Mateus 26
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Brɛ́á Yesu lósuná atɔ́ ánfɩ fɛ́ɛ́ tá á, ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Mlɩyin ánɩ́ ɩlasí nkenyɔ́ bégyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ. Nkɛ ámʋtɔ á, ɔkʋ ɔbɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá mɩ́ alupʋ́ ɩbɩtɔ, bɛ́da mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 — ausente —
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 — ausente —
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Támɛ bɛblɩ́ bɛɛ bʋmɔ́ɔbwɛ mʋ́ nkɛ ámʋtɔ, mɛ́nɩ kpokiti mɛ́ɛda ɔmá ámʋtɔ.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Brɛ́á Yesu bʋ Betania wúlutɔ, Simon ɔkʋá alalɔ́ ɩlɔ pɛpɛ kɩ wóyítɔ́ ɔdɛ atɔ́ gyí a,
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 ɔtsɩ ɔkʋ lɛ́ba mʋ wá. Ɔdɛ prɛntʋa wankláán kʋá ofobí fánfán ánɩ́ ɩbʋ bíá bɔ mʋ́, ɔlɛtsɛɩ́ ofobí ámʋ wʋ́lɩ́ Yesu nwuntɔ.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ benya ɔblɔ́ brɛ́á bowun ɩ́nɩ. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Ntogyi sʋ́ ɔtsɩ ánfɩ layíntá ofobí fánfán ánfɩ?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Abɛ́talɩ́ fɛ́ mʋ́ ibíá kpékplé, pʋ́ kɔ́ba amʋ há ahiánfɔ.”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Yesu lɛ́bɩ ánɩ́ ɔblɔ́ lakɩ́tá amʋ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntogyi sʋ́ mlɩdɛ́ mʋ háan? Ɩtɔ yilé alabwɛ́ há mɩ́.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Ahiánfɔ bétsiá mlɩtɔ ekekegyíɛkɛ, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩ wá yɔ́.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Alatsɛ́ɩ́ ofobí fánfán ánfɩ wʋ́lɩ́ mɩ́, pʋ́lá mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ yáɩ́ há mɩ́ opulákɛ́.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔyɩ́tɔ́ ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á bɛ́da Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan a, bɛ́blɩ́ tɔ́ ánfɩ ɔtsɩ ánfɩ labwɛ́ ánfɩ pʋ́káɩ́n mʋsʋ.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Mʋ́ ɔma a, mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda Iskariot lɔ́yɔ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ wá.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 Ɔlɛyɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nɛlɛ́ Yesu há mlɩ á, ntɔ mlɛ́ha mɩ́?” Mʋ́ sʋ bɛkla sika futútú adʋasa (30) wá mʋ ɩbɩtɔ.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Tsú brɛ́ ámʋtɔ ɔlɔwa ɔkpa dunká ánɩ́ ɔbɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ lɛ́ Yesu há amʋ́.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Israelfɔ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋ a, akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba Yesu wá bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíé, obu mɔmʋtɔ ayɛla ha fʋ, afʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ atogyihɛ amʋ?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ asímasi wá wúlutɔ, amlɩyɛbláa mʋ mlɩaa, ‘Osunápʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, mɩ́ brɛ́ lafʋn. Ɩ́nɩ sʋ mɩ́a mɩ́ akasɩ́pʋ́ abá begyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ fʋ́ wóyítɔ́.’ ”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Mʋ́ sʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɔyɔ́bwɛ alɩ ámʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ámʋ pɛ́pɛ́ɛ́pɛ́. Bɛla obu ámʋtɔ, bwɛ́ Katsʋn Nkɛtɔ atogyihɛ amʋ yáɩ́ ɩnʋ.