Mateus 25

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Bulu iwíegyí ámʋ ɩbɔ́bwɛ fɛ́ mbitebí dú akʋá botsu amʋ́ nkandɩ́ɛ dálɩ beyéfia ɔká pɔpwɛ otsiápʋ ɔkʋ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Amʋ́tɔ́ abanú bemimláa, abanú ɛ́ bɛtɩn ansɩ́.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Aha mimláhɛ amʋ botsu amʋ́ nkandɩ́ɛ, támɛ bʋmotsu nfɔ kʋkʋ kɩ́tá.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Támɛ atɩansɩpʋ amʋ botsu nfɔ wá atɔ́tɔ́ kɩ́tá.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Ɔká otsiápʋ amʋ mɔ́kɔsɩ́ ba. Mʋ́ sʋ mbitebí ámʋ fɛ́ɛ́ bɔgyɔsɩ́, tsʋn mʋ́tɔ́ dɩ́dɩ.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Ɔyɩ́-nsɩnɛ́ á, ɔkʋ lɔ́sʋrá okitikíti ɔbɛ́ɛ, ‘Anɩ pɩ, ɔká otsiápʋ amʋ ɔbá o! Mlɩdalɩ yefia mʋ!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Ɩnʋ mbitebí ámʋ fɛ́ɛ́ bɔkʋsʋ́ nywɛ́ amʋ́ nkandɩ́ɛ. Mbitebí ámʋ fɛ́ɛ́ bɔkʋsʋ́ nywɛ́ amʋ́ nkandɩ́ɛ.|src="WA03904b.tif" size="span" loc="MAT25:1-13" copy="Graham Wade, United Bible Societies, Nairobi" ref="Mateo 25:7"
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Aha mimláhɛ amʋ bɛbláa atɩansɩpʋ amʋ bɛɛ, ‘Anɩ nkandɩ́ɛ dedúun. Mʋ́ sʋ mlɩha anɩ nfɔ kpalobí awa anɩ klɛ́tɔ.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Mʋ́ʋ́ atɩansɩpʋ amʋ bɛbláa amʋ́ bɛɛ, ‘Ó-o, ɩmɔtsɔ́. Ɩmɔ́ɔfʋn anɩa mlɩnyɔ. Mlɩyɔ afɛpʋ́ wá, amlɩyɔhɔ mlɩ klɛ́.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Brɛ́á aha mimláhɛ amʋ bɔpʋ ɔkpa bɔyɔ́ á, ɔká otsiápʋ amʋ lɛ́ba. Amʋ́ ámʋ́ʋ́ bɛda ɩwɩsʋ ámʋ bobuo ɔká otsiápʋ amʋ wíé ɔká otsiákpá ɩnʋ, oyin ámʋ asúmpʋ́ befin obu ámʋ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Mʋ́ ɔma a, mbitebí atráhɛ amʋ ɛ́ bɛba bɛlɩɩ́ klʋn ɔma, blɩ́ bɛɛ, ‘Anɩ sɩ́, finki ha anɩ awie.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Támɛ ɔká otsiápʋ amʋ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mmeyín mlɩ ɔkpagyíɔkpasʋ.’ ”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Yesu lɔ́mɔ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ sʋ mlɩda ɩwɩsʋ, tsúfɛ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́ba brɛ́á mlɩ ansɩ́ mɛdɩ́n mɩ́sʋ́.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ ɩbábɩ bɔ́bwɛ fɛ́ ɔkʋá ɔdɛ ɔkpa tu, ɔlɛtɩ mʋ asúmpʋ́, ye mʋ atɔ́ há amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋkɩ́ɩ mʋ́sʋ́ yaɩ mʋ.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ɔlɔpʋ sika pɛpɛ akɛntɛ anu há ɔkʋlɛ, pʋ́ akɛntɛ anyɔ há onyɔɔsɩ, ɔlɔpʋ kɛntɛ kʋlɛ ɛ́ há ɔsaasɩ. Ɔlɛha okugyíɔkʋ mʋ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́ asa ɔlɛnatɩ́.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Osúmpʋ́ ámʋ́ʋ́ olenya akɛntɛ anu ámʋ lɔ́wa ɔsa pʋ́ kɔ́ba amʋ fi ibíágyí asɩ. Mʋ́ sʋ ɩmɔwa ɔpá kʋkʋ, olenya akɛntɛ anu dɩ́nká mʋ́sʋ́.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Onyɔɔsɩ amʋ ɛ́ lɛ́damlí ɩbɩ mʋ sika pɛpɛ akɛntɛ anyɔ ámʋsʋ alɩ kɛ́n. Mʋ́ sʋ olenya akɛntɛ anyɔ dɩ́nká mʋ́sʋ́.