Atos 7

Ngindo New Testament 2015 (NNQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nkung'i nkolongwa ngankonya Stefano, “Bo, ile yenje nga kweli?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stefano ngalenga, “Malongo bango na akinawawa, umbenakiange! Nnoongo juna kibumo ngabapitila awawa bito ana Ulaimu apabakiba kukilambo cha Masopotamia tango nukujendaje kutama kukilambo cha Halani.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Nnoongo ngabalengela, ‘Mmoke pikilambo chinu na mululeke lungolo lwinu na nnyende kukilambo chambakunnaya.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Kuyenie, Ulaimu ngaama kilambo chuku Kalidayo, ngajenda kutama kilambo chuku Halani. Kuboka pa kiu cha awamundu, Nnoongo ngammoya kukilambo cha Halani ngaika kutama pi kilambo chenje chantamanga ngoe.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Nnoongo ampije Ulaimu kipande ati chimwe cha kilambo chenje kibe chakwe, ati yene, ngalagila kumpe kilambo chenje kibe chakwe na kibelei chakwe. Kingobu chenie Nnoongo echalagila genia jwombe Ulaimu akwetije mwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Nnoongo ngannengela yene, ‘Kingolo chinu makipelekigwa kukilambo echikitawaligwa na bandu bange, na kwenio mababeka babe akabanda na katendanga mabaja kwayaka makomi komi ncheche.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Nambu manahukumula bandu benia abapakummeka ubanda alenga Nnoongo. Kabe manuluboya lungolo lwinu kukilambo chenie luike kung'ongalela ne paali pamba.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Kuboka penia Nnoongo ngampe Ulaimu lukobo lukuinigwa kiingi chukulaya lilagano. Yene Ulaimu nganhwina mwana jwakwe Isaka, lichoba lya nane kuboka pa kubelekwa. Isaka uyo nganhwina mwana jwakwe Yakobo. Na Yakobo ngaina ingota yakwe komi ni ibena, ngabenia akaoka bito.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Ingota ya Yakobo ngibe na bwiu ku ununa gwabe Yusufu nu kunhucha abe mmanda kukilambo cha Misili. Nambu Nnoongo akiba pamwe na Yusufu,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ngankombola mumalago gakwe goa. Kingobu Yusufu apaika nnongi ja nngwana juku Misili, Nnoongo ngampe malango nu kujeketeligwa nnongi ja Falao, ojwakiba Nngwana juku Misili. Penia Falao ngammeka Yusufu abe nkolongwa ju kilambo chenie na nyumba joa jikingwana.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Kuboka penia, ngukupitila njala ngolongwa pikilambo choa cha Misili na cha Kanaani, ngijileta kulaga muno. Akahoko bito baotwije kupata chakulya chochoa chela,
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 na Yakobo apajoa kutenda ku Misili chakulya kibile, ngaituma ingota yakwe, akaoka bito, bajendange kwenio kwa mala ja kutumbula.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Mumwanja gwabe gwa pabele, Yusufu ngakibeka amanyikane kwa akalongamundu, na Falao ngalumanya lungolo lwa Yusufu.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Yene Yusufu ngalagila nhwalo kwa awamundu na akalongamundu boa, bandu makomi saba na nhwano, baikange ku Misili.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Penia Yakobo ngajenda ku Misili okwa awaga jwombe na ingota yabe ngabawe.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Mibele jabe ngijiletigwa kukilambo cha Shekemu, ngijichikigwa pilikabuli elyaemela Ulaimu kwa ela, kubandu ba kilambo cha Hamoli.”
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Kingobu apachaika cha Nnoongo apange tela na apalagana nu Ulaimu, ichabu ya bandu bala kwako ku Misili yakiba ijonjaki kube ngolongwa muno.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kuboka pa kupeta machoba ndu, nngwana jumwe jwanga mmanya Yusufu ngatumbu kutawala kwenio ku Misili.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ngababonela bandu ba kabi jito na katenda ubaja akawabito, kwakaamulicha bipiye ilemba yabe panja iwe.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Kingobu chenie nga chabelekwa Musa, akiba mwana juna kualala muno. Ngabannela unyumba kawamundu kwa myei mitatu,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 na kingobu Musa apapiigwa panja, mwana munkege jwa Falao ngantola, akannele andi mwana jwakwe.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Musa ngaboligwa gambone goa ga bandu ba ku Misili ngakola kwa malobe na itendwa.”
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Musa apakiba na yaka makomi ncheche ngajenda kabona akalongomundu Akasilaeli babone apabatendigwa.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kwenio ngammona nnyakwe akaboneligwa, ngajenda kunkengela, nu kukubuya ngankoma Mmisili jwenio.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Akita aka Isilaeli ajakwe kabi bamanyi kutenda Nnoongo ankingite jwombe kabekanga tengela, nambu angweto bamanyije.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Malabo jakwe, ngababona aka Isilaeli abena bakaputana, ngajiga kabekanga tengela akalenga, ‘Mangweto makalongo, mboni ntenda kubonelana?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Nambu ojwakiba akammonela nnyakwe ngankanga Musa kumbwega akakonya, ‘Bene abammekite mwe mme makilongoi na makengi bito?’
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ‘Bo, mpala kungoma anda apamankoma Mmisili jola licho?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Musa apajoa genia, ngatila, ngajenda kutama kukilambo cha Midiani kwenio ngapata ingota ibena.”
