Atos 12
Ngindo New Testament 2015 (NNQ) vs NVT
1 Kingobu chenie, Nngwana Helode ngatumbu kapoteka bange kati ja kikuta cha bandu abunhwamini Kilisto.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ngankoma ku upanga Yakobo nnongo gwa Yohana.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Helode palola kube kikobo chenje kite kaalalila Akayahudi, ngajenda kumpuki Petulo. Kile chenie kikamuligwa kingobu cha Mpapala gwa Mikate Jangajeligwa Amila.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Kuboka pukupukaligwa, Petulo ngaba mmeka kukipungo, kwenio ngabammeka alendeligwe muikuta ncheche ina akalenda ncheche ncheche. Helode apanga kumpia Petulo pukongolou kuboka pa mpapala gwa Pasaka.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Petulo apakiba mukipungo, kikuta cha bandu abunhwamini Kilisto kikiba chakagongalela ku Nnoongo.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Tango nukuikaje lichoba lyale Helode papala kumpia Petulo puukongolou, licho kilo jakwe Petulo akiba agolwike panakati ja akalendei abena. Akiba atabaligwe mitondolo mibena, na akalenda bakiba bakalendela nniango gwa kipungo.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Upo, mpakachi jwa Angwana kuboka kumbengu ngajema papipi na jwenio na lumuli ngulumulika chumbi cha kipungo. Mpakachi ngannyukanyuka Petulo pilipamba akalenga, “Nnyinuke chokwe!” Kingobu uchache mitondolo ngijikuluguka kuboke mumaboko gakwe.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Mpakachi ngannengela, “Mikitabe luunga lwinu, nkwinde ilatu yinu.” Ngatenda yene. Kuboka penia mpakachi jwenio ngannengela, “Nkwinde likoti linu, ungengame.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Petulo ngankengama panja ja kipungo nambu amanyije kutenda genia gakamuligwe na mpakachi jwenio gakiba ga kweli, akita atela kulola malolo.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ngabapeta pukutumbu ulenda na pukubwelea ulenda, kuboka penia ngabaika pa nniango gwa choma kujenda kunnyini. Nniango gwenio ngujogoka gwene na angweto ngabapita panja. Ngababe kujenda pawe kingobu tu mpakachi jwa Angwana nganneka Petulo.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Petulo ngamanya agampitile, ngalenga, “Ngoe manyi kipola! Angwana bankingite mpakachi jwabe kuboka kumbengu angombole kuboke mumakakala ga Helode nu kuboke mwilebe yoa eibayobalila bandu bu Kuhyahudi ipitile.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Apamanya yene ngajenda kachakwe Maliamu umamundu Yohana ojwakemigwa Maluko. Mwenio bandu ajingi bakiba bakonganinge bakagongalela.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Petulo ngagomba oti pa nniango panja na mpakachi jumwe nhwenja ojwakemigwa Loda, ngajenda pa nniango kujekete otina.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Nhwenja jwenio ngalimanya lilobe lya Petulo ngaala mojo muno ngabuja unyumba lubelo nakalenge bandu kutenda Petulo ajemite panja.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Bandu gabannenga nhwenja jo, “Matamwe machonjo!” Nambu jwombe ngayangala kulenga kweli angweto ngabannengela lyenie lihoka lyakwe.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Petulo akiba akajendekea kugomba oti. Pukujomolela ngabajogolanga nniango na pabammona ngabaomongwa.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Petulo ngabaponge luboko batamange nu, ngabalandulila paboigwe mukipungo na Angwana. Penia ngabalagila, “Makannenge Yakobo na bandu bange abaamine,” kubokapenie ngabaleka ngajenda konge.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Pukuchaga, ngukupiti mbwele kati ja akalenda, chikipiti kwa Petulo?
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Helode ngaamulicha bampalepale nambu baotalingije kumpata. Penia ngaamulicha akalenda bala bakonyange, ngaamulicha bakomigwe.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Helode ngabachimwa bandu bi kilambo chi ku Tilo na Sidoni, nambu angweto ngaba kinga bandu kunnyendele Helode. Na ngweto ngabampata oti Bulasto, ojwakiba nkolongwa jwa Boma ja ngwana Helode. Kubokapenia ngabannyendele Helode kunnyopa kube tengela, magambu kilambo chabe kihyobalela kupata chakulya kuboke kilambo cha Angwana Helode.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Lichoba limwe elipambuligwe na Helode ngakwinda ngobo ikingwana, nukutama kitebu cha kingwana na ngalonge na bandu.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Bandu ngaba chobela kulenga, “Lilobe lende lya munduje, nambu nnongo.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Upo mpakachi jwa Angwana nganng'wia Helode pae, magambu ampije kibumo Nnoongo. Ngaleligwa na mabongo nukuwe.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Lilobe lya Nnoongo ngilijendeke kujoanika nu kola.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Banaba na Sauli ngabajomo liengo lyabe lyabakingigwe ngababuja kabele Kuyelusalemu, uyo ngabantola Yohana ojwakemigwa Maluko.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.