Atos 15
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Bara duən nan Zwide nagwanaa tə wa, ba bà Antɩʋswə, ba kàrɩ̀ kàrà kʋ tə, ba bɩrɩ lɩ̀à tə, ba nə yɩ nubɩa *Kərisə yɩrɩ tə, ba wʋ́: «Də á mʋ̀ bara tə nə wà *goŋi aba, ndə Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, nə bɩrɩ nətʋ tə, Yɩɩ bá jon aba á cʋna tə wa».
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kʋ zɩ̀n tʋ́tʋ̀ná nəfarʋ ba də Polə də Barənabasə tətəŋi wa. Kʋ pɩn Polə də Barənabasə, də ba lɩ̀à duən kə sírí, sə ba va *Zwerizalɛmə, Zwezi-Kərisə *tʋntʋna tə, də Kərisə lɩ̀à púlí yáá tɩ̀án tə con, sə ba lɩ kʋ yoo təntə yáá.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ba lɩ̀à təntə, Kərisə lɩ̀à púlí tə nə ken cwəŋə tə wa, vəli ba lɛ Fenisi nagwanaa, ba lɛ Samari nagwanaa. Cwəŋə tə wa, ba tə swɩ̀n Kərisə lɩ̀à tə con nətʋ lɩ̀à tə, ba nə tà *Zwifə-ba tə, nə lwàń ba pubʋŋa, ba bà Yɩɩ con. Yá kʋ yoo təntə yà ga pɩn, lɩ̀à tə mama, ba nə yɩ nubɩa Kərisə yɩrɩ, jə pupwən zənzən.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ba nə yí Zwerizalɛmə, Kərisə lɩ̀à púlí tə sɛ̀e ba jon Zwezi-Kərisə tʋntʋna tə, də Kərisə lɩ̀à púlí yáá tɩ̀án tə. Yá ba dàń ga twarɩ won tə mama, Yɩɩ nə twá də ba, ʋ ma fwa.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 *Farɩzɩan-ba púlí tə wa lɩ̀à duən, ba də nə yà ken waa Zwezi nə, dàń zàn ba wʋ́, kʋ mɛ, sə ba yà goŋi ba bara tə, yá ba ga kálʋ́ ba, sə ba zìlí Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Tʋntʋna tə də Kərisə lɩ̀à púlí yáá tɩ̀án tə kun duən nə, sə ba balɩ kʋ yoo təntə.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Tʋ́tʋ̀ná nəfarʋ kwa nə, Piyɛrə zàn, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba, á də tətə yə̀ə́ də, Yɩɩ kúrí nə á tətəŋi wa, təntən dɩan tə nə, sə lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba tə, nì Yɩɩ sʋywáŋʋ́ tə à nii wa, sə ba kə ba waa Zwezi nə.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Yɩɩ tə, ʋ nə yə̀ə́ ba waa tə, pɩn ba ʋ *Siŋu tə, ʋ nə pɩn nə də nə, sə ʋ ma bɩrɩ də, ba də yɩ ʋ mʋ̀ lɩ̀à, ndə nə də nə yɩ ʋ mʋ̀ lɩ̀à nətʋ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Yɩɩ wà pwɩa ken nə mʋ̀ də ba pwərə wa. Ʋ sɩn ba bɩcanɩ tə, sə tə ya nəpon ʋ yáá con, ba nə ken ba waa Zwezi nə yɩrɩ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Á pɩ̀à, sə á kə zɩlɩ Zwezi karbɩa tə nə, nə nɩbara-ba tə də tətə nə wà kʋ wànɩ́ ba zɩn. Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á pɩ̀à Yɩɩ nii nə?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Nə yə̀ə́ də, *Yuu-Tiu Zwezi pubwanʋ tə jon ba ba cʋna wa, ndə nə də tətə nə».
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Lalʋʋ tə mama púə́ kʋ nii, yá ba ga cʋga Polə də Barənabasə, ba nə twarɩ Yɩɩ dɩ̀àn mɩmɩnan tə, də yomɩlan tə, Yɩɩ nə twá də ba, ʋ tʋn lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba, con.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Máŋá tə, ba nə swɩ̀n ba zwɛ̀e, Zwakə dàń swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba, á cʋga à con.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon tún nətʋ tə mama, Yɩɩ nə dí yáá, ʋ kúrí lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba tə lɩ̀à, sə ba ya ʋ mʋ̀ lɩ̀à.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Kʋ sʋgʋ təntə də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà tə də ga vəli duən nə zəni. Kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ wʋ́:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‹Kʋ mʋ̀ təntə kwa nə, à wá pìí, à bà à zɩ̀n pɩ̀ʋ́ *Davidə diboo tə, kʋ yà nə tʋa. À wá pìí à lwà kʋ bə́rə́ kɩkaran tə, à zɩgɩ yɩɩ nə.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Kʋ wá pa ləzoni tə gɩganɩ tə pɩ̀à Yuu-Tiu, ba mʋ̀ də dwíə́ tə mama, tə nə tà Zwifə-ba, à nə wá pa à yɩrɩ tə ba. Yuu-Tiu nə swɩ̀n kʋ, ʋ mʋ̀ nə fwa wiən tə mama.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ʋ mʋ̀ nə pɩn, ba lwarɩ tə yìə̀n təntə, halɩ kʋ máŋá nə, ba yigə!›
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à də yà swə, sə nə dàn ká kə wʋwalʋ lɩ̀à tə nə, ba nə tà Zwifə-ba, ba nə lwàń ba pubʋŋa, ba bà Yɩɩ con.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 À dàń nə pɩ̀à, sə nə pʋ́pʋ́nɩ́ ba nə, nə pa ba nii, sə ba cɩ̀ ba tɩ̀àn nə də yìə̀n tə tə: Ba dàn ká də́ nàŋʋ́ tə, ba nə gʋa woŋwanʋ nə. Sə ba dàn ká cwàrɩ̀ də duən, ba dàn ká də́ wotɩgʋ nàŋʋ́. Ba dàn ká də́ jana.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Máŋá don wa, kʋ nə dánɩ́ zənzən, lɩ̀à yɩn tɩfarʋ mama wa, ba nə kàrɩ̀ Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, sagɩ tə, ba bɩrɩ Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa ba *sìə́ dɩɩn mama nə».
