Atos 22
Ngindo New Testament (NNQ_TWF) vs NTLH
1 “Makalongo bango Akayahudi, umbenakiange nikikikombola nnongi jinu!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kingobu pabannyoa jwenio akalongela nabo ku Kiebulania, ngabayanga kutama nuhu, na Paulo ngajendeke,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Nenga na Yahudi, melikwa ku Taso ku Kilikia, nambu neligwa upamba pa Yelusalemu nakiba napunji jwa Gamalieli. Ngambata maboulo ga malagilo ga akahoka bito ngamegele kwa mojo gwoa kwa Nnoongo anda mangweto mmene mammi ngoe.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nganapotekanga na kakoma baba abakengama ndela jenje. Nganapukila akinalome kwa akikege na kajigililanga mukipungo.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Nkung'i nkolongwa na kitamo choa cha akinanhota na akananhota baotolinge kuchalakicha nhwalo gwenio. Kuboka kwabe ngambokela balua ejibaandikila akalongo Akayahudi ababi kwenio ku Damasko. Nganyenda ku Damasko ibe napukile bandu benia natabe kwa mitondolo na kaleta Kuyelusalemu bapotikigwe.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Apanakiba undela papipi kuika ku Damasko, ikiba saa sita nalumu, lumuli luna kung'ala muno kuboka kumbengu ngulupitila kingobutu ngulumulika ingonu yoa.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Penia ngang'we pae, nginilijoa lilobe lyakanengela, ‘Sauli, Sauli! Kwa nike umboteka?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngangonya, ‘Mwe mabeneke, Angwana?’ Nganengela, ‘Nenga nga Yesu jwa ku Nazaleti, jwamampoteka mwenga,’ Ngannyangula.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Akajango bala ababulubona lumulilo, nambu bajoiningije lilobe lya jwajo ojwalongela na nenga.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ne ngangonya, ‘Ndendi nike Angwana?’ Bombe Angwana ngabannengela, ‘Nnyeme, nnyende ku Damasko na kwenio mabannengela goa Nnoongo agapala nkamule.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Kuboka pu kumulika lumulilo naotwije kulola na nyenie akajango ngabangamula luboko kunongalea mpaka nganhika ku Damasko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Kukilambo chenie kukiba na mundu jumwe ojwa kemigwa Anania, mundu jwa nng'ongale Nnoongo, juna kujali Malagilo ga Musa, Akayahudi abakiba bakatama ku Damasko ngabachalakicha gwambone gwakwe.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Jwenio ngaika kunola, ngajema papipi na nenga, ngalenga, ‘Malongo ana Sauli, nnole kabele!’ Upo nganola kabele, nganannolakea.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Penia Anania ngalenga, ‘Nnoongo jwa akanhota bito ampambwile mpate kumanya mapalano gakwe na kummona jwajo mpakachi jwakwe jwambone na kunnyoa mwene akalongela kulilobe lyakwe.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kwa magambu manchalakicha kwa bandu boa makalengela gaga agamagabweni na kugajoa.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Lele, kwa nike nchelwa muno? Nnyeme, na mmatichigwe na kuboigwa mabaja ginu kwa kunng'ongalela jwenio.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Ngambuja Kuyelusalemu, na apanakiba nakagongalela kuibanja ya nyumba ja Nnoongo, nganola malolo,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 nganabona Angwana bakanengela, ‘Chokwe! Mmoke Kuyelusalemu chokwe kwa mana bandu ba penia bajeketeje kuchalakicha kwinu kwango.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nane nganajanga, ‘Angwana, angweto bamanyi kube nenga nganyenda mukila nyumba ja kugongalela kataba na kaputa bandu ababunhwamini mwenga.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Na kingobu nchaili jwinu Stefano apakomigwa, ne namwene nakiba penia, nganyeketela ukomigwa kwakwe nu kulende ngobo ya abakiba bakankoma.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Na Angwana ngabanengela, ‘Nnyende, gambu mbankinga kutaali ku bandu banga Akayahudi.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Bandu ngabampenaki Paulo mpaka apalenga genia, nambu angweto ngabatumbu kuchobela kulilobe likolongwa, kulenga, “Mammoye jwenio! Mankome jwenio! Apaligwije kulama!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ngabajendeke kwajuka, kongo bakanyukanyuka ngobo yabe, na bakalekela matukunda kunani.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Nkolongwa jwa Loma ngabaamulicha bandu bakwe bampeleke Paulo muboma, ngabalengela bampute iboko bamanye kwa nike Akayahudi batela nchobelela jwenio.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Nambu kingobu apabantaba ibe bampute iboko, Paulo ngankonya kilongoi jumwe ojwajemite penia, “Bo, ipaligwe kwinu kumputa iboko mundu jwa Loma tango nu kuhukumigwaje?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kilongoi jwenio apajoa yene, ngajenda kwa nkolongwa jwa manjolinjoli ngankonya, “Mpakutenda boo? Ojo mundu juku Loma!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Kuyenie nkolongwa jwa manjolinjoli ngannyendela Paulo ngankonya, “Unengele, mwe mamundu ba Loma?” Paulo ngajanga, “Elo.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nkolongwa jwenio ngalenga, “Mbi na mundu ba Loma kukuemela uloi ndu.” Paulo ngajanga, “Nambu nenga namundu ba Loma kukubelekwa.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Upo bandu abajenda kunhwingakia Paulo ngabatila, na nkolongwa jwa manjolinjoli ngajogopa kingobu apamanya kube Paulo akiba mundu jwa Loma nu magambu akantaba mitondolo.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Nkolongwa jwa manjolinjoli ngapala kumanya lukumbi Akayahudi olukiba bammekile Paulo, kuyenie lichoba elikengima ngankulugula Paulo mitondolo na ngaamulicha akakung'i akolongwa na kitamo cha akinahota choa bakongane. Penia nganneta Paulo ngannyemeka nnongi jabe.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.