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Brɛ́á nsaɩntɔ deklúun a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛba betsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Atɔ́ ámʋ ogyíkpá a, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlɩtɔ ɔkʋlɛ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Asʋ́n ánfɩ lɛ́hɩɛ han akasɩ́pʋ́ amʋ. Mʋ́ sʋ befi asɩ bʋdɛ mʋ fɩtɛ́ kʋlɛkʋlɛ bɛɛ, “Mɩ́ Wíé, mɩ́ nɩ́ lóó?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ mɩ́a mʋnyɔ anɩdɛ́ ɩbɩ wa ɔlɛpɛ ɔkʋlɛtɔ ámʋ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nówu fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n tswɩ́ɩ, támɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ mɩ́ há ámʋ ɔgyɔ́wɩ nɩ́. Nɩ́ bʋmetepí kwɩ́ɩ́ mʋ kʋ́ráá á, tɛkɩ ɩbʋ alɛ́ há mʋ.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Yuda Iskariot amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ mʋ há ámʋ ɛ́ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, mɩ́ nɩ́ lóó?” Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ee, fablɩ́.”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ ámʋ gyí a, Yesu lɛ́lɛ bodobodo ipín, ɔlɛda Bulu ɩpán, bíábía mʋ́tɔ́ pʋ́há mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩhɔ amlɩgyi. Mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ nɩ.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Ɩnʋ olotsu ntá-ɛwɛ, ɔlɛda Bulu ɩpán, pʋ́há amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩhɔ amlɩnu.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Mɩ́ obugya nɩ. Mʋ́ Bulu dɛ́pʋsí mʋ ntam ánɩ́ alaká há ahásʋ nɩ́. Bɛ́tsɛɩ́ mʋ́ wʋ́lɩ́ asɩ, mɛ́nɩ obési ahá tsɔtsɔɔtsɔ lakpan kíé amʋ́.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mmɛ́ɛtrá nu wáɩn-abí ntá ánfɩ alɩɩ yɔ́fʋn ɛkɛá mɩ́a mlɩnyɔ abɛ́lanu mʋ́ pɔ́pwɛ mɩ́ Sɩ́ iwíegyí ámʋtɔ.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Benya wá ɩlʋ dá Bulu ɩpán tá alɩ, bɛnatɩ́ yɔ́ Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Brɛ́á bowie Nfɔ-nyíbʋ ámʋsʋ á, Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ “Mlɩ fɛ́ɛ́ mléyinkí mɩ́ ɔma onyenɩ. Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Nɛ́da akúfa ɔkpapʋ́ ámʋ lɛ́dá, mʋ akúfa bɛ́dasáɩ́n.’ ”
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Mʋ́ʋ́ ɔlɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Támɛ nɩ́ Bulu ɔkʋ́sʋ́a mɩ tsú afúlitɔ á, négya mlɩ nkpá yɔ́ Galilea ɔmátɔ́. Ɩnʋ mlɔ́bɔtʋ mɩ́ nɩ́.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ beyinkí fʋ́ ɔma kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ mméeyinkí ɛkɛkɛɛkɛ.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ fʋ́ bláa. Onyenɩ, asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́ á, fɔ́swɩɩ́ pʋ́ ɩbɩ wá ogyá tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Ɩnʋ Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ lowu ígyi kʋ́ráá á, mméekiná fʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ.” Alɩ kɛ́n akasɩ́pʋ́ atráhɛ amʋ ɛ́ bɛblɩ́ nɩ́.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔyɔ ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Getsemane. Brɛ́á bowie ɩnʋ á, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩtsia nfɩ, nɔyɔ́ nkpá yɔ́bɔ mpáɩ.”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Ɔlɛkpa Sebedeo abi anyɔ, bʋgyi Yakobo mʋa mʋ pio Yohane pʋ́ Petro ya. Ɩnʋ asʋ́n lɛhɩɛ́ han mʋ, mʋ ansɩ́ lɛpɛ.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ háan, ideklé ɩmɔ mɩ́. Mlɩtsia nfɩ, mɩ́a mlɩnyɔ agyo.