Mateus 8
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Brɛ́á Yesu lɛ́kplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ á, ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bobuo mʋ.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Ɩnʋ á, ɩlɔ pɛpɛ ɔlɔpʋ́ ɔkʋ lɛ́ba bɛda akpawunu mʋ ayabitɔ, kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé! Nɩ́ fótsulá á, fɛ́talɩ́ há mɩ́ ɩwɩ bɛ́plɩ.”
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́tɩnkɩ́ ɩbɩ da mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natsúlá, fʋ́ ɩwɩ ɩplɩ́ɩ!” Ɩnʋnʋ mʋ ɩwɩ lɛ́plɩ.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́da mʋ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mábla ɔhaa asʋ́n ánfɩ. Natɩ laa afʋpʋ fʋ́ ɩwɩ yosuná Bulu igyí ɔhapʋ́, afʋha mʋ ɩwɩgyʋrátɔ amʋ́ʋ́ Mose mbla losuná tsú ɩlɔ pɛpɛtsa ɩwɩ ámʋ. Igyi adánsɩɛ suna ahá ánɩ́ fʋ́ ɩwɩ laplɩ́ɩ.”
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Yesu lówie Kapernaum wúlutɔ. Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔkʋ lɛ́ba mʋ wá, bóbwií ɩpa há mʋ ɔbɛ́ɛ,
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 “Owíé, mɩ́ osúmpʋ́ dɛ́lɔ. Alasin tsukʋlɛ, ɔda wóyítɔ́ ɔdɛ ɩwɩɔsɩn wúun dʋbɩ.”
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́ba bɛtsa mʋ ɩlɔ.”
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 — ausente —
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 — ausente —
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Brɛ́á Yesu lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔnɔ́ lobwie mʋ, ɔlɛdamlí bláa ahá ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ, ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mmɔkʋ́wun ɔhá ánɩ́ ɔbʋ hógyi kpɔnkpɔntɩ ánfɩ odu Israelfɔtɔ kʋ́ráá kɩ!”
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, “Ahá tsɔtsɔɔtsɔ bótsu owí ɔdalɩkpa pʋ́ owí ɔkplɩ́wíékpá ba, betsiá atɔ́ ogyíkpá Bulu iwíegyí ámʋtɔ, amʋ́a anɩ anáin Abraham, Isak pʋ́ Yakob aná bɔ́wa ɩbɩ gyi atɔ́.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Támɛ bɛ́lɛ Israelfɔ ámʋ́ʋ́ tɛkɩ bʋgyi Bulu iwíegyí ámʋtɔ atsiápʋ́ amʋ lɛ́ ɩnʋ, tswɩ amʋ́ wá oklúntɔ. Ɩnʋ́ isú mʋ́a kpisíi bʋ nɩ.”
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɛlabláa ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Natɩ, ɩbá mʋ́tɔ́ ha fʋ fʋ́ hógyi ɔnɔ́.”
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Yesu lɔ́yɔ Petro wóyítɔ́. Ɔlɔyɔ á, owísó lakɩ́tá Petro mʋ sia tsɩ́hɛ́, ɔda.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Mʋ́ʋ́ ɔlɛyɛ́kɩtá ɔtsɩ ámʋ ɩbɩ. Ɩnʋnʋ owísó amʋ lɔ́kʋsʋ́ mʋsʋ, ɔlɔbwɛ Yesu afɔɔ́tɔ.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Mʋ́ ntʋ́pwɛsʋ á, bɔpʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔá ɔŋɛ laláhɛ dɛ́ amʋ́ háan ba Yesu. Ɔlɔtɔɩ́ gya ɔŋɛ laláhɛ amʋ, tsá alɔpʋ amʋ fɛ́ɛ́.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Ɩ́nɩ lɛ́ha asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́Yesaia lɛ́blɩ́ ámʋ lɛba mʋ́tɔ́. Ɔbɛ́ɛ, “Mʋlɛ́tsa anɩ ɩlɔ, tsú ipian kʋ́sʋ́ anɩsʋ.”
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Yesu lówun ánɩ́ ɔdɔm babomlí mʋ, ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha afa Galilea ɔpʋ yɔ mʋ́ ɔbɩn.”
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Ɩnʋ Mose mbla osunápʋ́ ɔkʋ lɛ́bá mʋ wá, bɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nóbuo fʋ yɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á fɔ́yɔ.”
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Awɩá bʋbʋ mbɔ́, mbubwi ɛ́ bʋbʋ asia, támɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋ mɩ́ nwun tswɩ.”
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋtɔ ɔkʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ha mɩ́ anyopulá mɩ́ sɩ́ asa ambobuo fʋ.”
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Támɛ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ, afʋsi awupʋ́ abʋpula amʋ́ afúli.”
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Yesu lówie ɔklʋntɔ, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɛ́ bowie buo mʋ.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Brɛ́á bɔyɔ́ á, afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn bɩ. Mʋ́ sʋ ntsu dɛda wíé ɔklʋn amʋtɔ, ideklé ɩmɛ, támɛ Yesu mʋ́ da ɔdɛdɩdɩ.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Akasɩ́pʋ́ amʋ betsinkí mʋ, bláa mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe lɛ anɩ. Anɩdɛ́ ntsu wie!”
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ifú nya alɩ? Mlɩ hógyi mɔtsɔ́!” Ɩnʋ ɔlɔkʋsʋ́ lɛ́ ɔnɔ́ wa afú mʋ́a ntsu ámʋ, ɩnʋ fɛ́ɛ́ lɔlʋá.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Ifú lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nyankpʋsa ɔmɔmʋ nɩ, afú mʋ́a ntsu kʋ́ráá tonú mʋ ɔmɛ alɩ?”
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Brɛ́á Yesu lówie Galilea ɔpʋ ɔbɩn, Gadarafɔ ɔsʋlʋ́sʋ á, ayin abanyɔ́ akʋá ɔŋɛ laláhɛ bʋ amʋ́tɔ́ bɛdalɩ tsu afúli opulákpá befia mʋ. Amʋ́ ɩyɩn sʋ ɔhaa tamatálɩ́ tsʋn ɔkpa ámʋsʋ.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Ɩnʋnʋ bɔkplʋ́n fɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Bulu mʋ Bi, amansʋ igyi? Fɛbá bɛpɩtɩ́ anɩ atɔ́ asa Bulu ɩsʋbɩtɩ́bɩ ɩfʋn?”
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Mprákuo tsɔtsɔɔtsɔ akʋ bʋdegyí ɩnʋ fʋ́n.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Mʋ́ sʋ ɔŋɛ laláhɛ amʋ bokokóli Yesu bɛɛ, “Nɩ́ fégya anɩ lɛ́ ahá ánfɩtɔ á, ha ayowie mprákuo ánfɩtɔ.”
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ.” Ɩnʋnʋ bɛdalɩ ayin ámʋtɔ yówie mprákuo ámʋtɔ. Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ kplɩ́ okúku kʋ wíé ɔpʋ amʋtɔ, wúwu.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Mprákuo ámʋ akpapʋ́ bɛsrɩ́ yɔ́ wúlutɔ, yɛ́bláa ahá tógyítɔ́á ɩlaba ahá ámʋ́ʋ́ tɛkɩ ɔŋɛ laláhɛ bʋ amʋ́tɔ́ ámʋsʋ.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Mʋ́ sʋ wúlu amʋtɔ ahá fɛ́ɛ́ bɛdalɩ ba Yesu wá. Brɛ́á bowun mʋ a, bokokóli mʋ bɛɛ, ɔdálɩ amʋ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.