Atos 13
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà də karnyɩna-ba də yà wulə *Kərisə lɩ̀à púlí tə wa, kʋ nə wulə Antɩʋswə nə. Kʋ mʋ̀ nə yɩ Barənabasə də Simeyon, ba nə boŋə ‹nəzonu›, də Lisiyisə Sirɛnə tíú tə, də Manayɩn pɩ̀ʋ́ *Erodə bìsɩ̀nɩ́ dabɛɛ tə, də Solə.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Dɩɩn don nə, ba nə kun duən nə, ba bwɩ *Yuu-Tiu nə, də ba fwa nivori, Yɩɩ-*Siŋu tə dàń swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Á kənə Barənabasə də Solə vàn nə tʋtʋŋɩ tə yɩrɩ, à nə pɩn ba».
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ba dàń nə vwə nii, ba ga jʋn Yɩɩ, ba zwɛ̀e kwa nə, ba tún ba jɩ̀àn ba mʋ̀ lɩ̀à bələ təntə yuu wa. Yá ba ga kə ba cwəŋə wa.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ba mʋ̀ təntə Yɩɩ-Siŋu tə nə tʋn, ba vəli Seləsi, ba zʋ nɩ́á yuu bori, ba va Swipərə nagwanaa.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ba nə vəli ba yí Salaminə, ba zɩgɩ lá, ba swɩ̀n Yɩɩ sʋgʋ tə *Zwifə-ba *jə́rə́ dii tə wa. Ba jɩn Zwan ba kə ba con, sə ʋ san ba.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Solə, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Polə, ʋ nə súə́ də Yɩɩ-Siŋu tə dàń ma fin ʋ yɩ́á, ʋ kə jinəmori tə yuu wa, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 «N mʋ̀ bɛɛ təntə, n yɩ n súə́ də yɩ́á swɩan yiri mama də wʋlʋŋʋ. N mʋ̀ *Sɩtana bìú! N yɩ cɩ́gá yiri mama dʋŋʋ! Cɩ̀ n tɩ̀àn nə, də Yɩɩ cɩ́gá cwəŋə tə ka cʋ̀gʋ̀.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Sɩ́ʋ́n nə, nə̀ń Yuu-Tiu jɩɩn wulə n yuu wa. N wá jì liliu, yá máŋá don wa nə, n bá na yɩcaʋ tə». Lala, də yikunu púə́ ʋ yuu nə, ʋ dàń ga twá lá, ʋ tɩtɛ ʋ pɩ̀à lɩ̀à, sə ba van wá, ba kə cwəŋə nə.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Haya, yáá tíú tə nə nɩ kʋ tə, kʋ nə tʋn, Yɩɩ sʋgʋ tə zʋa wa, ʋ ga kə ʋ waa Zwezi nə.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Polə də ʋ twaduən tə tì nɩ́á yuu bori Pafɔsə nə, ba va Pɛrəgə, Panfili nagwanaa wa. Yá Zwan mʋ̀ pìí ʋ yá ba Panfili nə, ʋ va *Zwerizalɛmə.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ba kʋ́ʋ̀ zɩgɩ Pɛrəgə nə, ba va ba yí Antɩʋswə don Pisidi nagwanaa wa. Ba zʋa *Zwifə-ba *jə́rə́ dìə̀ tə wa ba *sìə́ dɩɩn nə, ba jə̀ə́ lá nə.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Máŋá tə, ba nə kàrɩ̀ Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə saga tə, də Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nà saga tə, ba zwɛ̀e, kʋ kwa nə, jə́rə́ dìə̀ yáá tɩ̀án tə tʋn, sə ba swɩ̀n ba con ndə: «Nə nubibara-ba, də á nə jə kwìə̀, á nə pɩ̀à, sə á ma kwè lɩ̀à tə, á swɩ̀án».
