Romanos 3
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Mʋ́mʋ́ labi mɔmʋ Yudafɔ bʋbʋ dʋn ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ? Ntɛ́ɛ labi mɔmʋ ketétɩ́ɩn bʋ?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á labi ámʋ ɩhɩ́ɛ́ ɩtsɔ! Gyankpapʋ gyí, Bulu lɔ́pʋ mʋ klʋnsʋ asʋ́n wá Yudafɔ ɩbɩtɔ.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ amʋ́tɔ́ akʋ bʋmɔhɔ Bulu asʋ́n ámʋsʋ gyi. Támɛ amʋ́ tsiátɔ́ anfɩ odu ɩbɛ́talɩ́ há Bulu obési tɔ́á ɔlɛhɩɛ ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ lóó?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Ɛkɛkɛɛkɛ! Megyí alɩ ígyi! Nɩ́ afunupʋ ahá fɛ́ɛ́ bʋgyi óó á, Bulu mʋ́ á, ɔnɔkwalɩpʋ ogyi. Igyi fɛ́ alɩá Owíe Dawid lɛ́bláa Bulu ɔbɛ́ɛ,
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Nɩ́ anɩ tsiátɔ́ laláhɛ lalɛ́ Bulu tsiátɔ́ wankláán súná á, mʋ́mʋ́ nɩ́ ɔdɛ anɩ ɩsʋ bɩtɩ́ anɩ tsiátɔ́ laláhɛ sʋ á, nkálɩ abɛ́blɩ́? Abɛ́blɩ́ anɩaa, Bulu má ɔkpa bɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ? (Nyankpʋsa asʋn blɩ́hɛ́ ndɛblɩ́ á.)
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Ɛkɛkɛɛkɛ! Ɩma mʋ́tɔ́ alɩ. Nɩ́ Bulu asʋ́n mɛda ɔkpa á, nkálɩ obégyi ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́ asʋ́n?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Ɔkʋ ɔbɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, nɩ́ mɩ́ ɔnɔkwalɩmáwá lalɛ́ súná ánɩ́ Bulu bʋ ɔnɔkwalɩ, ɩlatsú mʋ dá fʋ́á á, mʋ́mʋ́ ntɔ sʋ́ Bulu ɔbɛ́trá ha mɩ́ pɔ́n ɔbɛ́ɛ lalahɛ ɔbwɛpʋ́ ngyi?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Nɩ́ igyi alɩ á, mʋ́mʋ́ ntɔ sʋ́ anɩmɛ́ɛblɩ́ anɩaa, “Mlɩha abwɛ lakpan, fówun Bulu tsiátɔ́ wankláán ɩlɩn ɔwan?” Fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ akʋ bʋdɛ mɩ́ ɔnɔ́ tɩn bɛɛ, nna ndɛblɩ́ ámʋ. Bulu ɔbɛ́ha amʋ́ ɩpɔ́n alɩá ɩlɛkanáa.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Nkálɩ mɛɛ abɛ́blɩ́ pʋ́mɔ́ mʋ́ ɔnɔ́? Mʋ́ sʋ anɩ Yudafɔ anɩdʋn ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ! Anɩmɔ́dʋn amʋ́ ɔkpagyíɔkpasʋ. Nablɩ́ bɔtsʋn mbɛ́ɛ, ɩkʋlɛ Yudafɔ pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ fɛ́ɛ́ bʋgyi. Tsúfɛ́ lakpan lagyi amʋ́ fɛ́ɛ́sʋ́.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Bulu asʋ́n lɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ,
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Ɔhaa tamanú Bulu asʋ́n asɩ;
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Amʋ́ fɛ́ɛ́ badámlí ɔma há Bulu,
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Bulu asʋ́n ámʋ lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Bulu asʋ́n ámʋ lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Ɔlɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á bʋna á, bʋdɛ ahá yintá, bʋdɛ ahá ipiantɔ wa.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Bʋmeyín ɔkpa ánɩ́ ɩtɔpʋ́ iwilwii ba.”
