Atos 12
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Kʋ máŋá təntə wa, pɩ̀ʋ́ *Erodə dàń zàn, ʋ fɩfɩn *Kərisə lɩ̀à púlí tə wa lɩ̀à duən.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ʋ pɩn, ba gʋ Zwan zʋnʋ Zwakə də lagʋrɩ sɩ̀ʋ́.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ʋ nə nɩ də, kʋ yoo təntə ywán kʋ pa *Zwifə-ba yun tɩ̀án, ʋ kʋ́ʋ̀ pɩn nii, sə ba ja Piyɛrə. Kʋ yɩn cànà tə, ba nə də́ də dipɛn tə, kʋ nə ba sabwarɩ kəni, tə máŋá wa.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Ba nə jɩn Piyɛrə ba zwɛ̀e kwa nə, Erodə pɩn, ba kə wá bàń dìə̀, ʋ ga tún pamana púlə́ banɩa, kʋ nədʋ mama nə ja lɩ̀à banɩa, sə ba cɩ̀ ʋ nə. Ʋ pubʋŋa dàń yà nə yɩ, sə ʋ ja wá ʋ va lalʋʋ tə yáá con, *Pakə cànà tə kwa nə.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Piyɛrə dàń yà yɩ ba cɩ̀gà ʋ nə bàń dìə̀ tə wa. Yá Kərisə lɩ̀à púlí tə dàń yà wulə ba lòrì Yɩɩ ba pɩn wá wuuu.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Dɩɩn tə tɩa nə wá pʋrɩ, sə Erodə pa, ba bʋ̀rɩ̀ ʋ bʋ̀rà, Piyɛrə dwɛ̀e pamana bələ tətəŋi wa, kʋ tɩtɩn tə nə. Ʋ yà yɩ ba vwə wá də banzala bələ, yá ba duən də ga cɩ̀ bàń dìə̀ tə mimii tə nə.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Naa nədʋ, də *Yuu-Tiu *malɩka twi, yá poni ga pɩpɩlɩ kʋ pɩ̀rɩ̀ bàń dìə̀ tə wa. Ka pɩpaga Piyɛrə ka zɩ̀n, ka ga swɩ̀n ʋ con, ka wʋ́: «Zàn yɩɩ nə, lala!» Kʋ máŋá tə wa, banzala tə nan ʋ jɩ̀àn nə, tə tʋ.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Malɩka tə swɩ̀n ʋ con, ka wʋ́: «Vwa n tàŋá voru tə lá, sə n ga kə n natʋra». Piyɛrə fwa kʋ nətʋ tə ʋ zwɛ̀e, malɩka tə kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ con, ka wʋ́: «Zʋ n gandarʋ tə, sə n ga pú à kwa».
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ba nə nan kàrá wa ba zwɛ̀e, Piyɛrə púə́ kʋ kwa. Yá ʋ yà yə̀rì cɩ́gá mama də kʋ yɩ malɩka nə twi ʋ con. Ʋ yà bʋŋa də, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn, ʋ na won ʋ pandwɩa wa.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ba vəli, ba lɛ təntən bwálɩ́ tə, ba nə cɩ̀gà kʋ nə, ba tə va ba lɛ kʋ bələ nii nyiən tə, də ba va ba yí lugu mimii tə yáá, kʋ nə naŋa tɩfarʋ tə wa. Kʋ lugu boru təntə də súrí kʋ tɩ̀àn nə, kʋ pa ba. Ba nan, ba va ba jɩrɩ cwəŋə yuu. Naa nədʋ də malɩka tə jén.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Piyɛrə waa dàń pìí ka bà, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, à dàń lwarɩ cɩ́gá də, Yuu-Tiu nə tʋn ʋ malɩka à con, ka ga van nə, ka lɩ Erodə də won tə mama, Zwifə-ba lʋʋ lɩ̀à yà nə dànɩ̀, tə jɩɩn wa».
