Mateus 8

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Brɛ́á Yesu lɛ́kplɩ́ tsú ɩbʋ ámʋsʋ á, ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bobuo mʋ.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Ɩnʋ á, ɩlɔ pɛpɛ ɔlɔpʋ́ ɔkʋ lɛ́ba bɛda akpawunu mʋ ayabitɔ, kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé! Nɩ́ fótsulá á, fɛ́talɩ́ há mɩ́ ɩwɩ bɛ́plɩ.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́tɩnkɩ́ ɩbɩ da mʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Natsúlá, fʋ́ ɩwɩ ɩplɩ́ɩ!” Ɩnʋnʋ mʋ ɩwɩ lɛ́plɩ.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́da mʋ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mábla ɔhaa asʋ́n ánfɩ. Natɩ laa afʋpʋ fʋ́ ɩwɩ yosuná Bulu igyí ɔhapʋ́, afʋha mʋ ɩwɩgyʋrátɔ amʋ́ʋ́ Mose mbla losuná tsú ɩlɔ pɛpɛtsa ɩwɩ ámʋ. Igyi adánsɩɛ suna ahá ánɩ́ fʋ́ ɩwɩ laplɩ́ɩ.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Yesu lówie Kapernaum wúlutɔ. Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔkʋ lɛ́ba mʋ wá, bóbwií ɩpa há mʋ ɔbɛ́ɛ,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Owíé, mɩ́ osúmpʋ́ dɛ́lɔ. Alasin tsukʋlɛ, ɔda wóyítɔ́ ɔdɛ ɩwɩɔsɩn wúun dʋbɩ.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́ba bɛtsa mʋ ɩlɔ.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 — ausente —
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 — ausente —
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Brɛ́á Yesu lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔnɔ́ lobwie mʋ, ɔlɛdamlí bláa ahá ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ, ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mmɔkʋ́wun ɔhá ánɩ́ ɔbʋ hógyi kpɔnkpɔntɩ ánfɩ odu Israelfɔtɔ kʋ́ráá kɩ!”
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, “Ahá tsɔtsɔɔtsɔ bótsu owí ɔdalɩkpa pʋ́ owí ɔkplɩ́wíékpá ba, betsiá atɔ́ ogyíkpá Bulu iwíegyí ámʋtɔ, amʋ́a anɩ anáin Abraham, Isak pʋ́ Yakob aná bɔ́wa ɩbɩ gyi atɔ́.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Támɛ bɛ́lɛ Israelfɔ ámʋ́ʋ́ tɛkɩ bʋgyi Bulu iwíegyí ámʋtɔ atsiápʋ́ amʋ lɛ́ ɩnʋ, tswɩ amʋ́ wá oklúntɔ. Ɩnʋ́ isú mʋ́a kpisíi bʋ nɩ.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Mʋ́ʋ́ ɔlɛlabláa ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Natɩ, ɩbá mʋ́tɔ́ ha fʋ fʋ́ hógyi ɔnɔ́.”
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Yesu lɔ́yɔ Petro wóyítɔ́. Ɔlɔyɔ á, owísó lakɩ́tá Petro mʋ sia tsɩ́hɛ́, ɔda.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Mʋ́ʋ́ ɔlɛyɛ́kɩtá ɔtsɩ ámʋ ɩbɩ. Ɩnʋnʋ owísó amʋ lɔ́kʋsʋ́ mʋsʋ, ɔlɔbwɛ Yesu afɔɔ́tɔ.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Mʋ́ ntʋ́pwɛsʋ á, bɔpʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔá ɔŋɛ laláhɛ dɛ́ amʋ́ háan ba Yesu. Ɔlɔtɔɩ́ gya ɔŋɛ laláhɛ amʋ, tsá alɔpʋ amʋ fɛ́ɛ́.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Ɩ́nɩ lɛ́ha asʋ́n ámʋ́ʋ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́Yesaia lɛ́blɩ́ ámʋ lɛba mʋ́tɔ́. Ɔbɛ́ɛ, “Mʋlɛ́tsa anɩ ɩlɔ, tsú ipian kʋ́sʋ́ anɩsʋ.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Yesu lówun ánɩ́ ɔdɔm babomlí mʋ, ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha afa Galilea ɔpʋ yɔ mʋ́ ɔbɩn.”