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Támɛ ɔsaasɩ amʋ́ʋ́ olenya kɛntɛ kʋlɛ amʋ mʋ́ lóyókwi ɔbɔ́, pʋ́ mʋ wie sika pɛpɛ amʋ ŋáín mʋ́tɔ́.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ɩlɔwa ɔpá asa amʋ́ wíe amʋ lótsu mʋ ɔkpa ámʋ ba, ɔlɛtɩ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, mʋa amʋ́nyɔ bóbu akúnta.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Osúmpʋ́ ámʋ́ʋ́ olenya sika pɛpɛ akɛntɛ anu ámʋ lótsu mʋ́a mʋ́sʋ́ ɔdɩ́nka akɛntɛ anu ámʋ ba mʋ wie, bɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, fɛha mɩ́ sika pɛpɛ akɛntɛ anu. Mɩ́ ɛ́ nanyá akɛntɛ anu dɩ́nká mʋ́sʋ́. Mʋ́ nɩ́.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Mʋ wie amʋ lɛ́da mʋ ɩpán, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Fabwɛ́ atɔ́. Osúmpʋ́ wankláán fʋ́gyi. Ɩ́nɩá fawá ɔnɔkwalɩ atɔ́ túkúrííbi ánfɩtɔ sʋ á, nɔ́pʋ fʋ́ yáɩ́ mɩ́ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɔnɔ́. Ba afʋbetsiá mɩ́ wá, anya ansigyí.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Osúmpʋ́ onyɔɔsɩ amʋ́ʋ́ olenya sika pɛpɛ akɛntɛ anyɔ ámʋ ɛ́ lɛ́bláa mʋ wie ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, sika pɛpɛ akɛntɛ anyɔ fɛha mɩ́. Mɩ́ ɛ́ nanyá anyɔ dɩ́nká mʋ́sʋ́. Mʋ́ nɩ́.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Mʋ wie amʋ lɛ́da mʋ ɩpán, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Fabwɛ́ atɔ́. Osúmpʋ́ ɔnɔkwalɩpʋ fʋgyi. Ɩ́nɩá fawá ɔnɔkwalɩ atɔ́ túkúrííbi ánfɩtɔ sʋ á, nɔ́pʋ fʋ́ yáɩ́ mɩ́ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ ɔnɔ́. Ba afʋbetsiá mɩ́ wá, anya ansigyí.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Mʋ́ʋ́ osúmpʋ́ amʋ́ʋ́ olenya sika pɛpɛ kɛntɛ kʋlɛ amʋ ɛ́ lɛ́bɛbláa mʋ wie ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ wíé, nyin ánɩ́ fʋ́ asʋ́n bʋ ɔnlɩn. Fʋtɔkpɔ́tɩ́ atɔ́ ɔtɩ́nɛ́á fʋmodu; fʋtɛkpá atɔ́-abí ɔtɩ́nɛ́á fʋmɛfɩtá.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Mʋ́ sʋ nenya ifú pʋ́ fʋ́ sika pɛpɛ amʋ ŋáín ɔbɔ́tɔ́. Mʋ́ nɩ́, hɔ fʋ́ atɔ́.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Ɩnʋ mʋ wie amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Osúmpʋ́ laláhɛ, ɔwʋlɩyɔpʋ́ fʋ́gyi. Fʋyin ánɩ́ ntɔkpɔ́tɩ́ atɔ́ ɔtɩ́nɛ́á mmodu, ntɛkpá atɔ́-abí ɔtɩ́nɛ́á mmɛfɩtá atɔ́.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ɩ́nɩá fʋyin mʋ́ alɩ á, tɛkɩ fɔpʋ yɔ́tswɩ sika ɔyaɩ́kpá. Ɩ́nɩá naba a, tɛkɩ nɔ́yɔhɔ mʋ́a mʋ́sʋ́ abí.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Mʋ́ʋ́ oyin ámʋ lɛ́bláa mʋ asúmpʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mlɩswɩɩ mʋ sika pɛpɛ kɛntɛ kʋlɛ amʋ ha ɔmʋamʋ́ʋ́ alanyá akɛntɛ idú ámʋ.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔbʋ tsɔtsɔ á, bɛtrá pʋ ɩkʋ tsɩ́a mʋ́tɔ́ há mʋ, obénya tsɔtsɔɔtsɔ. Támɛ ɔhá ánɩ́ ɔma á, bɔ́swɩɩ́ mʋ kpalobíbiá ɔbʋ,