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Bulu asʋ́n ámʋ kʋ ɛ́ lɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ,
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Séi á, anɩyin ánɩ́ asʋ́ngyíasʋ́n ánɩ́ Mose Mbla ámʋ losuná á, ɩda ha Yudafɔ ámʋ́ʋ́ bɔpʋ mbla ámʋ há ámʋ. Mʋ́ sʋ ɔkʋkʋ méenya ɔkpa lɛ́ asʋansʋ ɔnɔ́ brɛ́á Bulu dɛ́ ahá fɛ́ɛ́ asʋ́n gyí.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Tsúfɛ́ Mose Mbla ámʋsʋ gyí mɛ́ɛtalɩ́ há ɔha ogyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́. Há mbla ámʋ ɩtɛhá anɩtɛbɩ́ ánɩ́ lakpan abwɛpʋ́ anɩgyí.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Séi á, Bulu lasúná ɔkpa ánɩ́ ɔtɔtsʋn mʋ́sʋ́ há ɔha asʋ. Ɩmɛná Mose Mbla ámʋsʋ gyísʋ. Támɛ Mose Mbla ámʋ pʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ lɛ́blɩ́ ɔkpa ámʋ ɩwɩ asʋ́n yáɩ́.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Ɔkpa ámʋ gyí ɔkpa ánɩ́ Bulu tɔtsʋn há ɔha asʋ mʋ ansɩ́tɔ́ nɩ́. Yesu Kristo hógyisʋ Bulu tɔtsʋn hɔ ɔhagyíɔha. Ma fʋgyi o, ma fʋmegyí o, nkʋ́nʋ fotsú o, nkʋ́nʋ fʋmotsú o, ɔhaa mɔ́tsʋn ɔtsan Bulu ansɩ́tɔ́.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Tsúfɛ́ ahá fɛ́ɛ́ babwɛ́ lakpan. Mʋ́ sʋ bahʋ́lɩ Bulu numnyam.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Awɩtɔlɛ Bulu lawá há anɩ. Mʋ́ sʋ́ nyankpʋsa obégyi asʋ mʋ ansɩ́tɔ́ nɩ́. Awɩtɔlɛ anfɩ ɩna Kristo Yesusʋ. Mʋlɛ́ka nyankpʋsa nwunsʋ ɩkɔ.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 — ausente —
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 — ausente —
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Séi mɛ́, tɔkʋ bʋ ɩnʋá abótsu ɩwɩ mʋ́sʋ́? Tɔtɔ má ɩnʋ. Ntogyi sʋ́ anɩmɛ́ɛtalɩ́ tsú ɩwɩ? Mose Mbla ámʋ sʋ lóó? Ó-o! Anɩ hógyi sʋ anɩmɛ́ɛtalɩ́ tsú ɩwɩ.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Megyí atɔ wankláán ámʋ́ʋ́ Mose Mbla losuná anɩ bwɛ ámʋ sʋ anɩtegyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́. Ɩna Kristosʋ hógyisʋ abégyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Yudafɔ nkʋlɛ Bulu ógyi? Megyí ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ mʋ́ Bulu ogyi? Ee! Amʋ́ ɛ́ amʋ́ Bulu nɩ́.
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 Bulu ɔkʋlɛ pɛ́ bʋ ɩnʋ. Mʋ́ sʋ ɩna hógyisʋ olotsulá ánɩ́ Yudafɔ asʋ́n da ɔkpa. Ɩna hógyi kɛ́nsʋ́ ɔlɔhɔ ahá ámʋ́ʋ́ bʋmegyí Yudafɔ ámʋ ɛ́ ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Mʋ́ sʋ ilehián ánɩ́ abɔ́hɔ Yesu gyi, sí Mose Mbla ámʋsʋ hógyi lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ! Megyí alɩ ígyi. Yesu hógyi tɛ́há anɩtɛkɩ́tá mbla ámʋtɔ kínkíínkín.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.