Atos 12
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Kʋ máŋá təntə wa, pɩ̀ʋ́ *Erodə dàń zàn, ʋ fɩfɩn *Kərisə lɩ̀à púlí tə wa lɩ̀à duən.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ʋ pɩn, ba gʋ Zwan zʋnʋ Zwakə də lagʋrɩ sɩ̀ʋ́.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ʋ nə nɩ də, kʋ yoo təntə ywán kʋ pa *Zwifə-ba yun tɩ̀án, ʋ kʋ́ʋ̀ pɩn nii, sə ba ja Piyɛrə. Kʋ yɩn cànà tə, ba nə də́ də dipɛn tə, kʋ nə ba sabwarɩ kəni, tə máŋá wa.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ba nə jɩn Piyɛrə ba zwɛ̀e kwa nə, Erodə pɩn, ba kə wá bàń dìə̀, ʋ ga tún pamana púlə́ banɩa, kʋ nədʋ mama nə ja lɩ̀à banɩa, sə ba cɩ̀ ʋ nə. Ʋ pubʋŋa dàń yà nə yɩ, sə ʋ ja wá ʋ va lalʋʋ tə yáá con, *Pakə cànà tə kwa nə.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Piyɛrə dàń yà yɩ ba cɩ̀gà ʋ nə bàń dìə̀ tə wa. Yá Kərisə lɩ̀à púlí tə dàń yà wulə ba lòrì Yɩɩ ba pɩn wá wuuu.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Dɩɩn tə tɩa nə wá pʋrɩ, sə Erodə pa, ba bʋ̀rɩ̀ ʋ bʋ̀rà, Piyɛrə dwɛ̀e pamana bələ tətəŋi wa, kʋ tɩtɩn tə nə. Ʋ yà yɩ ba vwə wá də banzala bələ, yá ba duən də ga cɩ̀ bàń dìə̀ tə mimii tə nə.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Naa nədʋ, də *Yuu-Tiu *malɩka twi, yá poni ga pɩpɩlɩ kʋ pɩ̀rɩ̀ bàń dìə̀ tə wa. Ka pɩpaga Piyɛrə ka zɩ̀n, ka ga swɩ̀n ʋ con, ka wʋ́: «Zàn yɩɩ nə, lala!» Kʋ máŋá tə wa, banzala tə nan ʋ jɩ̀àn nə, tə tʋ.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Malɩka tə swɩ̀n ʋ con, ka wʋ́: «Vwa n tàŋá voru tə lá, sə n ga kə n natʋra». Piyɛrə fwa kʋ nətʋ tə ʋ zwɛ̀e, malɩka tə kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ con, ka wʋ́: «Zʋ n gandarʋ tə, sə n ga pú à kwa».
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ba nə nan kàrá wa ba zwɛ̀e, Piyɛrə púə́ kʋ kwa. Yá ʋ yà yə̀rì cɩ́gá mama də kʋ yɩ malɩka nə twi ʋ con. Ʋ yà bʋŋa də, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn, ʋ na won ʋ pandwɩa wa.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ba vəli, ba lɛ təntən bwálɩ́ tə, ba nə cɩ̀gà kʋ nə, ba tə va ba lɛ kʋ bələ nii nyiən tə, də ba va ba yí lugu mimii tə yáá, kʋ nə naŋa tɩfarʋ tə wa. Kʋ lugu boru təntə də súrí kʋ tɩ̀àn nə, kʋ pa ba. Ba nan, ba va ba jɩrɩ cwəŋə yuu. Naa nədʋ də malɩka tə jén.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Piyɛrə waa dàń pìí ka bà, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, à dàń lwarɩ cɩ́gá də, Yuu-Tiu nə tʋn ʋ malɩka à con, ka ga van nə, ka lɩ Erodə də won tə mama, Zwifə-ba lʋʋ lɩ̀à yà nə dànɩ̀, tə jɩɩn wa».
