Atos 12
Ngindo New Testament 2015 (NNQ) vs VC
1 Kingobu chenie, Nngwana Helode ngatumbu kapoteka bange kati ja kikuta cha bandu abunhwamini Kilisto.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ngankoma ku upanga Yakobo nnongo gwa Yohana.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Helode palola kube kikobo chenje kite kaalalila Akayahudi, ngajenda kumpuki Petulo. Kile chenie kikamuligwa kingobu cha Mpapala gwa Mikate Jangajeligwa Amila.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Kuboka pukupukaligwa, Petulo ngaba mmeka kukipungo, kwenio ngabammeka alendeligwe muikuta ncheche ina akalenda ncheche ncheche. Helode apanga kumpia Petulo pukongolou kuboka pa mpapala gwa Pasaka.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Petulo apakiba mukipungo, kikuta cha bandu abunhwamini Kilisto kikiba chakagongalela ku Nnoongo.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Tango nukuikaje lichoba lyale Helode papala kumpia Petulo puukongolou, licho kilo jakwe Petulo akiba agolwike panakati ja akalendei abena. Akiba atabaligwe mitondolo mibena, na akalenda bakiba bakalendela nniango gwa kipungo.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Upo, mpakachi jwa Angwana kuboka kumbengu ngajema papipi na jwenio na lumuli ngulumulika chumbi cha kipungo. Mpakachi ngannyukanyuka Petulo pilipamba akalenga, “Nnyinuke chokwe!” Kingobu uchache mitondolo ngijikuluguka kuboke mumaboko gakwe.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Mpakachi ngannengela, “Mikitabe luunga lwinu, nkwinde ilatu yinu.” Ngatenda yene. Kuboka penia mpakachi jwenio ngannengela, “Nkwinde likoti linu, ungengame.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Petulo ngankengama panja ja kipungo nambu amanyije kutenda genia gakamuligwe na mpakachi jwenio gakiba ga kweli, akita atela kulola malolo.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ngabapeta pukutumbu ulenda na pukubwelea ulenda, kuboka penia ngabaika pa nniango gwa choma kujenda kunnyini. Nniango gwenio ngujogoka gwene na angweto ngabapita panja. Ngababe kujenda pawe kingobu tu mpakachi jwa Angwana nganneka Petulo.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Petulo ngamanya agampitile, ngalenga, “Ngoe manyi kipola! Angwana bankingite mpakachi jwabe kuboka kumbengu angombole kuboke mumakakala ga Helode nu kuboke mwilebe yoa eibayobalila bandu bu Kuhyahudi ipitile.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Apamanya yene ngajenda kachakwe Maliamu umamundu Yohana ojwakemigwa Maluko. Mwenio bandu ajingi bakiba bakonganinge bakagongalela.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Petulo ngagomba oti pa nniango panja na mpakachi jumwe nhwenja ojwakemigwa Loda, ngajenda pa nniango kujekete otina.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Nhwenja jwenio ngalimanya lilobe lya Petulo ngaala mojo muno ngabuja unyumba lubelo nakalenge bandu kutenda Petulo ajemite panja.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Bandu gabannenga nhwenja jo, “Matamwe machonjo!” Nambu jwombe ngayangala kulenga kweli angweto ngabannengela lyenie lihoka lyakwe.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Petulo akiba akajendekea kugomba oti. Pukujomolela ngabajogolanga nniango na pabammona ngabaomongwa.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Petulo ngabaponge luboko batamange nu, ngabalandulila paboigwe mukipungo na Angwana. Penia ngabalagila, “Makannenge Yakobo na bandu bange abaamine,” kubokapenie ngabaleka ngajenda konge.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Pukuchaga, ngukupiti mbwele kati ja akalenda, chikipiti kwa Petulo?
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Helode ngaamulicha bampalepale nambu baotalingije kumpata. Penia ngaamulicha akalenda bala bakonyange, ngaamulicha bakomigwe.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Helode ngabachimwa bandu bi kilambo chi ku Tilo na Sidoni, nambu angweto ngaba kinga bandu kunnyendele Helode. Na ngweto ngabampata oti Bulasto, ojwakiba nkolongwa jwa Boma ja ngwana Helode. Kubokapenia ngabannyendele Helode kunnyopa kube tengela, magambu kilambo chabe kihyobalela kupata chakulya kuboke kilambo cha Angwana Helode.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Lichoba limwe elipambuligwe na Helode ngakwinda ngobo ikingwana, nukutama kitebu cha kingwana na ngalonge na bandu.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Bandu ngaba chobela kulenga, “Lilobe lende lya munduje, nambu nnongo.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Upo mpakachi jwa Angwana nganng'wia Helode pae, magambu ampije kibumo Nnoongo. Ngaleligwa na mabongo nukuwe.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Lilobe lya Nnoongo ngilijendeke kujoanika nu kola.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banaba na Sauli ngabajomo liengo lyabe lyabakingigwe ngababuja kabele Kuyelusalemu, uyo ngabantola Yohana ojwakemigwa Maluko.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.