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Zwezi-Kərisə tʋntʋna tə, də Kərisə lɩ̀à púlí yáá tɩ̀án tə, də Kərisə lɩ̀à púlí tə mama dàń bʋ́n də, kʋ mɛ, sə ba kúrí ba waa lɩ̀à duən, sə ba tʋn ba mʋ̀ də Polə də Barənabasə Antɩʋswə nə. Kʋ mʋ̀ nə yɩ Zwidə, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Barəsabasə də Silasə. Ba bələ tə yà yɩ yáá tɩ̀án, ba nə jə dun lɩ̀à tə, ba nə yɩ nubɩa Kərisə yɩrɩ, tə tətəŋi wa.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ba dàń pɩn ba sagɩ kʋ tə, ba nə pʋ́pʋ́nɩ́ kʋ wa, ba wʋ́:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Nə nì də, lɩ̀à nan nə con, ba ja sʋ̀ràn duən ba bà á con, ba ma gugurə aba ba cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə. Yá kʋ nətʋ tə ga tà nə mʋ̀ nə pɩn kʋ cwəŋə.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Nə mama ken nii nədʋ, nə ga bʋ́n nə na də, kʋ ziən, sə nə kúrí bara nə tʋn ba mʋ̀ də nə nubizəŋə Barənabasə də Polə á con.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Polə də Barənabasə təntə dʋgʋ ba mɩɩ Yuu-Tiu Zwezi-Kərisə yɩrɩ.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nə dàń tʋŋa Zwidə də Silasə, sə ba swɩ̀n á con kʋ tə, nə nə pʋ́pʋ́nɩ́ tə yuu wa.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Yɩɩ-Siŋu tə də nə tətə nə bʋ́n nə na də, kʋ mɛ, sə nə dàn ká kə zɩla yirə duən á yuu wa, də kʋ nə tà yìə̀n tə tə, tə mʋ̀ yoo nə cà.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Tə mʋ̀ nə yɩ: Á dànà ká də́ nàŋʋ́ tə, ba nə gʋa woŋwanʋ nə! Á dànà ká də́ jana, nə à yə̀ə́ vàná, tə nə tɩga nàŋʋ́! Á dànà ká cwàrɩ̀ də duən! Á nə cɩ̀gà á tɩ̀àn nə də tə yìə̀n təntə, də á fwa zəni. Yɩɩ nə wá ya də aba!»
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ba yá lɩ̀à tə, ba də ga va Antɩʋswə. Ba nə yí lá ba bon lalʋʋ tə, ba kə duən nə, ba ga tì sagɩ tə, ba pa ba.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ba kàrɩ̀ sagɩ tə, ba mama ga jwɛ, kʋ nə dàn ba jɩ̀àn tə yɩrɩ.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Zwidə də Silasə tətə yà yɩ Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà. Ba swɩ̀n kʋ dánɩ́, sə ba ma kwè lɩ̀à tə, ba nə yɩ ba nubɩa Kərisə yɩrɩ, sə ba ma dàn ba jɩ̀àn.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ba dánɩ́ mancɩn, kʋ kwa nə, lɩ̀à tə, ba nə yɩ ba nubɩa Kərisə yɩrɩ, pɩn ba cwəŋə, sə ba pìí ba va lɩ̀à tə con, ba nə tʋn ba də bɩcan sìə́.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Silasə mʋ̀ pìí ʋ yá də ba.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Polə də Barənabasə mʋ̀ tə fwa dɩan də dɩan Antɩʋswə nə. Ba də lɩ̀à duən zənzən kàrɩ̀ də ba swɩ̀n Yuu-Tiu sʋgʋ tə sʋywáŋʋ́ tə.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Dɩan bagalɩ nii nə, Polə ma swɩ̀n Barənabasə con, ʋ wʋ́: «Nə pìə́ nə va tɩfaran tə mama wa, nə nə swɩ̀n Yuu-Tiu sʋgʋ tə lá, nə jə́n nə nubɩa tə yɩ nətə».
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Sə yə̀ə́ Barənabasə yà pɩ̀à ʋ ja Zwan, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Marəkə, ʋ súrí ba nə.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Yá Polə mʋ̀ yà ba pɩ̀à, sə Marəkə twá, ʋ nə dí yáá ʋ pìí ʋ yá ba Panfili nagwanaa tə wa, yá ʋ kʋ́ʋ̀ wà tʋn də ba tə yɩrɩ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Kʋ jigə tʋ́tʋ̀ná nəfarʋ ba pwərə wa, kʋ pa ba pwɛ̀e də duən. Barənabasə jɩn Marəkə, ʋ ma kwé ʋ tɩ̀àn, ba ga tì nɩ́á yuu bori ba va Swipərə nagwanaa.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Polə kúrí Silasə, lɩ̀à tə, ba nə yɩ ba nubɩa Kərisə yɩrɩ, tə ga tì ba, ba kə Yɩɩ pubwanʋ tə wa, ba də ga vìí.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ʋ vəli ʋ jijiri Siri nagwanaa də Silisi lʋʋ nii tə wa, ʋ daŋa Kərisə lɩ̀à púlə́ tə jɩ̀àn.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.