Mateus 26
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Brɛ́á Yesu lósuná atɔ́ ánfɩ fɛ́ɛ́ tá á, ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ,
1 — ausente —
2 “Mlɩyin ánɩ́ ɩlasí nkenyɔ́ bégyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ. Nkɛ ámʋtɔ á, ɔkʋ ɔbɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá mɩ́ alupʋ́ ɩbɩtɔ, bɛ́da mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 — ausente —
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 — ausente —
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Támɛ bɛblɩ́ bɛɛ bʋmɔ́ɔbwɛ mʋ́ nkɛ ámʋtɔ, mɛ́nɩ kpokiti mɛ́ɛda ɔmá ámʋtɔ.
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Brɛ́á Yesu bʋ Betania wúlutɔ, Simon ɔkʋá alalɔ́ ɩlɔ pɛpɛ kɩ wóyítɔ́ ɔdɛ atɔ́ gyí a,
6 — ausente —
7 ɔtsɩ ɔkʋ lɛ́ba mʋ wá. Ɔdɛ prɛntʋa wankláán kʋá ofobí fánfán ánɩ́ ɩbʋ bíá bɔ mʋ́, ɔlɛtsɛɩ́ ofobí ámʋ wʋ́lɩ́ Yesu nwuntɔ.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ benya ɔblɔ́ brɛ́á bowun ɩ́nɩ. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ ɔtsɩ ánfɩ layíntá ofobí fánfán ánfɩ?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Abɛ́talɩ́ fɛ́ mʋ́ ibíá kpékplé, pʋ́ kɔ́ba amʋ há ahiánfɔ.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ ɔblɔ́ lakɩ́tá amʋ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ háan? Ɩtɔ yilé alabwɛ́ há mɩ́.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Ahiánfɔ bétsiá mlɩtɔ ekekegyíɛkɛ, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩ wá yɔ́.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Alatsɛ́ɩ́ ofobí fánfán ánfɩ wʋ́lɩ́ mɩ́, pʋ́lá mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ yáɩ́ há mɩ́ opulákɛ́.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, bɛ́blɩ́ tɔ́ ánfɩ ɔtsɩ ánfɩ labwɛ́ ánfɩ pʋ́káɩ́n mʋsʋ.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Mʋ́ ɔma a, mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda Iskariot lɔ́yɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ wá.
14 — ausente —
15 Ɔlɛyɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nɛlɛ́ Yesu há mlɩ á, ntɔ mlɛ́ha mɩ́?” Mʋ́ sʋ bɛkla sika futútú adʋasa (30) wá mʋ ɩbɩtɔ.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Tsú brɛ́ ámʋtɔ ɔlɔwa ɔkpa dunká ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ lɛ́ Yesu há amʋ́.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Israelfɔ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋ a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba Yesu wá bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíé, obu mɔmʋtɔ ayɛla ha fʋ, afʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ atogyihɛ amʋ?”
17 — ausente —
18 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ asímasi wá wúlutɔ, amlɩyɛbláa mʋ mlɩaa, ‘Osunápʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, mɩ́ brɛ́ lafʋn. Ɩ́nɩ sʋ mɩ́a mɩ́ akasɩ́pʋ́ abá begyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ fʋ́ wóyítɔ́.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Mʋ́ sʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɔyɔ́bwɛ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́. Bɛla obu ámʋtɔ, bwɛ́ Katsʋn Nkɛtɔ atogyihɛ amʋ yáɩ́ ɩnʋ.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Brɛ́á nsaɩntɔ deklúun a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛba betsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Atɔ́ ámʋ ogyíkpá a, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han akasɩ́pʋ́ amʋ. Mʋ́ sʋ befi asɩ bʋdɛ mʋ fɩtɛ́ kʋlɛkʋlɛ bɛɛ, “Mɩ́ Wíé, mɩ́ nɩ́ lóó?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ mɩ́a mʋnyɔ anɩdɛ́ ɩbɩ wa ɔlɛpɛ ɔkʋlɛtɔ ámʋ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nówu fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n tswɩ́ɩ, támɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɔgyɔ́wɩ nɩ́. Nɩ́ bʋmetepí kwɩ́ɩ́ mʋ kʋ́ráá á, tɛkɩ ɩbʋ alɛ́ há mʋ.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Yuda Iskariot amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ mʋ há ámʋ ɛ́ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, mɩ́ nɩ́ lóó?” Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ee, fablɩ́.”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ ámʋ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, ɔlɛda Bulu ɩpán, bíábía mʋ́tɔ́ pʋ́há mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ amlɩgyi. Mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ nɩ.”
