nə pwɛ̀e ka tàrà, Polə də Silasə wulə ba jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ də ba nuŋə Yɩɩ gwaran tə. Yá bàń dìə̀ lɩ̀à tə ga cʋga ba.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Naa nədʋ də tɩa tə lulugu zənzən, kʋ pa bàń dìə̀ tə dəkuu tə mama sʋsʋgʋ. Kʋ máŋá təntə tətə wa, mimiən tə mama súrí, yá bàń dìə̀ lɩ̀à tə mama banzala tə kʋ̀rɩ̀.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bàń dìə̀ cɩ̀rʋ́ tə nə wùrì, ʋ zàn dwɩan wa, ʋ ga na mimiən tə, də tə súrí, ʋ van lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ ʋ cʋ̀rɩ́, sə ʋ ma gʋ ʋ tɩ̀àn. Ʋ yà bʋŋa də, bàń dìə̀ lɩ̀à tə mama nan ba dəri ba jén.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Polə dàń ma bubwi də kofarɩ, ʋ wʋ́: «Dàn ká fwa lwanɩ nədʋ mama n yɩra, nə mama wulə yəbə».
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə dàń lòrì mən, ʋ ga bɩbarɩ ʋ zʋ, ʋ tʋ Polə də Silasə yáá con də ʋ vɩvaga.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kʋ kwa nə, ʋ jɩn ba ʋ ja nan kàrá wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yun tɩ̀án-ba, bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à fwa, sə Yɩɩ jon nə à cʋna tə wa?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ba ma le wá, ba wʋ́: «Kə n waa Yuu-Tiu Zwezi nə, yá Yɩɩ wá jon n də n dìə̀ lɩ̀à á cʋna wa».
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Yá ba dàń swɩ̀n Yuu-Tiu sʋgʋ tə, ba bɩrɩ ʋ mʋ̀ də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə ʋ dìə̀ wa.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Kʋ máŋá təntə wa, tɩtɩn tə nə, ʋ lɩ ba, ʋ kə ʋ con, ʋ ga sɩn ba yɩra nʋran tə. Kʋ kwa nə, lala də ba ləgə ʋ mʋ̀ də ʋ dìə̀ lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ʋ pɩn, ba zʋ ʋ dìə̀, ʋ ga pa ba fwa wodiu ba pa ba, ba də́. Yá ʋ mʋ̀ də ʋ dìə̀ lɩ̀à mama fwa pupwən, də ba nə wànɩ́ ba kə ba waa Yɩɩ nə.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Tɩa nə pʋrɩ, lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, tʋn lɩ̀à, sə ba swɩ̀n bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə con, ba wʋ́: «Dʋgʋ lɩ̀à bələ təntə».
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə twi, ʋ swɩ̀n kʋ, ʋ bɩrɩ Polə nə, ʋ wʋ́: «Lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, tʋn ba swɩ̀n, sə à dʋgʋ aba. Á naŋa sɩ́ʋ́n nə, á vìí də bɩcan sìə́».
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Polə dàń swɩ̀n lɩ̀à tə, ba nə tʋn tə con, ʋ wʋ́: «Ba mà nəba lɩ̀à yáá con, ba ga wà nə bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀ də. Nə mʋ̀ lɩ̀à tə, nə nə ya Romə-ba lɩ̀à, yá ba ga kə nəba bàń dìə̀ tə wa. Yá sɩ́ʋ́n nə, ba dàń pɩ̀à ba sə̀gə̀ ba lɩ nəba ba dʋgʋ. Abada, kʋ wàrɩ̀! Ba tətə bɩ̀àn, ba lɩ nəba!»
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Lɩ̀à tə, ba nə jɩn tʋŋa tə, ba bà tə pìí ba va ba swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə, ba bɩrɩ lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə nə. Fən zʋa ba, də ba nə nì də, Polə də Silasə yɩ Romə-ba lɩ̀à.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Ba dàń twi, ba kori ba, ba lɩ ba dʋgʋ, ba ga lòrì ba, sə ba nan ba tɩʋ tə wa.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Máŋá tə, Polə də Silasə nə nan bàń dìə̀ tə wa, ba vəli Lidi dìə̀. Ba nɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ ba nubɩa Kərisə yɩrɩ, ba ga kwé ba. Kʋ kwa nə, ba vìí.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.