Romanos 10

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɩ́ apíó, tɔ́á ntekle mɩ́ klʋntɔ, pʋ́ mpáɩ ánɩ́ ndɛbɔ gyí, Bulu ɔbɔ́hɔ mɩ́ ahá Israelfɔ.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Nɛ́talɩ́ gyi amʋ́ ɩwɩ adánsɩɛ mbɛ́ɛ, amʋ́ ansɩ́ lahɩ́ɛ́ pɛ́ Bulusúm ɩwɩ, támɛ bʋmeyín ɔkpa ánɩ́ bɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ súm mʋ wankláán.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Tsúfɛ́ bʋmeyín ɔkpa ánɩ́ Bulu tɔtsʋn mʋ́sʋ́ há ahá asʋ. Mʋ́ sʋ bɛyɩrɩ́ ɩwɩ bʋdɛ amʋ́ ɔkpa dunká, mɛ́nɩ bégyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́. Mʋ́ alɩ sʋ bʋmɛba ɩwɩasɩ há ɔkpa ámʋ́ʋ́ Bulu tɔtsʋn mʋ́sʋ́ há ahá asʋ ámʋ.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Ɔnɔkwalɩ amʋ gyí, Kristo lɔ́mɔ Mose Mbla ámʋ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́. Mʋ́ sʋ ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mʋ gyi obégyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Mose lɔ́wanlɩ́n tsú ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔtɛkɩ mbla ámʋ ánɩ́ mʋ́sʋ́ Bulu ɔbɔ́tsʋn tsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ otegyi mbla ámʋsʋ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ nyá nkpa.”
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Támɛ hógyisʋ bʋtɔtsʋn gyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́. Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Máfɩtɛ́ ɩwɩ fɛɛ, ‘Ma ɔbɔ́dʋ yɔ́ ɔsʋ́sʋ́?’ ” (Fɛfɩ́tɛ́ alɩ á, ilosuná ánɩ́ fɔ́yɔpʋ Kristo tsúa ɔsʋ́sʋ́ ba.)
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 Ntɛ́ɛ fɩ́tɛ́ ɩwɩ fɛɛ, “Ma ɔbɛ́kplɩ́ yɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ ayasɩ?” (Fɛfɩ́tɛ́ alɩ á, ilosuná ánɩ́ fɔ́yɔpʋ Kristo tsúa afúlitɔ ba.)
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Mboún asʋ́n ánɩ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ gyí, “Bulu asʋ́n ámʋ ɩma ɩfɔ́ fʋ́ wá. Ɩbʋ fʋ́ ɔnɔ́tɔ́, ɩbʋ fʋ́ klʋntɔ dodo.” Asʋ́n ámʋ gyí hógyi asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩdɛ́blɩ́ ámʋ nɩ.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Nɩ́ fobwíí ɔnɔ́ blɩ́ fɛɛ, “Yesu gyí anɩ Wíe,” fɔpʋ́ fʋ́ klʋn fɛ́ɛ́ hogyi ánɩ́ Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ á, Bulu ɔbɔ́hɔ fʋ nkpa.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Tsúfɛ́ ɩklʋn ɔha tɔpʋ́hɔ Kristo gyi. Fówun Bulu obótsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa. Ɔnɔ́ ɛ́ ɔha tɔpʋ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, Yesu gyí mʋ wie, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ nkpa.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Alɩ kɛ́n Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Pɛ́lɩ mɛ́ɛkɩtá ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mʋ gyi ɛkɛkɛɛkɛ” nɩ́.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Ɩ́nɩ sʋ ɩmɛfáhʋn ánɩ́ Yudayin fʋgyi, ntɛ́ɛ fʋmegyí Yudayin. Tsúfɛ́ owíe ɔkʋlɛ pɛ́ asɩ amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋbʋ. Ɔbɔ́pʋ mʋ yilébwɛ gyi ahá ánɩ́ bosu kpolí mʋ fɛ́ɛ́ bʋalɛ.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Alɩ kɛ́n Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ otosu kpolí anɩ Wíe obénya nkpa” nɩ́.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Támɛ nkálɩ bɛ́talɩ́ su kpolí ɔhá ánɩ́ bʋmɔhɔ mʋ gyi? Nkálɩ bɛ́talɩ́ hɔ ɔhá ánɩ́ bʋmɔkʋ́nú mʋ ɩwɩ asʋ́n gyí? Nkálɩ bónu mʋ ɩwɩ asʋ́n nɩ́ ɔhaa mɛ́da mʋ́ ɔkan súná amʋ́?
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Nkálɩ bɛ́talɩ́ dá mʋ́ ɔkan súná amʋ́, nɩ́ bʋmɔkʋ́wá amʋ́? Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩhɩ́ɛ́ bʋ akɩ́lɛ ánɩ́ fówun ánɩ́ ɔha ɔbá bɛda Bulu asʋn wankláán ɔkan!”
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Támɛ megyí Israelfɔ fɛ́ɛ́ lɔ́hɔ Bulu asʋn wankláán ámʋ. Tsúfɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia lɔ́wanlɩ́n wá mʋ ɔwʋlʋ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ɔhaa mɔ́hɔ anɩ asʋn blɩ́hɛ́ amʋsʋ gyi.”
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Támɛ asʋn wankláán ámʋ tɛ́há bʋtohogyi. Ɩna Kristo asʋ́n ánfɩ blɩ́sʋ́ ahá bʋtonú mʋ asʋ́n. Mʋ́ nu sʋ́ ahá bʋtɔhɔ mʋ gyi.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Mbɛ́ɛ, bɛɛ nú bʋmonu asʋ́n ámʋ? Bonu! Tsúfɛ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Ntráa fɩtɛ. Israelfɔ bʋmonu mʋ asʋ́n asɩ? Mʋ́á Mose lɛ́bláa amʋ́ gyankpapʋ gyí,
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Brɛ́ bámbátɔ́ a, Yesaia lɔ́wa klʋn bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu ɔbɛ́ɛ,
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Támɛ Israelfɔ ámʋ mʋ́ á, Bulu lɛ́blɩ́ amʋ́ ɩwɩ asʋ́n ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩá natɛ́ɩ́ ɩbɩtɔ brɛ́ fɛ́ɛ́ ánɩ́ nɔ́hɔ amʋ́ atúu ó á, bʋtráa bʋdɛ asʋtɔ-ɔnlɩn wa. Bʋmɛdɛ́ mɩ́ bu.”
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.