26 — ausente —
27 Ɩnʋ olotsu ntá-ɛwɛ, ɔlɛda Bulu ɩpán, pʋ́há amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩhɔ amlɩnu.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Mɩ́ obugya nɩ. Mʋ́ Bulu dɛ́pʋsí mʋ ntam ánɩ́ alaká há ahásʋ nɩ́. Bɛ́tsɛɩ́ mʋ́ wʋ́lɩ́ asɩ, mɛ́nɩ obési ahá tsɔtsɔɔtsɔ lakpan kíé amʋ́.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mmɛ́ɛtrá nu wáɩn-abí ntá ánfɩ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá mɩ́a mlɩnyɔ abɛ́lanu mʋ́ pɔ́pwɛ mɩ́ Sɩ́ iwíegyí ámʋtɔ.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Benya wá ɩlʋ dá Bulu ɩpán tá alɩ, bɛnatɩ́ yɔ́ Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Brɛ́á bowie Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ á, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ “Mlɩ fɛ́ɛ́ mléyinkí mɩ́ ɔma onyenɩ. Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Nɛ́da akúfa ɔkpapʋ́ ámʋ lɛ́dá, mʋ akúfa bɛ́dasáɩ́n.’ ”
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Mʋ́ʋ́ ɔlɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Támɛ nɩ́ Bulu ɔkʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ á, négya mlɩ nkpá yɔ́ Galilea ɔmátɔ́. Ɩnʋ mlɔ́bɔtʋ mɩ́ nɩ́.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ beyinkí fʋ́ ɔma kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ mméeyinkí ɛkɛkɛɛkɛ.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Onyenɩ, asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ á, fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Ɩnʋ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ lowu ígyi kʋ́ráá á, mméekiná fʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ.” Alɩ kɛ́n akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ ɛ́ bɛblɩ́ nɩ́.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔyɔ ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Getsemane. Brɛ́á bowie ɩnʋ á, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsia nfɩ, nɔyɔ́ nkpá yɔ́bɔ mpáɩ.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Ɔlɛkpa Sebedeo abi anyɔ, bʋgyi Yakobo mʋa mʋ pio Yohane pʋ́ Petro ya. Ɩnʋ asʋ́n lɛhɩɛ́ han mʋ, mʋ ansɩ́ lɛpɛ.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ háan, ideklé ɩmɔ mɩ́. Mlɩtsia nfɩ, mɩ́a mlɩnyɔ agyo.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí, ɔlɛda akpawunu pʋ́ ansɩ́tɔ́ bun ɔsʋlʋ́tɔ, kókóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ á, ha ntá-ɛwɛ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ. Támɛ megyí tɔ́á ndeklé, mboún mʋ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Mʋ́ʋ́ oleyinkí ba akasɩ́pʋ́ amʋ wá bowun ánɩ́ bʋdɛdɩdɩ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ sʋ mlɩmɛ́talɩ́ tsíá, mɩ́a mlɩnyɔ agyo dɔnhwɩ́rɩ kʋlɛ kpán?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Mlɩgyo amlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ, tsúfɛ́ mlɩ ɔŋɛ́ deklé, támɛ nyankpʋsa-oyí lɔpɔn.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yesu lɛ́trá yókokóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, nɩ́ ntá-ɛwɛ ánfɩ mɔ́ɔtsʋn mɩsʋ, ɩbwɛ́ alɩágyíalɩ́á nónu mʋ́ á, mʋ́mʋ́ tɔ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Ɔlɛtrá yinkí ba bowun ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋtráa bʋdɛdɩdɩ, tsúfɛ́ dɩdɩ́ dɛ amʋ́ bʋ.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Mʋ́ sʋ ɔlɛnatɩ́ sí amʋ́, trá yókokóli Bulu otse saasɩ, blɩ́ asʋ́n ámʋ kɛ́n.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Oleyinkí ba akasɩ́pʋ́ amʋ wá, bɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlatráa si mlɩda mlɩdɛ́ ɔkpʋ́nʋ́ da? Mlɩkɩ, brɛ́ ámʋ lafʋn ánɩ́ bɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Mlɩkʋsʋ ayɔ. Mlɩkɩ, ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mɩ́ lɛ há ámʋ ná á.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Yesu ɔnɔ́ mesi asa akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda lóbowie ɩnʋ. Ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá bʋdɛ ndayí pʋ́ nkpotí bʋbuo mʋ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ lɔ́wa amʋ́.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yuda amʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ Yesu há ámʋ lɛ́bláa ɔdɔm amʋ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nɛ́latá pútá ámʋ gyí ɔhá ámʋ nɩ. Mlɩkɩta mʋ.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛnatɩ́ laa yɛ́ha Yesu itsiá ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, tsia nɩ́!” Ɔlɛlatá mʋ pútá.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Agya, bwɛ tɔ́á ɔbwɛkpá fɛba.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Ɩnʋ Yesu akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́tswɩ mʋ ɔdayí, kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmbi ɔkʋ ɩsʋ lɛ́.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yinkia fʋ́ ɔdayí wa mʋ́ ɔflɛtɔ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔtɛnátɩ́ kɩ́tá ɔdayí á, ɔdayí ɔnɔ́ otesin.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Fʋmeyín fɛɛ nɛ́talɩ́ kókóli mɩ́ Sɩ́ ɔbɛ́ha mʋ abɔpʋ tsɔtsɔɔtsɔ akú dúanyɔ bɛ́ba bɔkɔ hɔ mɩ?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Támɛ nɩ́ ɩbá alɩ á, nkálɩ ɩbɔ́bwɛ asa Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ogyo otswapʋ́ ngyi, sʋ́ mlɩlatsú nkpotí pʋ́ ndayí mlɛbá mɩ́ ɔkɩtákpá? Ntsie mlɩ wá Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ ekekegyíɛkɛ ndɛ mlɩ atɔ́ suná, mlɩmɛ́kɩtá mɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Támɛ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ laba mʋ́tɔ́, mɛ́nɩ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ asʋ́n wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́.”
