Atos 16
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Polə vəli Dɛrəbe, ʋ lɛ ʋ va Lisətərə. Lìù don yà wulə lá nə, ʋ nə yɩ Zwezi karbiu, ʋ yɩrɩ nə yɩ Timote. Ʋ nuu yɩ *Zwifə, ʋ də nə ken ʋ waa Zwezi nə. Yá ʋ nyɩna də yɩ *Gərɛkə.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Lɩ̀à tə, ba nə yɩ nubɩa *Kərisə yɩrɩ, Lisətərə nə də Yikoniomə nə, yà swɩ̀n ʋ yozəŋə tə yoo. Polə yà ken sírí, sə ʋ ja wá, ʋ kə ʋ con.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Ʋ dàń ma *goŋi wá Zwifə-ba yɩrɩ, ba nə wulə tə nagwanɛɛ təntə wa. Lɩ̀à tə mama yà yə̀ə́ də, ʋ nyɩna tə yɩ Gərɛkə.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 — ausente —
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 — ausente —
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Yɩɩ-*Siŋu tə cɩ̀gà ba nə, ba dàn ká swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə Azi nagwanaa tə wa. Ba dàń ma twá Fərizwi də Galasi nagwanɛɛ tə wa ba lɛ.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Máŋá tə, ba nə vəli, ba lɛ Misi nagwanaa tə, ba yà ken sírí, sə ba va Bitini nagwanaa. Zwezi Siŋu tə ma vɩ kʋ ba con.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ba dàń ma twá Misi nagwanaa tə wa, ba va Tərowasə.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Tɩtɩn nə, Yɩɩ pɩn Polə na yoo ʋ dwɩan wa. Ʋ nɩ Masedwanə nagwanaa tə wa bɛɛ don də ʋ zɩga, ʋ dàń ga lòrì wá, ʋ wʋ́: «Bàá Masedwanə, n san nəba!»
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Kʋ mʋ̀ yoo təntə pɩn, nə va Masedwanə nə ga yə̀ə́ də, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn nii nəba, sə nə ja sʋywáŋʋ́ tə, nə va nə bɩrɩ ba.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Nə tì nɩ́á yuu bori Tərowasə nə, nə te mənə mənə nə va Samotərasə nagwanaa tə wa. Kʋ tɩa nə pʋrɩ, nə lɛ nə va Neyapolisə.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Nə zɩgɩ lá, nə va Filipə. Filipə yɩ Masedwanə nagwanaa tə wa tɩfarʋ, kʋ nə dwə tə mama, kʋ nə yɩ *Romə-ba pàrɩ̀, tɩʋ. Nə yɩn kʋ tɩfarʋ təntə wa, ndə dɩan bagalɩ nə.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Zwifə-ba *sìə́ dɩɩn nə yí, nə nan nə yá tɩfarʋ tə, nə va nacwəŋə don nii nə. Nə bʋ́n də, bwálɩ́ təntə wá ya yɩjʋnɩ bwálɩ́. Nə jə̀ń tɩa, nə dàń swɩ̀n də kana, ba yà nə kun lá nə.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Kan don yɩn lá, ʋ yɩrɩ nə yɩ Lidi. Ʋ yɩ Tiyatirə tíú. Ʋ yà yoli gansɩan mwin. Kan təntə yà zìlí Yɩɩ fuən. Ʋ dàń yà cʋga sʋgʋ tə. *Yuu-Tiu súrí ʋ yɩ́á, sə ʋ zùrì ʋ yɩra də kʋ tə, Polə nə swɩ̀n tə.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Yá ba ləgə kan təntə də ʋ dìə̀ lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Zwezi-Kərisə yɩrɩ tə. Kʋ kwa nə, ʋ dàń lòrì nəba, ʋ wʋ́: «Á nə wànɩ́ á bʋ́n də, à ken à waa Yuu-Tiu nə, á bɩ̀àn á yá à dìə̀ wa». Yá ʋ kálɩ́ nəba lá nə.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Dɩɩn don nə, nə ma vəli yɩjʋnɩ bwálɩ́ nə, nə jə́rí tʋtʋnkana don, ʋ nə jə cicirə. Ʋ yàá swɩ̀n lɩ̀à yìə̀n, tə nə wá bà. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ vʋa tə yà pɩn, lɩ̀à tə, ba nə tɩ wá, yà na wiən zənzən.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ʋ púə́ nə mʋ̀ də Polə kwa, də ʋ bubwi, ʋ wʋ́: «Lɩ̀à-ba tə yɩ Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, tʋ̀tʋ̀nà. Ba twi, sə ba swɩ̀n ba bɩrɩ nəba cwəŋə, sə Yɩɩ jon nəba nə cʋna wa».
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Kan tə tə pìí ʋ bwé kʋ, dɩan də dɩan. Polə waa nan kʋ, ʋ dàń ma pìí ʋ vəvəri, ʋ swɩ̀n ʋ cicirə tə con, ʋ wʋ́: «Də Zwezi-Kərisə yɩrɩ tə, à pɩn mʋ́ nii, sə n nan kan wà tə waa!» Kʋ máŋá tə tətə wa, də tə nan.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Ʋ lɩ̀à tə, ba nə tɩ wá, nə lwarɩ də, ba kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ nywarɩ ba nɩ ʋ yɩra, ba dàń jɩn Polə də Silasə, ba ga van ba, ba ja nan kanporu wa tɩʋ tə yun tɩ̀án yáá con.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ba ja ba, ba va lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà yáá con, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Lɩ̀à-ba tə nə gugurə nə tɩʋ kʋ tə lɩ̀à tə. Ba yɩ Zwifə-ba tə.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Yá ba mʋ̀ nə kàrɩ̀ nəba kàrà yiri don, kʋ nə wà nəba nii pɩn, nə mʋ̀ Romə-ba lɩ̀à nə, sə nə sɛ̀e, nə à yə̀ə́, sə nə fwa».