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 amlɩtswɩ osúmpʋ́ anfɩ́ ɔma labi ánfɩ wa oklúntɔ. Ɩnʋ́ isú mʋ́a kpisíi bʋ nɩ.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Nɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛbá mɩ́ iwíe ogyíkpá, Bulu-abɔpʋ fɛ́ɛ́ bʋbuo mɩ á, nétsiá mɩ́ ɔsʋ́sʋ́ numnyam owíe obíásʋ́.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Bɛ́kpa ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́ befia mɩ́ ansɩ́tɔ́. Ɩnʋ nɔ́tɔsɩ́ amʋ́tɔ́, fɛ́ alɩá mbwɩ ɔkpapʋ́ tɔtɔ́sɩ́ akúfa lɛ́ akpalátɔ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Fówun nahá akúfa amʋ balɩ́ɩ́ mɩ́ gyɔpɩsʋ, akpaláa amʋ ɛ́ balɩ́ɩ́ mɩ́ bɩnasʋ.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Ɩnʋ mɩ́ ánfɩ ngyi Owíe anfɩ nɛ́bláa ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ mɩ́ gyɔpɩsʋ ámʋ mbɛ́ɛ, ‘Mlɩ ahá ánfɩ mɩ́ Sɩ́ layúlá ánfɩ mlɩba, amlɩbetsiá iwíegyí ámʋ́ʋ́ ɔlɛlayáɩ́ há mlɩ tsú ɔyɩ́ asɩtsuábɩ ɔpá ámʋtɔ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Tsúfɛ́ akʋ́n lɛkɩtá mɩ́ á, mlɩlɛ́ha mɩ́ atɔ́ negyi. Ɔmɛwʋ́lɩ lɛkɩtá mɩ́, mlɩlɛ́ha mɩ́ ntsu nonu. Nɔbwɛ ɔfɔɔ́, mlɩlɔ́hɔ mɩ ɔfɔɔ́.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Nɛnatɩ́ yayá, mlɩlɛ́ha mɩ́ tati nɛdɩdá. Nɔlɔ, mlɩlɛ́kɩ mɩ. Nɛdɩ obu, mlɩlɛ́bá bɛkɩ mɩ.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Ɩnʋ yilé abwɛpʋ́ ámʋ bɛ́fɩtɛ́ mɩ́ bɛɛ, ‘Anɩ Wíé, ɔmɛnkɛ anɩlówun ánɩ́ akʋ́n dɛ fʋ́, anɩlɛ́ha fʋ́ atɔ́ fegyi? Ɔmɛwʋ́lɩ dɛ fʋ́, anɩlɛ́ha fʋ́ ntsu fonu?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Fɔbwɛ ɔfɔɔ́, anɩlɔ́hɔ fʋ ɔfɔɔ́? Ɔmɛnkɛ fɛnatɩ́ yayá, anɩlɛ́ha fʋ́ tati fɛdɩdá?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Ɔmɛnkɛ fɔlɔ, ntɛ́ɛ fɛdɩ obu, anɩlɛ́bá bɛkɩ fʋ?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Ɩnʋ mɩ́ ánfɩ ngyi Owíe ánfɩ nɛ́bláa amʋ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Tógyítɔ́á mlɩlɔ́bwɛ há mɩ́ apíó ánfɩ ahá bʋtamabú amʋ́ wá ahátɔ ánfɩtɔ ɔkʋ á, mɩ́ mlɩlɔ́bwɛ mʋ́ há á.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Ɩnʋ nɛ́bláa ahá ámʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ mɩ́ bɩnasʋ ámʋ ɛ́ mbɛ́ɛ, ‘Mlɩkpʋkpɛ tɛɩ nfɩ. Bulu lalwɩ́ɩ́ mlɩ. Mlɩyɔ ogyá ámʋ́ʋ́ ɩtamadun, Bulu lɛ́layáɩ́ há Ɔbʋnsám mʋ́a mʋ abɔpʋ amʋtɔ.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Tsúfɛ́ akʋ́n lɛkɩtá mɩ́, mlɩmɛ́ha mɩ́ atogyihɛ. Ɔmɛwʋ́lɩ lɛkɩtá mɩ́, mlɩmɛ́ha mɩ́ ntsu annu.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Nɔbwɛ ɔfɔɔ́, mlɩmɔ́hɔ mɩ ɔfɔɔ́. Nɛnatɩ́ yayá, mlɩmɛ́ha mɩ́ tati andɩda. Nɔlɔ, nɛdɩ obu; mlɩmɛ́kɩ mɩ.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Ɩnʋ amʋ́ ɛ́ bɛ́fɩtɛ́ mɩ́ bɛɛ, ‘Anɩ Wíé, ɔmɛnkɛ anɩlówun ánɩ́ akʋ́n dɛ fʋ́, ɔmɛwʋ́lɩ dɛ fʋ́, fʋgyi ɔfɔɔ́, fʋna yayá, fʋdɛlɔ ntɛ́ɛ fʋda obu; anɩmɛ́bɛkɩ fʋ?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Ɩnʋ mɩ́ ánfɩ ngyi Owíe anfɩ nɛ́bláa amʋ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Alɩ ámʋ́ʋ́ mlɩmɔ́bwɛ mʋ́ há mɩ́ apíó ánfɩ ahá bʋtamabú amʋ́ wá ahátɔ ánfɩtɔ ɔkʋ á, mɩ́ mlɩmɔ́bwɛ há á.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Bulu ɔbɛ́ha amʋ́ bɔ́yɔ ɩwɩɔsɩn ánɩ́ ɩtamatátɔ́, támɛ yilé abwɛpʋ́ ámʋ mʋ́ bénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.