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Mʋ́ʋ́ Yesu akɩtápʋ́ amʋ bɛkpa mʋ ya Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Kaiafa. Ɩnʋ́ mʋa Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ befia nɩ.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Támɛ Petro lɛ́pɛtɩ́ obuo amʋ́ ɔma tsútsúútsú alɩɩ bowie igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wóyítɔ́ ɩnʋ. Oleyétsiá amʋ́ agyópʋ wá, mɛ́nɩ obówun alɩá asʋ́n ámʋ ɩbɔ́mɔ ɔnɔ́.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Ɩnʋ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ mʋa Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bodunká ahá ánɩ́ bɛ́ka asʋ́n dɩ́nká Yesusʋ, mɛ́nɩ bɛ́lɩɩ́ mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Afunupʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɛdalɩ ba, támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lɔtsʋn ɔtsan. Mʋ́ ɔma a, ahá abanyɔ́ bɛdalɩ bɛlɩɩ́ ahandɛ amʋ ansɩ́tɔ́,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 blɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɛ́talɩ́ bwíé Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ, lápʋ́ nkɛnsá yi mʋ́.’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ fɩ́tɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɔnɔ́ lɛ́? Fʋma asʋansʋ blɩ́ pʋ́lɛ́ fʋ́ ɩwɩ?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Támɛ Yesu móbwií ɔnɔ́. Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́labláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nɛká Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ, nɩ́ fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli), ogyi Bulu mʋ Bi ámʋ a, bláa anɩ.”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ fablɩ́ á. Támɛ mlɩbɩ ánɩ́ tsú ndɛ pʋ́ya a, mlówun mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ntsie Bulu Otúmípʋ gyɔpɩsʋ ánfɩ, ndɩn ɔsʋ́sʋ́ nwʋlʋ́táasʋ nɛbá.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́kɩtá mʋ atadɩɛ bálɩ́ mʋ́ kɩaan, blɩ́ ɔbɛ́ɛ “Alabɔ́ mbusuo! Adánsɩɛ mɔmʋ anɩtráa anɩgyó? Yɛ́ɛ mlɩlanú abususʋ ánɩ́ alablɩ́.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Nkálɩ gyí mlɩ agywɩɩn?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Ɩnʋ botutúu atsʋnɔ́ wʋlɩ́ mʋ ansɩ́tɔ́, wɔwɔ mʋ atswɛ. Akʋ ɛ́ bɛdadáa mʋ asʋtɔ,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 fɩ́tɛ́ mʋ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Kristo, ma ládá fʋ́? Bla anɩ.”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Petro tsie wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, otsibi ɔkʋ lɔ́bɔtʋ mʋ. Ɔlɛbláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a Yesu Galileayin amʋ nyɔ ná.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Támɛ Petro lɔ́wa ɔnɔlɩ́ ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín asʋ́n ánfɩ fʋdɛblɩ́ ánfɩ ɩwɩ kʋkʋʋkʋ.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Mʋ́ ɔma wóyí ɔnɔ́ ɩnʋ ɛ́ á, otsibi ɔkʋ ɛ́ lɛ́bɩ Petro. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa ahá ánɩ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ánfɩ mʋa Yesu Nasaretyin amʋnyɔ tɛ́nátɩ́.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Ɩnʋ Petro lɔ́pʋ ɔnɔlɩ́ ká ntam, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín mʋ.”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Mʋ́ ɔma a, ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bɛba bɛbláa Petro bɛɛ, “Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, anɩyin ánɩ́ fʋ́a Yesunyɔ ná, tsúfɛ́ fʋ́ tɔ́ɩtɔ dɛ anɩ suná alɩ.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Ɩnʋ Petro lɔ́wa ntam kakáa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Nɛká tógyítɔ́, mmeyín oyin ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ámʋ!”
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Petro lɛ́kaɩ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɔ́swɩɩ́ tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́.” Ɩnʋ ɔlɛdalɩ hɩ́ɛ́ yósu.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.