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Ɩnʋ Mose mbla osunápʋ́ ɔkʋ lɛ́bá mʋ wá, bɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nóbuo fʋ yɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á fɔ́yɔ.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Awɩá bʋbʋ mbɔ́, mbubwi ɛ́ bʋbʋ asia, támɛ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ mʋ́ mma ɔtɩ́nɛ́á nɔ́pʋ mɩ́ nwun tswɩ.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Ahá ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋtɔ ɔkʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ha mɩ́ anyopulá mɩ́ sɩ́ asa ambobuo fʋ.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Támɛ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bobuo mɩ, afʋsi awupʋ́ abʋpula amʋ́ afúli.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Yesu lówie ɔklʋntɔ, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɛ́ bowie buo mʋ.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Brɛ́á bɔyɔ́ á, afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn bɩ. Mʋ́ sʋ ntsu dɛda wíé ɔklʋn amʋtɔ, ideklé ɩmɛ, támɛ Yesu mʋ́ da ɔdɛdɩdɩ.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Akasɩ́pʋ́ amʋ betsinkí mʋ, bláa mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe lɛ anɩ. Anɩdɛ́ ntsu wie!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ ifú nya alɩ? Mlɩ hógyi mɔtsɔ́!” Ɩnʋ ɔlɔkʋsʋ́ lɛ́ ɔnɔ́ wa afú mʋ́a ntsu ámʋ, ɩnʋ fɛ́ɛ́ lɔlʋá.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Ifú lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nyankpʋsa ɔmɔmʋ nɩ, afú mʋ́a ntsu kʋ́ráá tonú mʋ ɔmɛ alɩ?”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Brɛ́á Yesu lówie Galilea ɔpʋ ɔbɩn, Gadarafɔ ɔsʋlʋ́sʋ á, ayin abanyɔ́ akʋá ɔŋɛ laláhɛ bʋ amʋ́tɔ́ bɛdalɩ tsu afúli opulákpá befia mʋ. Amʋ́ ɩyɩn sʋ ɔhaa tamatálɩ́ tsʋn ɔkpa ámʋsʋ.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Ɩnʋnʋ bɔkplʋ́n fɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Bulu mʋ Bi, amansʋ igyi? Fɛbá bɛpɩtɩ́ anɩ atɔ́ asa Bulu ɩsʋbɩtɩ́bɩ ɩfʋn?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Mprákuo tsɔtsɔɔtsɔ akʋ bʋdegyí ɩnʋ fʋ́n.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Mʋ́ sʋ ɔŋɛ laláhɛ amʋ bokokóli Yesu bɛɛ, “Nɩ́ fégya anɩ lɛ́ ahá ánfɩtɔ á, ha ayowie mprákuo ánfɩtɔ.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ.” Ɩnʋnʋ bɛdalɩ ayin ámʋtɔ yówie mprákuo ámʋtɔ. Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ kplɩ́ okúku kʋ wíé ɔpʋ amʋtɔ, wúwu.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Mprákuo ámʋ akpapʋ́ bɛsrɩ́ yɔ́ wúlutɔ, yɛ́bláa ahá tógyítɔ́á ɩlaba ahá ámʋ́ʋ́ tɛkɩ ɔŋɛ laláhɛ bʋ amʋ́tɔ́ ámʋsʋ.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Mʋ́ sʋ wúlu amʋtɔ ahá fɛ́ɛ́ bɛdalɩ ba Yesu wá. Brɛ́á bowun mʋ a, bokokóli mʋ bɛɛ, ɔdálɩ amʋ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.