Atos 14

nmx (NMX) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ikonium yu kénjún Fol a Banabas túmén tangérwén Ju árfene áumengégh méngot. Kété fá koraiwét sotafé Jumén a téndo yumén ndimbal ár mérnafefaf Ngánján efalo yiyátoyénd.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Wénde yéné Ju ár efe nakenayénd Ngánjáne efalo yátoghét norayayénd Téndo árfefaf a tawasérmbotawét yéfene mwighé sénanégh ewafngeyayénd Fol a Banabas.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Féyo Fol a Banabas teke kété tárwén, koraiwét férférofnar Yurai, a Yuramyo ngárámmén si tékmetau safén ndené efalo yém ménáyan tawafrowét ufarogh yam a sélngwélafé yam.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Tesenmén ár nafaloyénd; ámb Ju árfeta, ámb Yesuene muyafé árfeta.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Féyo Téndo ár a Ju ár mérne nafghayénd yéfenjo sénko árfé ménát Fol a Banabasfe ngiot.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Njam Yesuene muyafé ár mat náyáteyayénd yénémamén, fá nitreyayénd kétán Likonia yuwot Listran a Derbe tesen a ámb kaka yuwomé,
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 kété wéikor yéngérnyeyayénd mer si waitogh. Fol si táitotau Ju árfene áumengégh méngon (Acts 14.1)|src="CN01961B.tif" size="col" copy="© 1996 David C Cook. Used by permission." ref="14.1"
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Listra tesenan kété ár témorangérwén aknyégh ár, efe tékmangérwén wawér kétándmayo áráfégh yau tiyotawéng.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Yémon tiyáretau Fol sian. Fol néngretai mbarkánde yáfaf, a yawinjoi yáne ndimbal mwighé mer yátoghét
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 a témotangé, “Kokai mbarkánde fenjo kafkafeǃ” Táf fété ár natnam tukét a áligh nufngoyéng.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Njam ár mérnam yinjoyénd sélngwélafé yam némé Folém yafrotam, fá kutnawét Likonia sie, “Efalo sómbio ngánján té néneworend téfefaf árnitǃ”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Banabas témndangi Jeus, yáne fifi Grik sie ndimbal ngánján a Fol témndangi Ermes yáne fifi Grik sie si sénko ár.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Jeusene wáwefnogh méngo témorwén tesen téndota, ghéngén wárogh ár enwanai kau a mbumbu kétán tesen sésafnefaf ménamén fá a ár mérén ménde tamorwén ghéngén ramghét yéfeyot.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Wénde njam Yesuene muyafé ár Banabas a Fol náyáreyayénd yénémamén, yémofem eftráreyayénd yéfenjo sáláme a néngenngeyayénd ár mérnafefaf, kutnawét,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Fútaréf, némamén fémofem yéné yafrotati? Yénd yénre ár, ndené fété fém sem. Yéndfem enwarsuwam féfeyot mer si, ménát awengoghét kétándmé fifiofnar yamta kétán akegh Ngánjánefaf, emo ewafrotam njafar, mband, arakaf a méinyotio rokar yéné kénjún.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Tándái yémon engéumyoi méinyotio ár yéfenjo méndeye néngwanoyénd,
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 wénde yémon yau efrangoi ambino wénde yémon mé tawauyafotau meryam ménaye nu raméghe kétándmé njafarta a njamke raméghe yéfenjo wérwéran a yémon mé nouséne yéfeyot tárfár njamke a yéfene tikéf yafote áuwéghét.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Ndemamén yéné sie, Fol a Banabas emnyangménd ár mérén yau so ghéngén tarametawét yéfeyot, wénde yau témorwén afrát yéfeyot ménát sái tawanauwét kétamé sái tafrowét.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Féyo ámb Ju ár enmormén kétándmé Antiok a Ikonium tesenta a ár ewasemnaménd Fol a Banabasfé ngiot. Yémofem wíme tafiyátotawét Fol a téroghawét fá tesenta yutoryénd, kéma kemnawét fá kér kar yémormén.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Wénde yéné soramé waitogh árém yarendayénd Fol, fá nurtotam a néngwanoi tesen kénjút. Ámb efghon Fol a Banabas néwaneyayénd Derbe tesenot.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Yémofem taitowét mer si Derbe tesenan a tárfár ár náyátoyénd waitogh ár. Féyo fá kangowét Listra, Ikonium a Antiokét,
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 muyé tawaramwét waitogh árét a tawawéngsowét ménát fá mé sái efalo em ndimbal mwighayan. Yémofem tamndend, “Yénd mé so yénngém tárfár táikér yam kénjúmé ménát Ngánján limánégh élaughét.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Fol a Banabasfem ekafeyayénd Yesuene mérén wáutárégh ár yéfeyot fénatayero Yesuene mérnot. Orayéghe a awafarmanéghe, fá ewateménd Yurafaf endefaf yéfene méghmégh témorwén.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Soramé tangérwén Fisidia yuwomé, fá enérmén kétán Famfilia yuwot,
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 a yémofem si waitogh yafngeyayénd Ferga yuwon, yéné soramé fá néngwaneyayénd Atalia tesenot.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Kétándmé Ataliata fá ndimbal boute kangowét Antiokét. Antiok yéné sifayé témorwén ánde fronde efalo yátogh ár karamangayénd fá ménát Ngánjánene ngárám ngángayam so tawafrotau Ngánjánene ásáfogh. Yéné sómbio árém ewifeyayénd ásáfogh némé té ewarameyayénd.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Antiok nufareyayénd, yémofem eumendangeyayénd Yesuene mérén a tawaufrowét méinyotio Ngánjánam némé tawafrotau yéfe kénjúmé a ndernáye Ngánjánam yésawéryéng ndimbal mwighé sésafne Téndo árét.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 A fá kété teke emorarmén waitogh árfé.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.