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ɩnʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ nkpá kpalobí, ɔlɛda akpawunu pʋ́ ansɩ́tɔ́ bun ɔsʋlʋ́tɔ, kókóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, nɩ́ ɩbɔ́wa alɛ́ á, ha ntá-ɛwɛ ánfɩ ɩtsʋn mɩsʋ. Támɛ megyí tɔ́á ndeklé, mboún mʋ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Mʋ́ʋ́ oleyinkí ba akasɩ́pʋ́ amʋ wá bowun ánɩ́ bʋdɛdɩdɩ. Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛfɩtɛ́ Petro ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ sʋ mlɩmɛ́talɩ́ tsíá, mɩ́a mlɩnyɔ agyo dɔnhwɩ́rɩ kʋlɛ kpán?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Mlɩgyo amlɩkokoli Bulu, mɛ́nɩ mlɩmóowie ɩsɔ́kɩtɔ, tsúfɛ́ mlɩ ɔŋɛ́ deklé, támɛ nyankpʋsa-oyí lɔpɔn.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yesu lɛ́trá yókokóli Bulu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, nɩ́ ntá-ɛwɛ ánfɩ mɔ́ɔtsʋn mɩsʋ, ɩbwɛ́ alɩágyíalɩ́á nónu mʋ́ á, mʋ́mʋ́ tɔ́á fʋdeklé ɩbá mʋ́tɔ́.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Ɔlɛtrá yinkí ba bowun ánɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋtráa bʋdɛdɩdɩ, tsúfɛ́ dɩdɩ́ dɛ amʋ́ bʋ.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Mʋ́ sʋ ɔlɛnatɩ́ sí amʋ́, trá yókokóli Bulu otse saasɩ, blɩ́ asʋ́n ámʋ kɛ́n.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Oleyinkí ba akasɩ́pʋ́ amʋ wá, bɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlatráa si mlɩda mlɩdɛ́ ɔkpʋ́nʋ́ da? Mlɩkɩ, brɛ́ ámʋ lafʋn ánɩ́ bɔ́pʋ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ wá lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Mlɩkʋsʋ ayɔ. Mlɩkɩ, ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mɩ́ lɛ há ámʋ ná á.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Yesu ɔnɔ́ mesi asa akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Yuda lóbowie ɩnʋ. Ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá bʋdɛ ndayí pʋ́ nkpotí bʋbuo mʋ. Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ lɔ́wa amʋ́.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yuda amʋ́ʋ́ ɔbɛ́lɛ Yesu há ámʋ lɛ́bláa ɔdɔm amʋ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ nɛ́latá pútá ámʋ gyí ɔhá ámʋ nɩ. Mlɩkɩta mʋ.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Ɩ́nɩ sʋ ɔlɛnatɩ́ laa yɛ́ha Yesu itsiá ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, tsia nɩ́!” Ɔlɛlatá mʋ pútá.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Agya, bwɛ tɔ́á ɔbwɛkpá fɛba.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ɩnʋ Yesu akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɔ́tswɩ mʋ ɔdayí, kpá Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn osúmbi ɔkʋ ɩsʋ lɛ́.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yinkia fʋ́ ɔdayí wa mʋ́ ɔflɛtɔ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔtɛnátɩ́ kɩ́tá ɔdayí á, ɔdayí ɔnɔ́ otesin.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Fʋmeyín fɛɛ nɛ́talɩ́ kókóli mɩ́ Sɩ́ ɔbɛ́ha mʋ abɔpʋ tsɔtsɔɔtsɔ akú dúanyɔ bɛ́ba bɔkɔ hɔ mɩ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Támɛ nɩ́ ɩbá alɩ á, nkálɩ ɩbɔ́bwɛ asa Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ogyo otswapʋ́ ngyi, sʋ́ mlɩlatsú nkpotí pʋ́ ndayí mlɛbá mɩ́ ɔkɩtákpá? Ntsie mlɩ wá Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ ekekegyíɛkɛ ndɛ mlɩ atɔ́ suná, mlɩmɛ́kɩtá mɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Támɛ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ laba mʋ́tɔ́, mɛ́nɩ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ asʋ́n wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́.”