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Apayaika yaka makomi ncheche, mpakachi jwa Angwana kuboka kumbengu ngampitila Musa pikindumba chikikiba chakajaka mwoto kupongoti papipi na kitombi cha Sinai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Musa ngaomongwa muno kukibona kile chenie, ngaegelela papipi aingakie. Nambu ngalijoa lilobe lya Angwana,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ne na Nnoongo ba akaokabinu na Nnoongo jwa Ulaimu na Isaka na Yakobo.’ Musa ngalendema kukujogopa muno na ajigiteje kujendekea kulola.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Angwana ngabannengela, ‘Nhwule ilatu yinu, magambu paali pannyemite pano pachwapi.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nagabweni mabaja agatendigwa ku bandu bango ku Misili. Nyoine nguto jabe, nane inke kakombola. Nhwike ngoe, mbakunkinga ku Misili.’”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Musa jwenio nga jwajo ojwakanigwa na bandu ba Kuisilaeli, apabalenga, ‘Mene ojwammekite mwe mme makilongoi na matawala bito?’ Kukupetela mpakachi jola ojwampitila pikindumba echikikiba chakajaka mwoto, Nnoongo ngankinga Musa jwenio abe ntawala na nkomboi.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nga ojwabalongelea bandu ba Isilaeli baboke ku Misili ku ukamwa ikobo na gukuomongwa pa kilambo cha Misili nuku baali ja Shamu na kupongoti kukingobu cha yaka makomi ncheche.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa nga ojwabalengela bandu ba Kuisilaeli, ‘Nnoongo manchagulilinga nnondoli andi ne kuboka kati ja akalongabinu mmene mangweto.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Musa akiba pamwe na bandu ba Isilaeli pabakongana kwako kupongoti, akiba na akahokabito nga ojwalongela na mpakachi jwa Nnoongo pikitombi cha Sinai. Nga ojwakamuigwa malobe ga bwomi atupe twenga.”
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Nambu akaokabito ngabakana kumpenakia jwenio, ngabankanga kumbwega, ngabapala kubuja ku Misili.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ngabannenge Aluni, ‘Mututendekeye milongo ejipakutulongalea undela, magambu tumanyije agampatite Musa ojwatulongelea tuboke kukilambo cha Misili.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Penia ngibikitendekeya kinyago echikilandine na likoga, ngibikipangi lilumbo nu kukibeke mpapala kukugongalela kilebe chibikitendekekie benekangweto.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nambu Nnoongo ngaboka kwabe, ngabaleka bagongalele ndondwa yu kumbengu, andi apiandikigwe mukitabu cha akalondoli ba Nnoongo,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Mangweto mukipotola kiteba cha nnongo Moleki,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Liteba lyu uchaili likiba pamwe na akaokabito kupongoti, andi Nnoongo apannangila Musa alitendekeye, tela na chache echalaigwe na Nnoongo.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Kuboka penia akaokabito ngabapokelana bombe kwa bombe mpaka kingobu cha Yoshua, apabakitola kilambo chache kuboka kwa ilambo eibabenga Nnoongo bandu bakwe nnongi jabe. Kiteba chenie ngikitama penia mpaka kingobu cha Daudi.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Daudi akate kupaligwa na Nnoongo, na jwombe ngannyopa Nnoongo annyeketele kunchenge kitamo jwenio Nnoongo jwa Yakobo.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Nambu Solomoni nga ojwanchengela Nnoongo nyumba.”
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Nambu, Nnoongo Nkolongwa kutamaje munyumba eichengigwe na bandu, anda apalenga nnondoli jwa Nnoongo,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Angwana balenga, mbengu nga kitebu chango chu kutawala,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ilebe yenje yoa nipanginya neje?’”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Stefano ngajendekea kulongela, “Mangwetumwe makamitau!” “Myojo jinu mitopeu na mmi mangajoa kwa Nhwalo gwa Nnoongo! Mmi andi akahoka binu. Mangweto machoba goa mankananga Uhuke jwa Chwapi jwa Nnoongo.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Bo, abi nnondoli jwa Nnoongo jwanga mmonela akaoka binu? Ngabakomanga angweto abakingigwe na Nnoongo kutangacha kuika kwakwe jwajo jwambone. Na ngoe mangweto mang'alwikinge nu kunkoma.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Mangweto ngampokela Malagilo agaletigwa kwinu na Mpakachi kuboka kumbengu, nambu magajeketije.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Bandu abakiba piki Kitamo cha akanahota apabajoa genia, ngabachimwanga muno, nu kuyaga mino kukuchimwa.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Nambu Stefano kongo atweli Uhuke jwa Chwapi, ngalola kunani kumbengu, ngakibona kibumo cha Nnoongo na Yesu ajemite kingonu cha kalelo cha Nnoongo.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ngalenga, “Nnolange! Nijibona mbengu jiekuligwe na Mwana jwa Mundu ajemite kingonu cha kalelo cha Nnoongo!”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Penia, bandu boa abakiba pikitamo cha Akanahota ngabaibanga machikilo gabe kwa maboko gabe ngabatenda manjega. Kabe ngabanng'olokela boa pamwe,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 ngabampia panja ja kilambo, ngabamputa maganga. Akachaili ngababeka makoti gabe pu ulenda gwa kakombo jumwe liina lyakwe Sauli.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ngabajendekea kumputa Stefano kwa maganga kongo akann'gongolela Nnoongo, kulenga, “Angwana ana Yesu, mupokele mwojo gwango!”Stefano akomigwa kukuputigwa maganga|src="19 Being Stoned.jpg" size="col" ref="7:59"
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ngakilikitila majugwa, ngaguta kulilobe likolongwa, “Angwana, makakombakeje kwa magambu gu ubaja gongo.” Kuboka pukulenga genia, ngawe.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.