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Ʋ nə bʋ́n kʋ nətʋ, ʋ zwɛ̀e ʋ vəli Mari dìə̀. Mari yɩ Zwan tə, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Marəkə, nuu. Lɩ̀à-ba nə dáá yà kun duən nə kʋ dìə̀ təntə wa, ba jʋ̀nɩ̀ Yɩɩ.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Piyɛrə ma kʋkwaga boru tə nə. Tʋtʋnkana don, ʋ yɩrɩ nə ya Rodə, twi ʋ boli mimii tə nii, sə ʋ cʋgʋ.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Ʋ lwarɩ Piyɛrə kosʋgʋ tə. Pupoli cɩcɩ súə́ wa, kʋ pa ʋ wà mimii tə súrí. Ʋ dəri, ʋ va dìə̀ tə tətəŋi wa, ʋ swɩ̀n ʋ bɩrɩ də, Piyɛrə wulə mimii tə yáá kàrá wa.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ba duən tə swɩ̀n ʋ con, ba wʋ́: «N yɩ n nyaŋa». Yá ʋ dàń tə swɩ̀n, də kʋ ya cɩ́gá mama. Ba dàń ma wʋ́: «Kʋ ya ʋ malɩka nə».
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Piyɛrə də con nə, ʋ də tə wà boru tə kʋkwagʋ nə yá. Máŋá tə, ba nə súrí boru tə, ba nɩ wá, kʋ ga gən ba.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Ʋ dàń ma ja ʋ jɩɩn, ʋ ma fwa mɩmɩnʋ, sə ba yá zəzugu tə nə, ʋ ga tún, kʋ nə zɩgɩ nətʋ, Yuu-Tiu ma lɩ wá bàń dìə̀ tə wa. Ʋ dàń swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á pɩan Zwakə, də ba duən tə, ba nə yɩ nə nubɩa Kərisə yɩrɩ, tə yəni kʋ». Ʋ ga nan, ʋ va bwálɩ́ don nə.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Kʋ tɩa tə nə pʋrɩ, dwanɩ nəfarʋ dwan pamana tə tətəŋi wa, ba ga bwe duən, ba wʋ́, Piyɛrə yɩ ʋ fwa nətə.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Erodə pɩn ba pɩ̀à wá, yá ba wà wá nɩ. Ʋ dàń ma pa, ba bwe lɩ̀à tə, ba nə cɩ̀gà ʋ nə tə, ʋ ga pa nii də, sə ba gʋ.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Ʋ lɩŋa dàń yà zaŋa Tirə, də Sidon tɩ̀án yuu wa zənzən. Kʋ tɩan təntə tɩ̀án də ken nimarʋ, sə ba ma wànɩ́ ba bà ba yí wá. Ba dí yáá ba də́ dabarɩ də Bəlasətisə ʋ nə ya pɩ̀ʋ́ Erodə dìə̀ tə yáá tíú. Kʋ kwa nə, ba vəli ba lòrì, sə sìə́ ya ba pwərə wa, ba nagwanaa tə nii wodiu yà nə yɩ kʋ naŋa pɩ̀ʋ́ Erodə nagwanaa tə wa yɩrɩ.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Kʋ dɩɩn tə nə yí, Erodə tì ʋ paganʋ ʋ zʋ, ʋ ga nan ʋ jə̀ə́ ʋ padaʋ yuu. Ʋ dàń ga swɩ̀n sʋ̀ràn ba con pwənə pwənə.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Lalʋʋ tə cə̀rí, ba wʋ́: «Kʋ yɩ yɩɩ don nə swɩ̀n, kʋ tà ləzwənə nə swɩ̀n».
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Kʋ máŋá təntə tətə wa, *Yuu-Tiu *malɩka mà Erodə ʋ nə wà dun pɩn ʋ mʋ̀ Yɩɩ nə tə yɩrɩ. Kʋ pɩn zʋnzʋran zɩgɩ ʋ waa tə də́ wá, tə nan poni nə, ʋ ga tɩ.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Yá Yɩɩ sʋgʋ tə dàń yɩ kʋ zwɩ kʋ súrí, wuuu.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barənabasə də Solə tʋtʋŋɩ tə nə zwɛ̀e *Zwerizalɛmə nə, ba jɩn Zwan, ʋ yɩrɩ don nə yɩ Marəkə, ba súrí ba tɩ̀àn nə, ba ja pìí ba bà.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.