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Mʋ́ʋ́ Yesu akɩtápʋ́ amʋ bɛkpa mʋ ya Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn Kaiafa. Ɩnʋ́ mʋa Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Yudafɔ ahandɛ amʋ befia nɩ.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Támɛ Petro lɛ́pɛtɩ́ obuo amʋ́ ɔma tsútsúútsú alɩɩ bowie igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wóyítɔ́ ɩnʋ. Oleyétsiá amʋ́ agyópʋ wá, mɛ́nɩ obówun alɩá asʋ́n ámʋ ɩbɔ́mɔ ɔnɔ́.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Ɩnʋ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ mʋa Yudafɔ asʋ́n agyípʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bodunká ahá ánɩ́ bɛ́ka asʋ́n dɩ́nká Yesusʋ, mɛ́nɩ bɛ́lɩɩ́ mʋ́sʋ́ mɔ́ mʋ.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Afunupʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɛdalɩ ba, támɛ amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lɔtsʋn ɔtsan. Mʋ́ ɔma a, ahá abanyɔ́ bɛdalɩ bɛlɩɩ́ ahandɛ amʋ ansɩ́tɔ́,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 blɩ́ bɛɛ, “Oyin ánfɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɛ́talɩ́ bwíé Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ, lápʋ́ nkɛnsá yi mʋ́.’ ”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ fɩ́tɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋma ɔnɔ́ lɛ́? Fʋma asʋansʋ blɩ́ pʋ́lɛ́ fʋ́ ɩwɩ?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Támɛ Yesu móbwií ɔnɔ́. Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́labláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nɛká Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ, nɩ́ fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli), ogyi Bulu mʋ Bi ámʋ a, bláa anɩ.”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mʋ́ fablɩ́ á. Támɛ mlɩbɩ ánɩ́ tsú ndɛ pʋ́ya a, mlówun mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ntsie Bulu Otúmípʋ gyɔpɩsʋ ánfɩ, ndɩn ɔsʋ́sʋ́ nwʋlʋ́táasʋ nɛbá.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Mʋ́ʋ́ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ lɛ́kɩtá mʋ atadɩɛ bálɩ́ mʋ́ kɩaan, blɩ́ ɔbɛ́ɛ “Alabɔ́ mbusuo! Adánsɩɛ mɔmʋ anɩtráa anɩgyó? Yɛ́ɛ mlɩlanú abususʋ ánɩ́ alablɩ́.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Nkálɩ gyí mlɩ agywɩɩn?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Ɩnʋ botutúu atsʋnɔ́ wʋlɩ́ mʋ ansɩ́tɔ́, wɔwɔ mʋ atswɛ. Akʋ ɛ́ bɛdadáa mʋ asʋtɔ,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 fɩ́tɛ́ mʋ bɛɛ, “Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Kristo, ma ládá fʋ́? Bla anɩ.”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Petro tsie wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ, otsibi ɔkʋ lɔ́bɔtʋ mʋ. Ɔlɛbláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́a Yesu Galileayin amʋ nyɔ ná.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Támɛ Petro lɔ́wa ɔnɔlɩ́ ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín asʋ́n ánfɩ fʋdɛblɩ́ ánfɩ ɩwɩ kʋkʋʋkʋ.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Mʋ́ ɔma wóyí ɔnɔ́ ɩnʋ ɛ́ á, otsibi ɔkʋ ɛ́ lɛ́bɩ Petro. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa ahá ánɩ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ɔbɛ́ɛ, “Oyin ánfɩ mʋa Yesu Nasaretyin amʋnyɔ tɛ́nátɩ́.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Ɩnʋ Petro lɔ́pʋ ɔnɔlɩ́ ká ntam, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mmeyín mʋ.”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Mʋ́ ɔma a, ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋtɔ akʋ bɛba bɛbláa Petro bɛɛ, “Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, anɩyin ánɩ́ fʋ́a Yesunyɔ ná, tsúfɛ́ fʋ́ tɔ́ɩtɔ dɛ anɩ suná alɩ.”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Ɩnʋ Petro lɔ́wa ntam kakáa bɩ ɔbɛ́ɛ, “Nɛká tógyítɔ́, mmeyín oyin ámʋ́ʋ́ mlɩdɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ámʋ!”
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Petro lɛ́kaɩ́n ánɩ́ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fɔ́swɩɩ́ tse sa fɛɛ fʋmeyín mɩ́ asa batɛ ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́.” Ɩnʋ ɔlɛdalɩ hɩ́ɛ́ yósu.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.