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Polə nyɩ́ ʋ zàn ʋ ja jɩɩn, ʋ ma fwa ba mɩmɩnʋ, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «*Yɩzərayɛlə lɩ̀à-ba, də á mʋ̀ lɩ̀à tə, á nə sɛ̀e á zʋ Zwifə-ba *yɩjʋncwəŋə tə wa, á cʋga:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Yɩɩ tə, ʋ nə yɩ nə mʋ̀ Yɩzərayɛlə lɩ̀à Yɩɩ, nə kúrí nə nɩbara-ba tə. Ʋ mʋ̀ nə pɩn, kʋ lɩ̀à təntə pùlì zənzən, máŋá tə wa, ba nə yɩn vərə *Ezwipətə lʋʋ nii tə wa. Yá kʋ twá ʋ vàn tə dɩ̀àn tə nə, ʋ ma pa ba nan lá nə.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Kʋ dánɩ́ kʋ yí ndə bɩna sapwilə nə, Yɩɩ kálɩ́ ʋ tɩ̀àn, ʋ ma ywàń ba yuu kasɔɔ lanworu tə wa.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Yɩɩ cʋ̀gʋ̀ dwíə́ barpɛ Kanan lʋʋ nii tə wa, yá kʋ kwa nə, ʋ pɩn ba mʋ̀ nə tɩnɩ ba lʋʋ tə.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Kʋ nətʋ tə yí ndə bɩna biənɩa də finu (450) nə.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Kʋ mʋ̀ təntə kwa nə, ba lòrì pɩ̀ʋ́. Yɩɩ ma pa ba Sayilə, ʋ nə yɩ Kisə bìú Bɛnzwamɛn dwíí dəkuu tə wa. Ʋ də fwa bɩna sapwilə.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Kʋ kwa nə, Yɩɩ vɩga wá, ʋ ga tún *Davidə pàrɩ̀ tə yuu wa. Yɩɩ swɩ̀n Davidə yoo, ʋ wʋ́: ‹À nɩ Yɩzayi bìú Davidə, də ʋ yɩ bɛɛ tə, ʋ nə súə́ à yii, ʋ nə wá tʋn à fɩra wiən tə mama tə sú›.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Mə ʋ mʋ̀ dwíí tə wa nə, Yɩɩ pɩn Zwezi bà, ndə ʋ nə kàn nii nətʋ. Ʋ mʋ̀ Zwezi təntə nə wá jon Yɩzərayɛlə lɩ̀à ba cʋna wa.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Máŋá tə Zwezi tətə nə wà twi, Zwan kàrɩ̀ ʋ bɩrɩ Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə mama nə, sə ba vəvəri ba kwa ba ma sá ba cʋna, sə ʋ lə ba nɩ́á wa, kʋ twá də Yɩɩ yɩrɩ tə.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Zwan mɩɩ nə bwələ, sə kʋ zwɛ̀e, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹À mʋ̀ nə tà kʋ tə, á nə bʋŋa də, à yɩ. Á nəŋə, à mʋ̀ kwa nə lìù don wá bà. À jɩɩn mùrì, sə à kʋ̀rɩ̀ ʋ natʋra tətə›.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 À nubɩa-ba, *Abərahamə dwíí wa nɩ̀án-ba, də á mʋ̀ təntə, á nə zìlí Yɩɩ! Kʋ yɩ nə mʋ̀ con nə, nə Yɩɩ tʋn ʋ sʋgʋ tə, kʋ nə bɩrɩ də, ʋ wàá nəba ʋ joŋə nə cʋna wa.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Zwerizalɛmə tɩ̀án də ba pɛ̀egá wà Zwezi təntə yəni, ba ga wà Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə sʋ̀ràn tə də̀ń nì. Kʋ pɩn, ba gʋ wá, sə Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə sʋ̀ràn tə, ba nə kàrɩ̀ Zwifə-ba sìə́ dɩɩn mama, tə nii sú.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Də ba nə wà yoo mama nɩ ʋ yuu wa, kʋ nə bɩrɩ də, ʋ mɛ tɩan, ba tə lòrì *Pilatə, sə ʋ pa, ba gʋ wá.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Yá ba dàń lɩ wá dagarʋ tə yuu wa, ba gùrì ləbəri wa. Kʋ nətʋ tə yà dí yáá, kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, yá kʋ nii dàń súə́.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Yɩɩ dàń ma bwin wá, ʋ lɩ tɩan wa.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ʋ bɩrɩ ʋ tɩ̀àn dɩan də dɩan ba tə nə, ba mʋ̀ də wá nə ken duən, ba nan Galile nagwanaa tə wa, ba va Zwerizalɛmə. Yá sɩ́ʋ́n nə, kʋ tɩ̀án tə nə swɩ̀n sʋywáŋʋ́ tə Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə yáá con.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Nə də tətə yɩ kʋ mʋ̀ sʋywáŋʋ́ tə nə, nə jə bà, sə nə bɩrɩ aba. Kʋ mʋ̀ nə yɩ won tə, Yɩɩ nə kàn nikanɩ də nə nɩbara-ba tə.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Yɩɩ pɩn kʋ nii sú sɩ́ʋ́n nə kʋ pa nə mʋ̀ nə, nə nə yɩ ba nɩ̀án. Yɩɩ lɩ Zwezi tɩan wa, ʋ kə mɩɩ wa, ndə kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ bələ nii gwaran sagɩ tə wa, kʋ nə yɩ bələ nii nyiən tə wa, kʋ wʋ́:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Yɩɩ yà swɩ̀n, ʋ ka bwin ka nan tə yoo də, ʋ wá bwin wá ʋ lɩ tɩan wa, ʋ kə mɩɩ wa, sə ʋ dàn ká pʋ. Ʋ yà swɩ̀n, ʋ wʋ́:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, kʋ tə ma swɩ̀n gwaran sagɩ tə bwálɩ́ don wa, kʋ wʋ́:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Pɩ̀ʋ́ Davidə mʋ̀ twá də Yɩɩ pubʋŋa tə, ʋ ma tʋn ʋ pa Yɩɩ nə ʋ máŋá tə wa. Ʋ nə twi ʋ tɩ, ba gùrì wá ʋ nɩbara-ba tə con, ʋ də ga pʋ.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Yá Zwezi tə, Yɩɩ nə bwin, ʋ kə mɩɩ wa, wà pwɩ.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 À nubɩa-ba, á lwara də, kʋ yɩ kʋ twá də ʋ mʋ̀ Zwezi tə, ba ma swɩ̀n də, Yɩɩ wá kwɛn nə cʋna tə nə mʋ̀ də wá pwərə wa. Ʋ wá kwɛn á cʋna yiri mama, tə nə wà kwɛn á mʋ̀ də wá pwərə wa, máŋá tə, á nə twá də Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə.