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Ʋ nə bʋ́n kʋ nətʋ, ʋ zwɛ̀e ʋ vəli Mari dìə̀. Mari yɩ Zwan tə, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Marəkə, nuu. Lɩ̀à-ba nə dáá yà kun duən nə kʋ dìə̀ təntə wa, ba jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Piyɛrə ma kʋkwaga boru tə nə. Tʋtʋnkana don, ʋ yɩrɩ nə ya Rodə, twi ʋ boli mimii tə nii, sə ʋ cʋgʋ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ʋ lwarɩ Piyɛrə kosʋgʋ tə. Pupoli cɩcɩ súə́ wa, kʋ pa ʋ wà mimii tə súrí. Ʋ dəri, ʋ va dìə̀ tə tətəŋi wa, ʋ swɩ̀n ʋ bɩrɩ də, Piyɛrə wulə mimii tə yáá kàrá wa.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ba duən tə swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «N yɩ n nyaŋa». Yá ʋ dàń tə swɩ̀n, də kʋ ya cɩ́gá mama. Ba dàń ma wʋ́: «Kʋ ya ʋ malɩka nə».
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Piyɛrə də con nə, ʋ də tə wà boru tə kʋkwagʋ nə yá. Máŋá tə, ba nə súrí boru tə, ba nɩ wá, kʋ ga gən ba.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ʋ dàń ma ja ʋ jɩɩn, ʋ ma fwa mɩmɩnʋ, sə ba yá zəzugu tə nə, ʋ ga tún, kʋ nə zɩgɩ nətʋ, Yuu-Tiu ma lɩ wá bàń dìə̀ tə wa. Ʋ dàń swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á pɩan Zwakə, də ba duən tə, ba nə yɩ nə nubɩa Kərisə yɩrɩ, tə yəni kʋ». Ʋ ga nan, ʋ va bwálɩ́ don nə.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kʋ tɩa tə nə pʋrɩ, dwanɩ nəfarʋ dwan pamana tə tətəŋi wa, ba ga bwe duən, ba wʋ́, Piyɛrə yɩ ʋ fwa nətə.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Erodə pɩn ba pɩ̀à wá, yá ba wà wá nɩ. Ʋ dàń ma pa, ba bwe lɩ̀à tə, ba nə cɩ̀gà ʋ nə tə, ʋ ga pa nii də, sə ba gʋ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ʋ lɩŋa dàń yà zaŋa Tirə, də Sidon tɩ̀án yuu wa zənzən. Kʋ tɩan təntə tɩ̀án də ken nimarʋ, sə ba ma wànɩ́ ba bà ba yí wá. Ba dí yáá ba də́ dabarɩ də Bəlasətisə ʋ nə ya pɩ̀ʋ́ Erodə dìə̀ tə yáá tíú. Kʋ kwa nə, ba vəli ba lòrì, sə sìə́ ya ba pwərə wa, ba nagwanaa tə nii wodiu yà nə yɩ kʋ naŋa pɩ̀ʋ́ Erodə nagwanaa tə wa yɩrɩ.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Kʋ dɩɩn tə nə yí, Erodə tì ʋ paganʋ ʋ zʋ, ʋ ga nan ʋ jə̀ə́ ʋ padaʋ yuu. Ʋ dàń ga swɩ̀n sʋ̀ràn ba con pwənə pwənə.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Lalʋʋ tə cə̀rí, ba wʋ́: «Kʋ yɩ yɩɩ don nə swɩ̀n, kʋ tà ləzwənə nə swɩ̀n».
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Kʋ máŋá təntə tətə wa, *Yuu-Tiu *malɩka mà Erodə ʋ nə wà dun pɩn ʋ mʋ̀ Yɩɩ nə tə yɩrɩ. Kʋ pɩn zʋnzʋran zɩgɩ ʋ waa tə də́ wá, tə nan poni nə, ʋ ga tɩ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Yá Yɩɩ sʋgʋ tə dàń yɩ kʋ zwɩ kʋ súrí, wuuu.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Barənabasə də Solə tʋtʋŋɩ tə nə zwɛ̀e *Zwerizalɛmə nə, ba jɩn Zwan, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Marəkə, ba súrí ba tɩ̀àn nə, ba ja pìí ba bà.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.