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Lalʋʋ tə nyɩ́ kʋ zàn ba zɩga Polə də Silasə nə. Lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə pɩn, ba dí yáá ba ja ba, ba kʋ̀rɩ̀ ba ganan tə, ba ga pa nii, sə ba mà ba də kafɩran.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ba nə mà ba, ba zwɛ̀e kwa nə, ba ken ba bàń dìə̀ wa. Yá ba dàń ga pa nii lìù tə, ʋ nə cɩ̀ bàń dìə̀ tə nə, sə ʋ cɩ̀ ba nə zəni.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kʋ tíú təntə də nə nì kʋ nii təntə, ba nə pɩn wá, ʋ də ken ba bàń dìə̀ tə tətəŋi dìə̀ tə wa. Ʋ dàń ga kə daran ba nɛɛ nə.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Máŋá tə tɩa nə pwɛ̀e ka tàrà, Polə də Silasə wulə ba jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ də ba nuŋə Yɩɩ gwaran tə. Yá bàń dìə̀ lɩ̀à tə ga cʋga ba.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Naa nədʋ də tɩa tə lulugu zənzən, kʋ pa bàń dìə̀ tə dəkuu tə mama sʋsʋgʋ. Kʋ máŋá təntə tətə wa, mimiən tə mama súrí, yá bàń dìə̀ lɩ̀à tə mama banzala tə kʋ̀rɩ̀.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Bàń dìə̀ cɩ̀rʋ́ tə nə wùrì, ʋ zàn dwɩan wa, ʋ ga na mimiən tə, də tə súrí, ʋ van lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ ʋ cʋ̀rɩ́, sə ʋ ma gʋ ʋ tɩ̀àn. Ʋ yà bʋŋa də, bàń dìə̀ lɩ̀à tə mama nan ba dəri ba jén.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Polə dàń ma bubwi də kofarɩ, ʋ wʋ́: «Dàn ká fwa lwanɩ nədʋ mama n yɩra, nə mama wulə yəbə».
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə dàń lòrì mən, ʋ ga bɩbarɩ ʋ zʋ, ʋ tʋ Polə də Silasə yáá con də ʋ vɩvaga.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Kʋ kwa nə, ʋ jɩn ba ʋ ja nan kàrá wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yun tɩ̀án-ba, bɛ̀eɛ̀e nə à mɛ, sə à fwa, sə Yɩɩ jon nə à cʋna tə wa?»
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ba ma le wá, ba wʋ́: «Kə n waa Yuu-Tiu Zwezi nə, yá Yɩɩ wá jon n də n dìə̀ lɩ̀à á cʋna wa».
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Yá ba dàń swɩ̀n Yuu-Tiu sʋgʋ tə, ba bɩrɩ ʋ mʋ̀ də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə ʋ dìə̀ wa.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Kʋ máŋá təntə wa, tɩtɩn tə nə, ʋ lɩ ba, ʋ kə ʋ con, ʋ ga sɩn ba yɩra nʋran tə. Kʋ kwa nə, lala də ba ləgə ʋ mʋ̀ də ʋ dìə̀ lɩ̀à nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ʋ pɩn, ba zʋ ʋ dìə̀, ʋ ga pa ba fwa wodiu ba pa ba, ba də́. Yá ʋ mʋ̀ də ʋ dìə̀ lɩ̀à mama fwa pupwən, də ba nə wànɩ́ ba kə ba waa Yɩɩ nə.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Tɩa nə pʋrɩ, lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, tʋn lɩ̀à, sə ba swɩ̀n bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə con, ba wʋ́: «Dʋgʋ lɩ̀à bələ təntə».
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Bàń dìə̀ nəcɩrʋ tə twi, ʋ swɩ̀n kʋ, ʋ bɩrɩ Polə nə, ʋ wʋ́: «Lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, tʋn ba swɩ̀n, sə à dʋgʋ aba. Á naŋa sɩ́ʋ́n nə, á vìí də bɩcan sìə́».
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Polə dàń swɩ̀n lɩ̀à tə, ba nə tʋn tə con, ʋ wʋ́: «Ba mà nəba lɩ̀à yáá con, ba ga wà nə bʋ̀rà bʋ̀rɩ̀ də. Nə mʋ̀ lɩ̀à tə, nə nə ya Romə-ba lɩ̀à, yá ba ga kə nəba bàń dìə̀ tə wa. Yá sɩ́ʋ́n nə, ba dàń pɩ̀à ba sə̀gə̀ ba lɩ nəba ba dʋgʋ. Abada, kʋ wàrɩ̀! Ba tətə bɩ̀àn, ba lɩ nəba!»
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Lɩ̀à tə, ba nə jɩn tʋŋa tə, ba bà tə pìí ba va ba swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə, ba bɩrɩ lɩ̀à tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə nə. Fən zʋa ba, də ba nə nì də, Polə də Silasə yɩ Romə-ba lɩ̀à.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ba dàń twi, ba kori ba, ba lɩ ba dʋgʋ, ba ga lòrì ba, sə ba nan ba tɩʋ tə wa.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Máŋá tə, Polə də Silasə nə nan bàń dìə̀ tə wa, ba vəli Lidi dìə̀. Ba nɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ ba nubɩa Kərisə yɩrɩ, ba ga kwé ba. Kʋ kwa nə, ba vìí.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.