38 — ausente —
39 Kʋ twá də Zwezi yɩrɩ tə, lìù tə mama, ʋ nə ken ʋ waa ʋ nə, ʋ wá kwɛn kʋ tíú cʋna ʋ mʋ̀ də wá pwərə wa.
39 — ausente —
40 Á cɩa á tɩ̀àn nə, sə yoo tə, kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà saga tə wa dàn ká yí aba. Kʋ mʋ̀ yoo tə swɩ̀n, kʋ wʋ́:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‹Á mʋ̀ lɩ̀à tə, á nə goni lɩ̀à, á ywàŋá, sə kʋ gwárɩ́ aba, sə á jén lá. À tʋn yoo á lʋʋ wulu wa. Á yà bá sɛ̀e kʋ, də ba yà nə man kʋ ba bɩrɩ aba›.»
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Máŋá tə wa, Polə də Barənabasə nə nan jə́rə́ dìə̀ tə wa, ba lòrì ba, sə ba tə pìí, ba bà sìə́ dɩɩn tə, kʋ nə daa lá tə, ba bwé kʋ yoo təntə yuu wa.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Jə́rə́ tə kwa nə, Zwifə-ba zənzən də lɩ̀à tə, ba nə sɛ̀e ba zʋ Zwifə-ba *yɩjʋncwəŋə tə wa, púə́ Polə də Barənabasə kwa. Polə də Barənabasə dàń yà kwè ba ba daŋa ba jɩ̀àn, sə ba zɩgɩ dɩ̀àn zəni Yɩɩ pubwanʋ tə wa.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Sìə́ dɩɩn tə, kʋ nə daa lá tə nə yí, kʋ yɩ ndə tɩfarʋ tə mama nə twi duən yáá, sə kʋ cʋgʋ Yɩɩ sʋgʋ tə.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Yá Zwifə-ba yun tɩ̀án tə nə nɩ kʋ lalʋʋ təntə, kʋ jigə wʋgwɩʋ kʋ pa ba. Yá kʋ dàń yɩ ba twá də tʋran, ba ma swɩ̀n, ba zɩga Polə nə.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Polə də Barənabasə swɩ̀n ba con pwənə pwənə, ba wʋ́: «Kʋ yɩ á mʋ̀ mama mɩ́ámɩ́án con nə, Yɩɩ sʋgʋ tə yà mɛ, sə kʋ dí yáá kʋ swɩ̀n. Á də vɩ kʋ á dʋga, á ga kʋ́ʋ̀ ba bʋŋa á waa con də, á tətə mɛ, sə á na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə mʋ̀ dàń wá vəvəri lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba tə con.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Yá mə yoo kʋ tə nə, Yɩɩ pɩ̀à, sə nə fwa. Yɩɩ swɩ̀n, ʋ wʋ́:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ba tə, ba nə tà Zwifə-ba tə, nə nì kʋ nətʋ tə, ba pwìí poli, yá ba dàń ga bwɩ Yuu-Tiu nə ʋ sʋgʋ tə yɩrɩ. Yá lɩ̀à tə mama, Yɩɩ nə kúrí, sə ba na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e ʋ con tə, dàń ken ba waa kʋ nə.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Yuu-Tiu sʋgʋ tə làrɩ̀ kʋ tà lʋʋ nii tə mama.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Zwifə-ba yun tɩ̀án tə dàń sugu kana tə, ba nə jə dun, ba nə yà jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ, də tɩfarʋ tə nəkwɩna-ba tə, ba kə Polə də Barənabasə nə. Ba fwa nətʋ, ba kə wʋwalʋ Polə də Barənabasə nə, ba ma dɩŋɩ ba ba nagwanaa tə wa.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Bara bələ təntə də pi ba nɛɛ purən, ba kə ba yuu wa, yá ba ga va Yikoniomə.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Antɩʋswə nə karbɩa tə yà súə́ də pupwən də Yɩɩ-Siŋu tə.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.